Niż w leczeniu osteochondrozy?

  • Masaż

Kompleksowe podejście stosuje się w leczeniu osteochondrozy. Najbardziej oszczędnym środkiem walki jest medycyna. Różne środki przeciwbólowe, zwiotczające mięśnie, chondroprotektory, witaminy. W przypadku braku leczenia choroba dotyka chrząstki kręgów, różne tkanki, narządy.

Leki przeciwzapalne

Aby wyeliminować silny ból, leki przeciwzapalne są stosowane w osteochondrozy. Efektem jest zmniejszenie stanu zapalnego w miejscu. Leki przeciwzapalne są podzielone na dwa rodzaje:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Początkowo ta grupa leków jest używana. Przeciw osteochondrozy pomagają leki, eliminują ból i stan zapalny na tym samym poziomie skuteczności;
  • Glukokortykosteroidy (SCS). Stosowany w bólach autoimmunologicznych w oddziale szyi i pleców. Są one częściej stosowane przez iniekcje wykonywane w stawach, ale dla wygody, do leczenia osteochondrozy, są one również dostępne w postaci tabletek. Do leczenia patologii tego typu są kierowani do reumatologa. Artroza kręgosłupa, przypadki, w których NLPZ nie mają skuteczności.

NLPZ o działaniu przeciwbólowym:

  • Optalgin, Baralgin, Analgin - dawkowała jedną ampułkę raz dziennie przez pięć dni. Przenieść do postaci tabletek preparatów Celekoksyb, Meloksykam, Nimesulid. Przeciwwskazania: choroby przewodu żołądkowo-jelitowego, z ryzykiem krwawienia;
  • Ketanov, Ketolak, Ketorol - są stosowane na 0,01-0,03 g dziennie, trwające od trzech do pięciu dni. po przeniesieniu na te same leki, o których mowa powyżej. Przeciwwskazania są zbieżne.

NLPZ o działaniu przeciwzapalnym:

  • Diklofenak jest ciężkim lekiem, produkowanym w postaci iniekcji, dawkowanym przy stężeniu 0,075 g dwa razy dziennie. Zastosuj nie dłużej niż pięć dni, po przejściu na lżejsze leki przeciwzapalne osteochondroza;
  • Naprios, Apranaks, Naprobene - czyli z osteochondroza spożywanego raz lub dwa razy dziennie, w 0,25-0,5 g Poważne działania niepożądane wpływają na przewód pokarmowy, nie według zastrzeganego nowoczesnej medycyny;
  • Metindol, Indoene - są rzadkie w użyciu, mają negatywne skutki uboczne. Dawka: Jedna lub dwie dawki 0,075 g.

NLPZ o identycznej skuteczności:

  • Koksib, Dilaksa, Celebrex - lek do długotrwałego stosowania, do 14-21 dni. Szybkość dawkowania wynosząca 0,2 g na dzień, jeśli to konieczne, wzrasta do 0,4 g;
  • Nemux, Nimika ", Nyz, Nimesil - do stosowania z osteochondroza, pomagają w bólu w okolicy pleców. Picie 0,1 g dwa razy dziennie po jedzeniu, kurs trwa przez 14-21 dni. Bezpieczeństwo jest wyższe niż w przypadku innych leków;
  • Amelotex, Melbek, Melox, Movalis - to leki zabrać ze osteochondroza jest również bezpieczne, prawdopodobieństwo krwawienia i powikłań z przewodu pokarmowego jest niska. Akceptowane do 0,0075-0,015 g co 24 godziny, czasami kurs w 14-21 dni.

Leki o działaniu przeciwbólowym

Leki leczące osteochondrozy na dobre nie zostały jeszcze wynalezione, ale są leki, które powstrzymują patologiczne procesy przywracające dawną aktywność, radość ruchów łagodzących ból. Zdrowie pacjenta zacznie szybko poprawiać się, jeśli leki zostaną wybrane prawidłowo. Tabletki z osteochondrozy są najskuteczniejsze, co pomaga zneutralizować skurcze i rozluźnić tkankę mięśniową.

Terapia wspomagająca wykorzystuje leki przeciwskurczowe i zwiotczające mięśnie. Jakie tabletki do picia z osteochondroza, specjalista pisze po badaniu. Preparaty do leczenia osteochondrozy są dostępne w kilku formatach, ten, który jest wygodniejszy w użyciu, wybiera się: przez wstrzyknięcie, maść, tabletki.

Midokalm - lek, którego działanie zmniejsza skurcze mięśni części kręgosłupa i kręgosłupa, ma działanie przeciwbólowe. Wyprodukowane w formie iniekcji i tabletek. Lekarstwo na osteochondroza nie powoduje osłabienia mięśni, nie ma działania uspokajającego. Jest przyjmowany w dawce 0,05 g trzy razy dziennie, z czasem wzrasta dawka. Czas trwania zależy od siły skurczów mięśni i bólu;

Sirdalud - dawkowana w ilości 0,006 g na dzień, gdy używana objętość wzrasta do 0,01 g na dzień. Czas przyjęcia jest obliczany na podstawie bólu i skurczów mięśni;

Baklofen jest rzadko przepisywanym lekiem. Dawka odbioru wynosi 0,005 g trzy razy dziennie. Ilość leku jest analizowana w czasie, zwiększając się do 0,03-0,075 g dla osoby dorosłej. Czas stosowania jest określony przez lekarza, w oparciu o wyrażone objawy. Odmowa leku jest produkowana stopniowo.

Cadadolon jest lekiem, który należy omówić osobno. Te pigułki do osteochondrozy mają specyficzny efekt nie-narkotycznego środka przeciwbólowego. Lek ma działanie, aktywuje kanały neuronów K +, działa na system centralny, łagodzi ból mięśni w rejonie grzbietowym, t. należy do grupy zwiotczających mięśnie. Używany w celu zmniejszenia lub wyeliminowania bólu, ale nie jest skuteczny w przypadku chorób przewlekłych.

Jest stosowany w monoterapii i jako lek na osteochondrozy w przypadku przeciwwskazań do niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Lek dla kierowców samochodów, kobiet w ciąży i karmiących piersią jest zabroniony. Kapsułki w objętości 0,1 g przyjmują trzy lub cztery razy dziennie, nie przekraczając dawki 0,6 g. Stosować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi wypisu z lekarza.

Preparaty do leczenia osteochondrozy szyjnej

Leczenie osteochondrozy w oddziale szyi zaczyna się od pozbycia się głównych objawów. Eliminacja bólu jest problemem, z którym radzą sobie leki podawane w żyłach: Meloksykam, Ketorolak, Analgin. Lidokainę stosuje się z miejscowych leków przeciwbólowych.

W osteochondrozy szyi, uciskana jest tętnica kręgosłupa, pogarsza się pojemność układu krwionośnego. Aby przywrócić, należy użyć leków neotropowych, z których jednym jest Penoksyfilina. Kompleksy witaminowe, glukozamina, chondroprotektory są ważną częścią kompleksu medycznego. Lekarz wyznacza procedury w sali fizjoterapii, poprawiając dostawy leków do dotkniętego obszaru.

Kiedy stosuje się zawroty głowy, skuteczne narzędzie - Cinnarizine, środek, który poprawia krążenie krwi w sercu. Zajmuje się ekspansją naczyń krwionośnych, rozcieńczeniem krwi. Witaminy grupy B, znajdujące się w Neuromultivitis i Midokalma, regenerują tkanki włókien nerwowych, przykrywają nerw folią ochronną. Trental poprawia dopływ tlenu i komórek krwi do mózgu.

Przy bólach głowy stosuj Diacarb, lek zmniejszający wytwarzanie płynu mózgowo-rdzeniowego, który pozostaje w stagnacji z powodu zaciśnięcia kręgów. Posiada działanie moczopędne, usuwa nadmiar alkoholu, płynu, z organizmu w jak najkrótszym czasie.

Środki do osteochondrozy regionu klatki piersiowej

Tutaj sytuacja nie różni się od tej związanej z kręgosłupem szyjnym. Leki przeciwbólowe i leki przeciwbólowe NSAID, które łagodzą objawy bólu, podaje się domięśniowo. Później pacjent zostaje przeniesiony na tabletkę (metoda doustna) lub rozładowuje leki doodbytnicze (czopki). Lekarz prowadzący zaleca, co należy zrobić, aby normalizować krążenie krwi w przypadku choroby.

Leczenie osteochondrozy jest akceptowane przez Eufillinom, Trentalom, inne preparaty. Aby pozbyć się spazmów w mięśniach odcinka piersiowego kręgosłupa, użyj Midokalm lub Sirdalud. Środki relaksujące zapewniają rozluźnienie tkanek mięśniowych, odżywianie narządów krwią. Środki są akceptowane przez dwa lub trzy tygodnie. Procedury fizjoterapeutyczne, przyjmowanie witamin, chondroprotektorów i glukozaminy poprawią proces odbudowy tkanki chrzęstnej.

Eliminacja osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego

Ten typ choroby występuje częściej. Leczenie osteochondrozy, leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych, przeciwbólowych, takich jak Nimesil, Diklofenak i Ibuprofen, może znacznie zmniejszyć poziom bólu i wyeliminować stany zapalne. Aby przywrócić krążenie krwi w kręgosłupie, przepisane są: Trental, Euphyllin, Actovegin i inne. Użyj środków zwiotczających, aby pozbyć się spazmów, hondoprotektorów, środków uspokajających i uspokajających.

Aby poradzić sobie z patologią, pić małe pigułki i robić zastrzyki, trzeba zmienić własne menu, styl życia, wykonywać ćwiczenia, które są wykonywane tylko po remisji. Procedura w gabinecie fizjoterapii zostanie wyznaczona przez lekarza prowadzącego w celu poprawy działania leków wszystkich odmian.

Dodatkowe leki

Leczący neurolog, w zależności od przebiegu choroby i stanu pacjenta, przypisuje lekarstwa na receptę, które są zabronione do stosowania bez recepty. Trzy grupy, składające się z leków przeciwdrgawkowych, opioidowych leków przeciwbólowych, antydepresantów.

Współczesna praktyka medyczna pokazuje, że w niektórych przypadkach silnego bólu dodawany jest krótki cykl opioidowych środków przeciwbólowych. "Wyrażony" ból, jest to stan, w którym istnieją ograniczenia w życiu: osoba nie znajduje miejsca, jest w ciągłym lęku, nie jest rozproszona od bólu, ma problemy ze snem. Przepisać tramadol leku przy 50 mg raz lub dwa razy dziennie, przy nieskuteczności lekarza zwiększa dawkę, okres w ciągu czterech do siedmiu dni.

W przypadku zespołu korzenia lekarze stosują leki przeciwdrgawkowe, pregabalinę i gabapentynę. Wyeliminuj bolesne uczucia, popraw kondycję pacjenta, normalizuj jego sen.

  • Pregabalina przyjmuje się w dawce 0,15 g na dobę w dwóch podzielonych dawkach. Dawka wzrasta do 0,3-0,6 g na tydzień. Używane wyłącznie pod nadzorem lekarza, mogą wystąpić działania niepożądane;
  • Gabapentynę stosuje się w następujący sposób: pierwszy dzień 0,3 g, drugi dzień 0,3 g dwa razy, trzeci dzień 0,3 g trzy razy, czwarty dzień - 0,3 g cztery razy. Dawkę zwiększa się do 1,8 g na dobę, stosowaną zgodnie z zaleceniami lekarza. Efekty uboczne są prawdopodobnie.

Wtórne objawy osteochondrozy przejawiają się w depresji. Przejawia się w przewlekłym zespole bólowym trwającym ponad trzy miesiące. Pacjenci odczuwają obawy związane z powikłaniami, lękiem i znacznie obniżonym nastrojem. Leki są przepisywane na receptę, ale ich skuteczność jest monitorowana przez lekarza prowadzącego. Imipramina, Clomipramine, Amitriptyline lepiej eliminować ból, ale mają efekty uboczne. Sertralina, paroksetyna, fluoksetyna łagodzą niepokój, normalizują sen, eliminują strach, a efekty uboczne są mniej wyraźne. Jedynie leczący neurolog określi przeciwwskazania tych leków.

Najskuteczniejszym lekiem na osteochondroza: jest panaceum na tę chorobę

Pacjent jest przepisywany na lekarstwa, zalecana jest fizjoterapia. W tym artykule odpowiemy na pytanie, czy istnieje na rynku najskuteczniejszy lek osteochondrozy, a także rozważymy główne leki stosowane w terapii.

Terapia lekami

Leki stosowane do osteochondrozy są konwencjonalnie podzielone na 3 duże grupy:

  • przeciwzapalne;
  • ogrzewanie;
  • odbudowa tkanki chrzęstnej.

Lek do osteochondrozy jest przepisywany po kompleksowym badaniu. W zależności od objawów klinicznych pacjentowi przypisano indywidualny schemat dawkowania leku w leczeniu osteochondrozy.

Jakie leki są przepisywane

Terapia lekami w osteochondrozy obejmuje powołanie:

  • NLPZ;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • chondroprotektory;
  • leki uspokajające.

Zwróć uwagę! Prawie wszystkie leki są na receptę. Nie możesz samodzielnie przyjmować leków dostępnych bez recepty.

Zastosowanie NLPZ

Często pacjentowi przepisuje się lek do osteochondrozy Movalis. Odnosi się do pochodnych kwasu enolowego. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo.

Inne nowe leki do leczenia osteochondrozy związane z tą grupą przedstawiono na tabliczce.

Tabela 1. Najnowsze leki osteochondrozy w grupie NLPZ:

Diklo-F, Voltaren łagodzi stany zapalne, wzmacnia działanie leków przeciwbólowych.

Lek osteochondrozy do pielęgnacji powinien być przyjmowany wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Leki na osteochondroza Meloxicam również należy do tej grupy. Ma działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, karmiących piersią i dzieci poniżej 12 lat.

Z bólami głowy

Jakie lekarstwo na bóle głowy osteochondrozy pomaga najlepiej? Wszystko zależy od natury zespołu bólowego. Lekarze zalecają łączenie leków przeciwbólowych z lekami, które poprawiają krążenie mózgowe i łagodzą napięcie mięśni.

Wniosek jest również zalecany:

  • preparaty magnezu;
  • witaminy z grupy B;
  • preparaty wapnia;
  • kwas nikotynowy;
  • preparaty z fosforu.

Zwróć uwagę! W przypadku "zwykłych" środków przeciwbólowych ból głowy pojawiający się w przypadku osteochondrozy nie odpowiada. W tym samym czasie pacjentowi można przypisać specjalne ćwiczenia.

Do rozszerzenia naczyń krwionośnych

Kiedy choroba postępuje, następuje silny zgniot naczyń. Prowadzi to do głodu tlenu w ciele. Występują problemy z innymi narządami. Dlatego leczenie ostrą osteochondrozą polega na stosowaniu leków rozszerzających naczynia krwionośne.

Najlepsze leki

Najnowsze leki na osteochondrozy są przedstawione na tabliczce.

Nowa metoda leczenia osteochondrozy

Osteochondroza to problem młodych i starych: sposoby na utrzymanie zdrowego pleców

Powszechnie wiadomo, że około 80 procent światowej populacji cierpi na osteochondrozy; według niektórych badaczy choroba ta występuje u wszystkich osób w wieku powyżej 30 lat. Możesz poprosić dowolnego lekarza-terapeuty prowadzącego przyjęcie pacjentów, a usłyszysz: ból pleców jest trzecią częstotliwością skarg na przyjmowanie (po gorączce i kaszlu). Nie bez powodu w Ameryce ludzie poważnie mówią o tak zwanej "epidemii chorych spinów".

Dziesiątki i setki różnych metod i metod pomoc dla pacjentów z osteochondroza Naukowcy zaproponowali w ostatnich dziesięcioleciach - od radykalnych operacji do miniaturowych cewników, dzięki którym specjalne leki są dostarczane do uszkodzonych dysków. Ale ze smutkiem musimy przyznać, że każdy współczesny pacjent z osteochondrozą nie mógł pomóc współczesnej nauce. Aż do teraz!

Dzisiaj w BSMU, w Klinice Chorób Nerwowych i Neurochirurgii pod kierunkiem Acad. NAS Fyodor Oleshkevich i prof. Alexander Fedulov zbliża się do końca badań klinicznych nad nową "cudowną sprężyną" dla kręgosłupa, zwaną COFLEX. Już czworo pacjentów uczestniczących w badaniu przyzwyczaja się do nowego sposobu życia - bez względu na ból.

Dynamiczny system stabilizacji kręgosłupa: przyczyny chorób kręgosłupa

Naukowa nazwa nowego systemu brzmi misternie - system dynamiczny stabilizacja kręgosłupa. W praktyce, jest to, według neurochirurga Eugene Tolpekin (który wraz z kolegą Igor Sakowicz i spędził wszystkie operacje), dość prosta: „Można to zrobić nawet w normalnej eksploatacji, nie trzeba specjalnego narzędzia, mikroskop chirurgiczny Jedyne, staramy się używać endoskopu. monitorować postęp operacji. "

Chodzi o to, że w najcięższych przypadkach, gdy kręgi zaczynają "opadać", poszerz przestrzeń między nimi za pomocą implantu. "Zasadniczo idea ta od dawna znajduje się w powietrzu" - komentuje Jewgienij Lwowicz. Spacer między kręgami oferowane w taki sposób, aby umieścić, a więc w zasadzie w najbardziej chorego dysku międzykręgowym. Ale wszystko genialne jest proste: okazało się, najbardziej optymalną, oszczędną opcją - aby umieścić ją z zewnątrz, między kolczastymi procesami kręgów.

W kręgosłupie tzw segmenty kręgowo-motoryczne. Są uwzględnieni w pracy, cokolwiek robimy - podnieśli poprzeczkę lub cicho przewracali strony książek. A największym pracownikiem w segmencie motoryzacyjnym jest krążek międzykręgowy, który może wytrzymać niewiarygodne obciążenia.

Dyski i stawy międzykręgowe

On i dwa stawy międzykręgowe tworzą trzy punkty podparcia. A jeśli nie poradzą sobie z ich ciężarem, możemy stworzyć dodatkowy punkt, który częściowo złagodzi je i przywróci anatomiczną relację w centrum osteochondrozy. Ten czwarty "rekwizyt" i staje się kofleks ".

Mała sprężyna wymaga wiele pracy w ciele po instalacji. Wyobraź sobie: jeśli dana osoba ma masę ciała 70 kg i ma wagę 15 kg z lekkim nachyleniem, to za każdy centymetr kwadratowy dysk międzykręgowy istnieje obciążenie do 200 kg!

Dlatego przy tworzeniu kuflexu zastosowano specjalny stop, opatentowany przez Niemców, autora idei - jednocześnie posiada on zarówno niezwykłą wytrzymałość, jak i niezbędną elastyczność. Jednak białoruski odpowiednik klastra znajduje się już na etapie zatwierdzania przez Ministerstwo Zdrowia.

Mimo to niewiele osób wie o nowej rewolucyjnej metodzie. Łączenie sytuacji i wysokich kosztów wynalazku - jedna wiosna kosztuje teraz 1500 euro. Lekarze mają nadzieję jedynie na pozwolenie na szersze zastosowanie innowacji w związku z ogromną i rosnącą potrzebą pacjentów, zwłaszcza osób starszych, w takich operacjach.

Leczenie osteochondrozy: przegląd nowoczesnych metod

Leczenie osteochondrozy jest wykonywane przez lekarza neurologa na temat objawów, zasadniczo jest to zespół bólowy i ograniczenia mobilności pacjenta. Leczenie osteochondrozy opiera się przede wszystkim na eliminacji przyczyn, które ją spowodowały. Istnieją różne metody i metody leczenia, z których każda jest wyznaczana przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę charakter dolegliwości i dolegliwości pacjenta.

Osteochondrosis - choroba, która występuje, gdy zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, bo co uszkodzonych krążków międzykręgowych (płyty włókno-chrzęstnej). W większości przypadków zdarza się to w regionach szyjnych i lędźwiowych, a rzadziej w klatce piersiowej.

Ze względu na swoją elastyczność utrachivaniya dysku, staje się gęstsza, ponieważ zmniejsza przestrzeni międzykręgowej i ściągnięty korzeni nerwowych - i w konsekwencji, pojawia się ból, obrzęk, wzmacniając kolei ból. Krążki międzykręgowe są zasilane z niezbędnych składników odżywczych z mięśni pleców, a jak wynika z destrukcyjnych zjawisk mięśnia grzbietu powstaje osteochondroza. Różne aktywności fizycznej występują głównie w dolnej części pleców, a więc w tym obszarze więcej niż w innych, utworzony występ oraz przepukliny płyt.

Występ jest występem krążka międzykręgowego, w którym włóknisty pierścień pozostaje nienaruszony, można uznać za fazę początkową przepukliny międzykręgowej. Jeśli choroba nie zostanie wywołana, wysięgnik można wyleczyć bez interwencji chirurgicznej, przy dalszym rozwoju choroby może wystąpić wytłaczanie - wypadnięcie rdzenia dysku, bez operacji w takiej sytuacji jest konieczne.

Głównymi czynnikami wpływającymi na rozwój osteochondroza, -. Dziedzicznej predyspozycji, zmiany wiek, nadwaga, siedzący tryb życia, przeciążenie fizyczne, stres, uraz, itd. Główną cechą jest uważane za ból pleców wzrasta wraz podnoszenie ciężarów, ostrych zakrętów i innych niedbałym ruchem czyni diagnozę i mianuje lekarza-neurologa. Pacjent jest badany w różnych pozycjach: stojącej, siedzącej i leżącej. Gdy badanie palpacyjne zależy od stopnia i charakteru bólu. Zidentyfikować i określić utajony diagnostyki patologii możliwe diagnozą komputerowego i tomografii rezonansu magnetycznego metodą radiodiagnostyki bez stosowania promieniowania jonizującego).

Leczenie osteochondrozy odbywa się różnymi metodami, głównie w celu neutralizacji bólu i zapobiegania rozwojowi dystroficznych zjawisk w kręgosłupie.

Leczenie może obejmować specjalną gimnastykę, procedury masażu, fizjoterapię, trakcję (lub rozciąganie) kręgosłupa, leczenie farmakologiczne. Ćwiczenia terapeutyczne mają na celu zmniejszenie nacisku na korzenie nerwowe, a także zwiększenie elastyczności aparatu więzadłowego, minimalizując obciążenie kręgosłupa.

Nowość w leczeniu osteochondrozy

Osteochondroza jest jedną z najczęstszych chorób współczesnej cywilizacji. Bóle pleców, lumbago, rwa kulszowa, łagodne drętwienie kończyn, zimne dłonie lub stopy - wszystkie te objawy są znane nie tylko większość ludzi starszych, ale także młodych. Według badań statystycznych, na świecie cierpi z powodu choroby zwyrodnieniowej dysku, w zależności od regionu i warunków życia, między 50 a 90% populacji. Dziś, gdy osteochondrosis chory co drugi mieszkaniec Ziemi, lekarze są poważnie myśli: „Może nie jest to choroba w ogóle, ale odpowiedzią adaptacyjną organizmu?” Cokolwiek to było, bóle pleców, przepuklina dysków, przemieszczenie kręgów (główne przyczyny problemów z tyłu) przynosi wiele niedogodności dla osoby. Wszystkie te naruszenia prowadzą nie tylko do spadku wydajności, ale także do utraty zdrowia. Kiedy boli plecy, wydaje się, że nic nigdy nie przyniesie radości życia. Nawet jeśli ból pleców towarzyszy na każdym kroku, często jest obecny jako istotnego tle występującego w pewnych obciążeń, takich jak podnoszenie ciężarów lub niewygodnej pozycji ciała. Intensywny rytm życia często nie pozostawia czasu na myślenie: dlaczego ból pleców cały czas powraca?

Mówiąc wprost, osteochondroza jest naruszeniem funkcjonalności kręgosłupa (funkcjonalności) spowodowanej pogorszeniem stanu i zniszczeniem (zwyrodnieniem) krążków międzykręgowych. Osteochondroza zaburza odżywianie tkanek krążka międzykręgowego, co prowadzi do zmniejszenia jego funkcji tłumienia, aw konsekwencji do rozwoju zmian patologicznych w stawach, kręgach, mięśniach i więzadłach kręgosłupa. Pomimo faktu, że "chondros" w języku greckim oznacza "chrząstkę", pod osteochondroza, najczęściej nie wszystkie uszkodzenia tkanki chrzęstnej, ale tylko problemy z chrząstki kręgosłupa. Gdy dyski międzykręgowe osteochondroza są specjalnymi chrząstkowymi strukturami, które zapewniają naszemu kręgowi elastyczność i mobilność, stają się wadliwe. Dzięki temu wszystko się zaczyna. Z biegiem czasu, coraz więcej wysiłku mięśni jest wymagane do wykonywania skrętów i zwrotów ciała. Istnieje ryzyko urazu korzeni nerwowych rdzenia kręgowego podczas zgięć i przechyłów. Ponadto mięśnie pleców zaczynają okresowo restartować i boleć. Gdy rozwija się osteochondroza, nieodwracalne zmiany już występują w samych kręgach. Ryzyko rozwoju tej choroby znacząco wzrasta wraz z wiekiem, dlatego do pewnego stopnia osteochondroza może być uważana za proces starzenia się kręgosłupa, w wyniku czego:

• zmniejsza się elastyczność i grubość krążków międzykręgowych;

• powstają wzrosty (osteofity) na trzonie kręgu;

• Istnieje zwężenie otworu do przejścia korzeni nerwowych rdzenia kręgowego.

Zmiany zwyrodnieniowe rozpoczynają się w wieku 30 lat. Szybkość degradacji i ryzyko powikłań zależy od stylu życia, charakteru pracy i czasu wolnego oraz od środków podjętych w celu zapobiegania chorobie.


Strefa rozwoju osteochondrozy

Aby zrozumieć, w jaki sposób rozwija się osteochondroza, konieczne jest wyobrazić sobie strukturę kręgosłupa - strefę lokalizacji problemu.

Kręgosłup jest dosłownie rdzeniem naszego ciała, jest to podstawa ludzkiego szkieletu, jego szkieletu. Jest to elastyczna wieloskładnikowa struktura, odporna na przeciążenia, a także cały układ elementów - kręgów, - połączonych przez krążki międzykręgowe, więzadła stawowe i kręgowe.

Ludzki kręgosłup składa się z 33-34 kręgów. Ostatnie 6-9 kręgów rośnie razem, tworząc sacrum i kość ogonową. Istnieje 5 oddziałów kręgosłupa: szyjny, składający się z 7 kręgów, piersiowy - 12, lędźwiowy - 5, krzyżowy - z 5 i kości ogonowej, składający się z 4-5 kręgów.

Kręgi składają się z okrągłego lub nerkowatego ciała, które jest pokryte warstwą bardzo mocnej kości i łuku, który zamyka otwór kręgowy. Trzon kręgowy to gąbczasta tkanka kostna obficie zaopatrywana w krew. Tkanka kostna to żywa tkanka, istnieje ciągły metabolizm, zwłaszcza minerałów wapnia i fosforu, a także witamina D. Struktura kręgów różni się w zależności od tego, do którego oddziału należą. Na przykład kręgów dolnej części pleców są bardziej masywne, a szyjki macicy bardziej "elegancki". Ta różnica wynika z faktu, że różne części kręgosłupa doświadczają różnych obciążeń i pełnią różne funkcje.

Każdy kręg ma cztery powierzchnie stawowe, przez które łączy się z sąsiednim kręgiem dolnym i górnym. Powierzchnie te pokryte są chrząstką.

W przeciwieństwie do kości, chrząstka nie ma dopływu krwi. żywią rozproszony [1], ze względu na tak zwaną „pompa” mechanizmu: w każdym kroku osoby są naprężone, oddzielając smarujący (maziowej) płynu, który jest zawarty w kapsułce otaczającej staw jest ponownie rozciągniętej i pochłaniania go.

Ryc. 1. Struktura kręgosłupa: I - odcinek szyjny; II - oddział klatki piersiowej; III - lędźwiowy; IV - sacrum; V - kość ogonowa

Ruchliwość kręgów jest zapewniona przez stawy i pakiety, które również ograniczają nadmierną aktywność kręgosłupa - nie pozwalają nam na "niepotrzebne" traumatyczne ruchy.

Jeśli spojrzymy na strukturę kręgosłupa, widzimy, że kręgi nie są bezpośrednio jedna nad drugą, ale tworzą serię charakterystycznych zakrętów. W odcinku szyjnym kręgosłup ma zakręt do przodu, tworząc tzw. Lordozę szyjną. W rejonie klatki piersiowej kręgosłup wygina się do tyłu, tworząc kifozę piersiową. W kręgosłupie lędźwiowym ma również zgięcie do przodu, tworząc lordozę lędźwiową. Te zakręty uczynić dla urządzenia kręgosłup sprężysty amortyzujący, kojący wstrząsy, a tym samym chroni mózg przed uszkodzeniem spowodowanym przez chodzenie, bieganie i skakanie. Kręgi łączą się ze sobą za pomocą dwóch górnych i dwóch dolnych procesów stawowych, krążków międzykręgowych i bardzo silnych więzadeł umiejscowionych na bokach trzonów kręgowych, po ich stronie przedniej i tylnej.

Mocne mięśnie pleców, szyi, ramion, klatki piersiowej, a także brzucha i ud, decydują o ruchliwości całego kręgosłupa. Wszystkie te mięśnie harmonijnie współdziałają ze sobą, zapewniając precyzyjną regulację ruchów kręgosłupa. Jeżeli siła lub napięcie z obciążeniem dowolnego mięśnia ulegnie zmianie, może spowodować zmianę funkcji motorycznej kręgosłupa, powodując bolesne uczucie w plecach.

Wytrzymałość i elastyczność kręgosłupa zapewnia specjalną strukturę kręgosłupa - dyski międzykręgowe. Dysk międzykręgowy to płaska, okrągła podkładka umieszczona między dwoma sąsiednimi kręgami. W jego centrum znajduje się rdzeń włóknisty, który ma właściwości sprężyste i służy jako amortyzator do obciążenia pionowego. Jądro miednicy dorosłego zdrowego człowieka ma rozmiar od 1 do 2,5 cm i zawiera 83% wody. U osób starszych jego liczba nie przekracza 70%. To zmniejszenie zawartości wody w rdzeniu prowadzi do spowolnienia metabolizmu, utraty lepkości i elastyczności krążka i jego starzenia.

Wokół jądra znajduje się wielowarstwowy włóknisty pierścień, Utrzymuje jądro w centrum i zapobiega przesuwaniu się kręgów względem siebie. W dorosłym ludzkim krążku międzykręgowym nie ma naczyń krwionośnych, a jego chrząstka jest zasilana przez dyfuzję składników odżywczych i tlenu z naczyń ciał sąsiednich kręgów. Dyski są tak elastyczne, że mogą zmieniać kształt.

Włóknisty pierścień ma wiele warstw, jest uformowany z bardzo mocnych włókien. Jednak w wyniku choroby zwyrodnieniowej dysku (osteochondrozy) włókna włóknistego pierścienia zostają zastąpione blizną. Włókna tkanki bliznowatej nie mają takiej wytrzymałości i elastyczności jak włókna z włóknistego pierścienia. Prowadzi to do osłabienia tarczy i, wraz ze wzrostem ciśnienia wewnętrznego dysku, może prowadzić do rozerwania pierścienia włóknistego.

