Objawy przepuklin międzykręgowych w dolnej części pleców - pełny przegląd

  • Choroba zwyrodnieniowa stawów

W tym artykule - szczegółowy przegląd objawów przepukliny międzykręgowej w talii. Objawy przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego, występujące częściej:

Ból w dolnej części pleców lub pośladkach.

Podawanie bólu (napromienianie) w nogę.

Drętwienie, osłabienie, mrowienie lub mrowienie w nodze.

Wrażenie bólu w dolnej części pleców jest ostre i płonie, a nie tępe. Są one spowodowane faktem, że występ dysku wpływa na pobliskie korzenie nerwowe.

Następnie omówimy bardziej szczegółowo te i inne znaki, ich wspólne kombinacje. A także: w jaki sposób można określić uszkodzenie określonego odcinka lędźwiowego? Kiedy konieczne jest natychmiastowe wezwanie karetki pogotowia?

Główne objawy przepukliny lędźwiowej

Objawy u niektórych pacjentów z przepuklina kręgosłupa lędźwiowego stała, bardzo silnie wyrażone, wymierne, a czasami nie do zniesienia dyskomfortu. Inni pacjenci zauważają, że objawy pojawiają się od czasu do czasu i są stosunkowo tolerancyjni.

Najczęściej nie ma jednego, ale kilka objawów w kompleksie. Oto 6 najczęściej używanych kombinacji:

Ból w okolicy lędźwiowej w połączeniu z bólem w nodze (ten drugi jest silniejszy).

Ból występuje tylko w jednym pośladku i jednej nodze po jednej stronie ciała (ból po prawej i lewej stronie jest rzadki).

Ból pojawia się w dolnej części pleców lub pośladka i idzie wzdłuż nerwu kulszowego do obszaru poniżej talii, a następnie do biodra, goleni i stopy.

Może występować mrowienie lub mrowienie, drętwienie lub osłabienie stóp, a także wzdłuż całej nogi.

Wraz z ruchem stopy lub rotacją stopy odczuwana jest słabość i drętwienie.

"Strzelanie" bólu w nogę, z powodu której może być trudno stać lub chodzić.

W pozycji leżącej lub chodzenia ból w okolicy lędźwiowej słabnie, stojąc i siedząc, stają się gorsze.

Nieprzyjemne odczucia mogą przejść lub osłabić niezależnie lub za pomocą terapii (leki, zastrzyki, ćwiczenia itp.). Czasami objawy przepukliny w odcinku lędźwiowym można stłumić tylko za pomocą zabiegu chirurgicznego.

Uwaga, proszę! Najczęstszym lokalizacja przepuklina płyta - lędźwiowe L4, L5 (powyżej 50%) i lędźwiowo segmentu L5-S1 (ponad 80% przypadków). Porozmawiajmy o symptomach klęski tych segmentów bardziej szczegółowo.

Objawy przepukliny międzykręgowej L4-L5 (obszar lędźwiowy)

RTG: przepuklina lędźwiowa L4-L5

Talia jest najbardziej złożoną ze wszystkich części kręgosłupa. Kręgów L4-L5 lędźwiowego krótkie i razem z krążków międzykręgowych, stawów, nerwów i tkanek miękkich realizować mnóstwo ważnych funkcji, w tym wsparcie dla górnej części ciała i realizacji ruchów ciała w różnych kierunkach.

Ale ze względu na bardzo duże obciążenie, segment L4-L5 jest szczególnie podatny na różne zmiany i zniszczenie (tj. Zmiany zwyrodnieniowe - osteochondroza). U większości pacjentów w tym segmencie rozwija się przepuklina lędźwiowa.

Oprócz ogólnych objawów przepuklina międzykręgowa L4-L5 może objawiać się następującymi objawami:

  • niezdolność do poruszania się lub ciągnięcia dużego palca;
  • podwieszona (porażona) stopa, spowodowana osłabieniem mięśni łydek;
  • drętwienie lub ból w górnej części stopy.

Do notatki. Sprawdź, czy objaw objawienia się wiszącą stopą jest dość prosty: po prostu chodź po butach na wysokich obcasach. Z paralityczną stopą, nie można tego zrobić.

Objawy przepukliny międzykręgowej L5-S1 (klauzula lędźwiowa)

Zdjęcie rentgenowskie: przepuklina lędźwiowa L5-S1

Podstawa kręgosłupa jest utworzona przez unikalny odcinek kręgów L5-S1, który występuje również pod nazwą stawu lędźwiowego. Jeśli zewnętrzna część krążka międzykręgowego, znajdująca się w tym segmencie, wystaje - powstaje przepuklina. Charakterystyczne objawy patologii tego działu (oprócz głównych):

  • brak odruchu Achillesa: przy wbijaniu ścięgna Achillesa nie dochodzi do skurczu mięśnia brzuchatego łydki i zgięcia podeszwy;
  • niemożność poruszania się, podnosić palce stóp;
  • napromieniowanie bólu stopy, pięty lub zewnętrznej części stopy.

Na jakie oznaki powinienem natychmiast wezwać pogotowie?

Przy jakichkolwiek objawach przepukliny międzykręgowej pacjent powinien skonsultować się z lekarzem: neurochirurgiem, ortopedą lub kręgowcem.

W wielu przypadkach należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe:

  • Zespół bólu, drętwienie lub mrowienie stają się tak silne, że dosłownie "zwariują" i nie są eliminowane za pomocą leków.
  • Wystąpiły problemy z oddawaniem moczu lub ruchy jelit.
  • Zaczyna się od czasu do czasu lub stale oczywistego efektu „siodło blokadą”: zagubione czułości wewnętrzne uda, krocze i niższe pośladki (region „jak w kontakcie z gniazdem zaworu”).
  • Rozwija asymetryczny paraliż stóp, zespół bólowy, drętwienie lub utratę wrażliwości w nogach, naruszenie narządów miednicy i brak odruchów achillesowych. Razem to wszystko - oznaki rozwoju dość poważnej choroby - zespół ogona konia.

Zignoruj ​​wymienione zjawiska w każdym przypadku jest to niemożliwe, ponieważ może prowadzić do rozwoju nieodwracalnego porażenia kończyn dolnych.

Autor: Svetlana Levitskaya

(poniższy blok można przewijać w prawo do końca)

Leczenie przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Przerost międzykręgowy kręgosłupa lędźwiowego powstaje, gdy włóknisty rdzeń krążka międzykręgowego zostanie wyciśnięty z włóknistego pierścienia. Tkanki zniszczonego dysku wywierają nacisk na zakończenia nerwowe kręgosłupa i powodują silny zespół bólowy. Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego pojawia się częściej niż inne, jej objawy muszą być znane, aby rozpocząć leczenie na czas.

Jeśli przepuklina kręgowa okolicy lędźwiowej nie jest leczona, pacjent może stracić swoją zdolność przez długi czas.

Najczęściej deformuje płytę między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym-krzyżowej, bóle jednocześnie rezygnację, pozbawiając mobilności pacjenta, a czasami prowadzi do niepełnosprawności. Diagnozowanie przepukliny jest dość łatwe, ale leczenie bez operacji jest dość trudne. To może pomóc w ćwiczeniach terapeutycznych, masażu, medycynie.

Jak przebiega przepuklina?

Dysk międzykręgowy jest małym cylindrem ze specjalnej tkanki chrzęstnej. Na zewnątrz jest chroniony przez włóknisty pierścień, a wewnątrz znajduje się elastyczna substancja, która przekształca nasz kręgosłup w rodzaj sprężyny - jądra miazgi.

Jeżeli krążek międzykręgowy jest zdeformowany z powodu urazu lub stałego negatywnego efektu, włóknisty pierścień staje się kruchy i powoduje pęknięcie. Wnętrze miazgi pozostawia włókno przez szczelinę. Zjawisko to nazywa się przepukliną międzykręgową. Jeśli dotknięty dysk znajduje się w okolicy kręgosłupa lędźwiowego, jest to przepuklina lędźwiowa.

Ból i inne nieprzyjemne objawy objawiają się, ponieważ przepuklina lędźwiowego rdzenia kręgowego jest uciskana przez nadmierną miazgę.

Etapy

Objawy przepukliny są zauważalne na różne sposoby na odpowiednich etapach. Jak najszybciej po rozpoczęciu leczenia przepukliny międzykręgowej w okolicy lędźwiowej można zawiesić rozwój choroby.

  1. Prolaps - dysk nieznacznie zmienia swoją pozycję. Jeśli negatywne czynniki nie wpłyną na niego, on ponownie zajmie naturalną pozycję.
  2. Występowanie - dysk zmienia swoją pozycję znacznie, ale nie wykracza poza granice wskazane przez kręgi.
  3. Wyciskanie - jądro opuszcza najbliższy obszar kręgosłupa, znajduje się w stanie zawieszenia.
  4. Sekwestracja - pojawienie się pęknięć i pęknięć w włóknistym pierścieniu, ujście miazgi.

Objawy

Objawy przepukliny części trzonu kręgowego zaczynają objawiać się z powodu deformacji nerwów. Zanik mięśni nóg i pośladków. Pacjent może czuć się zimno, drętwienie kończyn, "bieganie przerażające" i lekkie, ale nieprzyjemne szwy.

Znika z umiejętności skakania, wchodzenia po schodach, bardzo trudno jest usiąść lub podnieść coś z podłogi. Źródłem tych problemów jest osłabienie mięśni. Ponadto pacjent zaczyna utrzymywać ciało w nowy sposób - asymetrycznie. W obszarze, na które wpływają dotknięte nerwy, cierpi udar pocenia - albo skóra wysusza się ciężko, albo odwrotnie, obficie się poci.

Jeśli przepuklina pojawi się w kręgosłupie, wtedy zacznie wywierać nacisk na kręgosłup w okolicy lędźwiowej. To całkowicie pozbawia pacjenta możliwości poruszania nogami. Silny nacisk przepukliny staje się zagrożeniem dla życia.

Objawy przepukliny międzykręgowej lędźwiowej mogą obejmować upośledzenie narządów miednicy. Pacjent traci zdolność kontrolowania defekacji i oddawania moczu. Mężczyźni z przepukliną lędźwiową mogą cierpieć na zaburzenia libido, podczas gdy u kobiet przepuklina lędźwiowa powoduje stan oziębły.

Zanik mięśni czasami powoduje, że pacjent mocno utyka. Jeśli choroba pozostaje zaniedbana przez długi czas, może prowadzić do niepełnosprawności.

Ból z przepukliną

Objawy przepukliny lędźwiowej - to przede wszystkim wyraźny zespół bólowy. Przepuklina międzykręgowa jest przyczyną bólu krzyża. Bóle są bolesne lub nudne, nie pozwalają pacjentowi siedzieć cicho, kaszleć, a nawet stać. Staje się to łatwiejsze tylko wtedy, gdy pacjent zajmuje pozycję poziomą. Ból nie minie sam, może dręczyć latami i zacząć myśleć o tym, jak leczyć przepuklinę kręgową, której potrzebujesz tak szybko, jak to możliwe.

Przepuklina rośnie z czasem, ściskając coraz więcej nerwów rdzeniowych rdzenia kręgowego, powodując zapalenie korzonków nerwowych. Ból nasila się, obszar pośladków i nogi są coraz częściej podawane.

Ból wymiata dolną część pleców, konieczna jest jedynie zmiana pozycji lub wysiłek. Zjawisko to nazywane jest ischialgia. Jeśli piąty kręg kręgosłupa jest zdeformowany, kciuk kończyny dolnej zostanie zraniony. Jeśli patologia jest zlokalizowana między piątym kręgiem lędźwiowym i pierwszym krzyżowego oczywistego bólu w okolicy krzyżowej, tylne nogi i małego palca. To niefortunne, ale tylko dotkliwe bóle powodują, że pacjenci planują wizytę u lekarza.

Przyczyny

Przyczyny przepuklin międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego są następujące:

  • Traumatyczne skutki uderzeń, upadków lub wypadków;
  • Osteochondroza części lędźwiowo-krzyżowej grzbietu;
  • Nieodpowiednio uformowany od narodzin stawu biodrowego;
  • Krzywizna kręgosłupa;
  • Silne ostre obciążenia;
  • Duża masa ciała;
  • Palenie powoduje brak tlenu, pogarsza trofizm dysków międzykręgowych;
  • Ciągła jazda nieprawidłowo rozkłada ładunek na plecach;
  • Zaburzenia metaboliczne.

Jakie inne czynniki wpłyną na wygląd przepukliny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa?

  • Siedząca praca i brak aktywności ruchowej;
  • Wiek powyżej trzydziestki;
  • Predyspozycje genetyczne;
  • Płeć męska;
  • Przewlekłe choroby kręgosłupa.

Diagnostyka

Objawy przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego szybko zaczynają dręczyć pacjenta, ale pewnie przeprowadzić diagnozę i znaleźć odkształcony dysk może być tylko specjalistą. W tym celu promieniowanie rentgenowskie stosuje się w dwóch projekcjach, co pomaga uzyskać ogólny obraz choroby. Bardziej szczegółowy obraz patologii można uzyskać za pomocą MRI.

Aby zrozumieć, jak bardzo cierpią nerwy i obszary ich unerwienia, neurolog bada pacjenta pod kątem odruchów ścięgnistych, wrażliwości kończyn dolnych i ich mobilności. Leczenie kręgosłupa lędźwiowego rozpoczyna się dopiero po ukończeniu przez lekarza diagnozy.

Leczenie

Metody leczenia przepuklin międzykręgowych mogą obejmować leczenie zachowawcze lub chirurgiczne kręgosłupa lędźwiowego. Dopiero w pierwszych stadiach rozwoju przepuklin skuteczne są metody medycyny zachowawczej. Metody ludowe nie odpowiadają na pytanie, jak leczyć patologię.

