Zaburzenia postawy: skolioza i kifoza - schyłek

  • Kifoza

Istnieje wiele rodzajów naruszenia postawy. Ale najczęstsze naruszenia postawy, które można znaleźć u około jednej piątej osób - skolioza, to jest, krzywizny kręgosłupa, i kifoza - przygarbić.

Nie-specjaliści często mylą te dwie koncepcje. Tymczasem skolioza i kifoza to nie to samo.

Skolioza to skrzywienie kręgosłupa w prawo lub w lewo względem osi. Najczęściej występuje skolioza kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego. Skolioza - jest asymetria ciała, nie tylko krzywizny kręgosłupa, ale również wystający z jednej strony (lewa lub prawa) łopatki lub żebra.

Kifoza to pochylenie, nadmierne zginanie kręgosłupa w odcinku piersiowym. Przy kifozie pozostaje względna symetria ciała.

Chociaż w uczciwości trzeba powiedzieć, że czasami kifoza (pochylenie) jest pogarszana przez skoliozę. Ta kombinacja jest wywoływana kifoskolioza. Ale ogólnie kifoza i skolioza są różnymi stanami i powinny być traktowane oddzielnie.

Uwaga dr Evdokimenko. Ponieważ nawet zdrowy kręgosłup ma małą kifozę w okolicy klatki piersiowej, bardziej słusznie byłoby nazywać przygnębiającą hiperkinezją. Ale ponieważ termin "kifoza" został już przywiązany do pochylenia, użyjemy tej nie do końca poprawnej definicji.

Poniżej powiem ci szczegółowo o kifozie, co często jest konsekwencją Choroba Sheyermana. A jeśli potrzebujesz więcej informacji o skoliozie, wtedy możesz go dostać na stronie specjalisty w gimnastyce leczniczej Lana Paley:

Rodzaje skoliozy. Przyczyny skoliozy: dlaczego występuje skrzywienie kręgosłupa w prawo lub w lewo względem jego osi. Skolioza kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego.

Konsekwencje skoliozy dla zdrowia, komplikacje skoliozy: zaburzenia narządów wewnętrznych w skoliozie. Mity na temat konsekwencji skoliozy dla zdrowia.

Leczenie skoliozy: specjalna gimnastyka, terapia manualna, noszenie gorsetu korekcyjnego, ćwiczenia oddechowe metodą Katariny Schroth.

Choroba Sheyermana-Mau'a:
kifoza, pochylenie, młodzieńcza osteochondroza

Korzenie większości problemów związanych z kręgosłupem wkraczają w naszą młodość, a wraz z wiekiem tylko się pogarszają i manifestują. Najlepiej widać to na przykładzie choroby Sheyerman-Mau.

Choroba Scheyermana - Mau (młodzieńcze osteochondroza, kifoza, pochylenie) jest bardzo częstą chorobą, drugą najczęstszą ze wszystkich przewlekłych chorób kręgosłupa. Choroba Scheuermanna jest poważnie dotknięta przez 5% populacji, aw łatwej formie - prawie co piąty mieszkaniec planety!

I w tym samym czasie Choroba Sheyermana-Mau mało się uczyłem. Zaczynając 15 lat temu, aby zbadać chorobę Sheyermana, stanąłem wobec wyraźnego braku literatury na temat tej choroby, która wydawała się dość dziwna, biorąc pod uwagę jej rozpowszechnienie. A do tej pory ponad trzy do pięciu stron rzadko jest poświęcanych medycznym podręcznikom tej choroby. W Internecie, sytuacja jest jeszcze bardziej kłopotliwe - niektóre informacje na temat choroby Scheuermann - Mau przeskakuje, ale informacja ta jest bardzo kontrowersyjna, a często po prostu głupie! Ludzie, którzy piszą o chorobie Sheyermanna, często nie rozumieją zasad jej pojawiania się i rozwoju! I nawet zdezorientowana hiperseksja (choroba Scheiermana-Mau) ze skoliozą!