Dyski międzykręgowe biorą na siebie nacisk z zewnątrz i rozprowadzają go, pełniąc rolę pewnego rodzaju amortyzatora wspierającego układ motoryczny.

Wysokość krążków międzykręgowych i odpowiednio kręgosłupa jest niestabilna w ciągu dnia. Po nocnym odpoczynku ich wzrost wzrasta, a do końca dnia - maleje. Dzienne oscylacje długości kręgosłupa dochodzą do 2 cm, deformacja krążków międzykręgowych jest różna dla kompresji i rozciągania. Jeśli podczas kompresji tarcze zostaną spłaszczone o 1-2 mm, wówczas podczas rozciągania ich wysokość wzrośnie o 3-5 mm.

Ryc. 2. Struktura krążka międzykręgowego

Składa się z wielu małych dysków międzykręgowych i kręgowców, kręgosłup tworzy kanał kręgowy wewnątrz którego znajduje się rdzeń kręgowy - główne sygnały przewodzącą od obrzeża (wszystkie części ciała) na „CPU” - mózg. A jeśli jeden z kręgów (lub kilka) zostanie przesunięty, to w konsekwencji włókna nerwowe, które są skierowane do odpowiedniej części ciała i kontrolują ten lub ten organ, zostają zaciśnięte. Prowadzi to do naruszenia transmisji sygnałów (informacji) z ciała lub części ciała do mózgu i pleców. Wskutek mózgu „centrum dowodzenia” ciała, nie czyni terminowo odpowiednich korekt w pracach tego organu (np. E. nie może otrzymać niezbędne sygnały w tej części ciała), i stopniowo ciało będzie zanik funkcji, istnieją błędy w swojej pracy, a on zachoruje.

Ryc. 3. Kręgi i krążki międzykręgowe

W rezultacie osoba z chorym kręgosłupem może czekać na różne dolegliwości, o czym świadczą tysiące przypadków.


Przyczyny osteochondrozy

Istnieje wiele teorii rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów, która obejmuje takie kluczowe czynniki jak predyspozycje genetyczne, zaburzenia metaboliczne, siedzący tryb życia, i tak dalej. D. Nie będziemy omawiać szczegółowo wszystkie te teorie osobno, i poczynić pewne ogólne wnioski.

Lekarze przydzielają pewne okresy wiekowe, gdy niebezpieczeństwo choroby jest najwyższe. Jeden z tych "wiek ryzyka" wynosi od 12 do 19 lat. W okresie dojrzewania, organizm jest bardzo słaby i jest najbardziej podatne na zmiany, więc jeśli nie z pracy i nadmiernych problemów z wyglądem wysiłek takich jak skolioza, schylać się, bony i chrzęstnej wypustek nie potrwa długo.

Kolejny taki niebezpieczny etap życia czeka na osobę w wieku od 37 do 42 lat. Lekarze tłumaczą to faktem, że w tym okresie organizm starzeje się fizycznie, a także ma niewielkie znaczenie, zmiany psychologiczne. Obciążenie kręgosłupa jest pogarszane, a zagrożenie rozwojem osteochondrozy, korzonków nerwowych i innych problemów z kręgosłupem wisi.

Jedną z głównych przyczyn rozwoju osteochondrozy jest nieregularny i niewystarczający wysiłek fizyczny (oczywiście nie chodzi o podnoszenie ciężarów - niewłaściwe podnoszenie ciężaru może tylko zranić kręgosłup). Układ mięśniowo-szkieletowy, kręgosłup, mięśnie grzbietu wymagają umiarkowanych, ale stałych obciążeń. A we współczesnym życiu wielu ludzi po prostu nie ma na to czasu. Przymusowa bezczynność prowadzi do osłabienia krótkich mięśni kręgosłupa (mięśni głębokiego grzbietu), które tworzą gorset, który utrzymuje kręgosłup we właściwej pozycji. Kiedy wsparcie mięśni słabnie, przesunięcie kręgów.

Stała kompresja krążka międzykręgowego prowadzi do utraty płynu pokarmowego. W rezultacie dysk deformuje się i traci zdolność do wykonywania swoich funkcji. W konsekwencji - bóle krzyża, rwa kulszowa, skrzywienie kręgosłupa, przepukliny dysków towarzyszy naruszenie rdzenia korzeni, skurcze mięśni pleców i innych chorób, które powodują ból pleców.

Inną z głównych przyczyn rozwoju osteochondrozy jest nieprawidłowe rozłożenie obciążenia kręgosłupa, co prowadzi do zmiany tkanki chrzęstnej w miejscach nadmiernego nacisku. Sprowokować choroby może coś: „złamane” w wyniku urazów kręgosłupa, osłabione mięśnie pleców, schylić i boczne w kształcie litery S skrzywienie kręgosłupa, przeciąganie ciężarów i po prostu przedłużony retencji niewygodnej pozycji.

Osteochondroza może rozwinąć się nie tylko u osób z nieprawidłową postawą, zaangażowanych w pracę umysłową, ale także u tych, którzy są dobrze wyszkoleni fizycznie - na przykład sportowcy i kierowcy. Jest tak, ponieważ, oprócz przyczyn czysto mechaniczne, prowadzi do rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów i zaburzeń metabolicznych (na przykład, wapnia i fosforu), brak pierwiastków śladowych i witamin (magnez, mangan, cynk, witaminy D i F). Możliwe, że dziedziczna predyspozycja odgrywa w tym istotną rolę.

Podczas podnoszenia dużych ciężarów, skoków, upadków i podobnych uderzeń na krążki międzykręgowe maksymalne obciążenie spada. W rezultacie te chrząstkowe dyski są stale uszkadzane i nie można ich samemu wyleczyć. Tkanka chrzęstna, podobnie jak nerwowa, praktycznie nie jest odbudowywana. Uszkodzone krążki międzykręgowe ostatecznie tracą swoje właściwości sprężyste, spłaszczają się, a odległość między kręgami maleje. A to oznacza, że ​​korzenie nerwu opuszczające rdzeń kręgowy są zaciśnięte i pojawia się ból. Jednocześnie w obszarze zaciskania wiązki nerwowo-mięśniowej pojawia się obrzęk, co prowadzi do jeszcze większego naruszenia i nasilenia bólu. Jeśli krążek międzykręgowy już zaczął się zapadać, przestaje się amortyzować i jest jeszcze bardziej traumatyzowany, a kręgosłup stopniowo traci swą elastyczność. W 95% przypadków przyczyną zapalenia korzeni nerwowo-jelitowych jest osteochondroza krążka międzykręgowego.

Głównym osteochondrozą jest ból. W zależności od miejsca, w którym znajdują się uszkodzone krążki międzykręgowe, szyja, ramię, ramię, plecy, a nawet klatka piersiowa mogą zranić. Czasami osoba myśli, że ma problemy z sercem, ale w rzeczywistości ten ból nerwowy jest ściskany w wyniku osteochondrozy. Równocześnie z bólem, osoba często czuje się przeciążona i odrętwiałe mięśnie. Jeśli naczynia krwionośne zasilające mózg są ściśnięte, pojawia się ból głowy, zawroty głowy, szumy uszne, podwójne widzenie, nudności i wymioty.

Aby pozbyć się bólu, musisz stosować środki przeciwbólowe i kremy, a jeśli masz poważne problemy z plecami, zażywaj tabletki lub stosuj tak zwane "blokady" leków przeciwbólowych. Niestety, takie metody dają tylko tymczasowy rezultat, a ból powraca po pewnym czasie. Wielu zwraca się do terapii manualnej, ale nawet najbardziej wykwalifikowani terapeuci manualni, którzy umiejętnie eliminują ból pleców, nie rozwiązują problemu na zawsze. Najbardziej radykalną metodą jest operacja. Jest podawany pacjentom z przepuklinami dysków kręgowych, ale ból po zabiegu chirurgicznym wcale nie jest, a czasami po operacji, nawet nowe przepukliny pojawiają się na miejscu dawnych.

I tak naprawdę często, jeśli boli kręgosłup, nie tabletki i maści, a nie skalpel chirurga (wszystkie te metody, niestety, nie eliminują przyczyny choroby). Kręgosłup potrzebuje odpowiednich warunków sprzyjających jego naturalnemu wyzdrowieniu. Ze skoliozą, kifozą, osteochondrozą, przepukliną krążków kręgowych i innymi chorobami kręgosłupa, jej żywienie zostaje zakłócone. Zapisz normalny stan techniki pomocy kręgosłupa kinezyterapii (fizykoterapii), które mają na celu przywrócenie struktury władzy kręgosłupa, który pozwala na powrót utraconych funkcji, aby zwolnić zacięty nerwy i wzmocnienie układu mięśniowego. To wzmacniający mięśnie gorset, który podpiera nasz kręgosłup we właściwej pozycji, nie pozwoli na powrót bólu.

Osteochondroza kręgosłupa, jak się powszechnie uważa, powoduje trzy główne czynniki:

• brak równowagi metabolicznej;

• Niewystarczająca aktywność fizyczna.

Ponadto ujawniono dodatkowe czynniki wywołujące rozwój choroby:

• naruszenia postawy (stanowią niewłaściwą operację mięśni kręgosłupa);

• płaskie stopy (noga nie "sprężyna", w wyniku czego amortyzacja nogi przejmuje kręgosłup, co zwiększa obciążenie chrząstki międzykręgowej);

• Nadwaga, otyłość (również dodatkowe obciążenie kręgosłupa);

Spójrzmy, jak choroba występuje.

1. Na początku rozwoju osteochondrozy w chrząstce metabolizm ulega zakłóceniu, jest odwodniony i traci zdolność regeneracji (przywracania). W rezultacie krążek międzykręgowy, który odgrywa rolę miękkiego wypełnienia pomiędzy sztywnymi kręgami, traci swoją elastyczność, "kurczy się", staje się cieńszy i mniejszy. Z powodu utraty elastyczności nie może już skutecznie przeciwdziałać wysiłkowi fizycznemu.

2. Rozwój tego procesu, jak powiedzieliśmy powyżej, w dużej mierze ułatwia siedzący tryb życia. Przypomnij sobie, że krążek międzykręgowy nie ma naczyń krwionośnych, a aby użyteczne substancje mogły wpaść do dysku, musi on mechanicznie skurczyć się i rozszerzyć, jak miękka gąbka. I są takie skurcze - dekompresja podczas biegania, chodzenia, stoków i przysiadów, to znaczy z mobilnym, aktywnym fizycznie trybem życia.

3. Procesy zmiany struktury krążka międzykręgowego pociągają za sobą patologiczną transformację (zmianę) kręgów, stawów i więzadeł. W procesie patologicznym zaangażowane są również pobliskie mięśnie, naczynia i zakończenia nerwowe. Z powodu osłabienia mięśni przykręgosłupowych i więzadeł utrata funkcji podporowej kręgosłupa nie jest już w stanie przenosić tych samych obciążeń, co w stanie normalnym.

4. Ponieważ kręgi zbliżają się do siebie, mięśnie i więzadła utrzymujące kręgi w miejscu zaczną się zapadać. Kręgi tracą stabilność i zaczynają "wypaść" z ogólnego systemu. To powoduje niestabilność kręgów (wielu młodych ludzi zna to zjawisko).

2. Z powodu odwodnienia (odwodnienia) krążka jego wysokość zmniejsza się, pojawiają się w nim pęknięcia, przez które jądro może wypaść (częściowo lub całkowicie). Oznacza to, że gdy dysk zostanie zgnieciony przez kręgi w wyniku niestabilności i zbieżności kręgów ze sobą, jego zawartość zaczyna być wyciskana na zewnątrz.

W rezultacie występuje tak zwany występ (wytłoczenie) krążka międzykręgowego. Jeśli występ pojawia się od strony nerwu kręgowego (rdzeniowego), może zostać naruszony, czyli przepuklina dysku.

Rozpoczęte przepukliny krążka międzykręgowego w większości przypadków można wyleczyć tylko w czynny sposób.

Ryc. 4. Występ krążka międzykręgowego

Ryc. 5. Zmiany zwyrodnieniowe i dystroficzne kręgosłupa

4. W ostatnim etapie ciała zwyrodnieniowej stawów próbuje zminimalizować mobilności kręgosłupa przylegającej do uszkodzonej płyty, a krawędzie kręgów zaczynają rosnąć przyrosty - kostne kości (powszechnie - sól). Ostatecznie segment kręgosłupa staje się całkowicie nieruchomy. Wzrost osteofitów jest główną przyczyną nieadekwatności kręgosłupa u osób starszych i pojawienia się schyłku.

W ten sposób zmiany zwyrodnieniowe, dystroficzne w kręgosłupie towarzyszy zwapnienia (zwapnienia) uszkodzonych dysków, poszczególne sekcje chrząstki, więzadła i kapsułki, które mogą być wywoływane przez odkładanie się soli. Ale to nie jest przyczyną osteochondrozy, ale konsekwencja i końcowy etap opisywanego procesu.

Jest praktycznie niemożliwe, aby osiągnąć odwrotny rozwój zmian strukturalnych w kręgosłupie, ale minimalizacja ryzyka rozwoju choroby jest bardzo realnym zadaniem. Jeśli nie podejmiesz wysiłków, aby utrzymać stan uzyskany w wyniku leczenia, ból wznowi się.


Mechanizmy występowania bólu

Fizjologiczne mechanizmy bólu są bardzo złożone i nie w pełni wyjaśnione przez naukę. Ogólnie ból jest reakcją organizmu na działanie szkodliwego czynnika. Jako ogólnoustrojowa reakcja organizmu ból składa się z trzech procesów:

1) wzbudzenie receptora w miejscu czynnika uszkadzającego (na przykład w miejscu wstrzyknięcia);

2) przeprowadzanie impulsów nerwowych od receptorów do ośrodkowego układu nerwowego i wzbudzanie odpowiednich centralnych struktur (tj. Informacji mózgowej na temat wpływu czynnika uszkadzającego);

3) kompleks skutecznych reakcji mających na celu pozbywanie się szkodliwego czynnika (na przykład podczas nakłuwania wyciągamy dłoń).

Istnieje klasyfikacja bólu.

1. Z powodu bólu:

a) fizjologiczne - powstaje jako odpowiednia reakcja organizmu na działanie czynnika uszkadzającego;

b) patologiczny - występuje w przypadku uszkodzenia układu nerwowego lub działania szkodliwego czynnika.

2. Do czasu wystąpienia i czasu trwania bólu:

a) ostry - krótkotrwały ból w postaci ataków;

b) przewlekły - ból przez długi czas, często z okresowymi atakami ostrego bólu.

3. Lokalizacja:

a) lokalne - w miejscu działania czynnika uszkadzającego;

b) projekcja - występuje w strefie unerwienia [2] uszkodzonego nerwu.

Spróbujmy naszkicować pojawienie się uczucia bólu.

W skórze (i innych tkankach) występuje wiele zakończeń nerwowych, które są wrażliwe na dotyk (ciśnienie, zastrzyki itp.), Działanie temperatury (ciepło, zimno), podrażnienie chemiczne i inne czynniki. Przy każdym podrażnieniu nadmiernej siły pojawia się podrażnienie zakończeń nerwowych, które są receptorami bólu. Od nich sygnały z włókien nerwowych przekazywane są do grzbietowej, a następnie do mózgu, gdzie są postrzegane przez komórki nerwowe jako uczucie bólu. Ból pojawia się nie tylko wtedy, gdy receptory nerwowe skóry lub narządów wewnętrznych są uszkodzone, ale także gdy nerwy są uszkodzone.

Co więcej, miejsce uszkodzenia (przyczyna) i lokalizacja (uczucie) bólu mogą nie pokrywać się. Na przykład, nie w miejsce naruszenie może nastąpić, jeżeli naruszenie nerwu kręgowego w miejscu uwolnienia kręgosłupa z odczuwania bólu kręgosłupa lędźwiowego, a gdzie nerw pochodzi - w stopę.

Kolejna ważna kwestia. Bolesne doznania powstają, gdy wzbudzają zwykłe receptory (odpowiedzialne za odczucia temperatury, dotykowe itp.) I nocyceptory. Nocyceptory to swoiste receptory nerwowe, wolne zakończenia nerwowe (które mogą być zlokalizowane w dowolnych organach i tkankach) związane z przewodnikami wrażliwości na ból. Nocyceptory mogą być wzbudzane przez szkodliwe i nieszkodliwe czynniki. W związku z tym, aby zrozumieć, dlaczego dana osoba cierpi, bardzo ważne jest przeprowadzenie nie tylko badania lekarskiego, ale także określenia jego stanu psychicznego.


Obraz kliniczny osteochondrozy

Obraz kliniczny osteochondrozy kręgosłupa jest niezwykle zróżnicowany. Jednak pomimo przeplatania się różnych syndromów, niektóre z nich nadal prowadzą. Większość zespołów nie jest ściśle specyficzna - to znaczy ten sam zespół może być przejawem różnych chorób. Przyczyną, która spowodowała ten zespół, może być tylko specjalista.

Zwykle w przypadku osteochondrozy, kilka zespołów występuje jednocześnie lub kolejno. Objawy kliniczne (objawy choroby) obejmują statyczne (naruszenie postawy) i zaburzenia neurologiczne. W późnych stadiach choroby obraz kliniczny jest uzupełniony przez troficzne [3] i zaburzenia naczyniowe narządów wewnętrznych. Osteochondroza rozwija się powoli, ale nieodwracalnie. W tym przypadku objawy choroby pojawiają się w ścisłej zależności od stopnia zniszczenia kręgosłupa i uszkodzenia struktur nerwowych. Przede wszystkim z osteochondrozy, dyski międzykręgowe i stawy kręgosłupa są uszkodzone. Zniszczenie dysku międzykręgowego prowadzi do zmniejszenia jego wysokości i wysunięcia galaretowatego jądra (elastycznego ciała umiejscowionego w środku krążka międzykręgowego) z utworzeniem przepukliny.


Obraz kliniczny osteochondrozy szyjnej

Kręgosłup szyjny jest bardzo wrażliwy. Kręgi są delikatnymi, delikatnymi, małymi, połączonymi ze sobą krążkami międzykręgowymi, nie wszystkie. Obciążenie, którego doświadczają, jest nie mniejsze niż kręgi lędźwiowe, wytrzymujące ciężar głowy, który nie jest ani mały, ani dużo 5-6 kg.

Tymczasem stan tej części ciała jest niezwykle ważny dla dobrego zdrowia i dobrego samopoczucia. Tutaj zlokalizowane są tętnice szyjne i kręgowe odpowiedzialne za dopływ krwi do mózgu. W okolicy szyi znajdują się gruczoły tarczycy i przytarczyc. Przez szyję przechodzi przełyk i tchawica.

osteochondroza szyjki macicy mogą pojawić się bóle w tył głowy, a na szyi może powodować bóle głowy, zawroty głowy, utrata słuchu i wzroku, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, choroby krtani i innych problemów zdrowotnych.

Wynika to z faktu, że naczynia krwionośne i nerwy połączone z mózgiem, płucami, sercem i innymi częściami ciała przechodzą przez rejon szyjki macicy.


Obraz kliniczny osteochondrozy piersiowej

Niebezpieczeństwo osteochondrozy piersi polega na tym, że w odróżnieniu od szyjki macicy lub lędźwiowej, zwykle nie towarzyszą jej ostre i bolesne bóle. Dzieje się tak tylko dlatego, że żebra i kręgosłup tworzą ramę naszego ciała, a kręgosłup w klatce piersiowej jest stosunkowo nieaktywny. Podstępność osteochondrozy piersi polega więc na tym, że "maskuje" je dla innych dolegliwości, co uniemożliwia rozpoznanie go w locie. Pacjenci są leczeni przez długi czas od dusznicy bolesnej, zapalenia płuc i innych chorób układu oddechowego, nie wiedząc o prawdziwej przyczynie złego stanu zdrowia. Dlatego lekarze często stykają się z zaawansowaną osteochondrozą klatki piersiowej, która już zdołała "wyciągnąć" całą masę poważnych komplikacji.

Jeśli czas nie rozpocząć leczenie choroby zwyrodnieniowej krążka piersi, a potem do niego nieuchronnie łączy międzyżebrowej nerwoból - kompresji lub podrażnienie nerwów międzyżebrowych ze stałym silnym bólem. A neuralgia, powstałych w wyniku piersiowej osteochondroza, często wraz z herpes zoster. - pęcherzykową skóry gorączka, która jest czynnikiem przyczynowym wirusa opryszczki [4] W tym przypadku najsilniejsze bóle międzyżebrowe i kręgowe łączą się z palącym i bolesnym świądem od pękania i tłumienia pęcherzyków. Czasami temperatura wzrasta z powodu zatrucia organizmu toksynami wirusowymi.

Wynika to z faktu, że z powodu postępującej osteochondrozy przewodzenie nerwowe jest z czasem zakłócane, a wraz z nim metabolizm w tkankach. A teraz żałosny wynik: odporność pacjenta maleje, skóra staje się bezbronna, nie mogą już oprzeć się silnym atakom wirusa opryszczki.

Po znalezieniu jakichkolwiek objawów osteochondrozy, udaj się do lekarza. Im więcej z tego wyciągniesz, tym trudniejsza i dłuższa droga będzie do odzyskania i tym bardziej niebezpieczne mogą być komplikacje.

Osteochondroza klatki piersiowej może objawiać się następującymi objawami: okresowe bóle w klatce piersiowej, które nasilają się po każdym wysiłku fizycznym, długotrwałe przebywanie w jednej pozycji; pieczenie, ból lub tępy ból łopatki i między łopatkami; uczucie "obręcz", ściskanie tyłu lub klatki piersiowej. Pamiętaj, aby skonsultować się ze specjalistą, który określi stadium choroby i zaleci odpowiednie leczenie.


Obraz kliniczny osteochondrozy lędźwiowej

Bóle lędźwiowe mogą mieć różny charakter - ból, który pojawia się po dłuższym zasiadaniu lub spaniu w nocy, lub ostre strzelanie, które znajduje się w najbardziej niewygodnej pozycji i nie pozwala na rozluźnienie. Wszystkie z nich są związane z naruszeniem korzeni nerwowych, podrażnieniem nerwów kręgosłupa, a także obrzękiem i podrażnieniem mięśni i więzadeł w strefie unerwienia kręgosłupa lędźwiowego.

Ból może się nasilać kaszlem i kichaniem, przy każdym ruchu, szczególnie gdy tors jest pochylony do przodu. Wraz z bólem krzyża, lędźwiowego osteochondrosis może objawiać naruszenie wrażliwości niektórych obszarach skóry lub mięśni dolnej części ciała i nóg, osłabienie lub zanik odruchów ścięgnistych stóp. Z reguły w osteochondrozie występuje skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego.


Rozpoznanie osteochondrozy rdzeniowej

Pacjenci z osteochondrozą powinni mieć świadomość, że istnieją pewne badania kliniczne, które pomagają w postawieniu prawidłowej diagnozy, w celu ustalenia miejsca i charakteru zmiany w obrębie kręgosłupa. Opiszemy je pokrótce.

Na pierwszej konsultacji, lekarz zwykle zbiera historię choroby, tj. E. Zobowiązuje szczegółowe omówienie z pacjentem na temat objawów choroby, o czasie trwania i charakteru choroby. Będzie zadawał pytania o choroby współistniejące, wcześniejsze urazy i operacje, styl życia, dziedziczne predyspozycje itp., Zapoznaje się ze wszystkimi dokumentami medycznymi, zdjęciami, wnioskami, które pacjent przywiózł ze sobą.

Aby znaleźć możliwe przyczyny choroby, lekarz przeprowadzi badania neurologiczne i manualne, w tym określenie napięcia mięśniowego, zaburzeń wrażliwości kończyn, lokalizacji bolesnych obszarów, stopnia ruchomości stawów. Żaden z egzaminów nie jest kompletny bez pełnej historii, ponieważ leczenie jest przepisywane wyłącznie z uwzględnieniem istniejących przeciwwskazań (jeśli istnieją).

Następnie lekarz postawi diagnozę kliniczną, określi zapotrzebowanie na dodatkowe instrumentalne lub laboratoryjne metody badań.

Gdy osteochondroza kręgosłupa w celu dostosowania funkcjonowania organizmu w nowych warunkach jest fiksacja - ograniczenie objętości ruchów. Utrwalanie może objawiać się różnymi deformacjami (krzywiznami), sztywnością, bezruchu.

Pewne wyobrażenie o fiksacji można uzyskać już przy zewnętrznym badaniu osoby na wymuszonej pozycji głowy, tułowia, kończyn. Obraz staje się wyraźniejszy, gdy pacjent wykonuje zwykłe czynności, na przykład, w celu usunięcia buta lub skarpety, osoba odrzuca tułów, zgina nogę i delikatnie odsuwa ją na bok. A wznosząc się z pozycji siedzącej, często uprzednio opiera się na dłoniach wyprostowanych dłoni, jakby uginając się w jego ramionach. Jeśli chcesz podnieść obiekt z podłogi, pacjent, zginając obie nogi, stara się utrzymać pionową pozycję ciała tak bardzo, jak to możliwe.

Zadaniem lekarza jest kierowanie fiksacją wzdłuż prawego kanału w momencie jego tworzenia.


Badanie rentgenowskie

Bardzo ważną metodą badania osób z osteochondrozą kręgosłupa jest radiografia. Stan kręgosłupa badany jest na zdjęciach radiologicznych wykonanych w dwóch wzajemnie prostopadłych płaszczyznach - prostych i bocznych, a także w dwóch ukośnych projekcjach. Radiografia kręgosłupa jest wykonywana w pozycji stojącej lub leżącej.

Zwyczajowo bada się każdy dział kręgosłupa osobno. Oprócz zwykłych zdjęć stosuje się funkcjonalne badanie rentgenowskie - w pozycji zgięcia, wyprostu i poprzecznego nachylenia.


Jądrowy rezonans magnetyczny (yam)

Inną nazwą tej metody diagnostyki jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Metoda opiera się na własności atomów niektórych pierwiastków chemicznych (wodoru, fosforu itp.), Aby dać zjawisko rezonansu w silnym polu magnetycznym. Naprzemienne impulsy elektromagnetyczne tworzą sygnał charakterystyczny dla każdej tkanki. Sygnały te są rejestrowane, przetwarzane przez komputer i tłumaczone na obraz na ekranie. Za pomocą tej metody możliwe jest uzyskanie anatomicznej części ludzkiego ciała w trzech projekcjach bez narażenia na promieniowanie jonizujące. Dyski międzykręgowe, korzenie nerwowe i naczynia są wyraźnie rozróżnione. Niestety ta metoda jest droga i dlatego jeszcze nie jest szeroko stosowana.


Tomografia komputerowa (CT)

Jest to metoda badania rentgenowskiego, oparta na pomiarze absorpcji promieniowania rentgenowskiego przez różne anatomiczne struktury ciała pod względem gęstości. W tomografii komputerowej wąska wiązka promieni rentgenowskich przechodzi przez badany przedmiot, który prześwitywa przez obiekt i jest wychwytywany na wyjściu przez bardzo czuły sprzęt odbiorczy. W rezultacie wyraźnie widoczne są trzony kręgowe, tkanki miękkie, krążki międzykręgowe, więzadła i naczynia.


Elektromiografia (emg)

EMG to rejestracja biopotencjałów mięśni do badania stanu funkcjonalnego nerwów obwodowych i mięśni. EMG ułatwia diagnozowanie chorób, monitorowanie skuteczności leczenia i przewidywanie wyniku choroby.


Rheography

Metoda reologiczna podaje pośrednią informację o wielkości napełnienia naczynia krwionośnego, stanie ściany naczynia, względnej prędkości przepływu krwi oraz obecności asymetrii w dopływie krwi do chorej i zdrowej strony ciała. Reografia jest szczególnie przydatna w przypadku zespołów naczyniowych, pozwala także pośrednio zdiagnozować poziom zmian w obrębie kręgosłupa, monitorować dynamikę (zmiany) w trakcie leczenia.


Termografia

Ta metoda opiera się na zdalnym przechwytywaniu promieni podczerwonych emitowanych przez ludzkie ciało, przekształcaniu ich w sygnały elektryczne, a następnie obrazowaniu na ekranie termowizyjnym. Normalne dla szyi i pleców charakteryzują się ogólną jednolitą rozproszoną jasnością, czasami ze strefami o zwiększonej jaskrawości między łopatkami, w talii i wąskiej strefie całego kręgosłupa. Obecność procesu patologicznego jest sygnalizowana przez naruszenie symetrii jasności względem linii środkowej i pojawienie się przekrojów, które mają specyficzny kształt i różnią się jasnością.


Elektroencefalografia (EEG)

Ta metoda ma charakter informacyjny w przypadku uszkodzenia odcinka szyjnego kręgosłupa, zwłaszcza przy użyciu takich próbek, jak obracanie głowy i nieugięcie szyi. Pozwala ujawnić obecność patologii tętnic kręgowych, co prowadzi do naruszenia dopływu krwi do mózgu.


Wskaźniki biochemiczne

Nie ma określonych biochemicznych kryteriów diagnostycznych dla osteochondrozy. Niemniej jednak planuje się pewną tendencję we wskaźnikach we krwi u pacjentów z osteochondrozą. Tak więc u pacjentów z neurologicznymi objawami osteochondrozy lędźwiowej wykryto przesunięcia w zawartości frakcji białkowych: wzrost zawartości wszystkich frakcji globulin i zmniejszenie zawartości albuminy. Spadek stężenia cynku, żelaza, kobaltu, wraz ze wzrostem zawartości miedzi, krzemu, glinu, tytanu we krwi pacjentów z osteochondrozy kręgosłupa, w porównaniu ze zdrowymi osobnikami. W miarę jak nasila się zaostrzenie, istnieje tendencja do normalizowania poziomu tych pierwiastków we krwi.


Diagnostyka różnicowa

Diagnostyka różnicowa (od lat. "Differentia" - aby rozpoznać różnicę) jest metodą diagnozy, która wyklucza niektóre choroby, które nie są odpowiednie dla żadnych faktów lub symptomów, co ostatecznie pozwala zmniejszyć rozpoznanie do jedynej prawdopodobnej choroby.

Podczas diagnozowania lekarza lekarz zawsze ocenia, mentalnie "próbuje" objawów stwierdzonych u pacjenta w odniesieniu do szeregu chorób, w których mogą wystąpić takie objawy. A "odrzucanie" jeden po drugim, zatrzymuje się na jednej konkretnej chorobie lub kilku, z których można wybrać po dodatkowym badaniu. Tak rodzi się diagnoza. Czasami proces ten może być trudny i długi. A czasami - dość szybko i nieskomplikowanie, jeśli pacjent ma typowe objawy określonej choroby.

Jeśli podejrzewasz, że twoje objawy są związane z kręgosłupem, skonsultuj się z lekarzem, aby sprawdzić, czy tak jest. Choroby, w których konieczne jest odróżnienie osteochondrozy kręgosłupa można podzielić na cztery duże grupy:

- Choroby kręgosłupa (anomalie rozwojowe, choroby dystroficzne, traumatyczne, onkologiczne, zapalne);

- zewnętrzna patologia kręgosłupa;

- choroby narządów wewnętrznych, którym towarzyszą objawy podobne do pozakręgowych objawów osteochondrozy kręgosłupa;

- Choroby układu nerwowego.

Rozważ te choroby bardziej szczegółowo.


Warianty i anomalie rozwoju kręgosłupa

Warianty to niewielkie odchylenia od normy w rozwoju kręgosłupa bez zakłócania funkcji narządu.