Zadaniem metod konserwatywnych jest złagodzenie bólu, przywrócenie pacjentowi jakości życia.

Aby zapobiec tej operacji, człowiek musi zmienić zwyczajowy sposób życia. Mniejsze obciążenie, więcej ruchu. Obserwuj specjalną dietę, która stymuluje trofizm tkanki nerwowej i chrzęstnej.

Leki

W przepuklinie lędźwiowej kręgosłupa leczenie lekami usuwa objawy, a nie zmienia stan pacjenta. Leki przeciwbólowe, takie jak diklofenak, ibuprofen lub indometacyna, należy koniecznie brać. Dzięki łagodzeniu zespołu bólowego oszczędzają one na atrofii mięśni w przyszłości. Eliminują również proces zapalny, który w każdym przypadku przejawia się, gdy korzenie nerwu są zaciśnięte. Takie leki mogą być stosowane zewnętrznie w postaci maści lub w postaci tabletek.

W sytuacji przepukliny w odcinku lędźwiowym kręgosłup zmusza określone grupy mięśni do wspierania kręgosłupa w obszarze patologii. Pacjent odczuwa sztywność ruchów i ból mięśni. Centralne środki zwiotczające mięśnie, takie jak Midokalm lub Sirdalud, pomagają radzić sobie ze skurczami mięśni. W przypadku przepuklin międzykręgowych odcinka lędźwiowego często stosuje się blokady novocain obszaru problemowego.

Trudno jest leczyć przepuklinę kręgosłupa metodami zachowawczymi. Lecz gimnastyka terapeutyczna pomoże zapobiec dalszemu rozwojowi patologii. LFK można poradzić sobie, gdy już nie występują główne objawy przepukliny kręgosłupa w okolicy lędźwiowej, takie jak zespół nerwu ściętego i bólu.

Program ćwiczeń powinien być opracowany indywidualnie przez instruktora. Obejmuje pochylenia nadwozia, ostrożne skręty i zakręty. Zadaniem jest wzmocnienie mięśni kręgosłupa, zapobiegając w ten sposób dyslokacji dysku w przyszłości.

Ćwiczenia specjalne są wykonywane w pozycji poziomej, twarzą do dołu, z boku lub do góry. Pacjent może również stać, oparty plecami o ścianę. Przyjmując tę ​​pozycję, wykonuje zbocza, obroty, podnośniki i prowadzi po bokach nóg i rąk. Takie ruchy gimnastyki leczniczej, jak wizy na belce poprzecznej lub podwodnej wersji jej wykonania, pozwalają na rozciągnięcie kręgosłupa. W rezultacie krążki międzykręgowe czują się swobodniej i zaczynają wracać do swojego naturalnego stanu.

Jeśli choroba jest na wczesnym etapie, zajęcia pomogą całkowicie wyleczyć przepuklinę. Jeśli przepuklina lędźwiowa jest uruchomiona, gimnastyka złagodzi objawy. Wszelkie ćwiczenia powinny być pod nadzorem instruktora i za zgodą lekarza prowadzącego, w przeciwnym razie istnieje ryzyko pogorszenia patologii.

  • Koniecznie szacuj: maści w przepuklinie oddziału lędźwiowego

Fizjoterapia

Wypukłe objawy lędźwiowe można usunąć za pomocą terapeutycznych metod fizjoterapii:

  • Elektroforeza z substancjami, które usuwają proces zapalny i zespół bólowy;
  • Podgrzewanie leczenia kręgosłupa;
  • Akupunktura;
  • Techniki masażu podwodnego;
  • Refleksoterapia punktowa.

Masaż

Przepuklinę międzykręgową można poddać masażowi w przypadku braku zaostrzenia, ale przepuklina międzykręgowa jest diagnozą, w której wszelkie zabiegi wymagają zgody lekarza prowadzącego. Jeśli takie pozwolenie zostanie otrzymane, masażysta pomoże poprawić krążenie krwi w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Tkanki nerwowe i kostne otrzymają więcej pożywienia, a szkodliwe nagromadzenia kwasu mlekowego opuszczą komórki. Skurcze mięśni ustąpią, co złagodzi syndrom bólu i sprawi, że pacjent straci mobilność. A uwalnianie endorfin, pojawiające się podczas sesji, posłuży jako łagodny środek znieczulający, a także zmniejszy napięcie w okolicy pleców.

Chirurgiczne usunięcie

W następujących sytuacjach konserwatywne leczenie przepukliny lędźwiowej nie przyniesie rezultatów:

  • Nastąpiło sekwestrowanie (zerwanie) krążka międzykręgowego;
  • Przepuszczalność kanału kręgowego pogorszyła się;
  • Nerw kulszowy jest stan zapalny;
  • Dysk międzykręgowy przesunął się bardzo mocno;
  • Przez kilka miesięcy stan pacjenta nie ulega poprawie.

Współczesna medycyna woli stosować oszczędne operacje chirurgiczne.

Aby usunąć przepuklinę krążka międzykręgowego odcinka lędźwiowego w naszym czasie, zastosuj:

  • Rekonstrukcja za pomocą lasera. Laser eliminuje nadmiar wilgoci z odkształconej masy włóknistej. W rezultacie nerw jest uwalniany od kompresji. Jest to najbardziej łagodny rodzaj interwencji, z największą liczbą przeciwwskazań;
  • Dysektomia, usunięcie części tarczy kręgosłupa. Igła przechodzi przez skórę i wciąga część jądra miazgi;
  • W najcięższych przypadkach dysk zostaje całkowicie usunięty i zastąpiony protezą.

Zapobieganie

Dyski międzykręgowe są zdeformowane z powodu stałego lub silnego ostrego obciążenia. Dlatego najważniejsze jest, aby dokładnie monitorować, ile ładujesz swoje ciało.

Spać tylko na twardym i ortopedycznym materacu. Jeśli ryzyko rozwoju przepukliny już istnieje, spróbuj zasnąć na plecach.

Monitoruj masę ciała. Kręgosłup ciągle doświadcza ładunku dodatkowych kilogramów, ale jego siła ma ograniczenia. Ćwicz poprawnie i przestrzegaj środków ostrożności. Nie ścigaj rekordów sportowych. Nawet w domu nie zapomnij o prostych plecach, kiedy podnosisz ciężary z podłogi. Postępuj zgodnie z tymi prostymi wskazówkami i nie będziesz musiał stawić czoła, jak leczyć przepuklinę kręgosłupa lędźwiowego.

Okrągłe wysunięcie dysku, co to jest?

Czym jest przepuklina pachwinowa?

Jaka jest różnica między wypukłościami a przepuklinowymi krążkami międzykręgowymi

Endoskopowe usunięcie przepuklinowego kręgosłupa

Przepuklina lędźwiowa kręgosłupa

Przepuklina krążka międzykręgowego nazywana jest wysunięciem środkowej części krążka międzykręgowego - jądra miażdżystego do boku i pleców poza przerwę między dwoma kręgami. Najczęściej w kręgosłupie lędźwiowym stwierdza się przepuklinę, która doświadcza maksymalnych obciążeń podczas siedzenia, chodzenia i podnoszenia ciężarów.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Przyczyną pojawienia się przepuklin w odcinku lędźwiowym kręgosłupa jest zmiana zwyrodnieniowo-dystroficzna krążków międzykręgowych. Stopniowe odwodnienie i ścieńczenie pierścienia włóknistego - obwodowe części krążka międzykręgowego - sprzyjają wysunięciu jądra miazgi w podatnych obszarach. Objawy kliniczne przepuklin międzykręgowych są zwykle związane z wyciskaniem korzeni nerwów rdzeniowych i naczyń krwionośnych przez wystające brzegi krążków międzykręgowych. W najbardziej zaniedbanych przypadkach kompresji rdzeń kręgowy jest również odsłonięty.

Wśród czynników, które mają negatywny wpływ na trofizm krążków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa są:

  • siedzący tryb życia;
  • nadwaga;
  • wysoki wzrost (od 180 cm dla mężczyzn i od 170 cm dla kobiet);
  • niezrównoważony tryb aktywności ruchowej (długie okresy bezruchu są zastępowane przez intensywne obciążenia);
  • uraz kręgosłupa lędźwiowego;
  • wrodzona dysplazja stawu biodrowego;
  • zaburzenia postawy i uporczywe deformacje kręgosłupa;
  • ciężka praca fizyczna związana ze znoszeniem ciężarków i długotrwałym narażeniem w pozycji zgiętej;
  • profesjonalne sporty;
  • ostre podnoszenie ciężkich ładunków przy niewystarczającym przygotowaniu;
  • niewłaściwe wykonywanie ćwiczeń z ciężarkami;
  • palenie i nadużywanie alkoholu;
  • zaburzenia endokrynologiczne i patologia metabolizmu;
  • dziedziczna predyspozycja.

Etapy

Utworzenie przepuklinowego krążka międzykręgowego jest poprzedzone niewielkim przesunięciem jądra miazgi do obwodu bez uszkodzenia włóknistego pierścienia. Na tym etapie proces powstawania przepukliny można zatrzymać za pomocą gimnastyki medycznej i innych środków zapobiegawczych, ale z powodu braku dolegliwości początkowy etap zwyrodnienia krążków międzykręgowych jest najczęściej wykrywany przypadkowo. Większość pacjentów konsultuje się z lekarzem, jeśli istnieje uformowane wytłoczenie.

Nieskomplikowane przepukliny okolicy lędźwiowej w 80% przypadków znikają same z powodu odwodnienia uszkodzonych tkanek w ciągu 6-12 miesięcy.

Postępujący rozwój przepukliny odcinka lędźwiowego przechodzi cztery etapy.

  1. Występ. Częściowa utrata elastyczności pierścienia włóknistego z przesunięciem jądra miażdżystego na bok o więcej niż 2-3 mm. Objawy kliniczne z reguły nie występują.
  2. Wytłaczanie to częściowe wystawanie krawędzi dysku międzykręgowego z pęknięciem włóknistego pierścienia w przerzedzonym obszarze. Od strony wysunięcia występują objawy czuciowo-ruchowe.
  3. Wypadanie krążka międzykręgowego. Przepuklinę występ wystający na krawędzi kanału kręgowego jądra miażdżystego kompresji trzony kręgów, naczyń krwionośnych, nerwów i korzeni obwodowych.
  4. Sekwestracja. Wystająca część rdzenia błoniastego przenika do kanału kręgowego, uniemożliwiając prawidłowy dopływ krwi do rdzenia kręgowego i ściskanie tkanek miękkich. Uszkodzenie struktur nerwowych może powodować upośledzenie funkcji narządów miednicy i porażenie dolnej połowy ciała. Często występują stany alergiczne wywołane reakcją komórek odpornościowych płynu mózgowo-rdzeniowego na obcą tkankę krążka międzykręgowego.

Objawy przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Wyraźny obraz kliniczny przepukliny odcinka lędźwiowego objawia się głównie na etapie wytłaczania. Najczęstszą dolegliwością jest silny ból w prawej lub lewej nodze, obejmujący wnętrze uda i oddawanie pośladka. W zależności od wielkości i lokalizacji przepukliny, ból może spaść z biodra do pięty i tylnej części stopy. Ból jest ostry, palący i nasilający się podczas kaszlu, kichania, siedzenia długich, ostrych ruchów, jazdy po trudnym terenie, próbowania zgięcia się do przodu lub przewrócenia po drugiej stronie. Często na kilka tygodni przed pojawieniem się bólu pacjenci obawiają się łagodnego dyskomfortu w dolnej części pleców.

Jeśli przepuklina dotyka tylnych korzeni nerwów rdzeniowych, do bolesnych odczuć dodawane są jednostronne zaburzenia czułości w obrębie nóg, dolnej części pleców lub krocza. Pacjenci mogą skarżyć się na dreszcze, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub "gęsią skórkę" w skórze. Naruszenie przewodnictwa nerwowego na tle osłabienia lub kompensacyjnego napięcia mięśni prowadzi do ograniczenia ruchomości okolicy lędźwiowej. Pacjenci są trudni do wspinania się i schodzenia po schodach, kucania, odbijania i zginania, utrzymując nogi prosto; chód staje się chwiejny i niezrównoważony. Pacjenci często przyjmują wymuszone pozycje, utykają i przenoszą ciężar ciała na jedną kończynę, patrząc na odsłonięte plecy, widoczne mięśnie lędźwiowe są widoczne po jednej stronie.

Pośrednie objawy przepukliny kręgosłupa lędźwiowego wskazują na brak dopływu krwi i zaników zanikowych. Jedna noga może być cieńsza, zimniejsza lub bledsza niż druga; Obserwuje się również rzadszą linię włosów na ciele od strony przepukliny.

Gdy rdzeń kręgowy zostaje naruszony, ból rozprzestrzenia się na obie nogi i towarzyszy mu naruszenie regulacji nerwowej narządów miednicy. Pacjenci często wymagają oddawania moczu, nietrzymania moczu i kału, biegunki lub zaparć; kobiety mogą borykać się z zaburzeniami ginekologicznymi, a mężczyźni z problemami z potencją.

Najczęstszymi powikłaniami przepukliny kręgosłupa lędźwiowego są postępujące zaniki korzeni nerwowych i tak dalej. zespół ogona końskiego, który występuje przy całkowitym zachodzeniu na kanał kręgowy i jednoczesnym naruszeniu kilku nerwów.

Diagnostyka

Wstępna diagnoza jest przeprowadzana przez neurologa na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego i badania fizykalnego. Aby zidentyfikować parestezje i zaburzenia biomechaniczne, charakterystyczne dla zespołów ucisku kręgosłupa, opracowano standardowe procedury diagnostyczne:

  • badanie odruchów ścięgnistych kończyn dolnych;
  • Test funkcjonalny z podniesieniem wyprostowanej nogi;
  • pomiar siły i tonu mięśni;
  • definicja bólu, temperatury i wrażliwości na wibracje nóg, pośladków, krocza i podbrzusza.