Jeszcze dziwniejsze jest to, że mechanizm rozwoju choroby Sheyermana-Mau praktycznie nie jest zrozumiany przez większość lekarzy, a nawet specjaliści, którzy o tym wiedzą, najczęściej nie wiedzą, jak leczyć tę chorobę. Uważam, że musimy wypełnić tę lukę. Poniżej opiszę szczegółowo przyczyny, rozwój, objawy i leczenie choroby Sheyermana.

Przyczyny choroby Sheyerman-Mau

Siodło może powstać z wielu powodów: z powodu ciężkiej krzywicy urodzonej w dzieciństwie, z powodu poważnych chorób przewlekłych, które powodują osłabienie ciała dziecka; z powodu wrodzonej słabości mięśni pleców; z powodu odruchowego napięcia mięśni piersiowych; ze względu na długą wygiętą pozycję bagażnika (za maszyną, przy biurku itp.).

Ale większość pochyli objawia się po raz pierwszy w okresie dojrzewania, w okresie aktywnego wzrostu, czyli w 11-15 lat. A przede wszystkim szanse na "schowanie się" i choroba Sheyermana to nastolatki, które w okresie wzrostu rosły bardziej niż inne. Oznacza to, że ludzie, którzy "rozciągnęli się" do wysokiego wzrostu, cierpią na chorobę Sheyermana, nieco częściej ludzie niskiego i średniego wzrostu.

Ponadto, subtelni i "szczupli" nastolatki, którzy nie mają silnego gorsetu mięśniowego i nie są dziedziczeni przez szerokie, wytrzymałe kości, częściej niż inne nastolatki się garbią. Oczywiście zagrożone są także dzieci i nastolatki, prowadzące mało aktywny tryb życia, którzy preferują aktywność fizyczną, siedząc za książkami lub komputerem. A także dzieci i nastolatki "zaciśnięte" emocjonalnie, skłonne do żałości; nastolatków, którzy często są "busted" w domu lub w szkole; młodzież, w której od najmłodszych lat podejmuje się zbyt wiele zobowiązań.

Obserwacja dr Evdokimenko. Dzieci, młodzież i młodzi ludzie obojga płci, którzy żyją w zamożnych rodzinach, ale "pod nadzorem" nadmiernie autorytatywnych lub podatnych rodziców, są często garbią się. Tacy rodzice, nie rozumiejąc tego sami, wywierają stałą presję na swoją psychikę swoimi żądaniami, roszczeniami lub zawyżonymi oczekiwaniami. "Bądź taki i taki. Zdobądź to. Musisz się stać. Musisz uczyć się na jedną z pięciu. W naszej rodzinie wszyscy mają wyższe wykształcenie (wszyscy profesorowie, naukowcy, geniusze - trzeba to podkreślić). Moje dziecko po prostu musi. "

Ogólnie rzecz biorąc, ciągłe "musi, musi, być, osiągać, itp." Nie każda osoba, a nawet więcej, jest w stanie żyć bezboleśnie pod taką presją i sprostać nadmiernym oczekiwaniom rodziców. A jeśli dziecko również początkowo ma zwiększoną odpowiedzialność, nie jest w stanie "vzbryknut", to ciągle żyje w kolosalnym stresującym napięciu.

W odpowiedzi na stres i negatywne emocje dziecko przyjmuje refleksyjną postawę, na podstawie wrodzonego instynktu behawioralnego, tzw. Pasywno-obronnej pozy. Postać bierno-obronna charakteryzuje się obniżonymi ramionami, obniżoną głową, pochyloną do tyłu. Przy częstym powtarzaniu taka postawa może stać się (i często staje się) znajoma, mocno osadzona w stereotypie postawy.

"Postura wyraża stan umysłu" - jak lubił powtarzać generał armii rosyjskiej Gustav Mannerheim. Wiele chorób psychoemocjonalnych i nerwic są bezpośrednio związane z naruszeniem postawy. "Czy chcesz mieć zgarbionego chorego dziecka - często karcić go i krzyczeć, często sprawiają, że dziecko robi to, co mu się nie podoba. Chcesz wychować dziecko zdrowe i piękne - często chwal go i pielęgnuj, jak najbardziej rzadki i piękny kwiat "- mówi psycholog Paul Paley.