Anomalie są oznakowane nieprawidłowości w rozwoju kręgosłupa, które mogą wpływać na funkcje narządu. U niektórych osób nie pojawiają się one przez całe życie, aw innych towarzyszą im poważne zaburzenia neurologiczne. Czasami neurolodzy doświadczają poważnych trudności w diagnozowaniu, a tylko jedno zdanie wykwalifikowanego radiologa pomaga wyjaśnić diagnozę.


Kręgozmyk

W dosłownym tłumaczeniu (od Grecki. "Spondylos" - kręgu i "olisteza" - poślizg) oznacza "przesuwany kręg". W tej chorobie kręg zostaje wyparty z podłoża w kierunku przednim, bocznym lub bocznym. Zwykle piąty lub czwarty kręg lędźwiowy są przesunięte do przodu, inne lokalizacje są rzadkie. Choroba występuje czasem u dzieci i młodzieży, u dorosłych częściej u kobiet.

Kręgozmyk nie może powodować żadnych dolegliwości przez całe życie człowieka i może zostać wykryty przypadkowo w badaniu rentgenowskim. Jednocześnie czuje się w każdym wieku, częściej po fizycznym przepracowaniu, niezręcznym ruchu, u kobiet po ciąży i porodzie.

Głównym objawem - ból w dolnej części pleców, dając jedną lub obie nogi, czasami ból jest zlokalizowany tylko w nogach. Ból może być ból, rysunek i bardzo silny, że osoba nie jest w stanie poruszać się samodzielnie. Pacjenci ciężko pracują fizycznie, szybko się męczą, nie mogą pozostać w jednej pozycji przez długi czas. Ból pojawia się albo w nocy, albo rano po śnie. Pacjenci mogą być niepokojeni przez nieprzyjemne doznania w nogach: drętwienie, raczkowanie, pieczenie i inne. Wielu zauważa zwiększoną wrażliwość stóp na zimno, znaczną słabość i osłabienie pod koniec dnia pracy.


Dystroficzne zmiany kręgosłupa (ochronoza, spondylodystrofia hormonalna)

Szynosis - jest to choroba genetyczna spowodowana naruszeniem jednego z procesów biochemicznych w organizmie - utlenianie kwasu homogentyzynowego - który powoduje jego akumulację w narządach i tkankach, szczególnie w chrząstce. Tkaniny są pomalowane na brązowawy kolor, podobny do ochry; stąd nazwa choroby. Stopniowo rozwija procesy dystroficzne w tkankach.

Klinicznie choroba objawia się dopiero w 30-40 roku życia. Najczęściej występują dyski międzykręgowe, co objawia się objawami charakterystycznymi dla osteochondrozy kręgosłupa. Obserwuje się ból, sztywność, ograniczenie ruchów najpierw w odcinku lędźwiowym, a następnie w innych częściach kręgosłupa.

Hormonalna spondylodystrofia - to dystroficzne zmiany w kręgosłupie, związane z zaburzeniami hormonalnymi w organizmie. W kręgach rozwija się osteoporoza, czyli rozrzedzenie tkanki kostnej, zmniejszenie jej gęstości.

Choroba występuje głównie w wieku 40 lat i częściej u kobiet. Choroby poprzedzają zaburzenia narządów: mężczyźni - Choroby narządów płciowych, obniżenie funkcji seksualnych, kobiety - późnym początkiem miesiączki, niepłodność, choroby lub nowotwory narządów płciowych, wczesna menopauza. Na początku choroby objawy są bardzo niewielkie: uczucie zmęczenia na plecach po południu. Kiedy kość osiąga pewien stopień osteoporozy, są bóle kręgosłupa, mostka, obojczyka, miednicy i kończyn kości, bez wyraźnego umiejscowienia bólu, może czuć, że cała tylna boli, lub całe ciało.


Urazowe zmiany kręgosłupa

Poważne uszkodzenie kręgosłupa z powodu urazu (udar, upadek, ściskanie, nagłe ruchy) jest zwykle diagnozowane w odpowiednim czasie. Nieznaczne obrażenia z jakiegoś powodu (późniejsze leczenie w placówce medycznej, niewielka liczba objawów) czasami nie są diagnozowane przez długi czas i pojawiają się tylko wtedy, gdy rozwijają się komplikacje. Dlatego, wyjaśniając przyczyny bólu w kręgosłupie, czasami dochodzi do wczesnych kompresyjnych złamań trzonów kręgów: spłaszczenia lub klinowego ucisku jednego, czasem dwóch kręgów. Częściej spotyka się je w najbardziej ruchliwych przejściowych strefach kręgosłupa - szyjno-piersiowo-brzusznej i lędźwiowej. Czasami objawy są bardzo małe, a złamanie nie jest diagnozowane przez długi czas, objawowy zespół bólowy pojawia się wraz z rozwojem powikłań.


Choroby onkologiczne kręgosłupa

Guz jest szybkim, nadmiernym rozmnażaniem się komórek dowolnej tkanki, które tracą swoje właściwości fizjologiczne.

Guzy kręgosłupa są łagodne i złośliwe. Guzy nowotworowe mogą pochodzić od kręgosłupa (kostniakomięsaka osteoblastoklastoma) lub przerzuty nowotworowe być dowolnego innego narządu (prostaty, piersi, płuc, macicy, nerki, nadnercza i in.). Najczęstsze miejsce lokalizacji guza kręgosłupa - odcinek lędźwiowy i obszar kośca.

nowotwory łagodne (wyrośle kostno-chrzęstne, naczyniak) czasami być bezobjawowe, a czasami są przyczyną bólu krzyża, z preferencją dla jednej lub obu nóg może przyczyniać się do patologicznych (bez urazu), rdzeń złamanie pod obciążeniem.

Nowotwory złośliwe charakteryzują się tymi samymi objawami. Ale ból jest bardziej wyraźny, uporczywy, bolesny, aż do nie do zniesienia, często przeszkadza w nocy, nasilany ruchem, pozbawia osobę odpoczynku i snu. Fiksacja mięśni nie zapewnia ochrony nerwów i innych struktur.


Choroby zapalne kręgosłupa

Grupa chorób zapalnych kręgosłupa obejmuje chorobę Bekhtereva, gruźlicę, zapalenie szpiku, kiłę, brucelozę i inne. Objawy występujące w tych chorobach są czasem podobne do tych osteochondrozy, ale staranne badanie ujawnia szereg różnic. Na przykład choroby zapalne kręgosłupa charakteryzują się bólem najczęściej podczas snu, znikają lub zmniejszają się po rozgrzewce. W badaniach laboratoryjnych i roentgenologicznych ujawniono zmiany w szkielecie.

Jest również nazywany "sztywnością kręgosłupa z krzywizną". Jest to przewlekła choroba zapalna kręgosłupa (stawy międzykręgowe i stawy krzyżowo-biodrowe) oraz stawy.

Częściej mężczyźni chorują w młodym wieku. Przyczyna choroby nie została jeszcze wyjaśniona, jednak niektóre czynniki genetyczne są związane z jej rozwojem.

Choroba zaczyna się od bólu i sztywności w okolicy lędźwiowej, ból można podać jednej lub obu nogom, w pośladkach, okolicy pachwinowej, stawach biodrowych. Z biegiem czasu wpływa to na inne części kręgosłupa. W przeciwieństwie do bólu spowodowanego osteochondroza, ból w chorobie Bechterewa występuje w stanie spoczynku i spadku podczas ruchu. Jeśli chory wykonuje nieaktywną pracę, często w ciągu dnia pracy zmuszony jest do małych spacerów lub wykonywania ćwiczeń w celu kontynuowania pracy.

Lub gruźliczego zapalenia stawów kręgosłupa

Przyczyna choroby - gruźlica prątka, która wraz z krwią wpływa do ciała kręgu i powoduje proces gruźlicy.

Po pierwsze, dotyczy to jednego kręgu. Proces ten może odbywać się niemal bezobjawowo przez wiele lat. Pacjenci w tym czasie mogą zauważyć ogólne osłabienie, letarg, brak ruchomości, zły sen.

Klinicznie, zapalenie stawów kręgosłupa zaczyna się manifestować, gdy dochodzi do zniekształcenia kręgu lub tkanek przylegających do kręgu. Dotyczy przede wszystkim dolnych odcinków piersiowych i lędźwiowych, dlatego w dolnej części pleców pojawiają się bóle, co daje nogi. Ból stopniowo narasta, pojawia się ból podczas nacisku na ognisko zmiany, chód jest trudny, ruchliwość kręgosłupa jest poważnie ograniczona.

To jest choroba zapalna. Najpierw atakowany jest szpik kostny, a następnie cała kość. Najczęstszą lokalizacją tego procesu są kręgi lędźwiowe. Choroba rozwija się, gdy istnieje ognisko ropnej infekcji w dowolnej części ciała. To czyraki i carbuncles, rany ropne skóry i inne. Aktywatory chorób ropnych (gronkowce, paciorkowce i inne.) Prowadzone są przez przepływ krwi do kręgosłupa. Zapalenie kości i szpiku może również rozwijać się przy otwartych, zakażonych złamaniach kręgów, ranach postrzałowych.

W przypadku ostrego początku choroby temperatura ciała nagle osiąga wysokie wartości, pojawiają się wyraźne zmiany we krwi. Charakteryzuje się fotografowaniem bólu w dolnej części pleców. Jeśli patologicznego procesu nie można zatrzymać w czasie, ropa może rozprzestrzenić się do kanału kręgowego, pojawią się objawy zapalenia opon mózgowych, zapalenie korzeni nerwowych.

Jest to zakaźna choroba ludzi i zwierząt wywoływana przez brucella, stąd nazwa choroby. Osoba zaraża się od zwierząt przez przewód pokarmowy (zanieczyszczone mięso, mleko), drogi oddechowe, uszkodzoną skórę. Obraz kliniczny jest bardzo zróżnicowany. Choroba zaczyna się od ogólnego złego samopoczucia, uczucia słabości, bólów głowy, drażliwości, bólu krzyża, mięśni, stawów. Temperatura ciała może się zwiększyć. Potem te zjawiska ustąpiły i pojawiły się oznaki narządów wewnętrznych, naczyń krwionośnych, nerwów lub układu mięśniowo-szkieletowego. Przewlekła bruceloza z zapaleniem stawów międzykręgowych, korzenie nerwów mogą przypominać osteochondroza kręgosłupa.

Choroby narządów wewnętrznych

Ból szyi lub pleców może wykazywać szereg chorób organów wewnętrznych, nie towarzyszy choroby kręgosłupa (choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamieni nerkowych i wiele innych).

Są to odbite bóle spowodowane przez osobliwe unerwienie autonomiczne narządów wewnętrznych. W związku z chorobą niedokrwienną serca ból można podawać pod łopatką, z tyłu szyi, szyi, lewego ramienia; z chorobami żołądka i trzustki - w górnym odcinku lędźwiowym; w chorobach jelita - w środkowych częściach dolnej części pleców; z chorobami nerek - w środkowej i dolnej części talii lub rozprzestrzeniać się wzdłuż wewnętrznej powierzchni uda.

Bardzo często ból pleców jest wynikiem chorób narządów miednicy (macicy, przydatków, prostaty, odbytnicy). W takich przypadkach, wraz z bólem odbitym, możliwy jest bezpośredni wpływ na sploty nerwu lędźwiowego lub krzyżowego. Ból pleców można obserwować z nieprawidłowym położeniem macicy, z zapobieganiem ciąży za pomocą urządzenia wewnątrzmacicznego, z zaburzeniami seksualnymi, które powodują stagnację w miednicy.

Ostre choroby zapalne

Niewielki lub ból krzyża w ostrych chorób zapalnych układu nerwowego rdzeniowych (zapalenie opon mózgowych), rdzenia kręgowego (zapalenie rdzenia kręgowego), polyradiculoneuritis (rozproszone uszkodzenie korzeni i nerwów obwodowych kończyn). Wymienione choroby zwykle mają ostry początek i intensywny przepływ, wraz ze wzrostem temperatury ciała. W tym samym czasie umiarkowany ból pleców cofa się w tle, zmniejszają się one raczej szybko lub całkowicie zanikają.

Ostatnio przypadki bólu pleców w przypadkach nerwic stały się częstsze. Do nerwic (neurastenii, histerii, obsesyjny nerwica) charakteryzuje się łatwą drażliwość, drażliwość, zmęczenie i wyczerpanie, niestabilność nastroju, lęk i brak zaufania do swoich możliwości, zwiększonej podatności na sugestię. Niemal obowiązkowe cechą nerwic, zwłaszcza histeria i neurastenia - dyskomfort i ból w różnych częściach ciała. Bóle nie są trwałe, migrują z jednej części ciała do drugiej, ich nasilenie zależy od ogólnego stanu emocjonalnego.

Ból nerwic często obserwuje się w okolicy lędźwiowej i nóg mogą przypominać rwa kulszowa, ale nie jest jasne, ból lokalizacji określone punkty tkliwości dotykowej, korzeniowej objawy napięcia. Może występować uczucie drętwienia, mrowienia, pełzania.

Warto, aby osoba z nerwicą spędzała trochę czasu na kontakcie z pacjentem z lędźwiowo-krzyżowym zapaleniem korzeni, ponieważ "odkrywa" objawy tej samej choroby. Tacy pacjenci zwykle udają się do różnych lekarzy, wymagają pełnego badania, które zwykle nie ujawnia znaczącej patologii. Takie choroby, które są wynikiem autosugestii, są często bardzo trudne do leczenia.


Leczenie objawów osteochondrozy

Kiedy nowych przypadków ostrego bólu pleców należy zawsze skonsultować się z lekarzem, ponieważ może to być związane nie tylko z przejawów osteochondroza, ale także z każdej innej choroby wymagające pomocy w nagłych wypadkach, na przykład atak kolki nerkowej, zapalenie wyrostka robaczkowego, i tak dalej. itp. Jeśli przyczyna bólu nie jest znana, nie stosuj samoleczenia. Jeśli ból jest spowodowany przez chirurgia choroby wymagające, „nieszkodliwy” (na pierwszy rzut oka) tabletki przeciwbólowe mogą zapewnić Państwu usługi „Bear”.

Sytuacja jest zupełnie inna, jeśli znana jest przyczyna bólu pleców: nasilenie objawów neurologicznych osteochondrozy kręgosłupa. Najważniejszą rzeczą jest obserwowanie pewnego reżimu i minimalizacja obciążenia kręgosłupa. Jednak, aby choroba nie przeciągała się, tak aby nie było częstych zaostrzeń, leczenie powinno być prawidłowe. Prawidłowe, a zatem skuteczne leczenie składa się z wpływów skierowanych na przyczynę choroby i obejmuje chorobę w kompleksie jej objawów. Powinien stymulować własne procesy ochronne i zdrowotne w organizmie człowieka i uwzględniać lokalizację zmiany, stadium choroby, stan funkcjonalny organizmu i jego poszczególne układy. Dlatego też, nawet jeśli masz pewność, że przyczyną bólu jest osteochondroza, skontaktuj się ze specjalistą, aby opracować strategię leczenia obejmującą zarówno przyjmowanie niezbędnych leków, jak i innych procedur.


Leki

OSTRZEŻENIE! Nie przepisuj sobie narkotyków. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy skonsultować się z lekarzem. Nie zapomnij poinformować go o reakcjach alergicznych na te lub inne leki oraz o przenoszonych chorobach!

W celu zmniejszenia bólu, a także do powstrzymania aseptycznej (nie-zakaźnych) stany zapalne, często powodują vertebral'nogo (odnoszące się do kręgosłupa) zespół, powołany niesteroidowe środki przeciwzapalne, które nazywane są również non-narkotyczne leki przeciwbólowe. To bardzo duża grupa leków. Wybór danego leku zależy od nasilenia bólu obecności współistniejących, indywidualnej tolerancji leku, psychologicznego dyspozycji pacjenta dla danego leku (opakowania, reklamy pogłoski), jak również koszt leku.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne są przepisywane z ostrożnością w przypadku choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy i innych chorób żołądkowo-jelitowych, uszkodzenia wątroby i nerek, ciąży. Bardzo często po wstrzyknięciu leku przeciwbólowego ból powoduje mniejszy niepokój, nawet po zakończeniu leczenia. Tak więc w tym przypadku udało się przełamać błędne koło, w którym ból zwiększa napięcie mięśniowe, a napięcie mięśniowe z kolei zwiększa odczuwanie bólu.

Jednak przedawkowanie i długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych prowadzi czasami do zjawiska leukopenii (zmniejszenie liczby leukocytów we krwi). Dlatego przy ich długotrwałym stosowaniu konieczne jest kontrolowanie formuły leukocytów. Ponadto, podczas przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych mogą pojawić się powikłania z przewodu pokarmowego, zwłaszcza jeśli pacjent ma współistniejącą patologię układu pokarmowego.

Ponieważ zespół bólowy prowadzi do neurotyzacji pacjentów, zaleca się sedację przez 1-3 tygodnie.

Czasami przepisywane są małe dawki leków przeciwdepresyjnych. Dobry efekt ma kojący herbat ziołowych, które zawierają (w różnych kombinacjach), korzeń kozłka, trawa Motherwort, nasiona kopru, nasiona kminku, trawa pieprzowej i melisy zioło oregano, szyszki kora marshmallow chmielu, kwiatów rumianku, liście jeżyny, róży i głóg, kwiaty lipy. Zioła są mielone, mieszane i parzone lub wstępnie mieszane z herbatą i warzone. Zaakceptuj, jak zwykłą herbatę na 0,5-1 szkła 2-4 razy dziennie, możesz z miodem.

Skuteczne usuwanie bólu strefa nawadniania bólu chloroetylo (znieczulające), która znajduje się w kontakcie ze skórą ze względu na szybkie odparowanie powoduje silne chłodzenie skóry i zmniejszenie wrażliwości, i podawanie miejscowe środki znieczulające do zmiany chorobowej.

Niektóre środki znieczulające na ból pleców mają zioła lecznicze: krwawnik pospolity (trawa), wrotycz pospolity (kwiaty), zapach selera (korzenie) i kilka innych. Steam 1 łyżka. łyżka na 1 szklankę wrzącej wody, weź 1 łyżkę. łyżka 3-4 razy dziennie przed posiłkami.

Jednak usunięcie bólu nie powinno zajmować głównego miejsca w leczeniu osteochondrozy, ponieważ ból sygnalizuje, że coś jest nie tak w ciele, a zatem "obejmuje" wiele reakcji ochronnych. W przypadku braku sygnału wad, po pierwsze, włączenie nie występują procesy kompensacyjne w organizmie, co prowadzi do zwiększenia czasu trwania okresu zaostrzenia, po drugie, osoba ta nie daje odpowiednią informację ból, to nie zmniejsza obciążenie na obszarze zagrożonym. W rezultacie tworzenie nowego stereotypu silnika spowalnia, jeden z najważniejszych czynników ochronnych.

Nie można jednak odmówić terapii znieczulającej, zwłaszcza jeśli występuje ciągła kompresja i zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Po stymulacji receptorów nerwowych sinuvertebralnogo (tylnych rdzenia gałęzie nerwu) współczynnik kompresji (mechanicznie przepukliny dysku, jego występ pęknięcia anulus szczypanie międzykręgowy torebki stawowej) przeprowadza się środki w celu wyeliminowania wpływu tego czynnika. Zwykle jest to terapia manualna, leczenie trakcyjne (trakcja kręgosłupa), a w szczególnych przypadkach - interwencja chirurgiczna.

Należy pamiętać, że aby rozwinąć pełnowartościową regenerację wymagany jest pełny okres, w sprzyjających okolicznościach odbywa się on w szóstym miesiącu. Dlatego leczenie powinno być długie. Powinien być przeprowadzany w kombinacji, to znaczy w połączeniu leków z fizjoterapią i fizjoterapią.

Do stymulowania procesów regeneracyjnych stosuje się: niesteroidowe leki przeciwzapalne, biogenne stymulanty i leki anaboliczne (stymulujące procesy metaboliczne w organizmie, zwłaszcza syntezę białek).

Podczas przyjmowania sterydów anabolicznych, zwiększa się apetyt, przyrost masy ciała, poprawa ogólnego stanu, przyspieszenie zwapnienia kości. Aby uzyskać efekt równoczesny z lekami anabolicznymi, pacjent powinien otrzymywać z pożywienia wystarczającą ilość białek, tłuszczów, węglowodanów, witamin i minerałów.

Wykorzystywane są również fundusze poprawiające krążenie krwi tętniczej i żylnej, wzmacniające ścianę naczyń krwionośnych.

Aby wyeliminować obrzęk korzenia nerwu kręgosłupa, stosuje się diuretyki. Dlatego konieczne jest monitorowanie poziomu dziennego moczu, ciśnienia tętniczego i poziomu potasu we krwi. Miękka efekt jest ziołowych: pietruszka, owoców dzikiej róży, arbuza proszku kora, siemię lniane, brusznica, liście truskawek i brzoza, niedźwiedzie uszy (mącznicy lekarskiej), skrzyp, nerek, herbatę i inne.

Do tłumienia reakcji autoimmunologicznych (alergicznych) są również przepisywane leki przeciwhistaminowe (antyalergiczne).

Jednocześnie ze skutkami, których celem jest wyeliminowanie przyczyny rozwoju kręgów zespołów, konieczne jest wyeliminowanie czynników przyczyniających się do powstania pozakręgowych syndromów osteochondrozy. Zazwyczaj środki te polegają na leczeniu współistniejących chorób, które wpływają na powstawanie zespołów osteochondrozy kręgosłupa.

OSTRZEŻENIE! Nieuzasadnione i niepoprawne (w dużych dawkach, wielokrotne kursy, bez przerw między nimi), stosowanie leków często prowadzi do alergicznego organizmu.


Leczenie chirurgiczne

Jeśli po 3-4 miesiącach leczenia w szpitalu, z wykorzystaniem wszystkich możliwych sposobów leczenia objawów choroby (ostry ból, skrzywienie kręgosłupa) nie zniknie, to pacjent powinien być konsultowany neurochirurgów decydować o wykonalności operacji. Czasami istnieje pilna potrzeba operacji. Na przykład, jeśli napęd rolkowy lub przemieszczenie kręgów stanie kompresję rdzenia kręgowego lub naczynie dostarczania mózgu, powodując naruszenie opracowania funkcji narządach wewnętrznych (takich jak jelita lub pęcherza moczowego), ograniczenie zdolności pacjenta do niezależnego przemieszczania się ramienia lub nogi.

Trzeba powiedzieć, że interwencja operacyjna za granicą jest inna. Na przykład w Izraelu, jeśli przy intensywnym bólu pleców intensywne leczenie wszystkimi metodami zachowawczymi nie przynosi ulgi w ciągu dwóch do trzech dni, pacjent zostaje skierowany do neurochirurga. W Stanach Zjednoczonych okres ten sięga trzech tygodni. Ale w Szwecji lekarze działają teraz rzadziej, ponieważ uważają, że w przypadku przepuklinowych dysków bardzo często leczenie pełnym spoczynkiem daje takie same wyniki jak operacja. Jednak w niektórych przypadkach nadal zaleca się interwencję chirurgiczną.

Około 1-3% pacjentów z całkowitej liczby pacjentów z osteochondrozą przechodzi leczenie chirurgiczne. Istotą operacji jest zwykle usuwanie struktur kostnych, które wpadały do ​​kanału kręgowego.

Z przepukliną dysku trudno jest dostać się do miejsca uszkodzenia, ponieważ za kanałem rdzeniowym znajdują się struktury kostne: łuki i wyrostki kolczaste. Istnieje klasyczna metoda dostępu i bardziej nowoczesna - mikrochirurgia. Dzięki technice mikrochirurgicznej operacja odbywa się za pomocą cięcia o długości około 1 cm, przepuklina jest usuwana za pomocą specjalnych instrumentów, czasem bez dotykania kości tylnych. Na drugi dzień po operacji pacjent może chodzić, w ciągu miesiąca nie może siedzieć, a sześć miesięcy nie może podnosić ciężarów więcej niż 5 kg. Niestety, metoda mikrochirurgiczna wymaga drogiego sprzętu, więc nie ma jeszcze rozpowszechnionej dystrybucji.

Klasyczną metodą zabiegu jest wycięcie o długości około 10-12 cm i usunięcie niektórych struktur kostnych. Po takiej operacji pacjent potrzebuje odpoczynku w łóżku przez kilka miesięcy, aż kręgi się wzmocnią. Następnie możesz rozpocząć trening, najpierw usiądź, a następnie wstań i zrób małe spacery. Możesz ćwiczyć w basenie. Na początku ćwiczenia powodują ból, ale należy pokonać nieprzyjemne uczucia - tylko w ten sposób można przywrócić siłę i elastyczność kręgosłupa.

Kompleks ograniczania leczenia pooperacyjnego zawiera środki normalizujące na procesy metaboliczne w nerwowego i tkanki mięśniowej, biostimulants, środki uspokajające, terapii, fizycznych metod terapii, masaż.


Fizjoterapia

Główną zaletą fizjoterapii kręgosłupa jest to, że pozwala on osiągnąć selektywny wpływ na skupienie patologii, bez wpływu na sąsiadujące narządy i tkanki. Oznacza to, że jest to leczenie łagodne, praktycznie bez efektów ubocznych. Szczególnie ważne jest to, że fizjoterapia z osteochondrozą i innymi patologiami nie zaostrza już istniejących chorób przewlekłych pacjenta, czego nie można zagwarantować, na przykład, za pomocą leków.

Jaki jest wpływ fizjoterapii kręgosłupa na organizm? Przede wszystkim procedury normalizują procesy metaboliczne w tkankach, poprawiają stan wielu narządów, aktywują odporność. Poprawiający zdrowie efekt w fizjoterapii kręgosłupa osiągany jest poprzez wykorzystanie korzystnych właściwości przekształconych form energii mechanicznej i elektrycznej.

Terapia falami uderzeniowymi (uvt)

Jest to jedna ze skutecznych metod fizjoterapeutycznych stosowanych w leczeniu zaburzeń lokomocyjnych, głównie w leczeniu zmian degeneracyjno-dystroficznych w tkance kostnej i mięśniowej.

Terapia falami uderzeniowymi polega na działaniu fali akustycznej, która przenosi energię do obszaru problemowego. Głębokość penetracji wynosi od 4 do 7 cm. Leczenie fali uderzeniowej nie stymuluje proces regeneracji, zapewnia szybkie i skuteczne działanie przeciwbólowe, zmniejsza napięcie mięśni, zwiększenie mikrokrążenia rozluźnia złoża zwapniałych i wykreśla zwłóknienie, zwiększa wytwarzanie kolagenu, zmniejszenie napięcia mięśniowego, przyspieszenie wymiany substancje.

Jest to jeden z wiodących kierunków we współczesnej medycynie. Metoda ta opiera się na wpływie kierunkowego strumienia świetlnego na żywą tkankę, w wyniku czego uruchamiane są mechanizmy samoregulacji i mobilizowane są naturalne siły organizmu.

narządu ruchu lasera jest wysoce skuteczny i daje dobre wyniki pozytywne - skraca czas do wyzdrowienia, zapobiegając jednocześnie przejściowego ostrym przewlekłych patologii. Skuteczność tej metody jest bardzo wysoka, a brak efektów ubocznych sprawia, że ​​nie tylko niezawodne, ale również niedrogie miejsce w fizjoterapii.

Jest to jedna z metod elektroterapii. Elektrostymulacja to metoda nanoszenia prądu pulsacyjnego w celu wzmocnienia i rozwoju kurczliwości uszkodzonych nerwów i mięśni, a także zapobiegania atrofii mięśni. Procedurę tę stosuje się do stymulacji zakończeń nerwowych rzutowanych na skórę w celu złagodzenia lub wyeliminowania bólu pochodzenia neurologicznego lub pourazowego i przywrócenia ich funkcji.

Czym w końcu jest stymulacja elektryczna? Impuls elektryczny dochodzący z mózgu do mięśni jest podstawą ruchu. Skomplikowane reakcje chemiczne przekształcają go w impuls nerwowy, podobny do fali elektrycznej. W celu przeprowadzenia elektrostymulacji na ciele, na tzw. Punktach motorycznych - stosuje się projekcję centrów nerwowych, które kontrolują poszczególne grupy mięśni - elektrody skórne. Poprzez te elektrody przykładany jest pewien prąd, który powoduje wzbudzenie nerwów, a w konsekwencji skurcze mięśni.

Jest to metoda równoczesnej ekspozycji na działanie ultradźwięków i nakładana na powierzchnię roztworów lub maści. Leczenie elektroforezą i fonoforezą odbywa się w szpitalu lub poliklinice po przebyciu ostrego okresu choroby.

Jedną z metod magnetoterapii jest indukcja - ekspozycja na zmienne pole elektromagnetyczne o wysokiej częstotliwości. Jest stosowany po ustąpieniu ostrego okresu choroby. magnetyczne eliminuje opuchliznę i ból, ma rozkurczowe, przeciwzapalne i uspokajająco, poprawia procesy mikrokrążenia, co jest szczególnie ważne w procesach zwyrodnieniowych kręgosłupa. Inductotherapy wykonuje się w szpitalu lub poliklinice.

Jest to metoda oszczędzania na rozciąganie i rozładowywanie kręgosłupa. Aktualne detenzorterapiya stosowanych w celu skorygowania nieprawidłowości w obszarze kręgów, aby wyeliminować ból, poprawiają mikrokrążenie narządów wewnętrznych i tkanek, a także w celu poprawy procesów metabolicznych w krążki międzykręgowe.

Istota tej metody polega na bezpiecznym przedłużeniu kręgosłupa pod wpływem ciężaru własnego ciała. Terapia detensorem jest z powodzeniem stosowana w medycynie i daje trwały pozytywny efekt.

Wygenerowane rdzenia trakcyjnych następuje w relaksacji w optymalnym kierunku w połączeniu z pozycji funkcjonalnej kręgosłupa przy zachowaniu fizjologicznych zagięć, które osiąga się dzięki specjalnej konstrukcji układu napędowego.


Środki ludowe do leczenia i zapobiegania osteochondrozy


Apiterapia w leczeniu osteochondrozy

Apiterapia (od Grecki. « apris »- pszczeli i«Therapeia»- leczenie) - leczenie chorób użądlenia pszczół i produkty pszczele (miód, propolis, pyłek, pyłek, wosk, jad pszczeli). Terapeutyczne zastosowanie jadu pszczelego opiera się na jego działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Jad pszczeli jest najsilniejszą substancją przeciwbakteryjną znaną nauce. W dawce terapeutycznej jad pszczeli powoduje przepływ krwi do dotkniętego obszaru z reakcją zapalną, która zanika w ciągu jednego dnia. Jednocześnie, chemicznie zmienione pokarmy, które są niepotrzebne dla ciała, są usuwane z tego obszaru. Działanie trucizny na dotkniętą część ciała powoduje, że organizm "zwraca uwagę" na chorobę i rozwija niezbędne przeciwciała.

Apiterapia pomaga łagodzić ostry ból w osteochondrozie i artrozie bez użycia pigułek i przywracać pełną amplitudę ruchów kręgosłupa i stawów.