Zewnętrzne objawy kompresji korzeni nerwowych i rdzenia kręgowego pozwalają ocenić rozmiar i lokalizację patologii, ale nie mają wystarczającej swoistości dla rozpoznania przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Podobnie może się ujawnić zapalenie korzenia nerwu lub onkopatologii, tak więc decydujące słowo w diagnostyce przepuklin międzykręgowych należy do instrumentalnych technik wizualizacji tkanek miękkich - MRI i CT. W przypadku podejrzenia uszkodzenia rdzenia kręgowego przepisuje się mielografię kontrastową.

Najczęściej w kręgosłupie lędźwiowym stwierdza się przepuklinę, która doświadcza maksymalnych obciążeń podczas siedzenia, chodzenia i podnoszenia ciężarów.

Leczenie przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa

W przypadku braku powikłań leczenie przepuklin międzykręgowych o małym rozmiarze zmniejsza się do łagodzenia bólu i aktywowania krążenia krwi w sąsiednich tkankach. W celu usunięcia ostrego bólu zazwyczaj wystarcza krótki cykl środków przeciwbólowych i / lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W przypadku słabej odpowiedzi na leczenie farmakologiczne można wykonać kontrolowaną przez promieniowanie rentgenowskie blokadę uszkodzonych korzeni nerwowych. Aby usunąć skurcze mięśni, stosuje się środki zwiotczające mięśnie. Pierwsze 3-5 dni od początku zaostrzenia pacjenta musi być zgodne z leżeniem w łóżku z unieruchomieniem talii. Zaleca się leżeć na plecach, umieszczając miękki wałek pod talią.

Po złagodzeniu zespołu bólowego, ćwiczenia terapii ruchowej, kinezyterapii i relaksacji po izometrycznej, które przyczyniają się do odzyskiwania troficznych tkanek miękkich i tworzenie gorsetu mięśniowego w celu wsparcia kręgosłupa. Początkowo wszystkie ćwiczenia z przepukliną kręgosłupa lędźwiowego wykonywane są w pozycji leżącej lub stojącej na czworakach. Powinieneś zacząć od podnoszenia, prowadzenia i ugniatania kolan zgiętych w kolanach, a po 3-4 tygodniach regularnych ćwiczeń możesz ćwiczyć na szwedzkiej ścianie, za pomocą piłki lub gimnastycznych kijów. Zaleca się również wizytę na basenie.

Przy niskiej skuteczności leczenia zachowawczego i pojawieniu się powikłań rozważana jest kwestia interwencji chirurgicznej. Najmniejszą traumatyczną metodą chirurgicznego leczenia przepuklin międzykręgowych jest mikrochiskektomia - usunięcie jądra miazgi przez nakłucie za pomocą cienkiego endoskopowego manipulatora i zastąpienie zniszczonych tkanek specjalną substancją. W niektórych przypadkach dysk zostaje całkowicie usunięty, a na jego miejsce zostaje zainstalowana endoproteza.

Fizjoterapia i nietradycyjne metody leczenia mogą być stosowane tylko w przypadku braku ostrego bólu i objawów niedoboru neurologicznego. Dobry efekt zapewnia elektroforeza, hirudotherapy, diadynamoterapia; osteopatia, masaż i terapia manualna mogą być pokazane tylko w obecności podwichnięć stawów kręgowych. Nie udowodniono terapeutycznego wpływu akupunktury, leczenia termicznego i terapii UHF na przepuklinowe krążki międzykręgowe.

Możliwe powikłania przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Najczęstszymi powikłaniami przepukliny kręgosłupa lędźwiowego są postępujące zaniki korzeni nerwowych i tak dalej. zespół ogona końskiego, który występuje przy całkowitym zachodzeniu na kanał kręgowy i jednoczesnym naruszeniu kilku nerwów. W takich przypadkach operacja awaryjna jest wskazana w ciągu 24 godzin od pojawienia się oznak poważnych zaburzeń neurologicznych, takich jak osłabienie ruchów kolana i zatrzymania, drętwienie kończyn dolnych i krocza, utrata kontroli podczas oddawania moczu i defekacji, aby zapobiec paraliżowi.

Prognoza

Nieskomplikowane przepukliny okolicy lędźwiowej w 80% przypadków znikają same z powodu odwodnienia uszkodzonych tkanek w ciągu 6-12 miesięcy. Odpowiednie leczenie, rozpoczęte na wczesnym etapie, znacznie zwiększa prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia.

Przy przedłużonym ucisku korzeni nerwów obwodowych i rdzenia kręgowego dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia struktur nerwowych z obiecującą całkowitą utratą mobilności i zdolności do samoobsługi. Z tego powodu obszar lędźwiowy przepukliny, nawet z bezobjawowym przepływem, wymaga stałego nadzoru medycznego i monitorowania dynamiki procesu.

Zapobieganie

W celu zapobiegania przepuklinom międzykręgowym ważne jest utrzymanie aktywności ruchowej, monitorowanie masy ciała i postawy ciała, porzucenie złych nawyków i natychmiastowe poszukiwanie pomocy medycznej w przypadku urazu kręgosłupa. Zaleca się spożywać wystarczającą ilość białka i witamin z grupy B. Podczas pracy siedzącej przydatne jest robienie przerw na gimnastykę przemysłową co 2-3 godziny.

Jak leczyć przepuklinę kręgosłupa w okolicy lędźwiowej

Przepuklina kręgosłupa jest szybko postępującą chorobą, której początkowe objawy można łatwo przeoczyć. I przepuklina okolicy lędźwiowej powstaje znacznie częściej niż inne. Dlatego objawy choroby powinny wiedzieć wszystko, aby rozpocząć leczenie na czas.

Przepuklina międzykręgowa jest patologiczną deformacją struktury krążka międzykręgowego, objawiającą się przez wyjście jej centralnego rdzenia poza rozrzedzony pierścień włóknisty. Uwolniony dysk ściska naczynia i rdzeń kręgowy, poziom tego zgniotu określa kliniczne objawy choroby.

Zwykle dyski pełnią bardzo ważne funkcje - amortyzację podczas ruchu i ruchliwość kręgosłupa.

Przyczyny

Główną przyczyną powstawania przepuklin są choroby kręgosłupa - osteochondroza, skrzywienie. Urazy i mikrourazy mogą również spowodować uszkodzenie integralności dysku. Ciężka praca, niewłaściwa technika ćwiczeń fizycznych ma negatywny wpływ na kręgosłup. Inne przyczyny - otyłość, ciąża, predyspozycje dziedziczne, praca w pozycji siedzącej.

Rodzaje i stadia przepukliny międzykręgowej

  • wypadnięcie - do 3 mm (przebijanie pierścienia włóknistego);
  • występ - do 15 mm (pierścień jest już zdeformowany, ale jego zewnętrzna część nadal jest w stanie utrzymać rdzeń);
  • wytłaczanie - jądro poza trzonami kręgowymi (pełne uszkodzenie pierścienia);
  • sekwestracja - wypadanie jądra do kanału kręgowego i ucisk rdzenia kręgowego.

Etapy powstawania przepukliny kręgosłupa

  • przednio-boczne;
  • boczny;
  • tylno-boczne;
  • środek;
  • mieszane.

Najczęściej stosowaną opcją jest przepuklina lędźwiowa.

Czynniki ryzyka

Istnieje wiele negatywnych czynników, które wywołują patologiczne przecienienie włóknistego pierścienia.

Pierścienie do jedzenia mogą być wadliwe, jeśli:

  • spędzają większość czasu pracy i wolnego czasu;
  • niepoprawnie wykonywać ćwiczenia fizyczne, zwłaszcza przy ważeniu;
  • Nadwaga i / lub wysokość jest większa niż 180 cm;
  • w anamnezie występują traumy kręgosłupa (wypadek drogowy, upadek);
  • mieć naruszenie postawy;
  • pić alkohol, palić;
  • ostro podnosić ciężary;
  • predysponowany przez dziedziczną linię, mają choroby endokrynologiczne;
  • mieć choroby - gruźlica, onkologia, infekcja syfilityczna.

Objawy

Objawy kliniczne są wprost proporcjonalne do stopnia uszkodzenia kręgosłupa.

Głównym objawem jest ból, a najczęściej w nogach wzdłuż ciała, napromienianie stopy, w dolnej części pleców jest możliwe. Pacjenci nazywają swój ból "strzelaniem" lub "bólem", "rozdawaniem" do dowolnego miejsca w ciele. Charakterystyczny jest zwiększony ból podczas aktywności fizycznej, kichanie i kaszel, a pozycja w poziomie przynosi ulgę. Ból może być stały lub przerywany. Z biegiem czasu ból może wiązać się z naruszeniem wrażliwości w różnym stopniu - odrętwiałości stopy, okolicy pachwinowej.

Nerwy kulszowe często są ściskane, a następnie choroba objawia się bólem na zewnętrznej stronie nóg.

Jeśli choroba osiągnęła etap sekwestracji, skargi pacjenta mogą być uzupełnione ograniczeniem ruchów w okolicy lędźwiowej. Możliwa dysfunkcja narządów miednicy - niestabilny stolec bez innych zaburzeń trawienia, częste występowanie parcia i nietrzymania moczu, choroby ginekologiczne i choroby gruczołu krokowego, zaburzenia erekcji.

Diagnostyka

Podczas badania neurologa na podstawie objawów, badań wrażliwości kończyn i określenia odruchów ścięgnistych zakłada się przybliżony poziom przepukliny w kręgosłupie. Jest to konieczne do dalszej diagnostyki - zdjęcia rentgenowskie i MRI (CT):

Metoda badań

Co jest istotą tej metody, plusy i minusy

MRI

CT

Radiografia

  • mielogram - zabarwienie płynu mózgowo-rdzeniowego w celu zbadania drożności kanału i zbadania konturów rdzenia kręgowego;
  • elektromiografia - używane do wykrywania kompresji lub uszkodzenia nerwów;
  • laboratoryjny test krwi - Wykluczenie chorób zakaźnych, onkologii, zapalenia stawów;
  • przebicie płynu mózgowo-rdzeniowego - wykrycie krwawienia w kanale kręgowym, zakażenie, zapalenie;
  • dyskografia - metoda oparta na metodzie rentgenografii, której istotą jest zabarwienie krążka międzykręgowego.

Leczenie przepukliny międzykręgowej lędźwiowej

Metody leczenia przepukliny kręgosłupa można podzielić na dwie główne grupy - leczenie zachowawcze i chirurgiczne. Ważne jest, aby rozpocząć leczenie w odpowiednim czasie - na etapie, w którym możliwe jest osiągnięcie wyniku drogą niechirurgiczną. Aby określić taktyki terapeutyczne, choroba jest warunkowo podzielona na kilka okresów:

1 Ostry okres. Silny ból, ograniczona ruchliwość, zmniejszona wrażliwość. W tym okresie stosowane są tylko konserwatywne metody leczenia.

2 Okres podostry. Kilka dni później ból zmniejsza się, przywracana jest częściowa ruchliwość i wrażliwość.

2 Okres zwrotu. W ciągu kilku tygodni ból jest całkowicie zadokowany, następuje lekkie naruszenie czułości.

Leczenie leko-konserwatywne

Leki do użytku wewnętrznego

Zakłada podawanie domięśniowe i dożylne, a także przyjmuje tabletki. Czas trwania leczenia wynosi kilka miesięcy. Ma na celu zmniejszenie bólu i zapobieganie nawrotom choroby. Stosuje się następujące leki:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne - są stosowane w celu złagodzenia bólu i zmniejszenia reakcji zapalnej uszkodzonych tkanek. Najczęściej stosowany diklofenak, ibuprofen, indometacyna, nimesulid, meloksykam, naproksen. Efekt ten tłumaczy się zmniejszeniem histaminy, tym samym zmniejszając obrzęki i zatrzymując rozwój procesów odzyskiwania. Doskonały efekt przeciwbólowy. Częste działania niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem - nieżyt żołądka związany z NLPZ, wrzód żołądka. Kurs nie trwa dłużej niż dwa tygodnie.
  • Jeżeli środki niesteroidowe są nieskuteczne steryd (hormonalne) - deksametazon, hydrokortyzon, diprospan. Mają działanie przeciwzapalne ze względu na zmniejszenie funkcji leukocytów i makrofagów. Kursy przyjmowania, ze stopniowym zmniejszaniem dawki. Staranne przyjmowanie jest spowodowane różnymi możliwymi skutkami ubocznymi - chorobami układu dokrewnego, zaburzeniami metabolicznymi, patologią innych układów i narządów.
  • Leki zwiotczające mięśnie - Brzuch, Xeomin, baklofen. Działanie znieczulające z powodu zmniejszonej pobudliwości mięśniowej. Rozluźnienie mięśni, poprawa przepływu krwi, przywrócenie odpowiedniego odżywienia tkanek.
  • Diuretyki - są stosowane rzadko i tylko w fazie zaostrzenia, w celu zmniejszenia obrzęku tkanek. Ze względu na ryzyko niedociśnienia i nierównowagi wodno-solnej zaleca się ostrożność, a nie długi przebieg.
  • Chondroprotectors. Używane leki, takie jak teraflex, chondroxide, structum, arthra, aflutop. Skierowane są na odbudowę struktury i funkcjonalności krążków międzykręgowych kosztem rekonstrukcji tkanki chrzęstnej.
  • Witaminy z grupy B do regeneracji uszkodzonych i ściśniętych włókien nerwowych, normalizacji przewodnictwa nerwowego. Przykład - milgamma, neurobion, neurowtan, zapalenie nerwu i rdzenia.
  • Narkotyczne środki syntetyczne - morfina, kodeina. Stosuje się go tylko w wyjątkowo trudnych przypadkach, gdy inne metody znieczulenia są nieskuteczne.
  • Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne - działają relaksująco na mięśnie, działają kojąco. Najczęściej stosowanym lekiem z tej grupy jest amitryptylina.
  • Witamina D i wapń. Zwiększ metabolizm tkanki kostnej, poprawiaj jej przebudowę, optymalizuj przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i kurczliwość. Wapń D3-teva, wapń D3Nicomed.
  • Pentoksyfilina, Poprawia mikrokrążenie i odżywienie uszkodzonych tkanek, przywracając przepływ krwi. Zmniejszając obrzęk korzeni rdzenia kręgowego, objawy związane z kompresją nerwów cofają się.
  • Kwas alfa-liponowy (berlycja, thiogamma) odbudowuje błony komórkowe komórek nerwowych, poprawia mikrokrążenie i ogólnie przepływ krwi.