Rozwój choroby Sheyerman-Mau

Powody, dla których Choroba Sheyermana-Mau przejawia się w okresie wzrostu, są oczywiste. W tym czasie szkielet nastolatka zaczyna rosnąć szczególnie szybko. Kręgosłup również rozciąga się szybko, "wydłuża". Jednak mięśnie grzbietu nie mają czasu, aby rosnąć i rosnąć z taką samą prędkością, z jaką rośnie długość kręgosłupa.

W rezultacie mięśnie pleców okazują się być rozciągnięte wzdłuż kręgosłupa. Ze względu na to, że mięśnie są rozciągnięte wzdłuż kręgosłupa, są one trudniejsze do skurczenia i działają gorzej (funkcja trzymania kręgosłupa). Oznacza to, że mięśnie pleców, będąc rozciągnięte i osłabione, nie utrzymują dobrze pozycji. Zwłaszcza mięśnie klatki piersiowej kręgosłupa (mięśnie środkowej części pleców), mięśnie międzyłopatkowe, zwłaszcza rozciąganie i osłabienie.

W rezultacie dziecko jest trudno stać przez dłuższy czas i siedzieć prosto - mięśnie klatki piersiowej z powrotem z takiego dziecka szybko znudzi, zaczyna się garbić.

Ze względu na pochylenie mięśnie kręgosłupa piersiowego są jeszcze bardziej rozciągnięte, możemy powiedzieć, że częściowo zanikły. W najcięższych przypadkach mięśnie klatki piersiowej okolicy pleców prawie nie trzymają pleców. I bez wsparcia pozostałych mięśni kręgów piersiowych kręgosłupa (podczas noszenia ciężarów, skoki, stojąc, długi spacer, a nawet długie siedzenie) są pod zwiększonym ciśnieniem i są spłaszczone z przodu, co prowadzi do jeszcze większej Stoop.

Jak rozumiesz, z powodu pochylania się, zaburzona jest statyczna równowaga ciała. Ale ponieważ nierównowaga nasz organizm stara się zapobiec, w żadnym wypadku, że kompensuje droop (czyli zwiększenie kifozy piersiowej) w kierunku przeciwnym do wzmocnienia odcinka lędźwiowego zgięcia (lordozy) oraz redukcję mięśni lędźwiowych.

Czasami takie "kompensacyjne" skurcze mięśni lędźwiowych powodują, że nastolatek odczuwa uczucie ciężkości w dolnej części pleców z najmniejszym obciążeniem pionowym - chodzenie, bieganie, stanie. Ponadto, z czasem skurcz mięśni lędźwiowych może pogorszyć odpływ krwi z kończyn dolnych i spowodować naruszenie krążenia nóg.

Przebieg choroby u niektórych pacjentów może być skomplikowane przez przemieszczeń międzykręgowych stawów w różnych częściach kręgosłupa, co czasem prowadzi do znacznego pogorszenia stanu zdrowia (ale takiej stronniczości, na szczęście, nie występuje w każdym z chorych).

Na koniec, w najgorszym przypadku, klatki piersiowej prowadzi do deformacji kręgosłupa zagięte, jest „Zwartość” klatki piersiowej a klatką piersiową dróg zmniejszenia pojemności (ilość światła), która promuje częstych chorób oskrzelowo-płucnych. Ale powtarzam, aż taki smutny stan pojawia się niezwykle rzadko - tylko jeden pacjent na dziesięć. Wróćmy więc teraz i zobaczmy, co dzieje się z kręgiem zwykłego pacjenta.

Jak wiadomo, stan kości (ich gęstość) zależy od aktywności dopływu krwi, a w rejonie kręgosłupa mięśnie pleców pełnią rolę osobliwej pompy do pompowania krwi. Ze względu na fakt, że przy chorobie Sheyermana gwałtownie spada "pompowanie" krwi przez mięśnie środkowe grzbietu, pogarsza się ukrwienie kręgów i stają się one mniej silne, łatwo "ściśnięte".

Właśnie z chorobą Sheiermanna powstają przepukliny Schmorla (o których mówiliśmy w rozdziale dotyczącym przepukliny krążka), czasami pojedyncze, a czasami wielokrotne. Ponadto, jak wiadomo, z Scheuermanna biegu choroby kręgów są spłaszczone z przodu i stać się typowy kształt klina, przy czym choroba jest łatwo rozpoznawalny na RTG podjęte z boku zdjęcie.