Zastosowanie jadu pszczelego jest bardzo skuteczne w osteochondrozy, w oparciu o tak dobrze znany lek jak "Apizatron". Podczas wykonywania apiterapii, pieczenie odbywa się w biologicznie aktywnych punktach kręgosłupa, czyli zabieg jest podobny do akupunktury akupunktury. Jad pszczeli ma lokalny efekt rozgrzewający, który usuwa skurcz mięśni kręgowych, co pomaga wyeliminować funkcjonalne bloki kręgów. Toksyna pszczeli jest silnym środkiem przeciwzapalnym, który skutecznie i szybko usuwa proces zapalny w korzeniach nerwowych, eliminując zespół bólowy. Nie należy zapominać o ogólnym działaniu tonizującym apitoksyny. Pobudza centralny i autonomiczny układ nerwowy, poprawia dopływ krwi do tkanek rdzenia kręgowego, zwiększa elastyczność chrząstki międzykręgowej. A co najważniejsze - efekt stosowania apiterapii jest dość długi i trwały.

Oto kilka przepisów na stosowanie produktów pszczelarskich w ostrym bólu pleców.

Płyty propolisowe. Cienkie płytki propolisu nakładają się na dzień lub dwa w strefie bólu. Możesz przykleić płyty tynkiem.

Kompres wosku. Wosk rozgrzać do plastycznej konsystencji, nałożyć na bolące miejsce i owinąć ciepłym materiałem rozgrzewającym.

Ściskanie miodu i aloesu. 50 gram aloesu zmieszanego ze 100 g miodu, dodać 150 ml wódki i nalegać. Zastosuj jako kompres w nocy.

Okład z miodu. Posmaruj schab ciepłym miodem i mocno owinąć płóciennym ręcznikiem w 4-5 zwojach, połóż się na twardym łóżku i umieść pod grzbietem poduszkę grzewczą.

Należy pamiętać, że miód i inne produkty pszczelarskie mogą powodować silną reakcję alergiczną, dlatego przed zastosowaniem apiterapii należy skonsultować się z lekarzem.


Siatka jodowa do łagodzenia bólu w plecach z osteochondrozą

Najprostszym i najczęściej stosowanym sposobem łagodzenia bólu jest siatka jodowa. Jod działa drażniąco i rozpraszająco na skórę, rozszerza naczynia włosowate skóry, poprawia krążenie krwi. Zastosuj siatki uzdrowienie jest bardzo prosta - wełna jest nawinięty na meczu, zwilżony 5% alkoholu nalewki jodu stosowanego do barów skóry.

Ta metoda jest skuteczna, jeśli siatka jodu jest nakładana na pewne linie. Po pierwsze przeprowadza się wzdłuż wewnętrznej linii pionowej (m. E. części kręgosłupa) krawędzi ostrza, wówczas w lewo lub w prawo wzdłuż kręgosłupa, a drugi na tej samej linii pionowej między lewą i prawą łopatką i kręgosłupa. Linie poziome są rysowane wzdłuż przestrzeni międzyżebrowych, tak aby szerokość między pasmami wynosiła około 1 cm.

Siatki jodowej nie można stosować u osób z indywidualną nietolerancją leku, a także w podwyższonej temperaturze ciała. Wstępnie należy przeprowadzić test pod kątem wrażliwości na jod na niewielkiej powierzchni skóry.


Gorchiki w leczeniu osteochondrozy

Prosty i niedrogi środek domowy - tynki musztardowe. Są używane jako środek przeciwzapalny (rozpraszający). Efekt terapeutyczny jest w dużej mierze spowodowany reakcjami odruchowymi, które występują podczas podrażniania zakończeń nerwowych skóry.

Nawilżona ciepłą wodą, musztarda nakładana jest na skórę przez 5-15 minut, aż pojawi się wyraźne zaczerwienienie. Nie nakładaj gorczycy na uszkodzoną skórę.

Dobra akcja wykonywana jest przy pomocy musztardy, przygotowanej w specjalny sposób. Na 1/4 szklanki roztworu furatsiliny dodaj 1 łyżeczkę miodu. Musztarda spada na kilka sekund do powstałej mieszaniny, a następnie nakłada na bolesne miejsce. Po pewnym czasie (od 3 do 10 minut, w zależności od indywidualnej tolerancji), gorczyca jest usunięta, ale niewiele kompozycji gorczycy pozostaje na skórze, takie wilgotne miejsca pokryte folią z tworzywa sztucznego, który jest usuwany po 6-8 godzinach. Na skórze pozostaną czerwone plamki, które znikną po 5-10 dniach. Procedurę można powtórzyć po 2-3 tygodniach.


Mumia w leczeniu osteochondrozy

Mumiye jest skutecznym naturalnym lekarstwem na wiele chorób. Zawiera różne związki organiczne, 27 pierwiastków śladowych. Lek jest przypisywany adaptogenom, czyli substancjom, które pomagają organizmowi przystosować się do niekorzystnych czynników środowiskowych, mają działanie stymulujące i tonizujące. Naukowcy nie zgadzają się co do jego pochodzenia. Mumiye to żywica w kolorze ciemnobrązowym lub czarnym, o błyszczącej powierzchni, gorzkim smaku i specyficznym zapachu przypominającym olej. Dobrze rozpuszcza się w wodzie.

W przypadku osteochondrozy mumia jest używana w postaci tarcia i okładów. Aby to zrobić, zrób 3% roztwór - 3 g mumii rozpuszcza się w 100 ml przegotowanej wody. Przed kompres roztwór przez kilka minut wcierać w obszarze zagrożonym, a opatrunek zwilża się roztworem, jest szczelnie folią i umieścić również owinięty. Przebieg leczenia wynosi 20 dni. Roztwór mumii można również przyjmować doustnie. W tym celu 2-3 g leku rozpuszcza się w przegotowanej wodzie i pobiera 2 razy dziennie.


Kompresy z liści lipy i napar ze sznurka w leczeniu osteochondrozy

Kiedy ostry proces zaczyna ustępować z osteochondroza, okłady z liści lipy mogą być stosowane do leczenia. Aby to zrobić, 4 łyżki liści gotować wrzątkiem, owinąć gazy i nanieść na chore miejsca.

Inną skuteczną metodą leczenia jest spożycie wody w sznurku. 4 łyżki ziół umieszczonych w emaliowanych naczyniach, zalać 3 szklankami wrzącej wody i gotować w łaźni wodnej przez 15 minut. Ochłodzić w temperaturze pokojowej przez 30 minut i odcedzić. Weź pół szklanki 3 razy dziennie po jedzeniu. Przebieg leczenia wynosi 30 dni.


Owoce i liście borówki brusznicy w leczeniu osteochondrozy

Działanie przeciwbólowe osteochondrozy wywierają owoce i liście żurawiny. Aby napar z 10 gramów liści zalać szklanką wrzącej wody i pozostawić na 2 godziny, odcedzić. Weź 1-2 łyżki stołowe 3-4 razy dziennie przed posiłkami. Przydatny napój można przygotować z owoców borówki: 50 g rozdrobnionych jagód zalać 150 ml schłodzonej przegotowanej wody, dodać do smaku miód lub cukier. Pić 100 ml 3-4 razy dziennie po posiłku.


Sok żurawinowy w leczeniu osteochondrozy

Lecznicze właściwości żurawiny znane są już od czasów starożytnych. Zawiera wiele substancji biologicznie czynnych i soli mineralnych, ma tonik, działanie przeciwzapalne, zwiększenie metabolizmu, jest doskonałym środkiem zapobiegawczym leczeniu wielu chorób, w tym osteochondroza i chorób stawów. Przygotowanie soku z żurawiny jest bardzo proste: 1 kg jagód zmieszanych z 0,5 kg cukru, ułożonych w słoiki i pasteryzowanych przez 15-20 minut. Do przygotowywania naparów z liści i owoce żurawiny, biorąc 10 g liści i owoców jagodowych, wlać 1 kubek przegotowanej wody, 4 godz. Piją pół szklanki 3-4 razy dziennie.


Zastosowanie w leczeniu osteochondrozy

Zastosowania w leczeniu osteochondrozy są bardzo skutecznymi procedurami. Odruchowo działają na punkty i strefy aktywne biologicznie, łagodzą skurcze mięśni, ból, normalizują krążenie krwi. Applikatsii stosowane w ostrym bólu i zaostrzenie osteochondrozy dowolnej lokalizacji. Przebieg leczenia zwykle składa się z 10-15 aplikacji dziennie lub co drugi dzień.

Aplikacje z Dimexide

Dimethyl sulfoxide (dimexide) - lek, który ma zdolność przechodzenia przez barierę skórną. Działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie, poprawia przenikanie przez skórę wielu substancji leczniczych.

Stosuje się w postaci aplikacji w czystej postaci (zwykle 50% roztworu) w mieszaninie z analginą lub novokainą (1: 1). W roztworze nakładane są wilgotne chusteczki, które nakłada się przez 20-30 minut dziennie lub co drugi dzień w zależności od wrażliwości skóry. Serwetki są pokryte folią polietylenową i owinięte w bawełnianą lub lnianą szmatkę. Przebieg leczenia - 10-15 codziennych zabiegów.

Zwykle lek jest dobrze tolerowany, jednak zaleca się przeprowadzenie testu na lek, aby tolerować go. W tym celu dimexide nakłada się na skórę za pomocą zanurzonego w nim wacika. Pojawienie się ostrego zaczerwienienia i wyraźnego swędzenia wskazuje na zwiększoną wrażliwość na niego. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych podczas leczenia przyjmuje się leki przeciwalergiczne - diazolinum, pifolen, suprastynę, tavegil i inne. Lek jest przeciwwskazany w przypadku naruszeń wątroby i nerek, z dławicą piersiową, ciężką miażdżycą, ciążą, jaskrą, zaćmą.

Terapeutyczna kompozycja składa się z mieszaniny z żółcią w puszkach medycznego (stosowane w postaci kompresów Przy chorobie zwyrodnieniowej stawów, zapalenie kaletki, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie korzonków nerwowych, jako środek przeciwbólowy, środek przeciwzapalny i miejscowym środkiem rozdzielającym); alkohol kamforowy (stosowany zewnętrznie do mielenia, jako miejscowy środek drażniący i antyseptyczny) oraz zmiażdżony czerwony pieprz lub nalewka z papryki.

Aby przygotować lek, należy pobrać 250 g żółci, 150 ml alkoholu kamforowego i 2-3 strąki pokruszonego czerwonego pieprzu. Mieszaninę dobrze wymieszano i umieszczono w ciemnym miejscu na 7 dni. Przed użyciem mieszaninę należy wstrząsnąć. Stosuje się w postaci kompresów: kilka warstw gazy impregnowanej mieszaniny i leczniczych stosowanych w danym obszarze, top pokrytej folią polietylenową, cienka warstwa waty owinięte i ciepło. Procedurę przeprowadza się w nocy, utrzymując kompres od 2 do 6 godzin. Przebieg leczenia - 5-10 zabiegów dziennie.

Aplikacje Ozokerite

Ozokeryt medyczny - substancja pochodzenia olejowego, jest woskowatą masą od ciemnego brązu do czerni. Zawiera parafinę, żywice, oleje mineralne i inne substancje. Ozokeryt jest stosowany jako środek o wysokiej pojemności cieplnej i niskim przewodnictwie cieplnym w leczeniu zapalenia stawów, artrozy, zapalenia korzeni i innych chorób. W przypadku kompresów zaimpregnowanych stopionym gazikiem ozocerytowym (6-8 warstw), schłodzić do temperatury 50 ° C i nałożyć ból. Na wierzchu umieścić kolejną impregnowaną uszczelkę, jej temperatura może wynosić 60-70 ° C, pokryta woskowym papierem lub ceratą, termoizolacja.

Możesz użyć metody kuwet-applikatsionnym ozokerytu. Gdy roztopiony wosk mineralny wlewa się do kuwety (płaskich pojemników wyłożonych oilcloth), chłodzi się do pożądanej temperatury, ozokeryt ciasto odzyskany z komórek wraz z ceratą, nanosi się w obszarze zagrożonym i owijania.

Ozokeric kompres i tortille są zwykle stosowane przez 40-60 minut. Po usunięciu kompresu pacjent potrzebuje odpoczynku przez 30-40 minut. Przebieg leczenia to 15-20 zabiegów.

ozokeryt zastosowanie przeciwwskazane gorączkowych warunkach zaostrzenia choroby układu krążenia, nadciśnienie, nowotwory łagodne i złośliwe, gruźlica, astma, ciąża, skłonności do krwawień.

Aplikacje woskowe

Biała, odwodniona parafina jest mieszaniną stałych węglowodorów wytwarzanych podczas przetwarzania oleju i oleju łupkowego. Dawkowania tak samo jak w przypadku obróbki cieplnej, ozokeryt (zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie mięśni oraz inne choroby) nakłada się na obszar dotknięty chorobą ściska impregnowane stopionej parafiny (temperatura 40-45 ° C), parafiny lub pastylki do ssania. Podczas przygotowywania parafiny należy dokładnie monitorować, czy podczas topienia woda nie dostaje się do niej, ponieważ może to spowodować poparzenia skóry. Przeciwwskazania do stosowania są takie same jak w przypadku ozocerytu. Przed użyciem ozokeritovyh i parafinowe aplikacji należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ procedury te zapewniają znaczne obciążenie dla organizmu pacjenta.


Gimnastyka lecznicza

W kompleksowym leczeniu neurologicznych objawów osteochondrozy rdzenia kręgowego bardzo ważną rolę odgrywają ćwiczenia fizjoterapeutyczne. W prewencji, czyli zapobieganiu zaostrzeniu się choroby, odgrywa ona być może główną rolę.

Ćwiczenia terapeutyczne zmniejsza obciążenie dotkniętych krążków międzykręgowych, łagodzi stres i poprawia metabolizm tkanki mięśniowej i krążenie krwi w nich, ma pozytywny wpływ na umysł pacjenta. Na ogół, pod wpływem ćwiczeń fizycznych, zmniejsza się nasilenie zmian zapalnych i degeneracyjno-dystroficznych w aparacie narządu ruchu.

Istnieje ogromna liczba ćwiczeń fizycznych, które można wykonać z osteochondrozy kręgosłupa. Wśród nich każdy powinien wybrać dla siebie indywidualny plan ćwiczeń, biorąc pod uwagę lokalizację i stadium urazu kręgosłupa, cechy przebiegu choroby i funkcjonowanie układu mięśniowo-szkieletowego. Pomoc w tym może być instruktorem ćwiczeń fizjoterapeutycznych, specjalnej literatury i osobistych doświadczeń.

Musisz zacząć od 3-4 ćwiczeń, które są wykonywane 3-5 razy. Najważniejsze, aby ćwiczyć regularnie, stopniowo rozszerzając zestaw ćwiczeń i zwiększając liczbę powtórzeń każdego ćwiczenia. Będziesz miał swój zestaw ćwiczeń, które muszą być wykonywane codziennie. Wybierając ćwiczenia, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi ich realizacji i własnego samopoczucia, ponieważ zaostrzenie choroby może wystąpić nie tylko przy braku aktywności fizycznej, ale także przy nadmiernych obciążeniach.

Ważne jest, aby pamiętać, że ból jest sygnałem niebezpieczeństwa, wymagającym ostrożności. Konieczne jest unikanie ruchów lub pozycji ciała, które powodują ból.

W przypadku zaostrzenia choroby wskazane jest uprawianie gimnastyki terapeutycznej w pozycji leżącej na plecach lub na brzuchu, ponieważ nacisk na dyski międzykręgowe w pozycji poziomej jest zmniejszony o połowę. W okresie odpuszczania możesz przejść do pozycji wyjściowej "na wszystkich czwórkach". Niektórzy ludzie wolą wykonywać ćwiczenia na stojąco.

Oferujemy kilka sprawdzonych ćwiczeń, zaczerpnięte z literatury specjalistycznej, dość proste i skuteczne.


Przykładowy kompleks ćwiczeń z fizjoterapii dla osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego

Pozycja wyjściowa (PI) znajduje się z tyłu.

1.1. Zgięcie i wyprostowanie dłoni w pięść; 10-12 razy.

1.2. Zgięcie i wyprostowanie stóp w kostkach; 6-8 razy.

1.3. Naprzemienne podnoszenie rąk w górę za głową (przy podniesieniu ręki - inspiracja, przy opuszczaniu - wydechu); 3-4 razy za każdym razem.

1.4. Zgięcie i wyprostowanie nogi w kolanie i biodrze (bez podnoszenia pięty); 3-4 razy z każdą nogą.

1.5. Pędzle dotykają ramion. Wykonuj okrężne ruchy ramionami pochylonymi do przodu i do tyłu; 4-5 razy w każdym kierunku.

1.6. Nogi są lekko zgięte w kolanach. Alternatywne podnoszenie nóg, dotykając kolan brzucha; 3-4 razy z każdą nogą.

IP - leżąc na brzuchu.

1.7. Reliance na ręce, zgięte w łokciach. Pomagając sobie rękami, podnieś górną część ciała na inspirację; powrót do FE - na wydech; 4-6 razy.

1.8. Nogi są zgięte w kolanach. Hodować i ugniatać lub ciągnąć je w prawo, a następnie w lewo; 4-7 razy.

1.9. Poświęć kilka oddechów i oddechów za pomocą oddychania przeponowego (brzucha).

1.10. Rozluźnij mięśnie rąk i nóg i połóż się spokojnie.

Uwaga: Wszelkie ćwiczenia, które powodują bolesne uczucia, powinny być odrzucane lub, gdy wykonywane, zmniejszać amplitudę ruchu.

Wraz z redukcją bólu, a następnie wraz z ich znikaniem, musimy stopniowo zwiększać amplitudę ruchów, liczbę powtórzeń i liczbę samych ćwiczeń.

IP - leżąc na plecach.

2.1. Lewa noga jest zgięta w kolanie. Weź prawą stopę na bok. To samo - druga noga.

2.2. Nogi są zgięte w kolanach. Uniesienie miednicy i podparcia lędźwi z podparciem w dolnej części kręgosłupa i stopy piersiowej.

2.3. Nogi są zgięte, ręce wzdłuż ciała. Podnoszenie głowy ze statycznym napięciem mięśni brzucha przez 2-3 sekundy.

2.4. Nogi są proste. Napięcie izotoniczne dużych mięśni pośladkowych. 8-10 napięć na 2-6 sekund. Relaks - 3-9 sekund.

2.5. Gięcie i prostowanie obu nóg jednocześnie. Podczas prostowania, naciśnij dół na podłodze, zginanie (kifoziruya) podczas kręgosłupa lędźwiowego.

2.6. Nogi są zgięte w kolanach. Pociągając kolana do klatki piersiowej obiema rękami.

2.7. Rozstaw stopy. Proste nogi wsuwają się i wysuwają.

2.8. Ręce zgięte w łokciach, nogi zgięte w kolanach, stopy na szerokość ramion. Podnosząc miednicę za pomocą wsparcia na łokciach, wróć do FE.

2.9. Tak samo, jak w ćwiczeniu 2.8, ale podczas opuszczania miednicy, połóż ją na prawo, a następnie na lewo.

2.10. Nogi są zgięte w kolanach, ręce na brzuchu. Podnoszenie głowy i ramion, pozostawanie w tej pozycji przez 2-4 sekundy.

2.11. Ręce po bokach, z rozstawionymi nogami. Oddychaj, podnosząc proste nogi pod kątem 30 °, łącząc je i opuszczając, wydychając powietrze.

2.12. Nogi są zgięte w kolanach, stopy rozstawione są na szerokość barków, ręce wzdłuż ciała. Podnieś prawą nogę, zgiętą w kolanie, pod kątem 90 °. Opierając się lewą dłonią w okolicy stawu kolanowego, należy przeciwdziałać dalszemu zginaniu uda. To samo - druga noga i druga ręka. Powtórz 5-10 razy każdą nogą. Ćwiczenie wykonuje się w trybie izometrycznym (to znaczy stałym obciążeniu mięśni) przez 2 do 5 sekund. Nie wstrzymuj oddechu!

2.13. IP - leżąc po prawej stronie, prawe ramię pod głową, lewe jest wyciągnięte do przodu, nogi są wyprostowane. Ruch okrężny lewej stopy 6-8 razy w jednej i drugiej stronie. To samo - druga stopa, leżąca po lewej stronie.

2.14. PI jest taki sam jak w ćwiczeniu 2.13. Jednoczesne zginanie nóg do przodu (kolana ugięte), powrót do FE. To samo jest po drugiej stronie.

IP - leżąc na brzuchu.

2.15. Ręce przed klatką piersiową. Alternatywne zginanie nóg w kolanach; 5-8 razy.

2.16. Ręce przed klatką piersiową. Podnoszenie głowy i zginanie nóg po natchnieniu, powrót do FE przy wydechu; 4-6 razy.

2.17. Ręce przed klatką piersiową. Naprzemiennie podnoszenie prostych nóg z utrzymaniem tej pozycji przez 2-4 sekundy.

2.18. Ręce po bokach. Podnoszenie głowy i ramion z podłogi (kanapy) o 3-5 cm, trzymając tę ​​pozycję przez 2-4 sekundy.

2.19. Naprzemiennie rozstaw nogi. Nie podnoś wysokich nóg.

2.20. Z pozycji dłoni działalność pod ramię stopniowego przejścia od polegania na rękach i kolanach w pozycji na czworakach z maksymalnym odsunięciu miednicy, a następnie - w pozycji siedzącej na pięcie i wrócić do SP; 4-6 razy.

IP - stojąc na czworakach.

2.21. Podnoszenie głowy z odchyleniem do tyłu podczas wdechu, obniżanie głowy zaokrąglonym grzbietem przy wydechu; 4-6 razy.

2.22. Odsunięcie nogi z powrotem po inhalacji, powrót do FE z wydechem (możesz ślizgać się stopą po powierzchni podłogi); 4-5 razy z każdą nogą.

2.23. Od Wf, przejście do siedzenia na piętach (ręce nie odrywają się od podparcia), powrót do FE; 4-6 razy.

2.24. Zabierz prostą nogę w tył, ruch okrężny stopą po jednej stronie i po drugiej. To samo - druga noga. Nie podnoś swoich nóg wysoko; 4-6 razy każdą stopą.

2.25. Wychylenie kręgosłupa. Po powrocie do IS - nie zwisaj; 4-6 razy.

IP - na kolanach.

2.26. Podnosząc ręce w górę w natchnieniu, przechodząc do siedzenia na piętach podczas wydechu; 4-5 razy.

2.27. Rozstaw stopy. Przekręć bagażnik w prawo, prawą ręką z boku. To samo - w innym kierunku; 4-6 razy w każdym kierunku.

W okresie uporczywej remisji wykorzystuje się serię ćwiczeń z różnych PI opisanych powyżej. Do głównych zadań tego okresu należy traktować jako ogólne wzmocnienie organizmu, przywracając ruchliwość kręgosłupa i utrzymać go na tym poziomie, korygowanie postawy, poprawę funkcji układu krążenia, zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej krążka profilaktyki kręgosłupa lędźwiowego.

Specjalne ćwiczenia umożliwiające ewentualne włączenie do kompleksu terapii ruchowej w okresie remisji

IP - leżąc na plecach.

3.1. Nogi są zgięte w kolanach z naciskiem na stopy. Stoki stóp po prawej i lewej stronie.

3.2. Nogi są zgięte, ręce za głową. Podnoszenie ciała do pozycji siedzącej, powrót do FE.

3.3. Ręce w górę. Podnoszenie prawej nogi do przodu, lewą ręką dotykając prawej goleni. To samo - z prawą ręką dotykającą lewej goleni.

IP - leżąc na brzuchu.

3.4. Ręce zgięte, połóż głowę na zamkniętych dłoniach. Równoczesny rysunek nóg w lewo, a następnie w prawo. Nie podnoś wysokich nóg.

3.5. Szczotki znajdują się w pobliżu klatki piersiowej z dłońmi skierowanymi w dół. Odchylanie grzbietu za pomocą prostowania rąk w łokciach. Nie podnoś miednicy. Wróć do FE.

IP - stojąc na czworakach.

3.6. Rozstaw stopy. Zgięcie tułowia w prawo z "przekroczeniem" rąk. Wróć do FE.

3.7. Rozstaw stopy. Zegnij prawą nogę do przodu, aż kolano dotknie lewego przedramienia. Wróć do FE. To samo - z lewą stopą dotykającą prawego przedramienia.

IP - siedząc na piętach.

3.8. Skarpety są wyciągnięte, głowa jest przechylona do kolan, szczotki za głową, są zablokowane w "zamku". Wyprostuj tułów w pozycji poziomej. Wróć do FE.

3.9. To samo, co w ćwiczeniu 3.8. Wyprostuj tułów w pozycji poziomej i obróć od prawej do lewej.

Ćwiczenia z kijem

3.10. IP - stojąc, szerokość stóp na szerokość ramion. Trzymaj dłonie na końcach. Podczas inhalacji podnieś patyk do góry i odchyl się, wydychając, opuść patyk.

3.11. IP jest takie samo. Podczas inhalacji podnieś kij w górę, w wydychanym powietrzu, opuść kij za plecami, zginając ręce w łokciach.

3.12. IP jest takie samo. Podnieś kij podczas wdechu, podczas wydechu skoś na boki.

3.13. IP jest takie samo. Podnosząc kij w przypadku wdychania, podczas wydechu przechodź pod kątem do przodu, opuszczając drążek. Nie zginaj kolan.

3.14. IP jest takie samo. Kij jest sprowadzany za plecy, umieszczony na łopatkach. Wykonaj obroty tułowia w prawo - w lewo.

3.15. IP - stojąc, nogi razem. Podnoszę kij w oddechu, siadam na palcach, wydycham powietrze i obniżam kij przed nim.

Ćwiczenia w chodzeniu

3.16. Chodzenie jest normalne.

3.17. Chodzenie na palcach, ręce na pasku.

3.18. Chodzenie po piętach, ręce za głową.

3.19. Chodzenie po zewnętrznej krawędzi stopy.

3.20. Chodzenie z wysokim podnoszeniem kolana, ręce na pasie.

3.21. Chodzenie z okrągłymi ruchami w stawach barkowych (dłonie dotykające ramion); 8-10 razy w każdym kierunku.

Ćwiczenia na ścianie gimnastycznej

3.22. IP - stojąc twarzą do ściany gimnastycznej (trzymając się za ręce). Idź do mieszanego wiszącego na siedzeniu z zgiętymi nogami.

3.23. IP - stojąc plecami do ściany siłowni. Vis z ugięciem do przodu (odbijanie głowy i nóg).

3.24. IP jest takie samo. Odchylenie prostych nóg w prawo i w lewo ("wahadło").

3.25. IP jest takie samo. Podnosząc nogi zgięte w kolanach, z ich prostowania (kąt do 90 °).

Ćwiczenia w basenie

3.26. Styl pływania "krol na piersi". Pracuj rękami, mając ustalone stopy, między stopami - Płyta do pływania dla utrzymywania stóp na powierzchni wody.

3.27. Styl pływania "krol na piersi". Płyta do pływania w wydłużonych rękach, praca z nogami.

3.28. Ćwiczenie 3.27 z płetwami na nogach.

3.29. Styl pływania "czołgać się z tyłu". Pracuj z rękami, ustaloną stopą, płytą do pływania między stopami.

3,30. Chodzenie po dnie basenu z wysokimi nogami.

3,31. IP - stojąc, rozstawione nogi, palce zamknięte w "zamku". Przekręca bagażnik w prawo i lewo. Ręce są w wodzie.

3.32. IP - z boku. Ćwicz "rower" ze zwojami miednicy na prawo i na lewo.

3,33. IP - z powrotem na bok na rozpostartych ramionach. Ruch okrężny stopami.


Przybliżony zestaw ćwiczeń terapeutycznego treningu fizycznego w osteochondrozy szyjnego i górnego odcinka kręgosłupa piersiowego

1. Chód jest normalny, 15-20 sekund. Oddychanie jest arbitralne. Postępuj zgodnie z prawidłową postawą.

2. IP - siedząc na krześle, ręce na kolanach. Przedłużenie kręgosłupa z lekkim odciągnięciem rąk na boki (po natchnieniu), powrót do FE (przy wydechu); 3-4 razy.

3. PI jest taki sam. Przechyl głowę do przodu, aż podbródek dotknie klatki piersiowej (po wydechu), przedłużenie szyi z odchyleniem głowy (w przypadku wdychania). Jest wykonywany bez napięcia, w wolnym tempie. Powtórz 3-4 razy.

1. IP - siedząc na krześle, ręce są opuszczone. Zginanie rąk w łokciach z uściskaniem dłoni w pięści, powrót do PI.

2. Wykonane przeciętnie, a następnie - w szybkim tempie. Nie zwlekaj z oddychaniem, powtórz 10-12 razy.

4. IP - siedząc na krześle, ręce na pasku. Boczne nachylenia głowy. Jest wykonywany bez napięcia, w wolnym tempie. W IE - wdech, przy przechyleniu - wydech; 3-4 razy w każdym kierunku.

5. IP - siedząc na krześle z przeplecionymi palcami z tyłu głowy. W IE - wdechu, przy wydechu - obróć tułów na bok. Tempo jest wolne. Wykonaj 3-4 obroty w każdym kierunku.

6. IP - siedząc na krześle, ręce na kolanach. Obracając głowę w prawo podczas wydechu, wracając do IP po natchnieniu. To samo w innym kierunku. Tempo jest wolne. Wykonaj 3-4 ruchy głową w każdym kierunku.

7. IP - leżąc na plecach (na podłodze lub na dywanie). Podnoszenie ramienia (rozciąganie), szczotkowanie pięści, proste nogi, nogi nóg na sobie - wdychanie; relaksacja - wydech. Rozciąganie, nie zginanie w dolnej części pleców. Powtórz 5-6 razy.

8. PI jest taki sam. Ręce zgięte w łokciach, umieszczone blisko klatki piersiowej. Podnoszenie klatki piersiowej z oparciem na łokciach i miednicy podczas wdechu, powrót do FE podczas wydechu. Na głowie nie pochyla się. Powtórz 5-8 razy.

9. PI jest taki sam. Głowa pochyla się do przodu z oporem rąk (prawej lub lewej); następnie odwraca głowę w prawo iw lewo; Głowa przechyla się - w prawo - w lewo, naciskając tył głowy na podłogę. (Jeśli kręgosłup jest niestabilny, ćwiczenie może spowodować objaw "kliknięcia".) Każdy ruch wykonywany jest krótko (1-2 sekundy) przy umiarkowanym wysiłku. Kiedy głowa jest pochylona do przodu, dłoń prawej ręki opiera się o środek czoła; kiedy "obraca się" głową w prawo, dłoń opiera się o prawy obszar skroniowy, po lewej - w lewy rejon czasowy; podczas przechylania w prawo - podparcie dłoni prawej ręki w prawym rejonie ciemieniowym (powyżej prawego ucha), w lewo - w lewym rejonie ciemieniowym (powyżej lewego ucha). Podczas odchylania do tyłu - tył głowy opiera się o podłogę (mata). Podczas wykonywania ćwiczenia szyja jest rozciągnięta, oddech nie jest opóźniony. Powtórz ćwiczenie 4-5 razy.

Uwaga: Ćwiczenia można wykonywać siedząc na krześle z łokciami na oparciu krzesła lub siedząc przy stole (łokcie znajdują się na stole). Aby zrównoważyć nacisk dłoni, wciśnij tył głowy w dłoń. Uruchom 3-4 razy.

11. IP - leżąc na brzuchu, dłonie spoczywają na podłodze na poziomie piersi. Podnoszenie górnej części tułowia poprzez wyprostowanie dłoni w łokciach na podstawie wdechu, przesunięcie do pozycji na czworakach, pociągnięcie miednicy do pięt na wydechu. Wróć do FE. Ręce nie ruszają się z miejsca. Powtórz 5-6 razy.