W procesie leczenia obejmuje również actovegin, który ma działanie przeciw niedotlenienie ze względu na poprawę krążenia krwi.

Leki do użytku zewnętrznego

W ostrym okresie choroby niektóre preparaty stosuje się w celu łagodzenia bólu w postaci żeli, maści i łat. Oprócz znieczulenia, zmniejsza się manifestacja reakcji zapalnej i nasilenie dyskomfortu. Stosuje się następujące grupy leków:

Niesteroidowe maści przeciwzapalne: blokować mediatory zapalne, tym samym zmniejszając stan zapalny (hipertermia, obrzęk, bolesność).

Chondroprotekcyjne maści, które poprawiają procesy regeneracji chrząstki.

Maści homeopatyczne - ta maść ze składników pochodzenia naturalnego jest stosowana w celu poprawy metabolizmu tkanki chrzęstnej i jej wczesnego wyzdrowienia.

Połączone maści i żele - działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe.

Bandaże - w swoim składzie zawierają leki z powyższych grup, o podobnym działaniu objawowym. Kleje są łatwe w użyciu, bardzo skuteczne ze względu na ustaloną dawkę leku, czas trwania działania.

Fizjoterapia

Osobliwością tej grupy metod jest zwiększenie zdolności regeneracyjnych organizmu. Używane w połączeniu z metodami medycznymi, wzmacniające ich działanie. Zabieg ma na celu rehabilitację po chorobie i zapobieganie powikłaniom. Możliwe zastosowanie na dowolnym etapie choroby.

  • Elektroterapia - elektrody są zainstalowane na ciele, działanie polega na podawaniu małego prądu.
  • Elektroforeza, elektrostymulacja. Sposób może obejmować podawanie leków.
  • Laseroterapia - promieniowanie czerwone i podczerwone.
  • Magnetoterapia - aparatura z regulowaną częstotliwością pola magnetycznego.
  • Terapia falą uderzeniową - akustyczne impulsy niskiej częstotliwości.
  • Ozokeritotherapy lub terapia parafinowa. Wprowadzenie leków za pomocą ultradźwięków kilka centymetrów głęboko w ciało.
  • Prądy o wyjątkowo wysokiej częstotliwości - powstawanie rezonansu, sprzyja samodzyskaniu.
  • Akupunktura - działanie na aktywne punkty biologiczne, możliwe jest podawanie leków.
  • Diadynamiczny prądy - obecne leczenie.

Terapeutyczny trening fizyczny

Ćwiczenie fizyczne z przepukliną w okolicy lędźwiowej jest najważniejszym patogenetycznym elementem leczenia. Dzięki tej metodzie możesz zapomnieć o nawrocie choroby przez wiele lat. Ćwiczenia fizyczne muszą być wykonywane prawidłowo, w sposób dozowany, zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli masz ostry ból lub zaburzenie wrażliwości, musisz przestać ćwiczyć.

Zrób to codziennie, z wyjątkiem nagłych ruchów. Czas trwania studiów stopniowo wzrasta.

Tradycyjne metody leczenia

Tradycyjna medycyna oferuje następujące metody - wytwarzanie balsamów i okładów z roślin, kąpiele z terpentyny, tarcie miodu i tłuszczu końskiego i inne. Podstawą dla tych metod nie jest, wraz z ich użyciem, alergiczne i inne niepożądane reakcje. Wskazane jest skonsultowanie się ze specjalistą i stosowanie sprawdzonych leków i urządzeń w leczeniu.

Blokada

Blokada - to wprowadzenie leków (lidokaina, nowokaina, kortykosteroidy, diprospan) pomiędzy procesami w obrębie kręgów lub miejscem wyjścia z korzeni rdzenia kręgowego. Zaletą tej metody w szybkim i skutecznym złagodzeniu bólu, zmniejszenie odpowiedzi zapalnej w zmianach. Procedura jest prowadzona przez kursy - około 5 wprowadzeń.

Co jest istotą blokady kręgosłupa, przeczytaj tutaj.

Leczenie chirurgiczne

Operacja jest wskazana dla pacjentów z nieuleczalnym bólem, dysfunkcją narządów miednicy, naruszeniem wrażliwości. Rodzaje interwencji chirurgicznych:

  • Mikrodiscektomia - ekstrakcja ektopowej części dysku międzykręgowego pod mikroskopem.
  • Laminektomia - stosowany rzadko, z usuniętą częścią kręgu.
  • Implantacja - Sposób leczenia, istotą jest zastąpienie odkształconego dysku jego sztucznym odpowiednikiem.
  • Endoskopowy laserowa redukcja uszkodzonego dysku.

Zdrowie kręgosłupa to codzienna, co minuta praca. Nie zapomnij wyprostować kręgosłupa, leczyć choroby w odpowiednim czasie, obserwując sport, obserwuj technikę. Postępując zgodnie z tymi zaleceniami, nie będziesz musiał szukać sposobów leczenia przepuklin międzykręgowych.

Przepuklina lędźwiowa kręgosłupa - przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie

Bardzo często ból pleców, szczególnie u starszych mężczyzn, jest związany z chorobą, taką jak przepuklina kręgosłupa w okolicy lędźwiowej.

Ale ta dolegliwość nie jest fatalnym zdaniem - istnieje wiele metod leczenia chirurgicznego i niechirurgicznego. Szczególnie skuteczne są specjalne ćwiczenia terapeutyczne i środki zapobiegawcze. Materiał został przedstawiony w celu dostarczenia informacji o chorobie.

Czym jest przepuklina lędźwiowego odcinka kręgosłupa?

Przepuklina krążka międzykręgowego odcinka lędźwiowego nazywana jest wypukłością lub wypadnięciem fragmentów dysku w kanale kręgowym, co powoduje kompresję tkanki nerwowej.

Głównymi przyczynami przepukliny w odcinku lędźwiowym są osteochondroza i znacznie rzadziej uszkodzenie kręgosłupa. Choroba jest najczęściej obserwowana u mężczyzn w wieku od 30 do 50 lat.

Powstanie przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa może prowadzić zarówno do niewystarczającej aktywności ruchowej, jak i nadmiernej aktywności fizycznej. Dzieje się tak dlatego, że krążek międzykręgowy nie ma naczyń krwionośnych, a jego odżywianie jest spowodowane dyfuzją.

Podczas ruchu w kręgosłupie ciśnienie hydrostatyczne wzrasta, a w konsekwencji poprawia się dopływ składników odżywczych do tkanki dysku. W przypadku hipodynamii brak ruchu prowadzi do pogorszenia odżywiania dysku, co zmniejsza jego wytrzymałość i prowadzi do pęknięcia. Jednak jednocześnie silna aktywność fizyczna prowadzi do stopniowego niszczenia płyty. To długi proces. Czasami trwa to przez lata, a "ostatnia kropla" może być tylko kaszlem lub niezręcznym ruchem.

lędźwiowego przepuklina zlokalizowane zwykle w ciągu ostatnich dwóch międzykręgowego L5 - S1 dysku (najczęściej) lub L4 - L5. Znacznie rzadziej obserwuje się przepukliny odcinka L3 - L4 (- talii i Sacrum - sacrum, a numery oznaczają liczbę kręgów w kręgosłupie w pierwszych liter łacińskich słów LUMBUS przepukliny lokalizacyjne oznaczenia są używane).

W górnych segmentach lędźwiowych przepukliny rozwijają się bardzo rzadko, a główną przyczyną ich rozwoju jest ciężki uraz.

We wczesnych stadiach choroby pacjenci skarżą się jedynie na ból w okolicy lędźwiowej, zwany lumbulgia lub lumbago. Charakter bólu jest niestabilny, nudny, obolały. Stopniowo obserwuje się nasilenie objawów bólowych. Ból zwiększa się wraz z aktywnością fizyczną, unoszeniem ciężarów, kichaniem lub kaszlem.

W miarę upływu czasu wystąpienia zespołu kręgowego: ograniczenie ruchowej w obszarze lędźwiowym, napięcia mięśni zapobiegania pełne rozciągnięcie tyłu, prowadzące do wygładzania lordozy lędźwiowej (aż do jego transformacji na kifozę) i naruszenie postawy (skoliozy).

Później łączy się zespół korzeniowy lub radikulopatia. Ból z okolicy lędźwiowej zaczyna rozprzestrzeniać się na pośladek, udo, łydkę. Charakter bólu jest ból lub strzelanie. Ten stan nazywa się ishalgia. W ponad 50% przypadków pacjenci kojarzą bóle mięśniowe z konkretnym czynnikiem traumatycznym (upadek, podnoszenie ciężarów, nagła zmiana pozycji ciała).

Ze względu na powstanie przepukliny międzykręgowej może dojść do ostrego ściskania korzeni rdzenia kręgowego. Najczęściej występuje w przypadku przepuklin średnich i dużych, a czynnikiem prowokującym jest ostre obciążenie kręgosłupa, w tym niestosowna terapia manualna.

Objawami ostrej kompresji korzeni rdzenia kręgowego są:

  1. Łzawienie z niedowładem kończyn dolnych
  2. Wrażliwość narządów płciowych
  3. Zaburzenia funkcji miednicy
  4. Rozwój zespołu chromania pseudomiędzy przerywanego (wynikający z tego ból nóg podczas ruchu powoduje zatrzymanie pacjenta).

Rozpoznanie choroby odbywa się za pomocą radiografii kręgosłupa. W celu określenia wielkości przepukliny wskazano rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową i mielografię (prześwietlenie rdzenia kręgowego za pomocą środka kontrastowego). Elektromiografia jest stosowana do diagnostyki różnicowej ucisku korzeni nerwów z neuropatii obwodowej.

Podobnie jak przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego, następujące choroby mają obraz kliniczny:

  • Gruczołowe zapalenie stawów kręgosłupa
  • Choroba Bechterewa
  • Nowotwory rdzenia kręgowego
  • Przerzuty w kręgosłupie
  • Neuropatia cukrzycowa.

W ostrej fazie choroby zaleca się ścisły odpoczynek w łóżku. Leczenie farmakologiczne obejmuje podawanie leków, które łagodzą ból i objawy stanu zapalnego; fundusze, które poprawiają krążenie krwi i witaminy. Po ustąpieniu ostrych objawów zaleca się masaż i terapię ruchową w celu wzmocnienia mięśni lędźwiowych.

W przypadku leczenia operacyjnego istnieją pewne wskazania. Istotą operacji jest dekompresja i uwolnienie rdzeni kręgosłupa od kompresji. Prognozy dotyczące leczenia chirurgicznego są korzystne, powikłania występują bardzo rzadko. Terminowa operacja skutkuje pełnym wyzdrowieniem lub znaczną poprawą stanu zdrowia w ponad 70% przypadków.

Klasyfikacja choroby

Najprostszy i najbardziej naturalny jest podział przez przynależność do oddziałów kręgosłupa, w którym powstają. Istnieją przepukliny międzykręgowe:

  1. Oddział szyjki macicy - 4%;
  2. oddział klatki piersiowej - 31%;
  3. odcinka lędźwiowego kręgosłupa - 65%.

Częstotliwość występowania w określonej lokalizacji wiąże się z obciążeniem przenoszonym przez odpowiedni segment kręgosłupa, a także ze stopniem jego ruchliwości.

Przepukliny są również podzielone na pierwotne i wtórne. Podstawowy powstaje na tle zdrowego kręgosłupa pod ciężkim ładunkiem lub urazem. Wtórne są wynikiem degeneracji krążków międzykręgowych, wraz z wysychaniem i zniszczeniem błon.

Rozmiar części wystającej poza przestrzeń międzykręgową to:

  • występ - występ płyty od 1 do 3 mm;
  • wypadnięcie - przebarwienie - do 3-6 mm;
  • rozwinięta przepuklina - 6-15 mm.

W związku z pomyłką w definicji terminów medycznych, rozróżnia się następujące rodzaje według tej zasady:

  1. wypadnięcie, które wynosi 2-3 mm;
  2. wystawanie tarczy - gdy wystaje z 4-5 mm do 15 mm;
  3. ekstruzja - podobne do łzy spadanie fragmentu.

Należy również zauważyć, że ten sam rozmiar przepuklinowej wypukłości ma różne znaczenie kliniczne, jeśli znajduje się w różnych częściach kręgosłupa:

  • małe w okolicy szyjnej uważa się za przepuklinę do 2 mm, aw okolicy lędźwiowej - do 4 mm;
  • średnio - odpowiednio do 4 mm i do 7 mm;
  • duże - do 6 mm i do 9 mm;
  • ogromny - odpowiednio od 8 mm i od 9 mm.

Niektórzy autorzy klasyfikacji uważają, że przepuklinę można uznać za taki występ obwodu krążka międzykręgowego, którego procent nie przekracza 50%, a może to być:

  1. lokalny (ogniskowy) - do 25%;
  2. rozproszone - 25-50%.

Występ ponad 50% obwodu nazywa się "wybrzuszeniem dysku".