Teraz odrobinę odchylmy się i spróbujmy rozwiązać zagadkę. Jedną z medycznych nazw choroby Sheyermana jest dorastająca osteochondroza kręgosłupa. To dziwne, że myśli drogiego profesora, terminem „osteochondroza”, co oznacza zmianę chrząstki krążków międzykręgowych, jeśli być może jedyną rzeczą, która nie zostanie uszkodzony w kręgosłupie z choroba scheuermanna - to tylko dyski międzykręgowe! Pozostają tak silne, że "udaje im się" zmusić kość, to znaczy są silniejsi od kości!

Jak widać, użycie terminu "osteochondroza" jest w tym przypadku całkowicie nieuzasadnione. Nie jest to jednak pierwszy, a nie ostatni przypadek w medycynie, kiedy używane są nazwy, które niepoprawnie odzwierciedlają istotę choroby.

Objawy choroby Sheyerman-Mau

Pierwszy, najwcześniejszy objaw choroby Sheyermana to uczucie ciężkości, zmęczenia w plecach. Często skargi dziecka na zmęczenie są postrzegane przez rodziców jako oznakę lenistwa i są ignorowane. A dziecko jest naprawdę trudne do stania przez długi czas lub siedzieć płasko, chce się położyć, aby złagodzić zmęczone mięśnie pleców.

W miarę postępu choroby często pojawiają się drobne bóle pleców - "bóle zmęczeniowe". Bóle te rzadko stają się intensywne, więc wizytę u lekarza zwykle opóźnia się.

Na początku "bóle zmęczeniowe" znikają po krótkim odpoczynku. Jednak z biegiem czasu odpoczynek zatrzymuje się, by przynieść zauważalną ulgę, a uczucie "ciężkości" przeszkadza dziecku nawet po zaśnięciu. Później staje się zauważalna charakterystyczna cecha zewnętrzna: przygarbienie, które staje się coraz bardziej pogarszane.

Uwaga dr Evdokimenko.
Obecność pochylenia (kifozy) jest sprawdzana względem ściany. Musisz stanąć plecami pod ścianą, przycisnąć obcasy, pośladki, ramiona i tył głowy do ściany. Dziecko, które ma prawidłową postawę, z łatwością spełni taką prośbę, jak coś naturalnego. Pochylone dziecko z chorobą Scheuermanna będzie musiało wywierać zauważalny wysiłek, aby przycisnąć tył głowy i ramiona do ściany, jednocześnie utrzymując piętę i pośladki ze ściany. Ponadto, po zewnętrznym badaniu pochylonego dziecka, od razu zauważamy jego opuszczone ramiona i wybrzuszony lub lekko sflaczały brzuch.

Stopniowo pierwsze objawy są dodawane do ograniczenia ruchomości w odcinku piersiowym kręgosłupa i skracania mięśni lędźwiowych. Jeśli, ze względu na skrócenie i skurcz mięśni lędźwiowych, pogarsza się przepływ krwi w kończynach dolnych, to po obciążeniu lub gdy zmienia się pogoda, nogi nastolatka zaczynają się "skręcać". Szczególnie mocno "skręca" nogi w nocy.

Czasami dochodzi do bolesnych skurczów mięśni okolicy lędźwiowej i przemieszczenia kręgów w odcinku piersiowym kręgosłupa, co może prowadzić do ataków odczuwanego bólu w tych częściach pleców.

Choroba piki w szesnaście - dwadzieścia lat, po upływie którego, o dziwo, wiele osób cierpiących z powodu stanu jest nieco poprawić: po utworzeniu szkieletu w tym wieku mają już ukończone w zasadzie, a ciało dostosowuje się do nieprawidłowej postawy.

Relatywnie pomyślny okres trwa 10-15 lat, ale w przybliżeniu od trzydziestego piątego roku życia, jeśli nie podejmiesz żadnych działań, stan zdrowia ponownie powoli się pogarsza. W końcu w tym wieku naturalna rezerwa sił słabnie, a większość osób w wieku trzydziestu trzydziestu pięciu lat nie zajmuje się utrzymaniem dobrej kondycji fizycznej.