12. IP - siedzi na krześle, ręce na kolanach. Głęboko wdychaj, a następnie powoli wydychaj, maksymalnie rozluźniając mięśnie. Uruchom 3-4 razy.

13. IP - siedząc na krześle, ręce na pasie. Boczne zbocza tułowia z poślizgiem rąk wzdłuż ciała (ćwiczenie "pompa"). W IE - wdech, z nachyleniem - wydech. Powtórz 3-4 razy w każdym kierunku.

14. IP - siedząc na krześle, ręce zgięte w łokciach, palce zaciśnięte w pięści. Alternatywne prostowanie rąk w szybkim tempie ("pudełko"). Nie wstrzymuj oddechu! Wykonaj 10-15 ataków każdą ręką.

15. IP - siedzi na krześle, ręce na kolanach. Ruchy okrężne głowy: zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a następnie w przeciwnym kierunku. Oddychanie jest arbitralne. Powtórz 3-4 razy w każdym kierunku.

16. IP - stojąc na krześle, ręce spoczywają na oparciu krzesła. Pociągnięcie bagażnika z obrotem prawego ramienia do przodu - do góry, następnie do przodu - do góry z naprzemienną zmianą podparcia dłoni. Obcasy z podłogi nie spadają. Wykonując ćwiczenie, staraj się maksymalnie rozciągnąć kręgosłup. Powtórz ćwiczenie 2 razy.

17. IP - stojąc przy ścianie, dotykając jej obcasów, pośladków, karku. Starając się maksymalnie wyprostować plecy, aktywnie rozciągnij głowę, dotykając ściany tyłem głowy. Czas trwania ćwiczenia wynosi od 20 sekund do 1-1,5 minuty. Oddychanie jest arbitralne.

18. IP - główny stojak. Chodzenie z utrzymaniem prawidłowej postawy przez 1-2 minuty. Oddychanie jest arbitralne.

Gimnastyka terapeutyczna powinna być wykonywana codziennie 1-2 razy dziennie przez 25-35 minut w lekkiej, nieuciążliwej odzieży, 2 godziny po jedzeniu (i 2 godziny przed snem).

W kompleksie należy uwzględnić 15-20 ćwiczeń (kierować się stanem zdrowia). Podczas ćwiczeń obserwuj swój oddech. Wymagania obowiązkowe: konkretne ćwiczenia powinny być wykonywane w małych seriach (w 4-6-8 powtórzeń), w powolnym i średnim tempie, z przerwami na odpoczynek, przerywają swoje ćwiczenia oddechowe i tonik.

Podczas wykonywania ćwiczeń, ostre szarpnięcia, szybkie skręty i pochylenia głowy lub tułowia są przeciwwskazane. Kategorycznie zakazuj znacznego stresu kręgosłupa, głowy itp. Bądź ostrożny, robiąc skoki, skacząc z muszli, ostrych ataków itp.

Zajęcia muszą zaczynać się i kończyć chodzeniem. Pod koniec sesji zaleca się spokojne spacery i właściwą postawę.

Oprócz gimnastyki terapeutycznej, pokazane jest, aby robić niestrudzone spacery, a dalej - biegać (w tenisówkach) przez stadion lub drogi gruntowe.

Po ostrych i podostrych stadium choroby tylko regularnych wydajność dobrane lekarza złożonych ćwiczeń naprawczej i specjalne, a także zgodnie z zalecanym pracy i reszta zostanie osiągnięta bardziej długoterminową remisję.


Masaż z osteochondrozą kręgosłupa

Celem masażu osteochondroza jest uzyskanie efektu przeciwbólowego, likwidacja mięśni hipertonicznych, poprawa stanu funkcjonalnego centralnego układu nerwowego.


Techniki masażu

Główne metody masażu ręcznego to: głaskanie, tarcie, ugniatanie, techniki wstrząsów i wibracji, a także ruchy bierne.

Opisując technikę masażu, stosuje się specjalne określenia, na przykład: "w pobliżu obszaru zmasowanego" - obszar położony bliżej masażysty, stojącego lub siedzącego w pobliżu masowanego; "Distant massed area" - obszar położony dalej od masażysty; "Bliska ręka masażysty" - ręka bliżej do masowanej; "Daleko ręka" to ręka, która jest dalej od pacjenta.

Aby wykonać techniki masażu, stosuje się różne obszary pędzla. Powierzchnia dłoni dłoni to podstawa dłoni, sama dłoń i powierzchnia dłoni palców. Ponadto, niektóre rodzaje masażu są wykonywane przez poduszki palców.

Tylna powierzchnia dłoni to powierzchnia okolicy śródręcza, stawy śródręczno-paliczkowe i przegrzebki palców (stawy między palcami środkowymi i proksymalnymi). Ponadto wykorzystuje się obszary łokcia i krawędzi promieni ręki, a także tylną powierzchnię palców (paliczka dystalne, środkowe i proksymalne).

Głaskanie to technika, w której szczotka masażysta swobodnie przesuwa się po skórze masażu. Podczas głaskania sesja masażu zwykle zaczyna się i zwykle kończy się na niej. Ponadto technika ta jest wykorzystywana przy przechodzeniu z jednej techniki masażu na drugą.

Głaskanie zajmuje około 5-10% czasu ogólnej sesji masażu. Ma znaczący wpływ na centralny i obwodowy układ nerwowy, krążenie skóry i limfy.

Przy powolnej miękkiej wydajności spożycia, pobudliwość układu nerwowego zmniejsza się, to znaczy daje wyraźny efekt uspokajający. Ta metoda głaskania pozwala usunąć lub zmniejszyć ból w urazach i chorobach układu nerwowo-mięśniowego. Szybkie i energiczne głaskania pomaga zwiększyć ton centralnego układu nerwowego.

Głaskanie przyspiesza przepływ limfy bardziej niż jakakolwiek inna technika masażu, jeśli odbywa się ona wzdłuż dużych naczyń limfatycznych. Gdy głaskania skóry oczyszcza martwych naskórka, komórki, cząsteczki kurzu i bakterii, a ponadto otwartych kanałach potu i gruczołów łojowych, poprawiających ich parametry i oddychanie skóry, poprawia krążenie krwi i odżywianie skóry (staje się bardziej miękki i sprężysty), wzrost lokalnej (w regionie efekty) temperatura skóry.

Rodzaje odbioru: 1) głaskanie powierzchni dłoni dłoni; 2) głaskanie tylnej powierzchni dłoni; 3) głaskanie palcami.

Technika wykonania. Gładzenie powierzchni dłoni dłoni jest prostą i jednocześnie najczęściej stosowaną techniką.

Powierzchnia dłoni zrelaksowanej ręki masażysty powinna gęsto i równomiernie przylegać do skóry masowanej. Ręka przesuwa się swobodnie po skórze, nie powodując nieprzyjemnych wrażeń i bólu. Podczas głaskania kończyn siła nacisku stopniowo zwiększa się od obwodowego końca mięśnia do jego środka i słabnie, gdy zbliża się do jego bliższego (położonego bliżej tułowia) obszaru.

Dłonie masażysty powinny być dość zrelaksowane i miękkie, przesuwać się powoli i głównie w kierunku przepływu limfy, czyli do węzłów chłonnych obszaru masażu.

W zależności od masowanego obszaru, cechy tego są następujące:

• Podczas głaskania jedną ręką druga ręka masażystki może podtrzymywać lub mocować masowany obszar ciała, co przyczynia się do lepszego rozluźnienia mięśni i czasami jest używane do celów relaksacyjnych dla drugiej ręki.

• Podczas głaskania obiema rękami dłonie masażystki są nakładane jeden po drugim, tak aby druga ręka

• Masażysta przed masowanym obszarem był przed bliższym. Na przykład, na tylnej powierzchni prawej stopy, prawa ręka masażysty powinna znajdować się z przodu, po lewej stronie - lewa, w przeciwnym wypadku niewykonanie tej metody będzie niewygodne. Ta odmiana jest często używana podczas głaskania całego tyłu stopy. Na plecach, szyi, klatce piersiowej, pośladkach, jedną ręką pociąga bliski, drugi - obszarem ciała z dala od masażysty.

• Przy naprzemiennym głaskaniu jedna dłoń masażystki zawsze ma kontakt z obszarem masowym, to znaczy jedna dłoń nie jest jeszcze ukończona, a druga już ją uruchamia.

• Dzięki zygzakowatemu pociągnięciu pędzel masażysty wykonuje szybki i łatwy ruch zygzakiem wzdłuż obszaru masażu.

• Podczas głaskania przy wysokim ciśnieniu (obciążenie), dłoń jednej ręki nakłada się na masowany obszar i jest obciążana drugą ręką (technika ta nazywa się ściskaniem). Szybkość poruszania się jest wolniejsza niż w przypadku innych rodzajów głaskania.

• Podczas wykonywania okrągłych ruchów na stawach ręce masażysty owijają się wokół stawu, a każda ręka wykonuje na przemian ruch okrężny. Na małych stawach możesz przyjąć przyjęcie jedną ręką.

• Palcowanie palcami służy głównie do masażu palców, dłoni, stóp i małych mięśni, a także w masażu kosmetycznym i odcinkowym. Wykonuje się go jednym lub kilkoma palcami. Techniczna realizacja tej metody nie różni się zasadniczo od gładzenia powierzchni dłoni szczotki.

Pocieranie to przemieszczenie lub rozciąganie tkanek w różnych kierunkach. Podczas tarcia dłoń masująca powinna przesuwać się, przesuwać skórę i nie ślizgać się po niej, masując leżące pod nią tkanki przez skórę. W tej recepcji średnio 30-40% czasu masażu.

Przemieszczenie i rozciąganie tkanek przyczynia się do zwiększonego krążenia krwi poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych i przyspieszanie przepływu krwi w nich. Temperatura skóry wzrasta o 1,5-3 ° C. Wraz ze wzrostem przepływu krwi do tkanek, dostarcza się więcej tlenu i składników odżywczych, produkty metaboliczne są szybko usuwane z nich.

Masaż ten jest szeroko stosowany do każdego rodzaju masażu. W terapeutycznym masa roztarciu promuje resorpcję różnej twardości, przyspieszenie patologicznych ciekłych złóż i złóż w tkance, rozciągliwych blizn i zrosty, m. G Intensywne tarcie zwiększa kurczliwości serca i mięśni.

Tarcie jest główną metodą masażu stawów, daje dobre wyniki w urazach i mikrouszkach, gdy często dochodzi do zmian w okolicy stawów, co prowadzi do ich bolesności i zmniejszenia amplitudy ruchów w nich.

Roztarcie zmniejsza pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku zapalenia nerwów i nerwobólów głębokie mielenie wzdłuż pni nerwowych lub w miejscach zakończeń nerwów zmniejsza ból.

Rodzaje odbioru: 1) pocierania palcami palców; 2) pocierania podstawy dłoni; 3) pocieranie tylnej powierzchni palców; 4) tarcie zęba.

Technika wykonania. Tarcie palców jest jedną z najtrudniejszych sztuczek w technicznym wykonaniu. Szczotkę umieszcza się na masowanym obszarze tak, aby uzyskać dobre podparcie dla podstawy dłoni, to położenie szczotki powinno być utrzymane podczas wykonywania tej techniki masażu. Palce rozluźniają się tak bardzo, jak to możliwe, a następnie zginając je, masuj skórę na siebie. Następnie wyprostuj palce, przesuwając skórę w przeciwnym kierunku. Palce powinny być przyklejone do skóry, nie przesuwając się po niej, głaszcząc ją. W momencie zginania wzrasta nacisk poduszek na masowany obszar skóry, a gdy palce są wysunięte, pędzel masażysty może stopniowo przesuwać się wzdłuż masowanego obszaru w dowolnym kierunku, ale częściej w kierunku od siebie. Jest to opcja do prostoliniowego szlifowania palców. Jeśli dodasz ruch kołowy do szlifowania prostoliniowego (w zależności od ruchliwości skóry obszaru masowanego), wówczas ta technika masażu będzie bardziej uniwersalna. Tak więc ruchy szlifowania kołowego z przesunięciem bocznym skóry przypominają rysunek spirali na powierzchni masowanego obszaru.

Istnieją pewne cechy szczególne wykonywania ruchów podczas szlifowania w zależności od obszaru.

• Po potarciu jedną ręką druga ręka masażystki może wspierać lub naprawić masowane

• obszar ciała, aby promować lepsze rozluźnienie mięśni.

• Podczas tarcia obiema rękami wykonuje się okrężne ruchy: prawą szczotką w prawo, w lewo - w lewo i koniecznie naprzemiennie w celu kompensacji rozciągliwych obszarów masowanej skóry.

• Podczas tarcia z obciążeniem, jedno ramię przyjmuje pozycję zwykle stosowaną do okrężnego tarcia poduszkami palców, a drugie jest umieszczane od góry, tak aby jego palce zwiększały nacisk dystalnych (gwoździ) paliczków palców dolnego ramienia.

• Pocierania pojedynczymi palcami służy głównie do masażu dłoni, stóp i innych małych obszarów masowanego obszaru.

• Pocierając podstawę dłoni jedną, dwiema rękami i obciążnikami, masażysta kładzie dłonie na masowanym obszarze i wykonuje okrężne ruchy. Ręce masażysty należy wyprostować na łokciach.

• Kiedy rampa jak tarcie zarówno łokieć ręce lub promieniowe krawędzie szczotki są dociskane do masowanej powierzchni, a następnie stracony jakby piłowanie ruch rąk (z jednej strony się kończy, drugi - od siebie, ręce może ślizgać się po skórze). Pojawienie masowanej uczucie ciepła zależy od ciśnienia i przemieszczenia skóry.

• Podczas szlifowania za pomocą tylnej powierzchni palców, ręce są w połowie ściśnięte w pięść i dociskane do palców za pomocą środkowych paliczków oplatających obszar masowany, opierając się na kciukach. Ruchy kołowe wykonuje się w taki sam sposób, jak opisano powyżej.

Przy wykonywaniu wszelkiego rodzaju tarcia palce i szczotka masażysty nie powinny być niepotrzebnie napięte, w przeciwnym razie otarcie będzie bolesne dla masujących i męczących dla masażysty.

Korekcja polega na chwytaniu, podnoszeniu, ściskaniu i przesuwaniu skóry i tkanek podskórnych. Jest to pracochłonna i skomplikowana technicznie metoda, która zajmuje dużo czasu (czasem ponad 60%) w prawie każdym rodzaju masażu.

Mening działa mocniej niż wszystkie inne techniki dotyczące struktur nerwowo-mięśniowych. Pod wpływem ugniatania znacznie zwiększa się przepływ limfy i krwi w tkankach, co przyczynia się do aktywacji procesów utleniania-redukcji i poprawy ich odżywienia. Właśnie dlatego ugniatanie jest dość porównywalne z działaniem niespecyficznej terapii tlenowej (leczenie tlenem). Rzeczywiście, po masażu, zużycie tlenu czasami wzrasta o 35% lub więcej. Zastosowanie tej techniki, masażysta, ściskanie, przesuwanie i rozciąganie mięśnia, mechanicznie rozluźnia i miażdży w nim twardnienie, co przyczynia się do szybkiego przywrócenia sprawności mięśni. Dlatego ugniatanie może być uważane za rodzaj biernej gimnastyki mięśniowej i skutecznie wykorzystywane w celach profilaktycznych w celu wyeliminowania atrofii mięśni.

Ugniatanie sprzyja stymulacji receptorów mięśni, ścięgien, torebek stawowych, powięzi i okostnej, tak że powstają warunki do poprawy stanu centralnego układu nerwowego i nerwowo-mięśniowego urządzenia. Charakter tych zmian zależy od stosowanych metod zacierania - szybkość, siłę i czas trwania odbioru. Jeżeli silne (głębokość) i długotrwałe ugniatanie w zwolnionym tempie, zazwyczaj zmniejszona pobudliwość korową i napięcie mięśni, i odwrotnie, gdy ugniatanie w szybszym tempie, a nie ciągłą powierzchnię, istnieje wzmocnienie stymulowanego procesów i poprawy napięcia mięśniowego. W ten sposób, zmieniając charakter ugniatania może być różnie wpływa na stan funkcjonalny układu nerwowo-mięśniowego.

Rodzaje odbioru: ugniatanie jedną ręką (zwykłą); ugniatanie obiema rękami; ugniatanie palców.

Zacieranie jednej ręki (zwykłej). Technika wykonywania tego typu odbioru jest podstawą zarówno do ugniatania obiema rękami. Dlatego, aby właściwie wykonywać ugniatanie obiema rękami, musisz opanować tę technikę osobno prawą i lewą ręką.

Odbiór ugniatania można podzielić na trzy fazy.

1. Nakładanie ramienia na mięsień i ściskanie go dłonią. Szczotka z maksymalnym cofniętym kciukiem nakłada się na włókna mięśniowe, tak że kciuk znajduje się po jednej stronie mięśni, a reszta (zamknięta) po drugiej. Następnie ciśnienie dłoni wykonuje się, popychając mięsień w kierunku palców ręki masującej.

2. Chwyć i ściśnij mięśnie między palcami, a następnie przesuń je. Uchwycenie i uniesienie mięśnia jest spowodowane zgięciem palców (tylko w stawach śródstopno-paliczkowych). W tym samym czasie dłonie masażysty nie odrywają się od powierzchni skóry, która jest masowana i nie przesuwa się po niej, a nacisk jest wykonywany równomiernie na całej powierzchni dłoni palców. Następnie podniesiony mięsień jest maksymalnie przesunięty pod naciskiem powierzchni dłoniowej palców w kierunku kciuka.

3. Dociskając mięsień do podłoża kostnego za pomocą podstawy dłoni. Przy przejściu do tej fazy ugniatania palce nieco się rozluźniają, następnie mięśnie są najpierw wciskane kolejno palcami i dłonią, następnie podstawą dłoni. Szczoteczka wykonuje rolkę od palców do podstawy dłoni (przypomina ruch podczas zagniatania ciasta) i przywraca mięsień do pozycji wypychania w pierwszej fazie. Palce w tym momencie rozluźniają się i przesuwają nieznacznie wzdłuż mięśnia (rób to bez "utraty" mięśnia - powinno zawsze "wypełnić" szczotkę masażysty), po czym ponownie przyciśnięte jest zapięcie.

Ta faza ugniatania jest najważniejsza, ponieważ w pierwszych dwóch fazach masażysta pracuje z miękkim, na wpół zrelaksowanym pędzlem. Stopień nacisku zależy od celu masażu. Po każdej z tych faz nie należy przerywać - przejście od jednej fazy do drugiej powinno być niedostrzegalne.

Pukanie obiema rękami. Ta technika ma wiele odmian.

Poprzeczne ugniatanie. Masażysta umieszcza oba pędzle obok siebie, w poprzek włókien mięśniowych, pod kątem 45 ° względem siebie. Kciuki znajdują się po jednej stronie mięśni, a reszta po drugiej, łokcie masażysty są rozcieńczone jak najwięcej w bokach. Możliwe jest także rozróżnienie faz opisanych powyżej: nałożenie rąk na mięsień i jego pompowanie, chwytanie, ściskanie i przemieszczenie, dociskanie mięśnia do łoża kostnego. Ta odmiana może być z kolei wykonana w dwóch wersjach: jednokierunkowej i wielokierunkowej obróbki poprzecznej. Przy jednokierunkowym mięśniu maksimum jest przesuwane przez masażystę w kierunku kciuka (przypomina proces ugniatania ciasta obiema rękami), a przy wielokierunkowym ramieniu przesuwa mięsień w kierunku siebie, a drugi od siebie. Dłonie masażysty nie pozostają w jednym miejscu w obu wersjach, ale stopniowo przesuwają się wzdłuż całego mięśnia.

Długie ugniatanie. Wykonuje się go dwiema rękami, które owijają się wokół masowanego obszaru po obu stronach. Kciuki nakładają się na mięsień, tak aby jeden z nich był przed sobą o 2-3 cm. Technika zacierania jest opisana powyżej. Wszystkie etapy przyjęcia (ręczne układanie i pchanie, chwytanie, ściskanie, przesuwanie i naciskanie) powinny być przeprowadzane ręcznie na przemian. Ogólnie rzecz biorąc, ramiona wytwarzają koliste ruchy (każdy w ich kierunku), tak że jedna ręka podąża za drugą. Wykonując tę ​​metodę ręki, jeśli to możliwe, nie zginaj się przy łokciach - to zwiększy siłę nacisku spowodowaną użyciem masy ciała. Ruch ramion wzdłuż mięśnia odbywa się płynnie, bez szarpnięć.

Puka z obciążeniem (podwójna podstrunnica). Dłoń jednej ręki umieszczona jest na włóknach mięśniowych, tak jak przy zwykłym ugniataniu: kciuk po jednej stronie, reszta po drugiej. Druga ręka jest nakładana na tylną część dłoni do masażu, pomagając dolnej ściśnąć, ściskać i ściskać mięsień, a następnie zwiększa siłę nacisku, gdy mięsień jest dociskany do podłoża kostnego. Ręce pracują synchronicznie.

Ugniatające palce. Odbiór odbywa się w dwóch wersjach. Podczas zagniatania palców palcami każdy palec obydwu dłoni ściska mięsień w swoim rytmie, który przypomina grę na pianinie. Ruch ramion wzdłuż mięśnia jest płynny, a sama metoda przypomina ruchy zmiękczające plastelinę. Używany najczęściej do określania twardnienia (obszarów bolesnych) i napięcia mięśni. Kiedy kciuk jest zagniatany, pozostałe cztery palce podtrzymują mięsień od tyłu lub z boku i są jego podpórką. Kciuk w okrągłych ruchach niszczy leżący pod nim mięsień. Ta opcja służy do masowania mięśni płaskich (czyli tych, które nie są przechwytywane przez całą szczotkę).

Techniki wstrząsu w masażu

Podczas wykonywania technik perkusyjnych tkanki ciała są poddawane rytmicznym i częstym uderzeniom wykonywanym przez różne części dłoni i palców masażysty. Czas trwania odbioru mierzony jest w sekundach.

Taki silny, mechaniczny wpływ na tkankę powoduje skurcz naczyń żylnych, pogarsza mikrokrążenie w masowanym obszarze i zwiększa ciśnienie żylne.

Wszystkie odmiany technik wstrząsów mają wyraźny wpływ na obwodowy i centralny układ nerwowy. Dzięki energicznemu i szybkiemu przeprowadzaniu technik wstrząsu korygują one korę i aparat nerwowo-mięśniowy i są często używane tylko w tym celu. W różnych procesach patologicznych pomagają zmniejszyć, a nawet zatrzymać ból, iw związku z tym mogą być wykorzystane jako środek rozpraszający w masowaniu tkanek znajdujących się obok bolesnych obszarów.

Techniki wstrząsu również wpływają na narządy wewnętrzne. W związku z tym, że w klatce piersiowej dochodzi do obniżenia tętna, ciśnienia krwi i innych zmian.

Rodzaje odbioru: stukanie, uderzanie, siekanie.

Filcowanie wytwarzane przez pięść i palce. Technika palcowania: ręce są rozluźnione, na wpół ściśnięte w pięść i umieszczone pionowo na obszarze masażu, czyli wstrząsy, powierzchnia masująca to obszar od strony małego palca. Frezowanie odbywa się w szybkim tempie. Odległość między szczotkami wynosi 2-4 cm.

Technika poruszania palcami: wykonywana z maksymalną prędkością z rozluźnionymi pędzlami, uderzenia są wykonywane przez opuszki palców. Palce są zamknięte lub lekko rozstawione, dłonie mogą spoczywać na masowanej powierzchni dłońmi.

Uderzając. Można to zrobić na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest to, że palce są szczelnie zamknięte i na wpół zgięte w stawach śródręcza, a kciuk dociskany jest do środkowej falangi palca wskazującego (kształt wiadra, tak jak podczas nabijania wody dłonią). Cios jest nakładany przez opuszki palców i podstawę dłoni. Stosuje się go głównie na dużych obszarach ciała (plecy, uda). Druga opcja - palce są zgięte, kciuk jest wciśnięty do środkowej falangi palca wskazującego. Uderzenie jest przykładane przez tylną powierzchnię dystalnych paliczków palców i podstawy dłoni.

Plastry są wykonywane naprzemiennie z rozluźnionymi szczotkami dzięki szybkim ruchom w nadgarstku i częściowo stawach łokciowych. Odległość między szczotkami wynosi 2-4 cm.

Siekanie. Pędzle są rozłożonymi dłońmi do siebie, palce są wyprostowane i zrelaksowane. Uderzenie jest wykonywane przez krawędź dłoni na przemian z każdą ręką. Odległość między szczotkami wynosi 2-4 cm.

Podczas wykonywania wszystkich rodzajów technik perkusyjnych szczotki powinny być maksymalnie rozluźnione, ruch w stawie nadgarstkowym jest całkowicie wolny. Napięcie w stawach rąk i zwiększenie liczby dźwigni uczestniczących w przyjęciu (na przykład bark) zwiększa siłę uderzenia.

Nie zaleca się wykonywania odcisków na szyi, w okolicy nerek, dolnej części pleców i stawów.

Wibracyjne przyjęcia w masażu

Ten odbiór charakteryzuje się szybkimi ruchami oscylacyjnymi i gwałtownymi ruchami, które powodują drżenie tkanki. Czas trwania odbioru mierzony jest w sekundach.

Wibracje powodują wstrząśnienie masowanych tkanek, wpływają na wrażliwe, ruchowe, nerwy wydzielnicze i centralny układ nerwowy. Lekki wstrząs tkanek działa uspokajająco na układ nerwowy i intensywny - jest ekscytujący. Przy wstrząsie tkanek, zwłaszcza wibracjach, obserwuje się działanie znieczulające, dlatego technika ta jest stosowana do różnych urazów i chorób układu mięśniowo-szkieletowego.

Wibracje w połączeniu z innymi manipulacjami masażu przyczynia się do lepszego odpływu limfy, płynu śródmiąższowego i krwi żylnej, wzrostu kurczliwości mięśni. Ponadto, za pomocą tej techniki, masażysta określa ton mięśni, ich zdolność do relaksu.

Masaż wibracyjny stymuluje funkcję kory nadnerczy, aktywuje procesy regeneracji i skraca czas tworzenia się kośćca.

Wstrząsy tkanek, wywołane działaniem recepcji, działają ekscytująco na funkcje narządów wewnętrznych (zwiększona perystaltyka jelit, funkcjonowanie żołądka, czynność wątroby itp.).

Rodzaje odbioru: drżenie, filcowanie, drżenie, wibracje.

Potrząsanie jest zwykle wytwarzany jedną ręką. Z drugiej strony, gdy to konieczne, masażysta pomaga masażyście przyjąć pozycję, w której mięśnie są najlepiej rozluźnione.

Z tyłu dużych mięśni piersiowych, pośladków i biodra wytrząsanie się całą dłonią powierzchni dłoni: ręka przykładanego przebiegu włókien mięśniowych, lekko dociska mięśni i tworzy małe oscylacje o amplitudzie maksymalnej częstotliwości (na boki w poprzek włókien mięśniowych), przy stopniowym posuwać się naprzód po zmasowanym obszarze do przodu i do tyłu.

Shin, barku, mięsień naramienny (czyli mała objętość) kręcąc odbywa palcami: kciukiem masując ręka jest umieszczone na jednej stronie masować mięśnie, reszta - z drugiej strony, i uczynił gwałtowne ruchy rąk z boku na bok, powodując mięśnie jak zostałby rzucony z kciuka na innych i na odwrót.

Filcowanie. Masowana powierzchnia jest chwytana z obu stron dłoni i lekko ściskana. Obie ręce naprzemiennie wykonują szybkie ruchy do przodu - do tyłu lub do góry - w dół (w zależności od pozycji masażysty) z równoczesnym pocieraniem, potrząsaniem mięśniem i poruszaniem się w kierunku od tułowia do kończyn kończyny. Dłonie nie powinny przesuwać się po skórze masowanego obszaru, ale kosztem nacisku, jakby to było, "przenosić" mięśnie z jednej ręki na drugą. Ta technika polega na krzyżowaniu między wytrząsaniem a ugniataniem, a efekt filcowania zależy od siły dociskania dłoni do masowanego obszaru.

Potrząsanie. Stosuje się go tylko na kończynach. Potrząsanie nogami odbywa się obiema rękami. Masażysta pobiera u stóp leży na plecach masować, jedna ręka chwyta obszarze pięty ścięgna, z drugiej - wzrost stopy, lekko wyciągając nogę, unosi go nieco i wytwarza krótki uścisk ruch góra - dół, noga nie powinna być zgięta w kolanie.

Wstrząsanie kończynami dolnymi można wykonać w inny sposób. Ugniata się w pozycji leżącej, zginać nogę w kolanie tak, że podeszwa jest spoczywała na kanapie. Masażysta, stojąc przed masowane, naprawia kolana wyprostowane ręce (lub jedną ręką - a pozostałe prasy nóżki tylnej kanapy) i bez zmiany pozycji dłoni, wykonuje ruch krótki drżenie na sobie i przez siebie.

Uścisk dłoni jedną ręką. Masowane kłamstwa na plecach, masażysta bierze szczotkę, wyciąga małe ramię z bagażnika, ciągnie je do siebie i wykonuje szybkie ruchy wibracyjne z boku na bok.

Odbiór można wykonać w pozycji siedzącej na siedząco. W tym przypadku masażysta stoi naprzeciwko masowanego i podnosi rękę do pozycji horyzontalnej. Następujące manipulacje masażu są podobne do opisanych powyżej.

Wibracje. Technika ta polega na stosowaniu ruchów oscylacyjnych, wykonywanych z maksymalną częstotliwością przez czubki jednego lub dwóch palców, podnosząc kciuk lub wszystkie palce zaciśnięte w pięść. Wibracje palcami zwykle wykonuje się wzdłuż pni nerwowych, w miejscu zwojów oraz w punktach akupunktury. Aby wykonać wibracje, jeden lub dwa palce są zainstalowane prostopadle lub pod kątem ostrym do masowanego obszaru lub umieszczone płasko na nim. W dużych grupach mięśniowych drgania są wykonywane przy uniesieniu dłoni, pięści lub palca.

Podczas wykonywania wibracji ręce masażysty wytwarzają drgające drgania skierowane na głębokość tkanek. Siła nacisku na masowanym obszarze może być różna lub stała. Po krótkim odpoczynku odbiór powtarza się kilka razy, osiągając minimalną amplitudę, ale maksymalną szybkość ruchów wibracyjnych.

Wibracja jest stabilna, to znaczy w jednym miejscu lub nietrwała - wraz z postępem wzdłuż całego obszaru zbiorczego. Ponadto drgania mogą być przerywane. W tym przypadku ręka masażysty, wchodząca w kontakt z masowaną powierzchnią ciała, za każdym razem odrywa się od niej, w wyniku czego odbiór przybiera charakter pojedynczych wibracyjnych drgawek, które następują jeden po drugim.


Masaż

Poprzez masaż powinien rozpocząć się w fazie podostrej (w niektórych przypadkach, może rozpocząć się przed, w czasie ostrej choroby, ale potem masować problemu - wpływają zlokalizowaną w bólu kręgosłupa ze względu na „przetwarzanie” zdrowych części ciała - na klatce piersiowej, ramion, górnej części pleców przedramiona itp.). Pierwsza sesja powinna być delikatne, nie powodują nadmiernego napięcia mięśni (przy energicznym, ciężkiej umowy przyjęć mięśni, powodując dodatkowy ból).