Anatomicznie lekarze rozróżniają te typy przepuklin:

  • wolny - w którym fragment zawartości krążka międzykręgowego przenika przez tylne więzadło podłużne podtrzymujące pionowe położenie kręgosłupa, ale połączenie z dyskiem jest zachowane;
  • wędrowny - dmuchane, gdy złączka z dysku są utracone, nazywany jest zamaskowany, jest niebezpieczne, kompresję rdzenia kręgowego tkankę i autoimmunizacyjnych stanów zapalnych;
  • ruchome - w wyniku silnego stresu lub urazy rdzenia poprzez przemieszczenie, w wyniku przemieszczenia do jądra dysku międzykręgowego, w którym zakończenie obciążenia zwrócone do miejsca, ale zdarza się, że można go umieścić w nieprawidłowych położeniach.

Topograficzna lokalizacja patologii daje podstawy do podziału przepuklinowych krążków międzykręgowych na następujące typy:

  1. wewnątrzpochwowo, gdy występ znajduje się w kanale rdzenia kręgowego i może zagrozić jego integralności; może być:
    • tylna środkowa (grzbietowo-mediana) - w okolicy lędźwiowej mają tendencję do ściskania rdzenia kręgowego i dróg nerwowych "ogona konia";
    • w pobliżu środka (paramedial / paramedian) - ucisk rdzenia kręgowego jest prawdopodobnie po jednej lub obu stronach;
    • tylno-boczny (grzbietowo-boczny) - najczęściej występujący gatunek, który charakteryzuje się kompresją korzeni nerwowych z jednej lub obu stron;
  2. foraminal, znajdujący się w otworze międzykręgowym, który z jednej strony może ściskać korzenie nerwowe wyłaniające się przez ten otwór;
  3. bok, pochodzących od strony dysku, w którym Symptomatologia jest prawie nieobecne z wyjątkiem obecności kręgosłupa szyjnego - takie lokalizacja niebezpieczne zaciskowy tętnic kręgowych i nerwu;
  4. przedni (brzuszny), nie mający znaczenia klinicznego z powodu braku objawów.

Kierunek upadku fragmentu dysku daje podstawy do podziału przepukliny na:

  • przednio, znajduje się przednia część trzonu kręgu, narusza integralność przedniego więzadła podłużnego i może powodować ból, gdy typ interesującego sympathalgia współczulnych splotów rozciągającą paravertebrally;
  • tylno-boczne, przenikające przez tylną połowę włóknistego pierścienia:
    1. mediana - na środkowej linii;
    2. sanitariusz - obok środkowej linii;
    3. boczne - po bokach linii pośrodkowej (wzdłuż boków tylnego więzadła bocznego).

W postaci tkanek, które wystają poza przestrzeń międzykręgową, rozróżnij:

  1. miażdżystego - mózgowo-rdzeniowego kanał lub w części przedniej i boku przykręgowy przestrzeni działa jądro miażdżyste przeniknął na zewnątrz przez szczeliny w pierścieniu włóknistym lub przenikanie do tkanki ciała lub powyżej dolnej kręgu (SHmorlja przepukliny);
  2. chrząstki - fragmenty międzykręgowego chrząstki traci elastyczność w wyniku przewlekłych procesów zapalnych często wirusowej etiologii z obciążeń kręgosłupa uszkodzonej chrząstki jest wyciskany na zewnątrz, popychając do otaczających tkanek;
  3. kostnego - zwykle w podeszłym wieku z powodu rozwoju kręgosłupa, kręgów kostnych narośli krawędzie (kostne) zaczynają się ścieśniać korzeni nerwowych, a duże ilości mogą nawet mieć wpływ na rdzeń kręgowy i „końskiego ogona”.

Podsumowując, należy zauważyć, że w patologii krążków międzykręgowych często nie wykrywa się jednej, ale kilku różnych przepuklin, różnych gatunków i lokalizacji. Dlatego też szczegółowa diagnoza jest niezwykle ważna, aby jednoznacznie odnieść je do konkretnego gatunku, ponieważ rozwój taktyki zarządzania i leczenia pacjentów rozpoczyna się od zdefiniowania gatunku.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Wszystkie czynniki ryzyka można podzielić na te, których można uniknąć, oraz te, których nie można uniknąć. Czynniki ryzyka, których nie można uniknąć, obejmują:

  1. Naturalny proces starzenia się. Ponieważ dyski międzykręgowe starzeją się i noszą, są łatwiej zranienia.
  2. Kobiecy seks. Należy zauważyć, że u kobiet przepuklina krążka międzykręgowego jest częstsza.
  3. Przełożony uraz kręgosłupa, interwencje chirurgiczne i przepuklina dysków.

Czynniki ryzyka, na które możemy wpływać poprzez zmiany stylu życia lub leczenie farmakologiczne:

  • Pracy lub innej działalności, która zwiększa ryzyko wystąpienia przepukliny dysku, takie jak długotrwałego siedzenia, częste podnoszenie ciężkich, częste zginanie kręgosłupa, czy ciężkie, monotonne ćwiczenia powtarzające się ruchy lub wibracje.
  • Brak regularnych ćwiczeń fizycznych, które pomagają wzmocnić więzadła kręgosłupa i krążki międzykręgowe lub uporczywe dążenia po długim okresie braku ćwiczeń.
  • Palenie. Palenie i inne złe nawyki mogą prowadzić do złej diety dysków międzykręgowych.
  • Otyłość i nadwaga. Z naukowego punktu widzenia nie udowodniono jeszcze wiarygodnie, że nadwaga sama wywiera nacisk na kręgosłup, ale dodatkowo otyłość sama w sobie ogranicza możliwość ćwiczeń.

Głównymi przyczynami powstawania przepukliny kręgosłupa lędźwiowego są dwa. Po pierwsze, rozwój przepukliny może powodować zmiany w strukturze dysku związane z wiekiem. Po drugie, przyczyną może być uraz kręgosłupa.

Chociaż krążki międzykręgowe są bardzo mocne, wciąż mają swoje słabości. Przede wszystkim można powiedzieć o braku sieci naczyń krwionośnych w krążku międzykręgowym. Otrzymuje pokarm przez dyfuzyjny (impregnowany) sposób przez tkanki wokół kręgu (głównie przez mięśnie).

Bardziej aktywną absorpcję składników odżywczych obserwuje się, gdy występuje ruch w kręgosłupie, to znaczy wahania ciśnienia w nim, gdy dana osoba angażuje się w jakąkolwiek pracę fizyczną.

We współczesnym świecie człowiek nie otrzymuje niezbędnego poziomu obciążenia motorycznego kręgosłupa, dlatego pogarsza się odżywianie międzykręgowe. W związku z tym zmniejsza się siła dysków, w wyniku czego powstaje przepuklina międzykręgowa, której przyczyną jest właśnie brak ruchu.

Włókna pierścienia włóknistego mają strukturę zaprojektowaną dla pewnego kierunku ruchu i pewnej ilości ich ruchów. Gdy objętość i kierunek aktywności fizycznej różnią się od normalnych, pierścień włóknisty zaczyna się stopniowo rozkładać (a czasami dość szybko, w zależności od wieku i stanu fizycznego osoby).

To może trwać latami, a nawet dziesięcioleciami. W końcu jeden niezręczny ruch, nadmierne obciążenie pracą lub, na przykład, kichanie może doprowadzić do pojawienia się przepukliny.

Jak już wspomniano, drugą przyczyną jest uszkodzenie kręgosłupa. Kręgosłup może zostać zraniony po ostrym uderzeniu lub z powodu zwiększonego nacisku na niego. W niektórych przypadkach może dojść do urazu w wyniku zgięcia lub wydłużenia kręgosłupa.

Przepuklina kręgowa, której przyczyną jest wzrost ciśnienia, jest zakrzywionym jądrem, które pojawia się w pęknięciach i mikropęknięciach utworzonych w krążku międzykręgowym. Stałe monotonne ruchy (takie jak podnoszenie ciężkich przedmiotów, urazy w sporcie, długotrwałe narażenie na wibracje) mogą również prowadzić do zranienia dysku włóknistego.

Główną przyczyną przepuklin międzykręgowych jest również osteochondroza. Ten stan patologiczny charakteryzuje się zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w chrzęstnej tkance dysków. W wyniku tego tarcze stają się cieńsze, mniej elastyczne, a specyficzna zawartość wody maleje.

Należy pamiętać, że składniki odżywcze w chrząstce międzykręgowej nie są dostarczane z przepływem krwi, tak jak w przypadku wielu narządów i tkanek, ale dyfuzyjnie z płynu międzykomórkowego. W związku z tym każda choroba związana z zaburzeniami metabolicznymi prowadzi do jakościowych zmian w tkance chrzęstnej i do osteochondrozy.

W rezultacie pocieniona chrząstka jest mniej odporna na różne efekty, a krążek może być przemieszczony nawet przy stosunkowo niewielkich obciążeniach. Czynnikami wyjściowymi w rozwoju przepuklin dyskowych wraz z podnoszeniem ciężkości mogą być: hipotermia, nagłe ruchy, drżenie, upadek, wibracje, długotrwałe siedzenie przy komputerze lub prowadzenie samochodu.

Prawdopodobieństwo wystąpienia przepuklin dyskowych zwiększa się wraz z wiekiem, osłabieniem osób z nadmierną masą ciała lub wykonywaniem pracy fizycznej.

Wraz z osteochondrozy, powstawanie przepuklin dyskowych może prowadzić do różnych skrzywień kręgosłupa (skolioza lub nadmierna kifoza i lordoza). Często przepukliny komplikują specyficzne uszkodzenia kręgosłupa, z których najczęstszym jest gruźlica. Dość często przepukliny dysku są spowodowane urazami i guzami kręgosłupa.

Ponadto istnieją również szczególne kategorie osób, które są najbardziej podatne na pojawienie się przepukliny międzykręgowej:

  1. ludzie spędzający ponad dwie godziny jazdy dziennie;
  2. osoby pracujące na komputerze, który ma więcej niż cztery godziny dziennie;
  3. ludzie, którzy z każdego powodu każdego dnia podnoszą surowość.

Etapy przepukliny

Warunkowo rozwój przepukliny krążka międzykręgowego można podzielić na cztery etapy, z których każdy ma swoje własne charakterystyczne objawy i wymaga nieco innego leczenia przepukliny kręgosłupa. I każda kolejna faza jest trudniejsza do wyleczenia.

W przypadku wypadnięcia krążek międzykręgowy rozciąga się poza dopuszczalne wymiary o 2-3 mm bez zrywania powłoki. Dysk stopniowo odwadnia się, traci swoją elastyczność, staje się miękki i kruchy. W tym przypadku obciążenie osiowe kręgosłupa nie zmniejsza się, ale wręcz przeciwnie wzrasta wraz ze wzrostem masy ciała (na przykład, jeśli osoba jest skłonna do pełności).

Zaburzenia dopływu krwi do krążków, brak składników odżywczych i płynów stopniowo powodują pękanie powłoki chrząstki. Takie zmiany patologiczne mogą być spowodowane przez osteochondroza, upośledzoną postawę, spondylozę i inne choroby.

Doznania na tym etapie choroby w dużej mierze pokrywają się z objawami osteochondrozy: lekkim bólem po silnym wysiłku fizycznym, szybkim zmęczeniu i okresowym uczuciem dyskomfortu. Takie patologie nie powodują silnego zespołu bólowego, więc na tym etapie pacjenci rzadko konsultują się z kliniką w celu leczenia przepukliny rdzeniowej.

W fazie wypukłości występ występuje 4-15 mm poza wymiarami anatomicznymi. Pod wpływem obciążeń osiowych jądro miazgi stopniowo przesuwa się z położenia naturalnego i zaczyna naciskać na włóknistą membranę. Przy każdym ruchu, przy najmniejszym wysiłku fizycznym, ciśnienie wzrasta, rozciągając ściany pierścienia.

Jądro miednicy nie może już być powstrzymywane przez więzadła i tworzy występ krążka międzykręgowego, którego leczenie jest już odkładane lub ignorowane raczej niebezpiecznie. Powłoka dysku nie jest jeszcze uszkodzona, a silny ból nie może być odczuwany przez człowieka, zwłaszcza jeśli naczynia krwionośne lub korzenie nerwowe nie są zaciśnięte (niezaciśnięte).

Jeśli nowotwór ściska nerw, lokalizacja bólu i objawy choroby zależą od miejsca uszkodzenia kręgosłupa. Może to być zespół bólowy w różnych częściach pleców, powodujący kończyny, osłabienie rąk lub stóp, drętwienie palców lub uczucie zimna w nich, upośledzenie wrażliwości.

Występowi przepukliny w okolicy lędźwiowej często towarzyszy lumblasia lub, jak zwykli ludzie to nazywają, zapalenie korzonków nerwowych. Obszar ten jest niebezpieczny z powodu zakłóceń narządów wewnętrznych miednicy małej.

Wytłaczanie tarcz charakteryzuje się rozerwaniem pierścienia włóknistego i uwalnianiem na zewnątrz galaretowatej substancji. Moment zerwania zbiega się z momentem ostrego obciążenia osiowego kręgosłupa w połączeniu z skręceniem. Może to być podnoszenie ciężarów lub gwałtowny skręt w ciele, niepowodzenie upadku lub niewłaściwie wykonywane ćwiczenia na siłowni, hipotermia, przeziębienie lub po prostu stres.

Moment zerwania pierścienia powłoki i zewnętrznego wyjścia chrząstek rdzeniowych jest zazwyczaj dobrze zapamiętany. To jest jak ból pleców z tyłu, ostry ból, potem stopniowo ustępuje, ograniczenie ruchomości miejsca patologicznego, skurcz mięśni i obrzęk tkanek miękkich.