Optymalna w pozycji masażu pacjenta z osteochondrozą regionu szyjnego - leżenie. Jeśli nie jest to możliwe, należy masować w pozycji siedzącej, w tym celu użyć specjalnego fotela do masażu. I w tym i w innej pozycji konieczne jest osiągnięcie ostatecznego rozluźnienia pleców, szyi i ciała jako całości - to bardzo ważne.

Zacząć masować jego plecy: głaskanie, wyciskanie, ugniatanie - schiptsevidnoe, podstawa dłoni, podwójny pierścień, zwyczajny (wszystkie sztuczki - 3-4 razy). Górna część pleców, w obszarze łopatek, wymaga specjalnych badań. Tutaj najpierw ma 6-7 razy głaskania od dolnego kąta łopat do szyjki - z jednej strony lub drugiej. Następnie masować pas ramieniu uderzania (6-8 razy), ściskanie (4-5 razy), zagniatanie - zwykła dwukrotnie pierścień (3-4 razy), głaskania i wstrząsając (2-3 razy), - Jeden, z drugiej strony. Jeśli pacjent siedzi, jest możliwe do przeprowadzenia głaskanie, wyciskanie i ugniatanie na dużych mięśni piersiowych (4-5 razy).

Kontynuuj masaż w pozycji pacjenta leżącego na brzuchu. Szyja jest masowana: głaskanie od głowy do tyłu (8-10 razy); jeśli nie powoduje bólu w kręgosłupie, należy przeciskać się przez trzy czwarte linii, wzdłuż grzbietu i boków szyi (3-4 razy).

Na górnej części pleców w pobliżu kręgosłupa starannie wykonaj ściskanie poduszek czterech palców (4-5 razy z każdej strony). Następnie głaskanie całego górnego grzbietu, a następnie rozpoczęcie głaskania i ściskania górnych partii mięśni trapezowych - długości ramion (4-5 razy).

Mięśnie szyi są gładzone (6-7 razy), ściskając, masując dłoń i opuszki palców, ściskając (wszystko - 3-4 razy) i głaszcząc (6-7 razy). Powtórzyć masaż mięśni piersiowych (głaskanie, ściskanie, ugniatanie, drżenie, głaskanie, 2 razy za każdym razem), ponownie przechodzić na szyję. Wykonano: głaskanie (6-7 razy), wyciskanie (4-5 razy), głaskanie (3-4 razy), zagniatanie podkładek palców (5-6 razy), głaskanie (4-5 razy).

Następnie zaczynają pocierać kręgosłup: prostoliniowy - z podkładkami czterech palców (każda ręka na boku) w kierunku od potylicy do grzbietu i jak najbliżej procesów kolczystych (4-5 razy); okrągły - podkładki z jednym, dwoma, itd. palcami (3-4 razy każdy odbiór). Podczas szlifowania w okolicy kręgosłupa szyjka masowanej osoby musi być niezwykle rozluźniona, a głowa pochylona do przodu. Pozwoli to masażyście poczuć kolczaste i boczne procesy kręgów i pracować głębiej (po 5-8 sesjach, kiedy ból ustąpi, podczas szlifowania kręgosłupa, możesz lekko obrócić głowę w różnych kierunkach). Po pocieraniu wykonuje się głaskanie (6-7 razy), ściskanie i różne zagniatanie (3-4 razy). Zakończ ten etap masażu, głaszcząc.

W następnej części sesji - powtórzenie masażu na górnej części pleców (2-3 razy po każdym przyjęciu), masaż górnej powięzi mięśni trapezowych (3-4 razy każdy) i szyi. Na szyi wykonaj głaskanie (3-4 razy), ściskanie (4-5 razy), wyrabianie (5-6 razy), głaskanie (2-3 razy), ściskanie (4-5 razy) i ponowne ostrożne przecieranie kręgosłupa. Następnie idź do masażu piersi: po pocierasz, głaskanie, ściskanie, ugniatanie i ponowne głaskanie (3-4 razy); pady czterech palców wykonuje się masaż mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego (5-6 razy), ugniatając (4-6 razy) i głaskanie (6-8 razy).

Jeśli ból promieniuje do stawu barkowego lub barku, te części ciała są również masowane - po dokładnym zbadaniu szyi, górnej części pleców i szelek. Podsumowując, przeprowadzają ogólny masaż szyi, pleców i przedramienia oraz rozpoczynają aktywne i bierne ruchy.

Po usunięciu bólu kręgosłupa technika ulega zmianie: liczba technik głaskania maleje, a liczba zgniatania, ugniatania, a zwłaszcza tarcia wzrasta. To tarcie powinno być główną metodą ostatnich sesji. Należy również pamiętać, że czas trwania pierwszych sesji 5-7 minut, a następnie - do 12 minut.

Masaż z osteochondrozą lędźwiową rozpoczyna się po ustąpieniu ostrego bólu; odbywa się zawsze w pozycji pacjenta leżącego na brzuchu, a także na solidnej podstawie (stole, kanapie), która nie pozwala na ugięcie kręgosłupa w okolicy lędźwiowej. W tym samym celu pod brzuchem umieszcza się poduszkę (złożony koc, wałek itp.). Goleń masowane należy podnosić pod kątem 45 °, co pomaga zrelaksować ciało, a zwłaszcza część lędźwiowo-krzyżową, ramiona rozciągnięte wzdłuż tułowia. Głowa powinna leżeć na prawym lub lewym policzku i lepiej, jeśli jest lekko obniżona pod kanapą, ale opiera się na czole na dowolnym podparciu (na przykład na krześle).

Sesja rozpoczyna się od masażu pleców. Początkowo stosuje się techniki łagodzenia napięcia i bólu. Ten cel łączy się w głaskanie (8-10 razy), łatwe przyciśnięcie krawędzi dłoni (2-3 razy) i podwójne pierścieniowe (powierzchowne) - wykonuje się je na najdłuższych i najdłuższych mięśniach (4-5 razy). Po zakończeniu tego etapu połączonym głaskaniem (5-6 razy), przejdź do masażu mięśni pośladkowych. Są one dotknięte głaskaniem połączonym (6-8 razy) i podwójnym pierścieniem (4-6 razy), któremu towarzyszy lekkie drżenie połączone z głaskaniem obiema rękami. Następnie - masaż bioder: łączone głaskanie (6-7 razy), długie ugniatanie w połączeniu z potrząsaniem (3-4 razy) i ponownie połączone głaskanie (4-5 razy).

Teraz znowu idź na masaż pleców. Po gładząc obiema rękami (6-8 razy) ułatwia ściskanie (3-4) głaszcząc (4-5 razy) i ugniatanie mięśni podczas długich - podstawy dłoni (4-5) i podkładki z czterema palcami (3-4 razy ). Dalej - głaskania (2-4 razy) i ugniatanie ac (z grzebienia biodrowego do ramienia) zwykłą (3-4), podwójny pierścień (4-5) i wytrząsano z głaskania (3-4 razy ).

Teraz możesz rozpocząć pracę nad obszarem lędźwiowym, który obejmuje głaskanie połączone od guzków pośladkowych do środka grzbietu (5-8 razy), ściskanie dłoni (3-4 razy) i głaskanie ponownie (5-6 razy). Po spędzeniu na mięśnie pośladkowe różnych typów wyciskania (4-6 razy), a następnie głaskanie i potrząsanie (3-4 razy), ponownie powrócić do regionu lędźwiowego. Wykonując głaskanie (5-8 razy) i ściskanie (2-3 razy), przejdź do szlifowania.

Tarcie jest efektem głębokim, więc należy go wykonywać ostrożnie, aby nie powodować bólu. Jeśli podczas szlifowania występują silne bóle, powinieneś powstrzymać się przed użyciem tego masażu przez dzień lub dwa. Jeśli ból jest znośny, pocieranie rozpoczyna się od lekkiej poprzecznej (to znaczy poprzez grzbiet) krawędzi dłoni. Ta technika - często określana jako "piłowanie" - może być przeprowadzona jedną lub obiema rękami. Ponadto - prostoliniowe pocieranie małymi poduszkami kciuków wzdłuż kręgosłupa (6-8 razy) przy stopniowym wzroście ciśnienia; spiralne pocieranie małych klocków kciuka (4-6 razy); następnie znowu "piłowanie" - 10-15 sekund i głaskanie (4-6 razy).

Następnie przejdź do kropkowanego pocierania małych klocków kciuków wzdłuż kręgosłupa. Wykonuje się go tak, aby skórka była przesunięta o 3-4 cm wraz z palcami do masażu - tylko w tym przypadku korzyści z tarcia. Odbiór odbywa się 4-5 razy i każdorazowo towarzyszy mu wyciskanie i głaskanie (2-3 razy).

Z każdą sesją zwiększa się liczba powtórzeń technik masażu i siła efektu.

Pamiętaj: przed masażem okolicy sakralnej mięśnie pośladkowe są koniecznie i starannie badane. Wykorzystuje głaskania przez miednicy (4-5 razy), ściskanie (6-7 razy), zwykły ugniatania (4-5), podstawa palmowego (3-4 razy) i wytrząsanie (2-3 razy),, grzebienie głaskania (1-2 razy), ściskanie (5-6 razy), kułaków ugniatania (3-4) i ponownie wytrząsaniem (2-3 razy), ugniatanie pięści, drżenie i głaskania (3-4 razy).

Masaż kość krzyżową zawiera dwie ręce głaskania (5-7 razy), wyciskanie regionu krzyżowego (6-7 razy), tarcie - dłoni obydwu rąk (5-6 razy) i tylnej strony (6-8 razy), udaru mózgu (3- 4 razy), szlifierki - proste palców od kości ogonowej do pasa (6-8 razy po każdym zacierając ręce na boki do mięśni pośladkowych) oraz okrągłych klocków czterech cyfr (5-6), liniowy stawów metacarpophalngeal (6-7 razy), głaskanie (3-4 razy), pocieranie pięściami (5-6 razy) i głaskanie we wszystkich kierunkach

Po raz kolejny pracował mięśnie pośladków (głaskanie, wyciskanie, ugniatanie i zwykłe podwójne poduszki pierścień o czterech palcach, drżenie - wszystkie sztuczki 2-3), powracając do okolicy lędźwiowej, gdzie spędzić 3-4 podstawowych technik (powtarzając co 2-3 razy ).

Herb ilii jest masowany w następującej kolejności. Po głaskaniu od kręgosłupa do boków (4-5 razy), konieczne jest wyciśnięcie podstawy dłoni (ręce znajdują się po obu stronach kręgosłupa, obracając palcami w kierunku stawu biodrowego, 4-5 razy). Ponadto, nie zmieniając pozycji strony, prowadzenia ugniatanie podstawy palmy na skraju grzbietu oraz mięśni pośladkowych przypadających na grzbiecie (5-6 razy), zwykły ugniatanie na mięśniach pośladkowych (3-4).

Następnie przejdź do masażu samego grzbietu kości biodrowej. Zastosuj tarcie okrągłe podkładki z czterech cyfr (4-5) i palce, zaciśnięte w pięść (3-4), wyciskanie podstawy dłoni (3-4), prosty i spiralny tarcie stawy czterema palcami (3-4 razy), głaskanie (2-3 razy). Cały kompleks powtarza się 2-3 razy.

Ponadto masowane są okolice lędźwiowe, krzyżowe i pośladkowe. Zastosowano wszystkie rodzaje technik - głaskanie, ściskanie, ugniatanie, trzęsienie i głaskanie (3-4 razy na każdy odbiór).

Liczba powtórzeń głaskania ugniatanie i masa w zależności od stanu Massed, postęp w leczeniu i procesu redukcyjnego, i tak dalej. D. W przypadku ostrego bólu pół sesji odbywa głaskania jako redukcji bólu masażu powinny stać się bardziej intensywne i głębokie (czasami nawet na światło ból).

W masażu okolicy lędźwiowej lub krzyżowej należy zwrócić uwagę na punkty bólowe (lub obszary). Wokół tych miejsc i bezpośrednio w punkcie bólu należy przeprowadzić szczególnie staranne badanie. W przypadku osteochondrozy okolicy lędźwiowej ból często promieniuje do tylnej części uda. W tym przypadku szczególną uwagę zwraca się na masaż kości udowej. Zastosuj głęboki masaż - zgniatanie, zagniatanie (szczególnie podwójny pierścień, "podwójna podstrunnica", pięści i opuszki palców).

Masaż wykonywany jest codziennie i może być wykonywany dwa razy dziennie - rano i wieczorem. Czas trwania sesji wynosi 8-10 minut, jeśli choroba jest zlokalizowana w okolicy lędźwiowej. Wraz ze zmianami w oddziale sakralnym, czas sesji zostaje wydłużony do 15 minut, a po zakończeniu odzyskiwania do 18 minut. Masowane części ciała powinny być niezwykle rozluźnione. Właściwie masaż jest koniecznie połączony z czynnymi i biernymi ruchami stawów.

Masaż z osteochondrozą lędźwiową można wykonywać przy użyciu różnych środków rozgrzewających. Dobry efekt uzyskuje się wykonując masaż po zabiegach termicznych (rozgrzanie gorącym piaskiem, kąpiele itp.).


Self-masaż

Samo masaż to sam efekt klasycznych technik masażu. Samodzielny masaż pozwala zachować i wzmocnić procesy ochronno-regeneracyjne w ciele.

Samo masaż jest stosowany w połączeniu z ćwiczeniami fizjoterapeutycznymi i innymi rodzajami leczenia, może być wykonywany w domu w niemal wszystkich okresach choroby, szczególnie w przypadkach przewlekłych. Pod wpływem przepływu z własnym masa powiększeniu, włączając najmniejsze i fiolkach - kapilar w obszarze sprasowany i jego otoczenia, zwiększając w ten sposób lokalne temperatury poprawia odżywianie tkanek, ulepszone procesy metaboliczne. Samo masaż ma korzystny wpływ na aktywność mięśni.

Podczas masażu uspokajającego, w tkankach mięśniowych znikają ogniska nadciśnienia, a przy stymulującym masażu mięśni hypotroficznych obserwuje się wzrost ich gęstości i tonu. Wymiana procesów w masowanym mięśniu jest wzmocniona, co oznacza, że ​​poprawia się dostarczanie tlenu do komórek i poprawione są produkty metabolizmu i dezintegracji, które wspierają stan patologiczny.

Self-masaż poprawia krążenie limfy, co stwarza korzystniejsze warunki dla wymiany substancji między tkanką i limfy, poprawia mikrokrążenie w urządzeniu więzadło-stawowego, tkanek okołostawowych i wzmocnienia aparatu więzadła-stawowej.

Pozytywne efekty samodzielnego masażu pozwalają na ich zastosowanie w leczeniu obu syndromów osteochondrozy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego - i extravertebral, głównie mięśni i naczyń ze względu na napięcie mięśni dostępnej pacjentom palpacyjne (podobojczykowej, małe piersi).

Samo masaż wykorzystuje te same techniki, co w przypadku tradycyjnego masażu (wykonywane przez masażystę). Samo masaż ma swoje zalety: zdolność przenoszenia go w dowolnym miejscu, w dowolnym czasie, praktycznie bez skutków ubocznych, ponieważ osoba sama reguluje stopień wpływu, koncentrując się na swoich uczuciach. Ponadto czynnik osobisty zostaje wprowadzony do procesu medycznego, to znaczy, że pacjent zajmuje aktywną pozycję w walce z chorobą i jest to ważna zachęta do powrotu do zdrowia.

Terapeutyczny masaż własny może być albo ogólny (całe ciało), albo lokalny (gdy poszczególne części ciała są masowane). Self-masaż można łączyć z masażem sprzętowym (za pomocą masażerów, wibromasserów).

Podczas samodzielnego masażu mięśnie powinny być tak rozluźnione, jak to tylko możliwe. Pokrowce na skórki - czyste. Możesz użyć olejku do masażu (krem) lub maści i gumy: apizatron, efkamon, gefkamon, viprosal, nikofleks, finalgon, dolpik i inne, które wzmacniają efekt masażu.

Samo masaż zaleca się robić przed gimnastyką terapeutyczną rano na 20-30 minut przed śniadaniem, w godzinach popołudniowych przed posiłkami (lub 1-2 godziny po posiłku). Przed samodzielnym masażu nie zapomnij opróżnić jelita i pęcherza, przewietrzyć pomieszczenie, oczyścić ręce. Zajmij wygodną pozycję, całkowicie rozluźnij mięśnie masowanej okolicy. Oddychaj płynnie, bez opóźnień. Czas trwania masażu wynosi początkowo 5 minut, następnie czas wzrasta do 15 minut. Za każdym razem powtarzaj 3-6 razy, zakończ głaskanie. Samo masaż, a także wykonywanie kompleksów fizykoterapii, nie powinien powodować ciężkiego zmęczenia i osłabienia, duszności ani bólu. Częstotliwość sesji, w zależności od stanu zdrowia, może wynosić od 1 do 6 razy w tygodniu. Wszystkie techniki samo-masażu prowadzone w trakcie naczyń limfatycznych w kierunku najbliższych węzłów chłonnych: w dolnych palców - do kostki od kostki - na dole podkolanowym, ze dole podkolanowym - do pachwinowych węzłów. Na kończynach górnych - od nadgarstka do stawu łokciowego, od stawu łokciowego - do dołu pachowego.

Samodzielny masaż działu szyjki macicy

Masaż wykonuje się siedząc lub stojąc. Zacznij od tyłu szyi. Stosuje się następujące metody:

- głaskanie jednej lub obu dłoni (mocno wciśnięte dłonie przesuwają się od górnej części linii włosów do stawu barkowego);

- ściskanie - położenie szczotki tak jak przy głaskaniu, tylko nacisk jest wykonywany energiczniej (z naciskiem kciuka, który jest akcentowany) w kierunku stawu barkowego;

- Szlifowanie odbywa się za pomocą okrągłych ruchów obrotowych za pomocą czterech palców wzdłuż pionu wzdłuż kręgosłupa i wzdłuż linii kości potylicznej;

- ugniatanie - chwytanie mięśnia za pomocą małych podkładek kciuka i czterech innych, potrzebujesz, jakby je miażdżyłeś, jednocześnie przesuwając się w kierunku czterech palców. Ugniatanie często wykonuje się prawą ręką po lewej stronie szyi i odwrotnie. Zakończ masaż głaszcząc.

Samodzielny masaż okolicy lędźwiowej

Region lędźwiowy jest masowany w pozycji stojącej, leżącej lub siedzącej. Podczas masowania stojącego, tułów musi być odchylony do tyłu, nogi rozłożone na szerokość barków, a miednica lekko poruszająca się do przodu lub do tyłu za pomocą sprężystych ruchów. Rozpocznij od lekkiego gładzenia w talii, delikatnie, płynnie, szybko się nawzajem zmieniając, przesuwając jedną rękę za drugą w górę, w dół i na boki. Następnie przechodzą do energicznego tarcia. Tarcie jest przeprowadzane:

- klocki palców w linii prostej i okręgu wzdłuż kręgosłupa (palce jednocześnie są ustawione prawie prostopadle obok kręgosłupa i małym ruchem okrężnym poruszającym od kręgosłupa do boku o 3-5 cm, prawa ręka przesuwa się w prawo i lewo - w lewo);

- grzbiet dłoni, ściśnięty w pięść (ruch jest wzdłuż grzbietu kości biodrowej);

- dwiema rękami - grzbiet dłoni jednej ręki jest mocno dociśnięty do talii, a za pomocą szczotki drugi jest ważony (ruchy okrężne z naciskiem).

Na poziomie szyjnym i lędźwiowym można wpływać na śródmiąższowe odstępy kręgosłupa. W tym celu, opuszki palców wskazujących i środkowych są umieszczane w przestrzeniach między procesami kolczystymi i wytwarzają małe ruchy kołowe.

Samo masaż mięśni pośladkowych

Pozycja wyjściowa jest stojąca lub leżąca. Środek ciężkości jest przenoszony na masowaną nogę, druga noga jest odwrócona i zgięta w kolanie, aby rozluźnić mięśnie pośladkowe. Alternatywnie, obciążając ciężar ciała jedną nogą lub drugą, masuj mięśnie tą samą ręką, stosując następujące techniki:

- głaskanie: od biodra do grzebienia biodrowego;

- otarcia: wokół kości ogonowej - okrągłe, opuszki czterech palców; od kończyn aż do talii - prostoliniowy i okrągły, z podkładkami palców obu rąk; na grzbiecie kości biodrowej, zgiętym do pięści palcami, w kierunku od kręgosłupa do skośnych mięśni brzucha;

- wibracje: wytwarzane od dołu do góry.

W pozycji leżącej mięśnie pośladkowe są masowane po stronie zdrowej.

Samodzielny masaż mięśni biodrowych

Wykonywane w pozycji leżącej lub siedzącej. Noga jest zrelaksowana i zgięta w kolanie (możesz postawić jedną stopę na drugiej). Do masażu stosuje się te same metody: głaskanie, zgniatanie, szlifowanie (prostoliniowe i spiralne), ugniatanie, wibracje. Możesz przesuwać mięśnie zarówno w różnych kierunkach, jak i do siebie (ramiona okrywają mięśnie z różnych stron i poruszają się do środka). Masaż kończy się, jak zawsze, głaskaniem dłoni od bardzo wrażliwej na ledwo wyczuwalną.

Jest podobny do samodzielnego masażu biodra. Podstawową zasadą jest, że ruchy powinny być skierowane od obwodu do środka (tj. W kierunku pnia). W przypadku szczególnie bolesnych zagęszczenia mięśni, należy je dokładnie wymasować za pomocą podkładki kciuka: przy ruchach masujących ognisko bólu jest ograniczane stopniowym zwiększaniem siły w miarę zbliżania się do epicentrum.

Samodzielny masaż stopy, ścięgna Achillesa i kostki

Ten rodzaj masażu pojawia się przy pojawieniu się bólu w nogach.

Usiądź na skraju łóżka. Lewa noga jest zgięta w kolanie i umieszczona na kolanie prawej nogi. Dłonie naprzemiennie wykonują ruchy od czubków palców do tylnej części pięty i kostki.

Lewą ręką zamocuj stopę w kostce. Palce prawego ramienia chwytają duży palec lewej nogi i wykonują szlifowanie obrotowe lub prostoliniowe. Następnie pocierać pozostałe palce.

Aktywuj i pasywnie (za pomocą prawej ręki) zginanie, rozszerzanie i obracanie palcami.

W tej samej pozycji użyj prawej dłoni, aby pogłaskać podeszwy podeszwy od palców do pięty, a następnie grzbiet pięści - pocierając w tym samym kierunku.

Chwyć lewą dłoń prawą ręką za prawą dłoń i wykonaj obcisły ruch pięty, a następnie pocierając piętę.

Teraz, palcami prawej ręki, uderzaj ścięgno Achillesa (miejsce przywiązania tylnej grupy mięśni nóg do kości piętowej), a następnie - pocierając ścięgno. Wykonuj głaskanie z tyłu stopy.

Mocno chwytając i lekko ściskając stopę obiema rękami, wykonuj ugniatanie stopy.

Dłonie spinają staw skokowy, głaszczą, a następnie pocierają.

Zakończ masaż głaszcząc.

Zrób to samo z drugą nogą, wykonując w końcu ruchy aktywne i bierne, przedłużenia, zwoje stopy na zewnątrz i do wewnątrz, a także obrót stopy w stawie w obu kierunkach.

Przeciwwskazania do samodzielnego masażu

Własnym masażu u pacjentów z rdzenia osteochondroza jest przeciwwskazane w obecności następujących chorób towarzyszących: łagodnych i złośliwych guzów każdej lokalizacji; ostre stany gorączkowe; ostra gruźlica i inne choroby zakaźne; choroby krwi; ropne procesy dowolnej lokalizacji; choroby skóry o etiologii zakaźnej, nieklarowanej lub grzybiczej, wysypki skórne, zmiany skórne; ostre zapalenie, zakrzepica, znaczne żylaki z zaburzeniami troficznymi, zgorzel; poważne wyczerpanie lub zmęczenie; Głębokie przywiązanie narządów wewnętrznych z poważnym zaburzeniem ich funkcji; ciąża.


Sauna i sauna do osteochondrozy

Od czasów starożytnych wiadomo o korzystnym działaniu ciepła na ciało. Kult łaźni był szeroko rozpowszechniony w starożytnej Grecji i starożytnym Rzymie. W średniowieczu takie procedury, troska o czystość ciała, były uważane za "demoniczne zamieszanie". W XVIII wieku zaczęto ponownie używać kąpieli, a ich właściwości wykorzystano do celów leczniczych. Pojawiło się wiele badań poświęconych roli kąpieli w profilaktyce i rehabilitacji różnych chorób.

Jak kąpiel wpływa na nasze ciało? Ciepło kąpieli otwiera i oczyszcza pory ciała, usuwa brud, delikatnie usuwa martwe komórki skóry z górnej warstwy skóry. Kąpiel stymuluje aktywność sercowo-naczyniową, aktywuje się krążenie krwi. Narządy i tkanki otrzymują więcej składników odżywczych i tlenu, a końcowe produkty przemiany materii, żużel są aktywnie usuwane z organizmu razem z potem. Bardzo korzystna kąpiel działa na więzadła i stawy. Po kąpieli łatwiej oddychać, lepsza wentylacja płuc. Kąpiel łagodzi zmęczenie, wraz z potem, usuwa nadmiar kwasu mlekowego, który gromadzi się w mięśniach i powoduje uczucie zmęczenia. Ciepło kąpieli, rozgrzewanie skóry, mięśni, różnych tkanek i narządów, powoduje przyjemny relaks, odprężenie.

Jeśli oprócz osteochondroza, tam jest jakaś choroba, zanim zaczną regularnie korzystać z sauny, skonsultować się ze specjalistą w terapii fizycznej, fizjoterapeuty lub lekarza. Nie stosować kąpiel po zawale mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia i innych chorób związanych z tachykardia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek lub serca. zabiegi parowe są przeciwwskazane w ostrych stanach gorączkowych, jeśli masz anemię, wyraźne stwardnienie naczyń, uraz głowy, gruźlicy, epilepsji, choroby zakaźne, choroby wrzodowej ze skłonnością do krwawień, w rozległym zapaleniem skóry, ostrych chorób oka i ucha.

Istnieją dwa rodzaje kąpieli. Pierwszy typ to para wodna, to kąpiel o wysokiej temperaturze (40-45 ° C) i wilgotności w pomieszczeniu. Drugi typ to kąpiel w gorącym powietrzu. Istnieją trzy rodzaje: turecka (sucha kąpiel, temperatura powietrza 50 ° C), rzymska (sucha kąpiel, temperatura 70 ° C), sauna lub łaźnia fińska (temperatura powietrza 80-120 ° C, wilgotność 5-45%).

Finowie mówią, że każdy, kto może do nich dotrzeć, może korzystać z sauny. Jednak przed rozpoczęciem regularnego korzystania z tej skutecznej procedury należy skonsultować się z lekarzem. Jest to tak samo konieczne, jak konsultacja z lekarzem przed rozpoczęciem sportu lub, na przykład, wyjazd na południe. Jednak, jak pokazują statystyki, ci, którzy nie mają wstępu do kąpieli, są jeszcze trochę.

Kilka słów o tym, jak korzystać z kąpieli. Niezbędna zasada kąpieli: nie idź do łaźni parowej po obfitym posiłku, ponieważ od razu poczujesz nadmierny stres na sercu, nawet jeśli jest to absolutnie normalne, ale nie powinieneś chodzić do wanny i na pusty żołądek. Finowie, na przykład, są wspierani przez warzywa i owoce przed sauną.

Podczas pierwszej wizyty w wannie nie trzeba wspinać się na górną półkę, gdzie temperatura jest najwyższa. Najpierw usiądź, rozgrzej się - tutaj wystarcza ciepło. Najważniejsze, aby się zaaklimatyzować i upewnić, że kąpiel nie jest okropna, ale łagodny, przyjemny upał.

Przed wejściem do łaźni parowej przygotuj miotłę. Jeśli miotła jest świeża, świeżo rozdarta, wystarczy ją spłukać ciepłą wodą. Kolejna rzecz - zwiędła, sucha miotła, z którą będzie musiała majstrować. Na początku należy ją umyć, opłukać i umieścić w misce z ciepłą wodą. Czasami miotłę natychmiast gotuje się na parze w stromej, wrzącej wodzie. To jest złe. Potrzebujemy stopniowości, aby liście nie odpadły. Po trzymaniu miotły w ciepłej wodzie, dodaj wodę do miednicy i przykryj ją inną miednicą - ustaw dla miotły rodzaj łaźni parowej. Niech będzie odpowiednio wyklute, stanie się jedwabiste i pachnące.

Którą miotłę lepiej wybrać? Najczęściej używają gałązek brzozy. Liście brzozy zawierają olejki eteryczne, żywice, garbniki, fitoncydy i witaminy. Miotły z liści brzozy są przydatne w różnych chorób, w tym bóle mięśni i stawów, osteochondroza, miotła czyści skórę od wysypki, krost, przyspiesza gojenie ran, otarć, uważa się, że zapach brzoza poprawia nastrój.

Liście dębu zawierają głównie garbniki, węglowodany i żywice, które mają działanie przeciwzapalne w chorobach skóry (wysypka, krosty, zapalenie alergiczne). Aromat dębu zapobiega nadmiernemu wzrostowi ciśnienia tętniczego w łaźni parowej.

Miotła wapienna pomaga pozbyć się bólu głowy, przyspiesza pocenie się, ma działanie uspokajające, rozszerzające oskrzela, przeciwgorączkowe, szczególnie przydatne na przeziębienia.

Miotły iglaste są szczególnie bogate w fitoncydy i substancje żywiczne, które są przydatne w bólach kręgosłupa i stawach. Miotełka jałowca pomaga w leczeniu reumatyzmu i osteochondrozy, ale z powodu jego prącia wymaga starannego stosowania i przyzwyczajenia do jego użycia.

Aby stworzyć przyjemną atmosferę w łaźni parowej, wody, podlanych kamieniach, dodać napary ziołowe, wywary, miód, kwas chlebowy, piwo.

Przed wejściem do łaźni parowej, gdy miotła jest gotowana na parze, należy wykonać rozgrzewkę naczyń krwionośnych. Metoda jest prosta: zanurz stopy w misce z ciepłą wodą i stopniowo dodawaj gorące. Za 10-15 minut poczujesz się gotowy na otrzymanie pary na gorącej półce.

Przed wejściem do łaźni parowej opłucz pod prysznicem lub z miednicy. Wiele osób myśli, że musisz zacząć kąpać się "na sucho". Ale lepiej oczywiście umyć je lekko. Jest to bardziej higieniczne, zwłaszcza w dużych łaźniach publicznych. Ale nie moczyć głowy, aby nie spowodować przegrzania. Po łatwym myciu powinieneś wytrzeć ręcznik, ponieważ wilgoć na ciele zapobiega poceniu się. Dlatego podczas samej procedury należy wytrzeć pot lub wyrzucić go za pomocą skrobaka (do tego często używa się brzegów mydelniczki).

I pamiętaj, aby wziąć do kąpieli kapelusz lub wełniany kapelusz, aby chronić głowę przed przegrzaniem. Będą również używać grubych wełnianych rękawiczek w kąpieli, aby twoje dłonie nie były zbyt gorące podczas kąpieli z miotłą.