W większości przypadków (około 90%) leczenie lumbago występuje w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Wynika to z jego maksymalnej mobilności, a jednocześnie z jej obciążenia.

Po upadku silnego lokalnego zespołu bólowego zaczyna rozprzestrzeniać się na pośladki, a następnie na tylną powierzchnię stopy. Ograniczeniu zdolności motorycznych towarzyszą często kulawizny i patologie neurologiczne (obniżona wrażliwość, drętwienie, itp.), Leczenie szczypich nerwu kulszowego.

Takie objawy są już trudne do zignorowania i żadna rozsądna osoba nie będzie już chciała odwiedzać lekarza. Na tym etapie choroby z reguły interwencja chirurgiczna nie jest wymagana, ale zaleca się leczenie zachowawcze przepukliny kręgosłupa. Terapia ma na celu zatrzymanie zespołu bólowego, usunięcie obrzęku i skurczu mięśni, eliminując kompresję korzeni nerwowych.

Dalsze leczenie polega na wyznaczeniu specjalnego kursu gimnastyki medycznej, fizjoterapii, pływania, czasem trakcji (rozciągania) kręgosłupa. Dla każdego konkretnego przypadku i konkretnego pacjenta dobierany jest kompleks, a samoleczenie jest nie tylko niepożądane, ale w większości przypadków jest niebezpieczne.

W tym samym czasie wiele zależy od samoświadomości i chęci odzyskania pacjenta w trakcie leczenia. Po zakończeniu terapii najbardziej potrzebna będzie gimnastyka, ЛФК, w celu ponownego przemyślenia harmonogramu i intensywności ćwiczeń fizycznych, aby uniknąć wywołania stanu przepukliny uszkodzenia i ruchu.

Sekwestracja przepuklina krążka międzykręgowego jest najtrudniejszym i nieprzyjemnym etapem choroby. Charakteryzuje się oddzieleniem części przepuklinowej wypukłości od głównej tarczy.

Niezwiązane z żyjącymi i funkcjonującymi włóknami dysk szybko zanika, tworząc obce ciało w tkankach, które powoduje ropne procesy zapalne. Co gorsza, kiedy w kanale kręgowym utworzyła się przepuklina, sekwestr ściska i rozpala rdzeń kręgowy.

Konsekwencje tej patologii mogą być najbardziej nieprzyjemne (aż do całkowitego unieruchomienia kończyn i niemożności samodzielnego poruszania się). Sekwestracji towarzyszy silny ból w plecach, obrzęk tkanek, sztywność w lokalizacji przepukliny, nieprawidłowości narządów wewnętrznych, zaburzenia neurologiczne,

Z reguły takie przypadki rzadko ustępują na leczenie zachowawcze i wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Bezczynność na tym etapie może mieć żałosne i nieodwracalne konsekwencje. W takim przypadku zabieg chirurgiczny jest zawsze traktowany jako skrajny i konieczny środek leczenia, jeśli istnieje przynajmniej pewna nadzieja na wyzdrowienie za pomocą niechirurgicznej terapii.

Objawy przepukliny lędźwiowej

Objawy przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego, występujące częściej:

  • Ból w dolnej części pleców lub pośladkach.
  • Podawanie bólu (napromienianie) w nogę.
  • Drętwienie, osłabienie, mrowienie lub mrowienie w nodze.

Wrażenie bólu w dolnej części pleców jest ostre i płonie, a nie tępe. Są one spowodowane faktem, że występ dysku wpływa na pobliskie korzenie nerwowe.

Objawy u niektórych pacjentów z przepuklina kręgosłupa lędźwiowego stała, bardzo silnie wyrażone, wymierne, a czasami nie do zniesienia dyskomfortu. Inni pacjenci zauważają, że objawy pojawiają się od czasu do czasu i są stosunkowo tolerancyjni.

Najczęściej nie ma jednego, ale kilka objawów w kompleksie. Oto 6 najczęściej używanych kombinacji:

  1. Ból w okolicy lędźwiowej w połączeniu z bólem w nodze (ten drugi jest silniejszy).
  2. Ból występuje tylko w jednym pośladku i jednej nodze po jednej stronie ciała (ból po prawej i lewej stronie jest rzadki).
  3. Ból pojawia się w dolnej części pleców lub pośladka i idzie wzdłuż nerwu kulszowego do obszaru poniżej talii, a następnie do biodra, goleni i stopy.
  4. Może występować mrowienie lub mrowienie, drętwienie lub osłabienie stóp, a także wzdłuż całej nogi.
  5. Wraz z ruchem stopy lub rotacją stopy odczuwana jest słabość i drętwienie.
  6. "Strzelanie" bólu w nogę, z powodu której może być trudno stać lub chodzić.
  7. W pozycji leżącej lub chodzenia ból w okolicy lędźwiowej słabnie, stojąc i siedząc, stają się gorsze.

Nieprzyjemne odczucia mogą przejść lub osłabić niezależnie lub za pomocą terapii (leki, zastrzyki, ćwiczenia itp.). Czasami objawy przepukliny w odcinku lędźwiowym można stłumić tylko za pomocą zabiegu chirurgicznego.

Najczęstszym lokalizacja przepuklina płyta - lędźwiowe L4, L5 (powyżej 50%) i lędźwiowo segmentu L5-S1 (ponad 80% przypadków). Porozmawiajmy o symptomach klęski tych segmentów bardziej szczegółowo.

Talia jest najbardziej złożoną ze wszystkich części kręgosłupa. Kręgów L4-L5 lędźwiowego krótkie i razem z krążków międzykręgowych, stawów, nerwów i tkanek miękkich realizować mnóstwo ważnych funkcji, w tym wsparcie dla górnej części ciała i realizacji ruchów ciała w różnych kierunkach.

Ale ze względu na bardzo duże obciążenie, segment L4-L5 jest szczególnie podatny na różne zmiany i zniszczenie (tj. Zmiany zwyrodnieniowe - osteochondroza). U większości pacjentów w tym segmencie rozwija się przepuklina lędźwiowa.

Oprócz ogólnych objawów przepuklina międzykręgowa L4-L5 może objawiać się następującymi objawami:

  • niezdolność do poruszania się lub ciągnięcia dużego palca;
  • podwieszona (porażona) stopa, spowodowana osłabieniem mięśni łydek;
  • drętwienie lub ból w górnej części stopy.

Sprawdź, czy objaw objawienia się wiszącą stopą jest dość prosty: po prostu chodź po butach na wysokich obcasach. Z paralityczną stopą, nie można tego zrobić.

Podstawa kręgosłupa jest utworzona przez unikalny odcinek kręgów L5-S1, który występuje również pod nazwą stawu lędźwiowego. Jeśli zewnętrzna część krążka międzykręgowego, znajdująca się w tym segmencie, wystaje - powstaje przepuklina.

Charakterystyczne objawy patologii tego działu (oprócz głównych):

  1. brak odruchu Achillesa: przy wbijaniu ścięgna Achillesa nie dochodzi do skurczu mięśnia brzuchatego łydki i zgięcia podeszwy;
  2. niemożność poruszania się, podnosić palce stóp;
  3. napromieniowanie bólu stopy, pięty lub zewnętrznej części stopy.

Przy jakichkolwiek objawach przepukliny międzykręgowej pacjent powinien skonsultować się z lekarzem: neurochirurgiem, ortopedą lub kręgowcem.

W wielu przypadkach należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe:

  • Zespół bólu, drętwienie lub mrowienie stają się tak silne, że dosłownie "zwariują" i nie są eliminowane za pomocą leków.
  • Wystąpiły problemy z oddawaniem moczu lub ruchy jelit.
  • Rozpoczyna się od czasu do czasu lub stale ukazywać efekt „siodełka blokada” zagubiony czułości wewnętrzną stronę ud, krocza i niższe pośladków (region „jak w styku z gniazdem zaworowym”).
  • Rozwija asymetryczny paraliż stóp, zespół bólowy, drętwienie lub utratę wrażliwości w nogach, naruszenie narządów miednicy i brak odruchów achillesowych. Razem to wszystko - oznaki rozwoju dość poważnej choroby - zespół ogona konia.

Zignoruj ​​wymienione zjawiska w każdym przypadku jest to niemożliwe, ponieważ może prowadzić do rozwoju nieodwracalnego porażenia kończyn dolnych.

Jakie jest niebezpieczeństwo dolegliwości?

Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, jako następstwo przepukliny międzykręgowej, występuje dość często. W tłumaczeniu z łacińskiego "radiculitis" - zapalenie włókien nerwowych. Ciężka patologia prowadzi do silnego bólu podczas podnoszenia ciężarów, gwałtownie skrętu lub nawet podczas normalnego chodzenia.

U osób choroba korzonków nazywa się "lumbago", co odzwierciedla charakter jej przebiegu. Rzeczywiście, ból z zapaleniem korzeni nerwowych pojawia się prawie natychmiast. Zwiększa się przy najmniejszym ruchu, więc zmusza osobę do podjęcia przymusowej pozy.

Zapalenie promiculitis powstaje, gdy dysk chrząstkowy opada paramedycznie (w pobliżu centralnej części) lub przyśrodkowo w rejonie kanału kręgowego. Takie ustawienie przepukliny prowadzi do ucisku korzeni nerwowych, pozostawiając rdzeń kręgowy w obszarze wypadanie dysku.

Jeśli oceniamy ryzyko powikłań międzykręgowych w pięciostopniowej skali, przypisujemy zapalenie korzonków nerwowych do 3 skali zagrożenia. Bardziej przerażającym powikłaniem choroby jest paraplegia (osłabienie mięśni) i paraliż (brak ruchomości) kończyn.

Takie powikłania obserwuje się po późnym wykryciu wysunięcia chrzęstnego dysku kręgosłupa do kanału kręgowego. Z powodu zaniedbania i przewlekłej traumatyzacji włókien nerwowych w pewnym momencie są tak przytłoczeni, że nie mogą w pełni funkcjonować.

Rezultatem jest całkowity brak unerwienia określonej części ciała. Zwykle w ciężką przepuklina cierpią dolnego końca, ponieważ z racji struktur anatomicznych kręgosłupa maksymalne obciążenie jest zawsze na leżące u jego działów (lędźwiowo-krzyżowego).

Ogromne rozmiary edukacji powodują naruszenie czynności wypróżniania i oddawania moczu, a także drętwienie narządów płciowych. W medycynie objawy te łączy się pod pojęciem "syndromu ogona konia", ponieważ są one spowodowane przez pokonanie całego kompleksu nerwów wyrastających z rdzenia kręgowego w kierunku pleców, krocza, miednicy i nóg.

Istnieje pewna specyfika powikłań choroby, w zależności od umiejscowienia występu.

Silny występ dysku w okolicy lędźwiowej prowadzi do ucisku nerwów odpowiedzialnych za pracę narządów miednicy. Kiedy trudno jest oczekiwać wysokiej jakości życia, ponieważ kończyn dolnych mięśnie odmawiają pracy, niekontrolowane oddawanie moczu i kału i znacznie skomplikować życie człowieka z przepukliną kręgosłupa lędźwiowego.

Konieczna jest zmiana nie tylko stylu życia, ale także rezygnacja z aktywności zawodowej. Skomplikowane przeciwwskazania do życia i medyczne, które wymagają długiego pobytu w łóżku. Nawet niewielka przepuklina kręgosłupa może powodować poważne objawy, jeśli jest skierowana z tyłu do kanału kręgowego.

W tym miejscu znajduje się korzeń nerwowy, w którego ściskaniu występuje nie tylko ostry ból w dolnej części pleców, ale także drętwienie kończyn dolnych, zespół bólowy, który jest wzmacniany przez kichanie i kaszel.

Z biegiem czasu, układ mięśniowy nóg i kręgosłupa w dolnej części zanik, co prowadzi do powstania zespołu mięśniowo-tonicznego (bolesny skurcz mięśni). Oczywiście nie można w pełni z nim żyć, więc sposób życia osoby z przepukliną międzykręgową w oddziale lędźwiowym jest bardzo ograniczony.

Zespół tonu powoduje również zwężenie żylnych pni przechodzących w tkance mięśniowej. Na tym tle powstaje obrzęk. Należy zauważyć, że powyższe objawy tworzą zamknięty cykl "skurczu-bólu obrzęku". Każde łącze jest wzmacniane po nim, a kolejne objawy komplikują pierwotną patologię.

Jak złagodzić ból przed przyjęciem lekarza

Niż, aby usunąć ból w lędźwiach, jeśli znalazła osobę zaskoczoną, gdy jest w domu lub w pracy? Przed przybyciem lekarza należy:

  1. Unieruchomić oddział chorych. Jak to zrobić z przepukliną lędźwiową? Unieruchomienie obszaru dotkniętego uzyskuje się, gdy dana osoba jest w pozycji leżącej na plecach, nogi zgięte w stawach kolanowych, kolan i niskociśnieniowe umieszczone wałki (skręt może być w formie małych rolek koce, ręczniki, itp).
  2. Usunięcie bólu w części lędźwiowej jest częściowo spowodowane przyjmowaniem środka przeciwbólowego, który znajduje się w apteczce domowej i jest wydawany bez recepty. Ważne jest przestrzeganie dopuszczalnego dawkowania leku, co jest wskazane w instrukcji (lekarz ambulansowy telefonicznie może powiedzieć, w jakiej ilości leku należy przyjmować środek przeciwbólowy przed wizytą).

Istnieje wiele środków przeciwbólowych różnych marek. Można je przyjmować w postaci płynu, tabletek lub kapsułek, poprzez wstrzyknięcie lub przez odbyt (na przykład czopki). Niektóre środki przeciwbólowe w postaci kremów lub maści.