Po wejściu do łaźni parowej, siedzieć 3-4 minuty lub leżeć na dolnej półce, aby przyzwyczaić się do ciepła kąpieli. W łaźni parowej lepiej nie siedzieć, ale kłamać, wtedy ciepło działa bardziej równomiernie. Fińscy koneserzy kąpieli twierdzą, że gdy jesteś na półce w pozycji pionowej, niepożądane obciążenie ciała wzrasta prawie 2-krotnie.

Rozgrzany pierwszy pot na dolnej półce, należy pozostawić garderobę, odpocząć przez około 5 minut, a potem jest już możliwe z miotłą - górnych półkach.

Najlepiej jest parować nie jeden, ale razem i z kolei traktować się nawzajem za pomocą miotły. Ten, który się unosi, leży na brzuchu, a parowiec bierze dwie miotły w dłonie. Znaczenie procedury polega na pompowaniu gorącej miotły do ​​ciała za pomocą miotły. Jeśli miotła jest sucha w cieple kąpieli, zanurz ją w ciepłej wodzie i natychmiast ją strząśnij: powinna być lekko wilgotna.

Miotła działa w określonej kolejności. Początkowo miotły przechodzą wzdłuż ciała - od nóg do głowy i pleców - gładko, bez pośpiechu, ledwo dotykając ciała. Dalej - na nogach, pośladkach, plecach, rękach, a następnie w przeciwnym kierunku (jedna miotła idzie po lewej stronie, druga - po prawej). Potem znowu przechodzą od pięt do głowy i od głowy do pięt. I tę "trasę" powtarza się 4-5 razy. Kiedy ciało dokładnie rozgrzewa się, możesz działać bardziej energicznie: chodzić miotłami na plecach z wysiłkiem, smarując pot, który się pojawił. Z drugiej strony, jako fan, musisz woskować ciało. Po tym możesz lekko i postigat mioteł na plecach, talii, bioder, nóg. A następnie zrobić brzozę lub dąb "okłady". Parischik przekręca miotłę nad głową tak, że całkowicie się ociepla i obniża ją na dolnej części pleców lub pleców, a od góry klaszcze ją, przyciskając drugą szczotką. A następny "kompres" powinien być już zrobiony po drugiej stronie miotły, która utrzymywała ciepło. Zakończ procedurę, pocierając miotłą myjką: jedną ręką trzymaj szczotkę za uchwyt, a drugą przytrzymaj listwę i lekko ocierając, poprowadź je wzdłuż ciała.

Wszystkie te procedury - pohlestyvanie, postegivanie „ściska” i otarcia - bardzo przydatny w osteochondroza, jest to jeden z najbardziej skutecznych tradycyjnych zabiegów.

Teraz nadszedł czas, aby zawrócić na twoich plecach. Procedurę powtarza się w tej samej kolejności, ale obciążenie jest już mniejsze. Przydaje się umieszczenie na klatce piersiowej, w obszarze serca miotły lub loofah nasączonej zimną wodą.

Jeśli jesteś sam, możesz zrobić sobie masaż za pomocą miotły. Zaczynają kąpać się leżąc na plecach, zginając kolana. Najpierw wykonaj głaskanie za pomocą miotły od ograniczników do miednicy, a następnie wzdłuż boków do ramion i głowy. Potem przychodzi rozdzieranie i szlifowanie, które jest wykonywane przez twardą część miotły. Szczególną uwagę zwraca się na mięśnie i stawy, które bolą.

Nie staraj się jak najdłużej pozostać na półce z wanną, wystarczy 10-15 minut. Jeśli przesadzisz, zamiast przyspieszyć proces odzyskiwania, może nastąpić nadmierna regulacja mechanizmu termoregulacji, a stan ulegnie znacznemu pogorszeniu. Błędem jest również wyskakiwać z pokładu. Dlatego po zakończeniu zabiegu należy chwilę usiąść, aby cyrkulacja krwi dostosowała się do pozycji pionowej ciała, i bez pośpiechu opuścić łaźnię parową. I pod prysznicem - ciepło, zimno, zimno - na przemian. To dobra gimnastyka dla naczyń krwionośnych i stwardnienie całego ciała. Ważne jest jednak, aby nie nadmiernie się zużywać. Istnieje niewzruszona zasada kąpieli: procedura na zimno powinna być krótka.

W żadnym wypadku osoba niezamieszkała nie może wyjść z łaźni parowej, wpaść w śnieg lub do basenu z zimną wodą. Jeśli do gorącej kąpieli konieczne jest stopniowe stosowanie, na zimne zabiegi - szczególnie. Jeśli nie jesteś bardzo wyszkolony, lepiej jest unikać ostrego chłodzenia po kąpieli. Najlepiej najpierw ciepły prysznic, potem zimny prysznic. Z biegiem czasu - poczujesz to sam - przyjemniej będzie po kąpieli zalać zimną wodą. Pokochasz tę wspaniałą grę ciepła i zimna.

Nadejdzie czas, a zostaniesz odprężony, staniesz się prawdziwym parowcem, a będziesz przyciągał większe obciążenia. A dlaczego nie po gorącej kąpieli w śniegu? Nawiasem mówiąc, procedura ta ma również swoją własną "technologię". Jeśli nie ma wystarczająco dużo śniegu i leżał przez długi czas, to jest trudne, a od takiego "kąpieli w śniegu" nie ma wiele przyjemności, można nawet porysować swoje ciało. Dryf śniegowy musi być przygotowany wcześniej. Przynieś więcej śniegu, dzięki czemu naprawdę możesz poświęcić chwilę, by zanurzyć się w zaspie. A potem znowu w gorącej kąpieli.

Interesujące jest również zapoznanie się z przepisami dotyczącymi korzystania z sauny, które opracowali Finowie. Przed wejściem do sauny należy umyć się pod prysznicem i osuszyć. Zanim położysz się na półce, musisz rozłożyć duży ręcznik frotte. Nogi powinny być lekko nad głową: jest tam drewniane podparcie. Zaleca się 2-3 wizyty w saunie przez 8-10 minut. Między rozmowami odpoczynek jest obowiązkowy, a podczas jednego z tych przerw masaż. Po gruntownej rozgrzewce można zanurzyć się w basenie z zimną wodą lub wziąć zimny prysznic.

Sauna jest również z powodzeniem stosowana w szpitalach z różnymi chorobami. W osteochondrozy sesje są planowane co drugi dzień, a leczenie jest podawane przez 10 dni. Najlepszym czasem jest trzymiesięczny pobyt w saunie przez 4-6 minut w odstępach 4-5 minut. Jednocześnie uzyskuje się korzystny efekt terapeutyczny na cały układ mięśniowo-szkieletowy, napięcie mięśni zmniejsza się, krążenie krwi staje się aktywne, a ból ustępuje.

W przepisach dotyczących łaźni nie ma raz na zawsze ustalonego standardu. Ustal, jak bardzo będzie na półce w wannie, prawie niemożliwe. Co jest dobre dla jednych, drugie może nie być użyteczne.

Dlatego "barometr kąpielowy" to przede wszystkim stan Twojego zdrowia. Jeśli procedura kąpieli wywoła uczucie żywości, wybuch energii, optymistyczny nastrój, głęboki sen i zdrowy apetyt - oznacza to, że wszystko jest w porządku, kąpiel jest dobra. I, przeciwnie, trudności w oddychaniu, letarg, ociężałość w mięśniach, poczucie słabości - to sygnał do ograniczenia procedury. Więc zdecyduj, kiedy odwiedzić łaźnię parową i jak długo w niej spędzać, aby wyjść z kąpieli "z lekką parą" i dobry nastrój.


Leczenie osteochondrozy za pomocą kąpieli

Woda - najbardziej przystępne i wspaniałe narzędzie, które pozwala na wzmocnienie zdrowia i zwalczanie różnych dolegliwości. Leczenie kąpielami lub balneoterapią przyszło do nas z głębi stuleci. Przez długi czas ludzie polegali na sile źródeł leczniczych. W czasach starożytnych, w pobliżu źródeł mineralnych, budowano świątynie. Ludzie przychodzili tam, aby się modlić i jednocześnie brali balneoterapię. Powrót do zdrowia był jednak związany nie z korzystaniem z kąpieli leczniczych, ale z modlitwą.

Możliwości hydroterapii są naprawdę olbrzymie i wchodzi w życie wiele czynników, w tym bodźce termiczne, mechaniczne i chemiczne. Zabieg w wannie może być szeroko stosowany w domu i na wakacjach - zarówno w promocji zdrowia, jak i w leczeniu wielu chorób przewlekłych. Lekarze zdecydowanie zalecają tę metodę osobom cierpiącym na osteochondrozy kręgosłupa, choroby stawów, choroby metaboliczne i inne choroby.

Wanny mają różny wpływ na organizm człowieka, w zależności od temperatury wody i czasu trwania zabiegu - ekscytujący, tonizujący, kojący. Są podzielone na ogólne (całe ciało jest zanurzone w kąpieli) i lokalne (jakaś część ciała jest zanurzona w wannie). W zależności od temperatury kąpieli zimno (poniżej 20 ° C), chłodny (20-33 ° C) w ciepłej wodzie (38-39 ° C) na gorąco (40 ° C lub powyżej) oraz tak zwany obojętny (m, E. Z temperatura ciała ludzkiego).

Aby procedury hydropatyczne były naprawdę lecznicze, należy przestrzegać następujących zasad:

• Przed rozpoczęciem kuracji należy skonsultować się z lekarzem; uważnie utrzymuj temperaturę wody zalecaną przez lekarza;

• Nie należy brać kąpieli podczas procesów zapalnych i zaostrzenia choroby;

• procedury powinny być wykonywane regularnie, codziennie lub co drugi dzień; przebieg leczenia - 1-1,5 miesięcy, przerwy mogą negować skuteczność leczenia;

• w łazience powinna być temperatura pokojowa: nie zimna, ale nie duszna;

• Możesz wykonać zabieg tylko 1,5-2 godziny po posiłku i nie wcześniej niż pół godziny przed posiłkiem. Wanny są potężnymi procedurami. Dlatego podczas kąpieli należy monitorować stan pacjenta i przerwać procedurę, jeśli źle się poczujesz. Pamiętaj: twoje zdrowie po kąpieli nie powinno się pogorszyć!


Ciepłe i gorące kąpiele

Ciepłe i gorące kąpiele ze zwykłą wodą z kranu mają działanie terapeutyczne, powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych, pobudzając krążenie krwi, promując samooczyszczanie całego organizmu.

Czas ekspozycji ciepłej kąpieli w temperaturze 38-39 ° C wynosi 10-15 minut. Stopniowo można podnieść temperaturę do 40-42 ° C, a czas trwania zabiegu - do 20 minut. Po kąpieli należy wytrzeć do sucha, owinąć suchym prześcieradłem i kocem z wełny i położyć się na 20-30 minut.


Kąpiele solankowe

Kąpiele solne działają drażniąco na skórę i znajdują się w niej zakończenia nerwowe, zwiększają ukrwienie i poprawiają przebieg procesów metabolicznych. Mają dobry efekt terapeutyczny w przypadku chorób przewlekłych stawów, zapalenia korzeni nerwowo-rdzeniowych, nerwobólów, chorób metabolicznych. Do przygotowania kąpieli solnej potrzebujesz 2-5 kg ​​jedzenia, a najlepiej soli morskiej, rozpuścić sól w 200 litrach wody (objętość kąpieli). W celu lepszego rozpuszczenia sól umieszcza się w torebce z gazy i zawiesza pod strumieniem gorącej wody. Długość pobytu w kąpieli solnej w temperaturze 32-34 ° C - od 10 do 15 minut.


Ziołowe kąpiele

Terapeutyczny i profilaktyczny efekt kąpieli ziołowych to połączenie efektu cieplnego wody ze stymulacją chemiczną wywarów ziołowych. Kąpiele ziołowe łatwo łagodzą zmęczenie, łagodzą układ nerwowy, poprawiają procesy metaboliczne, zmniejszają ból i napięcie mięśni w plecach i stawach. W zależności od ilości wody, weź 1 lub 2 pełne garści ziół na 1-3 litrów wody. Nalegać na zimną lub gorącą wodę. Następnie roztwór filtruje się i wlewa do łaźni, do której dodaje się wodę o pożądanej temperaturze.

Oto kilka przepisów na kąpiele ziołowe z roślinami leczniczymi.

Kąpiel z powietrzem skutecznie stymuluje krążenie obwodowe, poprawia procesy metaboliczne, ma działanie rozpraszające i przeciwbólowe. 250 g zmielonej kłącza wlać 3 litry zimnej wodzie, doprowadzić do wrzenia, przesączono i wylano do łaźni wodnej o temperaturze 35-37 ° C. Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Kąpiel z rumiankiem ma szeroki zakres działania na ciało: poprawia procesy metaboliczne, łagodzi ból i skurcze, uspokaja system nerwowy. 300 g rumianku (łodygi z kwiatami) zalać 5 litrami wody, zagotować. Wlać 2 godziny, przecedzić, napar wlać do wanny. Temperatura wody wynosi 35-37 ° C. Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Kąpiele szałwiowe stosuje się w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego (osteochondroza, choroby stawów) i układzie nerwowym, chorobach żeńskich narządów płciowych. W celu wytworzenia kąpieli 200 g liści szałwii wlać 5 litrach wrzącej wody w ciągu 2-3 godzin, przesącza i wylano do łaźni wodnej o temperaturze 35-37 ° C. Można również użyć ciekłego lub skondensowanego kondensatu szałwii muskatowej (płyn - 4-5 litrów na 100 litrów wody, skondensowany - 200 g na 100 litrów wody). Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 12-15 procedur.

Kąpiele iglaste zalecane do osteochondrozy, reumatyzmu, zapalenia stawów, chorób skóry. Dobrze łagodzą zmęczenie, napięcie nerwowe, zmniejszają reakcje alergiczne, są użyteczne dla pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Aby przygotować kąpiel, weź gałązki i szyszki sosny, świerku, jodły, zalej zimną wodą i gotuj przez 30 minut, następnie nalegaj na 12 godzin. Dobry ekstrakt powinien być brązowy. W kąpieli pełnej weź 1,5 kg igieł, na pół kąpieli (jak również na siedząco lub na stopę) - 0,75 kg. Możesz również użyć gotowego ekstraktu z iglastego: 100 g ekstraktu sosny lub jeden brykiet w 50 g są pobierane na 1 kąpiel, przebieg leczenia to 10-15 zabiegów.

Kąpiel z sianem szeroko stosowany jako środek ludowy w leczeniu zespołów bólowych w osteochondrozie, zapaleniu stawów i innych chorobach układu mięśniowo-szkieletowego. Kąpiel poprawia metabolizm, rozluźnia mięśnie, nasyca skórę witaminami. 1 kg siana skropić wrzącą wodą i wlać do kąpieli o temperaturze wody 37-38 ° C. Czas trwania zabiegu wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Wanny z kory drzew są stosowane w zapaleniu korzeni nerwowych, nerwobólach, chorobach reumatycznych. Do przygotowania kąpieli użyto kory dębu, świerka, sosny, osiki, wierzby. 1 kg pokruszonej kory zalać 5 litrami wody, doprowadzić do wrzenia, nalegać 30 minut, odcedzić i wlać do kąpieli o temperaturze wody 35-37 ° C. Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Kąpiel z góralskim ptakiem ma działanie przeciwzapalne, biostymulujące, przeciwbólowe.

300 g posiekanych śledzi Góralski ptak (sporich) wlać 5 litrów wrzącej wody, pozostawić na 2 godziny, odcedzić do kąpieli o temperaturze wody 35-37 ° C. Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Kąpiel z owocami kasztanowca Skuteczny w naruszaniu krążenia krwi obwodowej, łagodzi ból i skurcze, poprawia metabolizm w organizmie.

1 kg kotlecika z owoców kasztanowca, wlać 5 litrów wody i gotować przez 30 minut. Następnie odcedź i wlej do kąpieli o temperaturze wody 35-37 ° C. Czas trwania kąpieli wynosi 10-15 minut, przebieg leczenia wynosi 10-15 procedur.

Opłaty za kąpiele. W środkach masowego ludu zachowało się wiele receptur kolekcji roślin leczniczych do kąpieli. Oferujemy Ci tych, którzy mają dobry efekt w leczeniu osteochondrozy i innych chorób układu mięśniowo-szkieletowego.

Aby się wykąpać, weź 300 g mieszanki ziół, zalej 4-5 litrów wody, gotuj przez 20-30 minut, odfiltruj i wylej do kąpieli o temperaturze wody 35-37 ° C. Czas trwania zabiegu nie przekracza 10-15 minut, przebieg leczenia to zwykle 10-15 zabiegów.

1) Oregano - 1 część, pokrzywa - 2 części, kwiaty rumianku - 3 części, liść czarnej porzeczki - 2 części, liście melisy - 5 części.

2) Trawy Knotweed - 3 części, skrzyp ziół - 5 części wagowych, trawa spadkowe - 4 części, trawa i kwiaty pieprzowej - 1 część Rumianek - 2 części wagowych, pokrzywy - 5 części wagowych, Origanum - 2 części.

3), nerki i liści brzozy - 2 części, korzenia łopianu - 2 części Valeriana officinalis kłącza - 1 części zioła spadkowe - 4 części, bloodroot gęsi - 1 część kwiatów nagietka - 2 części.

4) liści brzozy - 3 części, trawa rdest - 5 części wagowych, korzenia łopianu - 3 części, pokrzywa - 5 części wagowych, Ledum palustre - 3 części Ziarnopłon - 3 części.


Hartowanie w zapobieganiu osteochondrozy

Nasze możliwości fizyczne są naprawdę nieograniczone - dowodzą tego badania naukowe, zapisy i osiągnięcia sportowców. Historia zna wiele przykładów, kiedy osoba, która znalazła się w stresującej sytuacji i zmobilizowała wszystkie rezerwy swojego ciała, stoczyła się coraz silniej i stromo. Ale stresująca sytuacja to tylko szczególny przypadek. I czy człowiek jest w stanie w pełni wykorzystać swoje rezerwy w zwykłym życiu? Okazuje się, jest w stanie. Wiadomo na przykład, że dana osoba może wytrzymać znaczne wahania temperatury powietrza (-86 do +50 ° C, a nawet wyższe). Wymaga to jednak specjalnego treningu - utwardzania, który również ma potężny wpływ na całe ciało.

Hartowanie, podobnie jak każdy trening fizyczny, ma swoje własne prawa i zasady, po których na dłuższą metę człowiek wzmacnia swoje ciało tak bardzo, że łatwo pokonuje negatywne wpływy środowiska zewnętrznego. Znane są metody utwardzania - od kąpieli powietrznej po zalewanie zimną wodą. Przydatność tych procedur jest niewątpliwa. Jednak ilu ludzi wiemy, którzy regularnie i celowo zajmują się temperowaniem? Jedną z głównych trudności - jak pisać te procedury w naszym codziennym życiu, przeciążone pilnym biznesem?

Przede wszystkim potrzebujesz psychologicznego podejścia do temperowania, zainteresowania wzmacnianiem swojego zdrowia. To jest najważniejsze. Musisz nauczyć się systematycznie pracować nad sobą - jest to również ważne w procesie hartowania.

W termoregulacji ciała praktycznie wszystkie systemy ciała biorą udział w udanej konfrontacji z zimnem lub gorącem. Mechanizmy termoregulacji obejmują regulację tworzenia ciepła (termoregulacja chemiczna) i wymiany ciepła (fizyczna termoregulacja). W wyniku złożonych reakcji chemicznych, przy asymilacji żywności powstaje ciepło, które jest wydatkowane w trakcie najbardziej niezbędnych procesów życiowych: pracy serca, narządów oddechowych,

Miejscem produkcji ciepła w ciele są mięśnie szkieletowe. Przy nieznacznym chłodzeniu zaczyna się mimowolna mikrowibracja, a przy bardzo silnym chłodzeniu pojawia się dreszcz, który zwiększa wytwarzanie ciepła 3-5 razy. Przy arbitralnej aktywności mięśniowej (chodzenie, bieganie) również generowane jest ciepło. Wytwarzanie ciepła w tym przypadku może wzrosnąć o 10, a nawet 20 razy.

Komfortowa temperatura powietrza dla osoby wynosi +19 ° C, a temperatura wody wynosi +34 ° C. Przy takich wartościach temperatury system termoregulacji nie jest włączony.

Termoregulacja fizyczna odgrywa ważniejszą rolę niż substancja chemiczna, zapewniając stałą temperaturę ciała. Wraz ze spadkiem temperatury medium fizyczna termoregulacja zmniejsza przenikanie ciepła, a gdy wzrasta, wzrasta.

Rozważmy teraz cechy różnych sposobów hartowania. Najprostszą formą utwardzania są kąpiele powietrzne na wolnym powietrzu.

Wanny powietrzne, szczególnie poza miastem lub w pobliżu morza, przyczyniają się do nasycenia organizmu tlenem, usuwaniem dwutlenku węgla i innych metabolitów, które gromadzą się w wyniku życiowej aktywności organizmu. W połączeniu kąpieli powietrznej z energią słoneczną procesy te są intensyfikowane. Jeśli weźmiesz kąpiele powietrzne w pomieszczeniu, to powinna być dobrze wentylowana. Ważne jest, aby adaptacja do zimna przebiegała stopniowo. Zacznij brać kąpiel powietrzną od 1-2 minut, stopniowo, dzień po dniu, wydłużając czas zabiegu do 10-15 minut lub dłużej. Skoncentruj się przede wszystkim na swoich uczuciach: jeśli poczujesz chłód, wykonaj kilka energicznych ćwiczeń lub wytrzyj suchy ręcznik i załóż ubranie.

Słynny japoński naukowiec Katsudzo Nishi w swoim systemie opieki zdrowotnej zwrócił dużą uwagę na kąpiele powietrzne i kontrastujące beczki, aby poprawić odporność i usunąć tlenek węgla z organizmu. Zaleca on ich jako środków leczniczych do 9-11 razy dziennie (od 5-6 rano) przez 1 godzinę przed posiłkiem i po 30-40 minut po niej, lecz nie wcześniej niż 1 godzinę po kąpieli kontraście. Rozpoczęcie kąpieli powietrznych powinno odbyć się pierwszego dnia nie dłużej niż 20-70 sekund, a po tygodniu można zwiększyć procedurę do 120 sekund. Osłabionych pacjentów przyjmujących basenów lepiej leży na plecach (40 sekund), po prawej stronie (40-70 sekund), po lewej stronie (70-100 sekund) i ponownie (100-120 sekund).

Skuteczniejszym efektem twardnienia jest przetarcie korpusu gąbką lub ręcznikiem nasączonym wodą o temperaturze pokojowej. Codziennie lub co drugi dzień temperatura wody spada o 1 ° C, a po 2-3 tygodniach można wytrzeć zimną wodę z kranu. Czas trwania procedury wynosi 2-3 minuty. Po przetarciu zaleca się pocieranie twardym ręcznikiem i zakładanie ubrań.

Nalewanie. Ta procedura jest silniejsza niż kąpiel powietrzna i wycieranie. Zimna woda powoduje skurcz naczyń krwionośnych z późniejszym szybkim rozszerzeniem. Dla nich douche - rodzaj gimnastyki, po której wzrasta ton ciała, pojawia się uczucie żywotności. Odlewanie można rozpocząć od przyjemnej temperatury wody, codziennie zmniejszając ją o 1 ° C i stopniowo doprowadzając do temperatury wody z kranu. Czas trwania zabiegu to 3-4 minuty.

Prysznic - następnie intensywność procedurę, która zapewnia nie tylko obciążenia cieplne, ale także doskonale sygnały dźwiękowe naczyń, poprawia krążenie krwi i limfy, zwiększa oddychanie skóry, posiada efekt masażu na skórę i tkaniny odpuszczaniu.

Zaleca się rozpocząć utwardzanie zimnym prysznicem (30 ° C), stopniowo obniżając temperaturę wody do 20-22 ° C. Najbardziej efektywne utwardzanie kontrastu polega na naprzemiennym dublowaniu z ciepłym, a następnie zimną wodą (przełączanie 2-4) podczas jednej sesji, która trwa 3-5 minut. Aby ukończyć procedurę, zawsze musisz mieć niedobór ciepła, który jest nieco schłodzony, tak aby efekt chłodzenia na zbiorniku wody przewyższał ocieplenie, a następnie utwardzanie wzrośnie z zawodu do zajęcia.

Procedura kontrastowego domieszania w systemie Nishi jest szczególnie skuteczna, gdy gorąca woda ma temperaturę 41-43 ° C, a zimna woda ma temperaturę 14-15 ° C. Zmień temperaturę wody powinna wynosić co najmniej 10 razy, zaczynając od zimnej wody, a kończąc na zimnej. Czas trwania ekspozycji po każdej zmianie temperatury wynosi 1 minutę. Prowadzenie mniej niż 5 cykli nie daje pożądanej skuteczności. Wygodniej jest wylać ciało pod prysznic lub z kilku wiader, zaczynając od nóg: od obszaru kolan, pępka, lewego ramienia, prawego ramienia - 3 wiadra na ramię.

Kąpiele domowe i baseny Szeroko stosowane do hartowania. Temperatura wody i czas przebywania w wannie są regulowane tymi samymi zasadami co w przypadku prysznica.

Odpuszczanie stóp jest dogodnie przeprowadzane w kąpieli, zaczynając od wody w temperaturze pokojowej (20-22 ° C). Wlać niewielką ilość wody do wanny, trzeba w nią wejść i przez 2-3 minuty, aby przejść od stóp do stóp. Temperatura wody powinna być obniżana o 1 ° C co 1-2 dni do temperatury wody z kranu. Podczas procedury hartowania stóp możesz płukać usta i gardło zimną wodą, stopniowo obniżając temperaturę do wody z kranu - to wzmocni efekt hartowania.

Utwardzanie nie powinno być przerywane, jeśli wystąpi złe samopoczucie, pogorszenie samopoczucia. Trzeba tylko zmniejszyć obciążenie chłodnicze, na przykład, wymywanie jest zastąpione wycieraniem i używaniem wody o temperaturze 2 ° C. Po wyzdrowieniu można ponownie stopniowo obniżyć temperaturę wody do pierwotnej temperatury.


Odżywianie dla osteochondrozy

Od urodzenia osoba rozwija pewne nawyki żywieniowe, które z reguły kształtują się pod wpływem tradycji narodowych i rodzinnych. Jednak nie zawsze są zdrowe. Aby przezwyciężyć złe nawyki, nie rób pochopnych kroków. Jeśli czujesz, że wszystko jest w porządku w Twoim jedzeniu, przeanalizuj je, porównaj to, czego nauczyłeś się podczas czytania tej książki i zdecyduj, jakie zmiany należy wprowadzić. Stopniowo wprowadzaj zmiany w diecie, przełamuj stereotypy i, oczywiście, wybierz właściwy kierunek.

Pamiętaj, że odżywianie terapeutyczne stanowi tło, które zwiększa skuteczność leczenia uzależnień od narkotyków.

Amerykański naukowiec Herbert Shelton dietetyk uważa, że ​​„ludzie, którzy są zaniepokojeni niejasne bóle mięśni, glitch w stawach podczas przenoszenia, łatwy zapalenie nerwów, napady rwy kulszowej lub rwa kulszowa, rozumieją te znaki ostrzegawcze. Zmiękczają te objawy za pomocą leków, masażu, różnych manipulacji, gorących kąpieli i nadal prowadzą stare życie, które spowodowało ten problem. "

Jego zdaniem, aby zapobiec chorobie przewlekłej i nie prowadzącej do niepełnosprawności, jej przyczyna powinna zostać wyeliminowana. Przyczyna bólu w stawach i plecach, on uważa ilość "wielu nadużyć w diecie, korzystanie z napojów alkoholowych i przejadania się." Zwykle ofiary tych chorób bardzo lubią i dobrze się odżywiają, szczególnie żywność zawierająca dużo tłuszczu i cukru - ciasta, kanapki, frytki, ciasta.

Ogromna liczba osób jest dziś otyła. A nadwaga, między innymi, jest dodatkowym obciążeniem kręgosłupa. Ponadto, nadwyżka wszelkich produktów pochodzących z dnia na dzień w naszych żołądkach może prowadzić do poważnych chorób organicznych i jeszcze bardziej pogorszyć stan.

utylizacja przepis z rwa kulszowa, zapalenie stawów, reumatyzm H. Shelton widzi całkowite odrzucenie nawyków, które osłabiają organizm, ponieważ „nieszkodliwy zwyczaj, przyniósł do sytości, co prowadzi do choroby.”

Znany amerykański dietetyk Paul Bragg, po odwiedzeniu Włoch, zwrócił uwagę na mieszkańców wybrzeża Adriatyku. Bez względu na wiek ich ciała były elastyczne, mięśnie - elastyczne i kości - jędrne. Dieta śródziemnomorska, czyli jedzenie w krajach wybrzeża Morza Śródziemnego, jest bogata w świeże owoce, warzywa, zboża, rośliny strączkowe i ryby. Do tych produktów dodaje się chleb, niewielką ilość czerwonego wina, oliwę z oliwek, ser i twarożek. Ogranicza to korzystanie z przysmaków, tłustego mięsa (wieprzowina), masła, śmietany. Ten rodzaj jedzenia jest niezbędny do utrzymania zdrowego kręgosłupa.

Aby zbudować zdrowy, silny system kości, organizm potrzebuje substancji takich jak wapń, fosfor, magnez itp.

Brak wapnia jest uzupełniany za pomocą mleka, sera, sera. Tylko dwa kubki mleka lub dwie kanapki z serem dziennie, a będziesz dostarczać organizmowi codzienne zapotrzebowanie na wapń. Sole wapnia występują również w chlebie żytnim, świeżych warzywach i owocach.

Fosfor stymuluje tworzenie krwi, wspomaga wzrost i rozwój tkanki kostnej, poprawia funkcje układu nerwowego. Występuje w mięsie, rybach, zbożach i warzywach.

Mangan jest potrzebny do dostarczania krążków międzykręgowych. Zawiera się w małych stężeniach w żywności pochodzenia roślinnego. Tak więc 1-2 szklanki świeżej herbaty może pokryć codzienną potrzebę tego pierwiastka. Mnóstwo manganu w orzechach, warzywach i zbożach.

Magnez przyczynia się do regulacji układu sercowo-naczyniowego i tworzenia tkanki kostnej. Niektórzy zagraniczni naukowcy uważają magnez za element, który reguluje równowagę innych pierwiastków chemicznych w ciele. Tak więc w USA szeroko stosowano dodatek do żywności "Magnez molochko", który zaleca się przyjmować w każdym wieku. Magnez znajduje się w cytrynach, grejpfrutach, migdałach, orzechach włoskich, dojrzałej kukurydzy, nasionach, jabłkach, fasoli, marchwi i kapuście.

Witaminy są niezbędne do prawidłowego metabolizmu w organizmie. Witaminy A i D regulują wymianę wapnia i fosforu. Niedobór witaminy A powoduje choroby oczu, wzrost i zaburzenia wzrostu szkieletu, zmiany zwyrodnieniowe skóry i błon śluzowych. Źródłem witaminy A są mleko, masło, żółtko jaja, wątroba zwierząt, olej rybny; dużo w marchwi i innych warzywach i owocach ze skórką czerwoną, pomarańczową i żółtą, w zielonych częściach roślin - sałacie, pietruszce, zielonej cebuli.

Podstawowa ilość witaminy D potrzebnej osobie powstaje pod wpływem światła słonecznego. Dlatego łatwo jest je zdobyć, biorąc kąpiel słoneczną. Jeśli niedobór witaminy D jest niewystarczający, jego rezerwy powinny być uzupełniane pożywieniem lub przyjmowaniem odpowiednich leków. Witamina D znajduje się w wątrobie i tkance tłuszczowej ryb, głównie dorsza, czarnego kawioru, żółtka jaja, masła i mleka.

Niewątpliwie przydatny jest do osteochondrozy i witaminy E. Wspomaga regenerację różnych tkanek, w tym kości, reguluje oddychanie tkanek, spowalnia proces starzenia. Głównym źródłem witaminy E - oleje roślinne, niegotowane zboża.

Witamina C (kwas askorbinowy) ma bardzo szerokie spektrum działania. Jest to niezbędne w celu regulacji metabolizmu komórkowego i przeciwutleniacz, promuje wydzielanie toksyn i substancji obcych, obniżają poziom cholesterolu, stymuluje wytwarzanie interferonu, który zwiększa odporność organizmu na różne choroby. Witamina C jest rozpuszczalny w wodzie i nie gromadzą się w korpusie (nadmiar jest wydalana z moczem), a więc powinny być przyjmowanych w ciągu całego dnia, w regularnych odstępach czasu. Dużo witaminy C znajduje się w owocach cytrusowych - cytryny, pomarańczy, grejpfrutów, a także dzika róża, czarna porzeczka, słodkiej papryki.


Kaloryczna zawartość żywności

Aby uzyskać pełnowartościową dietę, osoba wystarcza na dzień 2500-3000 kcal. Jednak wielu z nas, dzięki osiągnięciom postępu naukowego i technicznego, prowadzi pasywny, siedzący tryb życia. Dlatego powinniśmy albo jeść mniej i jeść mniej kaloryczne posiłki, albo zwracać większą uwagę na aktywność fizyczną, wychowanie fizyczne i sport.

Wszyscy wiemy, że jedzenie jest rodzajem "paliwa" dla organizmu. A jednak lepiej jeść mniej niż przejadać. Naukowcy odkryli, że kilka niedożywionych zwierząt doświadczalnych jest bardziej aktywnych i żyje dłużej niż przekarmiane. Jednocześnie odżywianie powinno być racjonalne, zrównoważone: organizm musi dostarczyć wszystkie "materiały budowlane", a przede wszystkim białka, sole mineralne i witaminy.

Dlatego staraj się jeść racjonalnie. Nie oznacza to, że musisz koniecznie angażować się w głód, przestrzegać zasad oddzielnych posiłków lub iść na modną dietę. Ważne jest, aby twoje jedzenie zawierało wystarczającą, ale nie nadmierną ilość białka, węglowodanów, tłuszczów, minerałów i witamin. A co najważniejsze - nie przejadaj się!


Opcja diety dla osteochondrozy

Dieta, która jest wystawiona na choroby osteochondroza zawartość białka w diecie w ilości odpowiadającej normalnym zakresie fizjologicznym - 80-90 g 50 g 30 g roślinnego tłuszczu zwierzęcego i ograniczoną ilość węglowodanów (300-400 g, w tym do 30 g cukry), sól kuchenna (3-4 g). Dieta nie obejmuje ostrych, słonych potraw, ekstraktów, mocnych napojów, naturalnej kawy, mocnej herbaty. W okresie zimowym i wiosennym dodatkowo przepisuj witaminy. Całkowita ilość zużytej cieczy, w tym pierwsza miska, nie powinna być mniejsza niż 1 litr. Wartość energetyczna diety wynosi 2500-2600 kcal.

Naczynia są przygotowywane z minimalną ilością soli; Mięso i ryby są gotowane lub lekko smażone po ugotowaniu; warzywa są dobrze ugotowane.

Chleb biały, szary, otręby żytnie; niesłodzone i niezdrowe ciasteczka, chrupiący chleb, herbatniki. Gdy nadmiar masy ciała powinien być ograniczony do użycia produktów piekarniczych.

Pierwsze dania. Głównie wegetariańskie (zupy warzywne, barszcz, zupa, buraki), zboża, nabiał, owoce. Zupy na lekkich (mięsnych i rybnych) bulionach są dozwolone raz w tygodniu.

Dania mięsne i drobiowe. Beztłuszczowa wołowina, baranina, kurczak, indyk, przeważnie w postaci gotowanej lub pieczonej lub smażona po ugotowaniu.

Dania z ryb. Zróżnicowane odmiany ryb (dorsz, okoń, navaga, sandacz itp.). Dozwolone śledzie raz w tygodniu.

Dania z jaj. Jajka są całe, miękkie, w formie omletu. W przypadku współistniejącej miażdżycy tętnic należy ograniczyć do 3 na tydzień.

Tłuszcze. Masło, olej roślinny (1/2 całości tłuszczu). Wołowina, wołowina i wieprzowina są ograniczone.

Przekąski. Ryba w galarecie, język, wołowina, chude szynki, kiełbasy lekarza, łagodny ser, nasączone śledź (nie więcej niż 1 raz w tygodniu), vinaigrettes, sałatki, warzywa, żywność w puszkach diety.

Sosy i przyprawy. Liście laurowe, koperek, pietruszka, cynamon, goździki, sosy mleczne i bulion warzywny, sosy owocowe i jagodowe.

Dania z płatków zbożowych i makaronów. Kaszki i zapiekanki z owsa, gryki, płatków zbożowych, ryżu, makaronów i makaronów. Przy nadmiernej masie ciała stosowanie zbóż i produktów mącznych powinno być ograniczone.

Dania z warzyw i zieleni. Winegret i sałatki z olejem roślinnym z różnych warzyw (ziemniaki, kapusta i biała kapusta, dynia, cukinia, pomidory, świeże i lekko solone ogórki). Warzywa w postaci bocznych potraw. Dozwolone w małej ilości: cebula, czosnek, pietruszka, koperek, seler, fasola, groch, fasola, szczaw; w ograniczonej liczbie grzybów, a także fasoli, grochu, fasoli, szczawiu, szpinaku w obecności wymiennego zapalenia wielostawowego.

Dania z owoców, jagód, soków owocowych. Wszelkie owoce i jagody są dozwolone, winogrona i sok z winogron są ograniczone.

Słodycze. Cukier - do 30 gramów dziennie. Bardziej przydatne jest używanie miodu, dżemu, dżemu, dżemu zamiast cukru. Ograniczone stosowanie wyrobów cukierniczych.

Napoje. Niepełna herbata, napoje kawowe "Zdrowie", "płatki zbożowe" itp., Soki warzywne, owocowe i jagodowe. Woda mineralna - zgodnie z zaleceniami lekarza. Napoje alkoholowe są zabronione.


Styl życia z osteochondrozą

Rankiem normalnego dnia pracy. Pobudka - i słodki, silny sen nie ma, nie śpisz. Ale nie spiesz się z łóżka. Włącz się, zrelaksuj, pomyśl o czymś przyjemnym. Następnie rozciągnij, prostując stawy, wyrównaj szyję i dolną część pleców. Oddychaj małym brzuchem, aby poczuć mięśnie. Powoli pociągnij kolana w kierunku klatki piersiowej, powróć do pozycji wyjściowej. Powtórz to ćwiczenie 2-3 razy. Obróć się na brzuchu i powoli, wznosząc się na rękach, pochylaj się, nie odrywając miednicy od łóżka. Potem możesz podciągnąć nogi i przysiadu, jeszcze raz pochylić się w talii, a następnie wstać. Dużo czasu to nie bierze, ale pierwszy krok w zapobieganiu osteochondrozy, którą już zrobiłeś.

Kompleks ćwiczeń porannych jest nie bez powodu zwany gimnastyką. Rzeczywiście, ten ładunek jest żywością, świeżością, aktywnością przez cały nadchodzący dzień. Jeśli lekarz nie polecił Ci specjalnego zestawu ćwiczeń, wykonaj zwykłe poranne ćwiczenia, które można uzupełnić kilkoma ćwiczeniami profilaktycznymi wymienionymi w części "Gimnastyka medyczna".

Procedury wodne są z pewnością przydatne dla wszystkich. Lekarze rozważają procedurę hartowania, nawet pranie, do którego uczono nas od dzieciństwa. Pocieranie na mokro, jako środek tonizujący i utwardzający, jest ważne dla dzieci i osób starszych. Szczególnie przydatne są kontrastujące wycieranie z zimną i gorącą wodą (aby zakończyć procedurę koniecznie zimną wodą, a następnie rozcieranie z twardym ręcznikiem). Bardzo skuteczne są kontrastujące dusze, dają poranny ładunek żywości i dobrego samopoczucia przez cały dzień. Rozpocznij mieszanie w temperaturze 35-36 ° C, stopniowo zwiększając różnicę między ciepłą i zimną wodą. Czas trwania procedury nie powinien przekraczać 5 minut. Jak widać, poranne zapobieganie nie zajmie ci dużo czasu.

Cóż, w weekendy, kiedy jest wolny czas i nie można się bać spóźnienia do pracy, samodzielny masaż uzupełniający prysznic kontrastowy.

Po tej przyjemnej procedurze warto "powiesić" na poprzeczce przymocowanej w drzwiach. Aby osiągnąć dobry pozytywny efekt na poprzeczce na poprzeczce, możliwe jest maksymalne rozluźnienie wszystkich mięśni, które jest wykonywane przez krótkie, ale intensywne naprężenia całego mięśnia, po którym następuje gwałtowny relaks. W przypadku profilaktyki rannej wystarczy wykonać to ćwiczenie 2-3 razy. A teraz jesteś już pełen energii, aby sprostać nowemu dniu pracy.

Każdy z nas spędza przeciętnie około 8 godzin w pracy - jest to trzecia część dnia i duża połowa dnia. Postęp cywilizacyjny doprowadził do tego, że w przedsiębiorstwach produkcyjnych większość z nas wykonuje pracę wyspecjalizowaną: system przenośników doprowadził do wąskiej specjalizacji, w której objętość ruchów wykonywanych przez pracowników jest zredukowana do tego samego typu powtarzalnych operacji. W tym samym czasie wydajność pracy stała się całkowicie zależna od braku niepotrzebnych ruchów. Istnieje szereg zawodów związanych z gabinetem - są to księgowi, szwaczki, sekretarki, naukowcy, pracownicy różnych instytucji itp. W takich przypadkach obciążenia nerwowe są często dodawane do hipodynamii. Brak mobilności podczas całego czasu pracy, napięcie narządów wewnętrznych, wzrok, słuch, układ nerwowy są charakterystyczne dla pracy kierowców transportowych. Dlatego kwestia utrzymania zdolności do pracy przez cały czas pracy jest tak ważna. Podczas lat studiów problem ten został rozwiązany w bardzo prosty sposób - podczas zmian w szkole dzieci mają tendencję do biegania, skakania, zabawy i tym samym nadrabiają brak aktywności mięśni podczas lekcji. W późniejszym życiu, aby utrzymać mięśnie i całe ciało, tonus wymaga celowego wysiłku. Zasadą jest okresowe wykonywanie gimnastyki przemysłowej i samodzielnego masażu w ciągu dnia pracy.

Uzupełnij swój kompleks ćwiczeń, w zależności od charakteru procesu pracy, stopnia zaangażowania w niego poszczególnych grup mięśni, cech postawy podczas pracy. Ważne jest tylko, aby kompleks ten obejmował siedem głównych grup ćwiczeń, a ich rozkład w ciągu dnia roboczego zapewnia rosnące zmęczenie "zainteresowanych" w każdym konkretnym przypadku grup mięśniowych. Te obowiązkowe elementy kompleksu rozciąganie, zginanie na boki, do przodu i do tyłu, skręty tułowia, przysiady, trzepotanie nogi do przodu, na boki i do tyłu, rozluźnić mięśnie miednicy i nóg, chodzenie, bieganie.

Nie jest konieczne wykonywanie wszystkich elementów kompleksu podczas jednej fizycznej pauzy. Zwiększ stopniowo objętość zajęć, zaczynając od 2-3 specjalnych ćwiczeń z 8-10-krotnym powtórzeniem ich przez 15-20 minut. Cóż, jeśli uzupełnisz gimnastykę produkcyjną łatwym samodzielnym masażem, aby rozciągnąć te mięśnie, które były mało używane w ciągu dnia pracy.

Weź się za część reguły drogi z domu do pracy i wróć do chodzenia. Jeśli dostaniesz się do pracy środkami transportu publicznego, wydostań się z domu 15 minut wcześniej i wysiądź na dwóch przystankach do miejsca docelowego. Te dwa przystanki muszą iść w szybkim tempie.

Planując miejsce i czas na wakacje - w weekendy lub święta, - upewnij się, że jest aktywne. Dowiedz się, czy istnieje dogodne miejsce do biegania, czy można pływać, jeździć na rowerze itp. Zapas sprzętu niezbędnego do treningu. O każdej porze roku przydatne są spacery i zabawy: latem - pływanie, pływanie łódką, chodzenie po rowerach; w zimie - jazda na nartach.


Osteochondroza i buty

Noś wygodne buty. Obuwie na wysokich obcasach - najbardziej szkodliwe dla pleców. Jeśli obcasy do butów damskich, więcej niż 3 cm, przednia część stopy jest przeciążona, co może prowadzić do rozwoju płaskostopia, cierpienia mięśnie łydek, stóp i nóg, zwiększenie krzywizny kręgosłupa lędźwiowego. Jednak bardzo niski przechył jest również szkodliwy, ponieważ zwiększa się obciążenie dysków międzykręgowych. Buty powinny mieć niską lub średnią, stabilną piętę, zwłaszcza jeśli trzeba dużo chodzić. Staraj się unikać butów ze śliską podeszwą.


Osteochondroza i chód

Uważaj na swój chód. Podczas chodzenia nie rób nagle nagłych i szerokich kroków podczas wchodzenia lub schodzenia po schodach, nie przeskakuj przez 2-3 stopnie. Jeśli popchniesz biodra do przodu, daj im trochę swobody i rozsuń kolana. Podczas spaceru wyobraź sobie, że plecy się wyprostowują, jakby w kręgosłupie była strzałka skierowana w niebo.

Idąc ulicą, częściej patrzą na swoje odbicie w witrynach sklepowych, zwracając uwagę na ruchy i postawę. Jeśli zgarbiony, zatrzymać i podjąć dobrą postawę, przenieść ciężar ciała na całej stopy, aw szczególności na piętach, a następnie przejść natrafienia na ziemi kropką, nie zniżając głowę - Twój umysł musi być skierowany prosto.


Osteochondroza i podnoszenie ciężarów

Dowiedz się, jak prawidłowo podnosić przedmioty. Zamierzając coś podnieść, podejdź do obiektu jak najbliżej i usiądź, zginając kolana (plecy powinny pozostać proste). Weź ładunek obiema rękami i stopniowo podnosisz się, starając się nie zgiąć pleców. Przede wszystkim pozwól mięśniom nóg i mięśnie brzucha pracować. Gdy podnoszenie nie jest dozwolone, ostre szarpnięcia, zgięcia i zbocza utrzymują ciało prosto, a nawet lekko wygięte w łuk, to jest tak, jak ciężarowcy. I jeszcze jedno: nie rozpraszaj osoby dźwigającej ciężki ładunek: krzycząc, klaszcząc z tyłu, itp.

Prawidłowo podnosić i przenosić ciężary. Najczęściej choroba zwyrodnieniowa dysk zaostrzenie wystąpić po nieudanej podnosić ani przenosić ciężkie ładunki. W takim przypadku ostre ruchy są szczególnie niebezpieczne. Jeśli obiekt jest zbyt ciężki i nie można go podnieść, nie rób tego sam, zadzwoń do kogoś, kto pomoże. Posłuchaj swojej intuicji, a ona powie Ci, co przebijesz, a co nie.

Bardzo ważne jest, aby nauczyć się prawidłowo podnosić ramiona dziecka, aby nie uszkodzić pleców. Przede wszystkim musisz usiąść, zgiąć kolana, a następnie wziąć dziecko, przycisnąć je do klatki piersiowej i dopiero po tym, trzymając plecy prosto, wstać, prostując kolana.

Nie noś ciężkiego ładunku na duże odległości w jednej ręce, lepiej go podzielić i nosić w obu rękach. Jeśli już miałeś problemy z plecami, nigdy nie podnoś więcej niż 15-18 kg bez pomocy. Staraj się częściej używać plecaków, toreb lub wozów na kółkach. Jeśli musisz podnieść coś ciężkiego, pamiętaj o założeniu specjalnego pasa.

Pamiętaj, że względną gwarancję stabilności lędźwiowej można uzyskać tylko przez noszenie specjalnego gorsetu lub szerokiego skórzanego paska podnośnika. Jeśli nie możesz go kupić, zrób to sam. Dla najprostszej konstrukcji wystarczy, aby mieć dwa konwencjonalnej taśmy talii i klapka linoleum wymiary 10 cm, mniejszy talii i bioder i szerokości 30-40 cm. Kąty klapy linoleum i zaokrąglone, aby pionowe szczeliny 16 w tym, przez które do nici i zaciskania pasków na plecach. Gorset musi być noszony we wszystkich przypadkach, gdy ma być wykonywana praca fizyczna lub istnieje ryzyko poślizgnięcia.


Osteochondroza i sen

Daj kręgosłupa maksymalny relaks. Nie śpij na miękkich piaskach! Wybierz półsztywny materac, który lepiej zachowa naturalne krzywe kręgosłupa. Lekarze, aby zapobiec bólowi pleców, powinni spać na boku, zginając nogi lub na plecach, kładąc poduszkę pod kolanami. Ci, którzy lubią spać na brzuchu, lepiej umieścić pod żołądkiem małą poduszkę.

Ważne jest, aby wybrać odpowiedni rozmiar poduszki: nie powinien być zbyt duży i bujny. Trudno jednak przyzwyczaić się do spania na twardej poduszce, jak radzi japoński naukowiec Katsudzo Nishi. Lepiej jest wybrać małą miękką poduszkę rozdmuchującą, którą można wygodnie umieścić pod głową i pod szyją podczas snu oraz z tyłu iz boku.

Możesz kupić specjalne materace ortopedyczne i poduszki, które nie tylko pozwolą twojemu kręgosłupa zająć wygodną pozycję i zachować naturalne krzywe, ale także będą mieć efekt masowania.

Jeśli lubisz czytać w łóżku i nie chcesz rezygnować z przyzwyczajenia, ułóż się na pół, aby nie zgiąć mocno szyi i nie obciążać kręgów szyjnych. Jeśli musisz pozostać w łóżku przez dłuższy czas, spróbuj częściej zmieniać pozycję ciała.


Osteochondroza i praca stojąca

Czy musisz spędzać dużo czasu na wstawaniu? W tym przypadku, spróbować znaleźć punkt oparcia dla tułowia i głowy, rąk i nóg oprzeć cokolwiek, na przykład, do ściany, szafy, itp Jeżeli stojak jest konieczne przez długi czas, mięśnie męczą i kręgosłupa spada duże obciążenia.. szczególnie w dolnej części pleców. Aby pomóc w jego plecy, konieczne jest co 10 minut na zmianę ułożenia, zakręt z powrotem i tak dalej. N. Można zginać kolano i umieścić ją na krześle lub stojąc obok stołka, który również pomaga rozluźnić plecy. Następnie zmień stopę, spróbuj utrzymać prostą postawę, unikaj odchyleń.

Wykonując jakąkolwiek pracę produkcyjną i domową, staraj się utrzymać postawę, nie zginaj się, jeśli nie można uniknąć niewygodnej postawy, to co 10-15 minut wyprostuj i ugniataj dolną część pleców.

Jeśli musisz pracować na stojąco, spróbuj postawić miejsce pracy wyżej, aby nie musieć ciągle pochylać się do przodu lub podnosić rąk zbyt wysoko. Na przykład wysokość stołu można zwiększyć za pomocą podpór, w tym samym celu można przedłużyć uchwyt mopa, rurkę odkurzacza, przymocować długi uchwyt do szczotki lub wałka. Jeśli powiesić zasłony, tapety kleite, strzelać owoce z drzew, lub po prostu staramy się uzyskać wysoki położonych rzeczy, użyj narzędzia Handy (drabinę, stań biurko, i tak dalej. D.), które nie mają zbyt wysokich ramion podnośnika i przechylić głowę do tyłu. Jeśli chcesz umyć podłogę pod meblami, nie zginaj się, lepiej jest stanąć na kolanach. Jeśli myjesz pranie w miseczce, podnieś ją do takiego poziomu, że możesz stać bez pochylania się do przodu. Jeśli myjesz w łazience, opuść się na kolanie i oprzyj się o ścianę łazienki. Pracując na łóżkach w strefie podmiejskiej, stań na kolanach.

Jeśli spędziłeś cały dzień na nogach, po powrocie do domu, zanim zaczniesz robić interesy, odpocznij trochę. Możesz położyć się na podłodze, pościelić koc lub dywanik, lub wziąć pozę "żaby": opuść się na kolanach i opuszczonych rękach, rozciągnij się; i możesz leżeć na plecach, na półsztywnym materacu i małej poduszce. Nogi lepiej zgiąć i postawić na podwyższonej platformie.


Osteochondroza i praca osiadła

Jeśli musisz siedzieć przez dłuższy czas, co 10-15 minut, zmiany pozycji, przesuń ręce, nogi, rozciąga, a każda godzina - wstać, chodzić, zrobić małą rozgrzewkę, masować mięśnie pleców.

Długie siedzenie jest dużym obciążeniem kręgosłupa. Każdy, kto musi siedzieć w tej samej pozycji przez długi czas, powinien starać się zachować naturalną postawę. Aby to zrobić, musisz wybrać krzesło z dość sztywnym siedziskiem i podłokietnikami. Dobrze, jeśli fotel ma regulowaną wysokość i koła. Górna część oparcia krzesła powinna być nieco wyższa niż dolne rogi ostrzy, stopy muszą koniecznie stać na podłodze. Kiedy siedzisz na krześle, zawsze oprzyj się i utrzymuj plecy prosto. Ważne jest, aby podać właściwą pozycję kręgosłupa w okolicy lędźwiowej. W tym celu można przymocować niewielką poduszkę lub wałek z gumy piankowej do tylnej części fotela na wysokości talii, co pomoże zmniejszyć obciążenie dolnej części pleców. Średnica wałka powinna być tak dobrana, aby odpowiadała naturalnej krzywiznie kręgosłupa.

Wysokość stołu powinna wynosić średnio 30 cm nad siedziskiem krzesła. Połóż dłonie na stole, aby wzięły część ciężaru górnej połowy tułowia, możesz podłożyć rękę pod brodę. W razie potrzeby użyj szafki, aby nie przechylać głowy.

Spróbuj zmienić postawę i podczas oglądania telewizji. Słuchaj sygnałów swojego ciała, poczujesz uczucie dyskomfortu, zmęczenia lub lekkiego bólu pleców, ostrzegając o potrzebie zmiany pozycji, ruchu. Przyjmuj regułę co 15-20 minut, aby wstać, aby rozluźnić mięśnie, przejść się po pokoju, masować plecy, wziąć kilka głębokich oddechów i wydechów.


Osteochondroza i chodzenie

Staraj się korzystać z windy tak mało jak to możliwe. Jeśli będziesz częściej chodził po schodach, będzie to stały trening układu mięśniowo-szkieletowego, układu oddechowego i krążenia. Tutaj, na przykład, zalecenia Niemieckiego Towarzystwa Ochrony Pracy: "Każda dorosła osoba musi codziennie chodzić w szybkim tempie (i może być pod górę) przez co najmniej pół godziny. Dla bardziej produktywnej pracy serca, stawów, mięśni, czas ten może zostać zwiększony, szczególnie w młodym wieku. Jeszcze bardziej przydatna jest stopniowa zmiana sposobu chodzenia na łatwiznę ".


Osteochondroza i samochód

Dbaj o swoje plecy podczas jazdy. Kierowcy muszą nauczyć się siedzieć bez napięcia: nie garbić się i nie pochylać się do przodu. Aby uwolnić szyję, ramiona i plecy od bólu i dyskomfortu, nie możemy zapomnieć o pozycji siedzącej za kierownicą. Biodra i plecy powinny być dociskane do odpowiednich części siedziska, pod talią, można włożyć wałek z gumy piankowej. A samo siedzenie w samochodzie wymaga regulacji, aby podczas jazdy samochodem nie odczuwać dyskomfortu. Dostosuj odległość między kierownicą a oparciem fotela. Cóż, jeśli droga jest odległa, należy okresowo wysiadać z samochodu i rozgrzewać się: robić pochyłości, skręty, przysiady.


Słownik terminów medycznych

adaptogenes (od lat. "Adaptacja" - adaptacja) - substancje, które pomagają organizmowi przystosować się do niekorzystnych czynników środowiska zewnętrznego.

akupunktura, lub akupunktura (od lat. "Acus" - igła i "punctura" - kutas) - wpływ na punkty biologicznie aktywne za pomocą igieł z penetracją przez powłokę.

albuminy (od lat. "Albus" - biały) - proste białka, są częścią tkanek zwierzęcych i roślinnych; znajdują się w białku jaja, surowicy, mleku, nasionach roślin.

anamneza (od Grecki. "Anamnesis" - wspomnienie) - historia rozwoju choroby.

zesztywnienie (od Grecki. "Ankylos" - wygięty) - nieruchomość stawu, która rozwinęła się w wyniku włóknistego lub kostnego zespolenia powierzchni stawów.

antygen - substancja wywołująca reakcje immunologiczne w ciele, dla którego jest obca.

zapalenie stawów (od Grecki. "Arthron" - staw) - zapalenie stawu, objawiające się bólem, obrzękiem i ograniczeniem objętości ruchów.

artroza - przewlekła choroba stawów związana z zaburzeniem metabolicznym i towarzysząca zmianom w połączonych powierzchniach kości i deformacji stawów.

atrofia (od Grecki. "A" - bez i "trophe" - jedzenie) - zmniejszenie wielkości ciała lub tkanki zwierzęcia i ciała ludzkiego z powodu braku odżywiania lub długotrwałego braku aktywności, któremu towarzyszy zakłócenie funkcji.

autoalergia - zdolność układu odpornościowego do rozpoznawania i atakowania komórek własnego organizmu przejawia się w postaci reakcji zapalnej.

zapalenie kaletki - zapalenie torebek maziowych otaczających staw.

nadkrzepliwość Zwiększona koagulancja krwi.

brak aktywności fizycznej - zmniejszona aktywność ruchowa.

globuliny - białka zwierzęce i roślinne, w cząsteczkach, których łańcuchy polipeptydowe są ściśle zwinięte w zwarte struktury globularne - kuleczki. Białka globularne obejmują enzymy, przeciwciała, niektóre hormony.

zapalenie skóry (od Grecki. "Derma" - skóra) - zapalne zmiany skórne powstające w wyniku ekspozycji na czynniki zewnętrzne (chemiczne, fizyczne, biologiczne).

odporność (od lat. "Immunitas" - uwalnianie, usuwanie) - odporność, odporność organizmu na patogeny chorób zakaźnych, działanie trucizn i inne szkodliwe czynniki.

rwa kulszowa (od Grecki. "Ischias" - udo) - uszkodzenie nerwu kulszowego; lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzeni nerwowych.

kardiomiopatia - choroba mięśnia sercowego (mięsień sercowy), któremu towarzyszy ból w sercu.

uzupełnienie (od lat. "Complementum" - suplement) - system ochronnych białek surowicy krwi zwierząt i ludzi, biorący udział w odporności.

lizosomalny enzymy - wewnątrzkomórkowe enzymy rozkładające (lizujące) makrocząsteczki, prowadzące do wewnątrzkomórkowego trawienia.

lumbago, lumbalia (od lat. "Lumbago" - schab) - choroba kręgosłupa lędźwiowego ("lumbago"), charakteryzująca się silnym bólem.

Zapalenie mięśni - zapalenie mięśni szkieletowych, które leży u podstaw zaburzeń funkcji skurczu.

nerwoból - pokonanie wrażliwych nerwów, objawiających się ciągłymi bólami lub napadami bolesnych bólów.

osteoporoza (od Grecki. «Osteon» - kostnego Poroś «» - otwarcie porów) - zmniejszenie gęstości kości w wyniku redukcji substancji kostnej lub jego niewystarczająca zwapnienie rozwija się w podeszłym wieku, jak i złamania i zaburzeń metabolicznych.

hormon przytarczyc - parathormon, reguluje metabolizm fosforowego wapnia w organizmie.

rwa kulszowa (od lat. "Radicula" - kręgosłup) - stan zapalny korzeni nerwów rdzeniowych kręgosłupa, charakteryzujący się intensywnym bólem i długotrwałym przebiegiem.

sztywność (od lat. "Rigidus" - ciało stałe) - stan mięśni szkieletowych, wyrażony w nadmiernym napięciu (przez kurczenie się, mięśnie pozostają stałe przez długi czas). Występuje z pewnymi naruszeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego.

objaw (od Grecki. "Objaw" jest objawem) jest zewnętrznym charakterystycznym objawem choroby.

zapalenie stawów kręgosłupa (od Grecki. «Spondylos» - kręg.) - grupa chorób zapalnych kręgosłupa, głównie pochodzenia zakaźnego (gruźlica, rzeżączka, kiła, etc.), których cechą charakterystyczną jest zniszczenie trzonów kręgów.

stres (od Eng. «Stres» - napięcie) - reakcja organizmu przejawiająca się w postaci stanu stresowego, pojawiającego się u osoby lub zwierzęcia pod wpływem silnych wpływów zewnętrznych, zespołu adaptacyjnego.

zapalenie pochewek ścięgna (od lat. «Tendo» - ścięgna i «pochwa» - pochwa) - zapalenie pochewki ścięgna prostowników przedramion, łydek, stóp, dłoni, stóp i ścięgna Achillesa.

testosteron - męski hormon płciowy wytwarzany w męskich gruczołach płciowych.

kalcytonina - Hormon gruczołu tarczowego wraz z hormonem przytarczyc reguluje zawartość wapnia i fosforanów w organizmie.

sztywność rano - trudności w poruszaniu stawami, pojawiające się w godzinach porannych, trwające od kilku minut do kilku godzin.

enzymy transaminujące - enzymy zaangażowane w transfer grup aminowych aminokwasów.

Estrogeny - grupa kobiecych hormonów płciowych wytwarzanych przez jajniki u kobiet i nadnercze obu płci.

Dyfuzja (od lat. "Diffusio" - propagacja, rozprzestrzenianie, rozpraszanie) - proces wzajemnego przenikania cząsteczek jednej substancji między cząsteczkami innej. Przykładem dyfuzji jest mieszanie się gazów (np. Rozprzestrzenianie się zapachów) lub cieczy (jeśli atrament zostanie skapywany do wody, po pewnym czasie płyn stanie się równomiernie zabarwiony).

Innervation (od lat. "W" - wewnątrz i "nervus" - nerwy) - zaopatrzenie organów i tkanek w nerwy, co zapewnia ich połączenie z centralnym układem nerwowym.

Naruszenie obiegu krwi i limfy w dowolnej części ciała lub narządu, co skutkuje naruszeniem funkcji, a następnie śmiercią tego narządu.

W ciele większości ludzi wirus opryszczki jest utajony, a tylko sporadycznie, z osłabieniem układu odpornościowego, zaostrza chorobę. Wirus opryszczki przenoszony jest bezpośrednio przez kontakt (poprzez artykuły gospodarstwa domowego), a transmisja jest również możliwa drogą powietrzną.