Wszystkie leki przeciwbólowe można podzielić na 3 grupy:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Przykłady NLPZ obejmują: ibuprofen, diklofenak i celekoksyb. Aspiryna jest również NLPZ, ale obecnie jest stosowany głównie (w małych dawkach), aby pomóc w utrzymaniu krzepliwości krwi;
  • Znieczulenie paracetamolem;
  • Środki odurzające (opioidy). Słabe opioidy i silne opioidy (czasami nazywane opiaty). Do słabych opioidów należą: kodeina i dihydrokodeina. Silne opioidy obejmują: diamorfinę, morfinę, oksykodon i petydynę.

Każdy lek działa na swój własny sposób. Większość ludzi bierze środki przeciwbólowe przez kilka dni lub tygodni, ale niektórzy potrzebują długiego czasu.

Osoby cierpiące na ból z przepukliną kręgosłupa zwykle zaleca się regularne przyjmowanie leków przeciwbólowych. Ważne jest, aby wiedzieć, że przyjmując takie leki, jak ibuprofen lub diklofenak, należy je przyjmować podczas lub po posiłku. Dzieje się tak dlatego, że mogą być dość ciężkie na brzuchu, a czasami powodować krwawienie w żołądku.

Zwolennicy aktywnej taktyki oferują łagodzenie bólu w rdzeniu kręgowym przepukliny za pomocą ćwiczeń rozciągających kręgosłup. Ekstrakt usuwa obciążenie kręgów i ciśnienie wewnątrz rdzenia błony śluzowej. W rezultacie ból zmniejsza się lub całkowicie zanika.

Diagnostyka

Do postawienia diagnozy konieczne jest wykonanie badania neurologicznego, sprawdzenie odruchów i zebranie wywiadu. Podczas diagnozowania przepukliny kręgosłupa istotne jest właściwe zbieranie skarg od pacjenta, charakter bólu, sytuacja, w której występuje, wykluczanie innych chorób.

Po zebraniu skarg przeprowadzane są badania, sprawdzana jest siła mięśni, odruchy, które są naruszane i zmniejszone w przepuklinach kręgosłupa. Po ustaleniu lokalizacji przybliżonej lokalizacji przepukliny międzykręgowej często zleca się dodatkowe badania.

Dodatkowe badania obejmują:

  • Rezonans magnetyczny (MRI). Stosunkowo nową metodą w medycynie, używana około 20 lat, ale teraz ma on wypełniony ogromną lukę w diagnostyce wielu chorób metodą MRI jest najbardziej pouczające wszystkich dostępnych w dzisiejszych czasach. MRI zapewnia anatomiczne informacje o praktycznie wszystkich obszarów ciała, wielkości przepukliny, lokalizacji i innych parametrów.
  • Tomografia komputerowa (CT). Dzięki specjalnemu sprzętowi i oprogramowaniu skanowana jest orientacyjna powierzchnia przepukliny, po której obraz jest wyświetlany w trójwymiarowej formie. Niestety, CT z przepukliną międzykręgową jest słabo informatywna, co daje diagnozę MRT.
  • Diagnostyka rentgenowska. Używane w celu wykluczenia innych patologii kręgosłupa.

Wszystkie badania są prowadzone tylko zgodnie ze wskazaniami i jeśli jest to pożądane przez pacjenta, w wielu przypadkach badania są przeznaczone do wykluczenia anomalii w rozwoju kręgosłupa.

MRI należy wykonać we wszystkich przypadkach, gdy istnieje podejrzenie choroby kręgosłupa, z następującymi celami:

  1. Dowiedz się, czy istnieje przepuklina lub inna choroba (obrzęk, naczyniak krwionośny itp.).
  2. Określ wielkość i objętość przepukliny, jej dokładną lokalizację.
  3. Aby odkryć, czy nie występuje ucisk rdzenia kręgowego, jakie procesy zachodzą lub zdarzają się w zadziwiającej witrynie.
  4. Aby przeanalizować, czy istnieją anomalie rozwoju miękkich i twardych tkanek.

Bardzo ważne jest, aby zdiagnozować główną przyczynę bólu pleców, wybrać właściwą taktykę leczenia.

Leczenie choroby bez operacji

Nie zadowalaj się propozycją "naprawienia" przepukliny za pomocą terapii manualnej, chiropraktyki lub osteopatii. "Fix" może być małym występem, który z reguły jest nieistotny klinicznie. Jeśli lekarz lub masażysta proponuje "naprawić przepuklinę", prawdopodobnie nie jest w stanie zrozumieć procesów, z którymi próbuje sobie poradzić.

Leczenie przepukliny bez operacji jest dobrą alternatywą dla leczenia zachowawczego. Jak wiadomo, leczenie zachowawcze przepuklin międzykręgowych nie wpływa na przyczynę bólu, tj. nie usuwa przepukliny, a jedynie zmniejsza stan zapalny korzenia.

Zabieg ten trwa od 2 tygodni do 2 miesięcy, ponieważ zmniejsza stan zapalny ściśniętego korzenia przepukliny. Ponadto, trzeba wziąć dużą liczbę leków, które niekorzystnie wpływają na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, powodując zapalenie żołądka i wrzody.

Jeśli pacjent ma już wrzód żołądka, wtedy z powodu bólu żołądka zażywanie narkotyków czasami staje się całkowicie niemożliwe. Podobnie cierpią wątroba i nerki, które muszą "przetwarzać" wszystkie te leki. Ponadto często rozwija się alergia na leki. Fizjologiczne traktowanie, w tym różne rozgrzewki itp., Ma również ograniczenia w stosowaniu.

Obecnie rozumie się przez niechirurgiczne leczenie przepukliny krążka wykonującego zabieg przez nakłucie skóry, tj. bez cięcia. Zapewnia to:

  1. brak blizn na skórze oraz w polu struktur nerwowych;
  2. mała traumatyzacja tkanek, co oznacza minimalny zespół bókowy po manipulacji;
  3. szybkie gojenie się tkanek;
  4. niskie ryzyko rozwoju zjawisk zapalnych w zakresie zabiegów i innych powikłań (mniej niż 0,1%).

Rozwój niestabilności w segmencie kręgosłupa jest ograniczony do minimum, więzadła i struktury kostne nie są usuwane. Krótki pobyt w szpitalu, średnio 2-3 dni. Podczas jednej hospitalizacji można leczyć kilka krążków międzykręgowych.

Do niechirurgicznych metod leczenia przepuklina dysków obejmuje następujące procedury:

  • Odnerwienie radiowe
  • Hydroflastyka
  • Nukleoplastyka plazmy zimnej
  • Laserowe usuwanie przepuklin międzykręgowych
  • Endoskopowe, transforaminalne usunięcie przepukliny dysku

Powyższe metody mają swoje wady i zalety, a co najważniejsze wskazania i przeciwwskazania.

Ogólne wskazania: przepuklina krążka międzykręgowego; występ krążka międzykręgowego; lokalny zespół bólowy w odcinku lędźwiowym kręgosłupa; zespół bólowy korzeniowy (korzeniowy), napromieniowujący kończynę dolną; nieskuteczność leczenia zachowawczego przez 3 tygodnie.

  1. Oznaki uszkodzenia pierścienia włóknistego - "falled sequester" (z wyjątkiem usuwania endoskopowego).
  2. Rozmiar przepukliny przekraczający 1/3 przekroju poprzecznego kanału kręgowego lub zwężenia kanału kręgowego.
  3. Utrata ponad 50% wysokości dysku.
  4. Obecność powstawania guza.
  5. Obecność lokalnej lub uogólnionej infekcji.
  6. Nasilenie objawów neurologicznych (osłabienie stopy).

Metoda ta jest najskuteczniejsza u "młodych" pacjentów z przepuklinami krążkowymi o wielkości do 6 mm (tzw. Wysunięcie krążka) i brakiem sekwestracji (z wyjątkiem endoskopii).

Z reguły powyższe metody leczenia niechirurgicznego są wykonywane w znieczuleniu ogólnym, tj. pacjent wchodzący na salę operacyjną i oddychający przez maskę zwykłym powietrzem budzi się z uczuciem, że operacja jeszcze nie nastąpiła. Dla pacjenta sama manipulacja przechodzi niezauważona. Ale pod pewnymi warunkami można przeprowadzić w znieczuleniu miejscowym w połączeniu ze znieczuleniem dożylnym.

Jak leczyć. Pacjent wykonuje wszystkie niezbędne badania i badania ambulatoryjne. Poddaje się badaniu terapeuty i otrzymuje wniosek o braku przeciwwskazań do manipulacji. Pacjent przychodzi do kliniki dzień przed zabiegiem. Po rejestracji w oddziale przyjęć pacjent wchodzi na oddział neurochirurgii, gdzie spotyka się z prowadzącym lekarzem i anestezjologiem na rozmowę.

Aby zapobiec powikłaniom związanym ze znieczuleniem, pacjentowi nie wolno spożywać jedzenia i płynów na 10 godzin przed zabiegiem.

Po zakończeniu manipulacji pacjent jest przenoszony na oddział, gdzie jest monitorowany przez 1 dzień. Pacjent może chodzić wieczorem w dniu operacji. Długość pobytu w szpitalu zależy od stanu zdrowia pacjenta. W zadowalającym stanie pacjent może zostać wypisany ze szpitala następnego dnia po manipulacji.

Rehabilitacja po zabiegach niechirurgicznych trwa około 1 miesiąca. Podstawowe zalecenia po wypisaniu ze szpitala:

  • Odbiór przez 10 dni tabletek niesteroidowych leków przeciwzapalnych (movalis 1 x 15 mg jeden raz na dzień, albo Celebrex 200 x 2 razy dziennie lub 100 mg nimesil 2 razy dziennie).
  • Niepowodzenie przez 1 miesiąc z następujących procedur fizjoterapii na obsługiwanym oddziale kręgosłupa - elektroprocedury, procedury balneoterapii, masaż. Możliwy laser i magnetoterapia.
  • Zabronione jest aktywne ćwiczenie przez pierwszy miesiąc (nie można iść na siłownię, basen itp.). Normalna aktywność człowieka - chodzenie, krótka jazda (nie dłużej niż 40 min.), Praca domowa itp. Nie są ograniczone. Konieczne jest jednak wyłączenie wyrażonych obciążeń (na przykład praca na prywatnej działce, przenoszenie mebli itp.).
  • W ciągu 1 miesiąca po zabiegu zaleca się założenie półsztywnego gorsetu z obciążeniami na operowanym kręgosłupie.

Pamiętaj, że efekt zabiegu ocenia się po 2 miesiącach, chociaż większość pacjentów natychmiast zauważa ulgę. W ciągu 2 miesięcy na poziomie obsługiwanego krążka międzykręgowego trwają procesy odzyskiwania pierścienia włóknistego, ciśnienie dysku wewnętrznego zostaje znormalizowane.

Interwencja chirurgiczna

Wykryta przepuklina nie jest werdyktem. Ponadto przepuklina nie jest diagnozą, aw niektórych przypadkach jest przypadkowym odkryciem. Wynika z tego, że przed zabiegiem chirurgicznym przepukliny należy przeanalizować sytuację kliniczną i upewnić się, że nie ma tak naprawdę żadnego innego leczenia niż metoda chirurgiczna.

Jakie są zatem wskazania do chirurgicznego leczenia przepukliny dysku? Istnieją wskazania:

Bezwzględną oznaczeń na chirurgicznym usunięciu przepukliny objawów tarczowych dyskopatii Compression „ogona końskiego” ( „konik ogona” - belkę główny w odcinku lędźwiowym, co opada w rdzeniu kanał w dół i może być zgnieciony przez dyskopatii) lub rdzenia kręgowego z potwierdzoną całkowitej wykroczenia funkcje kręgosłupa lędźwiowego.

Jeśli wyjaśnienie jest łatwiejsze, przy bezwzględnych wskazaniach do operacji pacjent odczuwa:

  1. Słabość w nogach;
  2. Fibrylacja mięśni nóg (uczucie spontanicznego skurczu poszczególnych włókienek mięśni nóg);
  3. Naruszenie funkcji narządów miednicy (naruszenie funkcji zwieracza pęcherza i odbytu z opóźnieniem w oddawaniu moczu i defekacji lub nietrzymaniu moczu itp.).
  4. Drętwienie krocza.

Jeśli zdiagnozowano "przepuklinę", ale nie ma wymienionych powyżej objawów klinicznych, nie potrzebujesz pilnej operacji. Masz okazję i czas, aby rozwiązać i rozwiązać problem nie w pośpiechu, a może nawet bez operacji. Jeśli nie ma absolutnych wskazań do zabiegu, można poradzić sobie z bólem. Jeśli istnieją wskazania absolutne, przepuklinę należy usunąć.

Istnieją względne wskazania do chirurgicznego usunięcia przepukliny. Jest to wyrażone i utrzymujący się ból korzeniowy, brak tendencji do zaniku w ciągu ponad 3 miesięcy jest względnym wskazaniem do usunięcia przepukliny.

Ale w każdym przypadku lekarz powinien przeprowadzić analizę choroby i spróbować rozwiązać problemy bez operacji. Warto skonsultować się z innym specjalistą. Zbierz kilka opinii. Jeśli nie znajdziesz wyjścia, to - operacja. Nie zapominaj jednocześnie, że powrót do zdrowia, szczególnie w przypadku długiego przebiegu choroby, wymaga czasu.

W chirurgii ryzyko powikłań jest wysokie:

  • Nawrotowa przepuklina na operowanym poziomie;
  • Przepuklina dysku na sąsiednim poziomie;
  • Blizn i proces klejący (zwłóknienie) jest jednym z najpoważniejszych komplikacji.
  • Błędy w określaniu poziomu (kiedy usunięta jest niepoprawna przepuklina powodująca ból);
  • Wiele przepuklina dysków;
  • Niestabilność obsługiwanego segmentu;
  • Nie gojące się przetoki w obszarze operacyjnym kręgosłupa;
  • Wtórne zwężenie kręgosłupa;
  • Zakaźne zapalenie stawów kręgosłupa i wiele więcej.

Powikłania po usunięciu przepukliny występują w czterech z pięciu operowanych. W leczeniu chirurgicznym nie potrzeba więcej niż 2% pacjentów z bólem pleców. Pozostałe 98% pacjentów można wyleczyć bez operacji.

Jeśli operacja została przeprowadzona, co dalej? Ponadto konieczne jest zapobiegawcze utrzymanie powikłań, przede wszystkim - powstawanie blizn pooperacyjnych (zwłóknienie) i nawrotów przepukliny dyskowej. Cóż, więc. Jeśli znalazłeś przepuklinę dysku, ale nie ma absolutnych wskazań do operacji, spróbuj rozwiązać problem metodami niechirurgicznymi.

Ćwiczenia na kręgosłup

Często pacjenci mają przepisane masaże, wszelkiego rodzaju leki, a czasem nawet interwencję chirurgiczną, ale z powodu osłabienia mięśni absolutnie wszyscy, z kręgosłupem lędźwiowym lub innymi problemami tego rodzaju, ćwiczenia są przepisywane.

Jak już wspomniano, w większości przypadków główny problem wynika ze słabego gorsetu mięśniowego kręgosłupa, co prowadzi do przepukliny kręgosłupa. Gimnastyka jest wykonywana w celu wzmocnienia tych mięśni, dostosowania ich do normalnego stanu.

Kompleks ćwiczeń zazwyczaj obejmuje proste ruchy na zgięciu, rozszerzeniu i rozszerzeniu kręgosłupa. Takie ćwiczenia wykonywane są powoli, rozgrzewając mięśnie, aby poprawić odżywianie stawów.

Zadając pytanie, niż leczyć przepuklinę lędźwiową, wielu próbuje znaleźć najlepszy kompleks ćwiczeń. Ale nie zapominaj, że dla każdego pacjenta wybrany jest wyłącznie indywidualny kompleks.

Jest on uformowany w taki sposób, aby efekt na wymaganym obszarze gorsetu mięśniowego był najbardziej efektywny. Ważne jest, aby ćwiczenia te nie powodowały bólu i dyskomfortu, w przeciwnym razie istnieje ryzyko spowodowania rzeczywistego uszkodzenia już uszkodzonego kręgosłupa.

Aby rozpocząć ćwiczenia z kompleksu ćwiczeń jest tylko wtedy, gdy zespół bólu przechodzi. Ważne jest jednak przestrzeganie pewnych zasad, aby ćwiczenia fizyczne nie zaszkodziły kręgosłupa.

Po zebraniu ćwiczeń, uważnie obserwuj swój stan zdrowia i nie pozwól na wystąpienie bolesnych wrażeń. Dysk międzykręgowy może być zgięty w dowolnym kierunku. Konieczne jest wykonywanie tylko tych ćwiczeń, którym nie towarzyszy dyskomfort - będą one naprawdę przydatne w procesie leczenia.

Jeśli uczucie dyskomfortu jest obecne, ale nie jest zbyt jasne, to jego wdrożenie powinno być przeprowadzone tak starannie i ostrożnie, jak to tylko możliwe. Wyjątkiem są tylko te ćwiczenia, które powodują silny ból pleców. Jeśli po jakimś czasie wykonanie tego ćwiczenia nie przyniesie tego samego bólu, to robisz to dobrze.

Na pierwszym etapie nie jest konieczne angażowanie się w ćwiczenia, które obejmują "skręcanie" ciała. Powinieneś chronić plecy przed wstrząsami, nie skakać ani nie szarpać.

Skomplikowane ćwiczenia wymagają najczęstszych zajęć - kilka razy dziennie, ale warto oddzielić ćwiczenia na kilka odrębnych części i wykonać je w różnych momentach.

Kategorycznie nie zaleca się nadmiernego wysiłku na problematyczne części kręgosłupa. Pierwsze ćwiczenia są wykonywane z minimalną amplitudą i obciążeniem, a ich zwiększenie jest stopniowe.

Nie trzeba szukać regeneracji w ciągu jednego dnia, ustawiając kręgi i dyski naraz. Kręgosłup przywracany jest płynnie i delikatnie, należy delikatnie zwiększyć krążenie krwi w prawej części kręgosłupa.

Ćwiczenia dla tych, którzy już rozwinęli przepuklinę kręgosłupa lędźwiowego są wymienione poniżej. Kompleks ten uważany jest za standard, ale jest przeznaczony przede wszystkim dla osób, które od dawna cierpią na przepuklinę.

Należy zauważyć, że dla każdego pacjenta opracowuje się prawie zawsze indywidualne leczenie. Możesz skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania zaleceń i dodatków do tego programu.

Celem tego kompleksu jest nie tylko wzmocnienie i rozwój kręgosłupa, ale także trening mięśni pleców:

  1. Aby wykonać pierwsze ćwiczenie, musisz położyć się na plecach, rozciągnąć ramiona wzdłuż tułowia, podczas gdy nogi powinny być w połowie wygięte. Mięśnie brzucha powinny być napięte do stanu stałego. Możesz kontrolować napięte mięśnie, umieszczając obie ręce na brzuchu. W tym samym czasie oddychanie nie musi być opóźnione. Ćwiczenie wykonuje się dziesięć do piętnastu razy.
  2. Pozycja wyjściowa Drugie ćwiczenie jest podobne do poprzedniego - Połóż się na plecach z rękami wzdłuż tułowia z rąk, ale trzeba wyprostować nogi. Lekko podnosząc ciało, nogi powinny pozostać na podłodze przez cały czas. Zachowaj pozycję na około dziesięć sekund, a pożyczka powoli opuści ciało, powracając do pierwotnej pozycji. Musi być również wykonywany od dziesięciu do piętnastu razy z przerwami wynoszącymi dziesięć sekund.
  3. Trzecie ćwiczenie wykonuje się również na plecach. Nogi są lekko zgięte, a prawa ręka jest pociągnięta do przodu, umieszczając szczoteczkę na kolanie przeciwnej nogi. Następnie lewa noga wygina się, dając opór prawą ręką. Ćwiczenie wykonuje się z wysiłkiem około dziesięciu sekund, następnie trzeba płynnie przyjąć pozycję wyjściową. Aby wykonać to ćwiczenie, potrzebujesz pięciu do dziesięciu razy dla każdej ręki z piętnastosekundowymi przerwami. Podczas odpoczynku mięśnie tułowia, dłoni i stóp powinny być tak rozluźnione, jak to tylko możliwe.

Tylko dla zwycięstwa nad przepukliną kręgową lędźwiowej gimnastyki można uzupełnić jeszcze dwa "niestandardowe" ćwiczenia:

  • Nadal leżąc na plecach z wyciągniętymi ramionami wzdłuż ciała, powinieneś rozprostować ramiona prosto nad głową, powolnym natchnieniem. Razem z tym musisz maksymalnie przyciągnąć skarpetki do siebie. W momencie wykonywania, talia powinna być dociśnięta do podłogi. Zrelaksuj się na wydechu, pozostawiając ręce za głową dłońmi do góry. Musisz powtórzyć to ćwiczenie średnio trzy razy.
  • Musisz usiąść na piętach za pośladkami i wyciągnąć przed siebie ręce, opierając ręce na podłodze. Znaczenie ćwiczenia polega na wyciągnięciu ręki tak daleko, jak to możliwe, bez zdejmowania ich z podłogi. Pośladki powinny również pozostać na piętach. Poczuj jak, zaokrąglanie, rozciągnięta talia.

Już poczułeś, jak przepuklina i jej nieprzyjemne objawy zaczęły ustępować, prawda?

Profilaktyka przepukliny kręgosłupa w oddziale lędźwiowym

Mały wysiłek fizyczny, praca "siedząca", zaostrza dopływ krwi do kręgosłupa. Na tym tle, w pewnym momencie pogarsza się stan krążka międzykręgowego. Traci swoje zdolności amortyzujące. W rezultacie zwiększa się ryzyko powstania przepukliny, co prowadzi do ucisku korzenia nerwu.

Stąd ból w plecach, rwa kulszowa, trudność w obróceniu talii. Jednak te powikłania nie mogą się zdarzyć, jeśli prowadzone będą ciągłe zapobieganie chorobom kręgosłupa. Ponieważ istotną rolę w procesie powstawania przepukliny kręgosłupa stanowi naruszenie postawy, konieczne jest "zamachanie" prasą brzuszną.

Muskularny gorset pomaga utrzymać oś kręgosłupa w prawidłowej pozycji. Aby nie "ładować" chrząstek dyskowych, konieczne jest wykonywanie ruchów zgięciowych i prostujących, napinanie mięśni pośladków, wyciąganie żołądka, zaokrąglanie grzbietu. Kształtowanie prawidłowej postawy pozwala rozluźnić mięśnie i zapobiec przewadze ich jednostronnej hipertonii.

Siedząc, oprzyj się na krześle z wyprostowanymi plecami, zawsze wchodź na podłogę stopami. W miękkim łóżku lepiej spać na brzuchu. Jednak specjaliści od urazów w zakresie zapobiegania przepuklinom kręgosłupa zalecają łóżko o średniej twardości. Łóżko powinno być rodzajem tarczy, na której równomiernie rozprowadzany jest mięśniowy gorset z tyłu.

Nowoczesne produkty ortopedyczne z powodzeniem radzą sobie z tymi zadaniami. Są one optymalnie dostosowane do osi kręgosłupa, więc ryzyko wypadnięcia z jądra celulozowego krążka międzykręgowego podczas ich użytkowania jest minimalne.

Zapobieganie przepuklinom kręgowym polega również na normalizacji żywienia. Pozbądź się z menu tłustych potraw, jedz w podzielonych porcjach. Zapewnij żywność o optymalnej zawartości witamin, mikroelementów, węglowodanów, białek i tłuszczów. Normalizowany metabolizm zachowa ruchliwość kręgów, optymalizuje statykę międzykręgową.

Aby znormalizować metabolizm wody i soli, a także regulować funkcjonowanie tkanki mięśniowej, należy zapewnić spożywanie optymalnych stężeń wapnia i witaminy C. Żywność należy odrzucić. Zastąp je zamrożonymi analogami, które nie zawierają cukru, soli i konserwantów.

Znajoma filiżanka kawy rano nie ratuje cię przed przepukliną kręgosłupa. Aby przywrócić troficzny funkcją krążka lepiej jest wziąć herbatki ziołowe (rumianek, róża, dziurawiec, serii).

Cukier, ostre przyprawy, buliony, wędliny i różne produkty wędzone spowodują utratę właściwości amortyzacyjnych kręgosłupa. W połączeniu ze złymi nawykami (palenie, picie i leki) niewłaściwa dieta prowadzi do uszkodzenia krążków kręgosłupa.

Zaleca się wydrukować lub krótko zapisać tę listę kontrolną:

  • Odmówić palenia. Nikotyna zwęża naczynia krwionośne, więc staje się czynnikiem prowokującym przepuklinę kręgosłupa;
  • Jesteśmy zaangażowani w pływanie. Aby wzmocnić postawę, nie ma nic lepszego niż pływanie w basenie. Przy regularnym treningu stan układu mięśniowego zostaje znormalizowany, co umożliwia utrzymanie osi kręgosłupa w normalnej pozycji;
  • Uprawiaj gimnastykę w domu. Jeśli nie ma możliwości odwiedzenia siłowni, wykonuj ćwiczenia gimnastyczne w domu;
  • Zaangażuj się w masaż medyczny, który normalizuje dopływ krwi w chrząstkach chrzęstnych, poprawia dopływ krwi do nich;
  • Oszczędzamy wątrobę. To ciało syntetyzuje specjalną substancję - kolagen. Jest to włókno białkowe, które jest częścią krążka międzykręgowego. Zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie wątroby zakłócają jego edukację;
  • Zwiększyć odporność. Stałe i częste stany zapalne w organizmie, choroby przewlekłe mają negatywny wpływ na zdrowie człowieka. Niektóre z nich (próchnica, opryszczka, rzęsistkowica) mogą wpływać na kręgosłup. Na tle zapalenia chrząstki tarczowej prawdopodobieństwo powstania przepukliny jest wysokie;
  • Odporność na stres. Częste obciążenia nerwowe zakłócają stan krążka międzykręgowego z powodu zwężenia naczyń krwionośnych. Ludzkie myśli powinny być w porządku;
  • Nieustannie angażujemy się w zapobieganie skoliozom kręgosłupa w latach szkolnych. U chłopców i dziewcząt w wieku poniżej 16 lat ważne jest, aby uformować prawidłową postawę, dopóki chrząstkowe części kręgów jeszcze nie zostaną kości. W przyszłości stan segmentu międzykręgowego będzie zależeć od postawy i stylu życia danej osoby.

Porady dla rodziców. Przestań prowadzić dziecko za ręce. Nie jest mu wygodnie chodzić z uniesioną ręką, a układ mięśniowy pleców jest jeszcze bardziej napięty. Na właściwej postawie w tej sytuacji nie można mówić.

Weź witaminy, aminokwasy w postaci środków farmaceutycznych z brakiem ich w żywności. Pomogą one zachować trofizm krążka chrząstkowego międzykręgowego.

Noś odpowiednie buty. Powinien być wygodny, stabilny i wygodny. Prawdopodobnie nie powinniśmy wyjaśniać, że wysokie obcasy nie spełniają tej zasady. Wysoki obcas jest wrogiem segmentu międzykręgowego.

Spać co najmniej 8 godzin na dobę. Podczas snu, tkanek i narządów są przywracane, stan krążka międzykręgowego poprawia się w danym okresie czasu. Wraca na poprzedni wzrost, który został utracony przy dłuższym pobycie na nogach.

Czy Chcesz Wykonać Kopię