Bez odpowiedniego leczenia, zmiany stanu zdrowia - ta poprawa lub pogorszenie - towarzyszą pacjentowi przez całe życie, ale jedna rzecz pozostaje niezmieniona - pochylenie i uczucie ciągłego zmęczenia w plecach i nogach. U osób starszych może dojść do naruszenia krążenia kończyn dolnych, co objawia się zmniejszeniem wrażliwości nóg, trudności w chodzeniu; nogi są stale zimne - krew prawie nie może przejść do opuszków palców. Skóra nóg staje się sucha, szorstka, czasami na nogach tworzą się owrzodzenia troficzne. Ale na szczęście nie zdarza się to często, tylko w skrajnie zaniedbanych przypadkach.

Badanie choroby Sheyerman-Mau

W typowych przypadkach klinika Shejerman-Mau jest tak typowa, że ​​wyjaśnienie diagnozy nie stwarza żadnych trudności - wystarczy prześwietlenie klatki piersiowej kręgosłupa. Na rentgenogramie łatwo rozpoznaje się piśmiennego lekarza przepukliny Schmorl oraz odkształcenia w kształcie klina kręgosłupa piersiowego.

Pozostałe badania są przeprowadzane z pewnymi wątpliwościami, na przykład, gdy chorobie Sheyermana towarzyszą atypowe ciężkie bóle. Następnie może być konieczne wykonanie rezonansu magnetycznego i badań krwi w celu wykluczenia innych współistniejących patologii kręgosłupa.

Nawiasem mówiąc, rodzice chłopca byłoby przydatne wiedzieć, że odkrycie RTG kręgosłupa klinowej do szczepu 2-3 kręgów, lub obecność wielu przepuklin SHmorlja może służyć jako podstawa do zwolnienia ze służby wojskowej.

Leczenie choroby Sheyermana - Mau

Klasyczny leczenie choroby Sheyerman-Mau w podręcznikach medycznych wygląda dość dziwnie, jeśli weźmiemy pod uwagę rozwój choroby. Na przykład, zwyczajowo wyznacza się chondroprotektory - leki do leczenia chrząstki chrzęstnej. Logika takich spotkań jest całkowicie niewytłumaczalna, ponieważ tylko chrząstka z chorobą Scheuermanna praktycznie nie jest uszkodzona!

Fizjoterapia jest często przepisywana - zwykle w celu złagodzenia bólu lub poprawy krążenia krwi - co oczywiście jest ważnym, ale drugorzędnym zadaniem.

Gimnastyka, która jest zalecana przez większość podręczników i "wędrownych" od książki do książki, jest potwornie niepiśmienna! - ponieważ w zasadzie składa się z ćwiczeń rozciągających. Jest to podwójnie zaskakujące, ponieważ przy chorobie Sheyermana mięśnie są już zarośnięte i osłabione w środkowej części grzbietu.

Ale przede wszystkim jestem zaskoczony radą wielu autorów ciągle nosić gorset, aby poprawić postawę. Oczywiście, gdy pacjent nosi gorset, powstaje wrażenie poprawy. Ale mięśnie pod gorsetem są odsunięte od ładunku - i po chwili po podniesieniu gorsetu, pozycja ulega dalszemu pogorszeniu. Wszystko to jest dość smutne, biorąc pod uwagę, że takie leczenie choroby jest praktykowane przez większość państwowych instytucji medycznych.

Ale sytuacja jest znacznie gorsza w leczeniu choroby Sheyermanna w wielu komercyjnych ośrodkach medycznych. Nawet prawidłowa diagnoza (co nie zawsze jest!), Płatne lekarzy ośrodki starają się wyznaczyć pacjentowi najbardziej „komercyjnie uzasadnione” leczenie - przeprowadziła wiele procedur, które są przypisane „najlepszy, najnowszy” lek. Wszystko to, oczywiście, wywiera prawidłowe wrażenie na pacjencie, ale w ogóle nie pomaga w jego wyleczeniu.

Tymczasem radzenie sobie z objawami choroby Sheyermana (lub znaczne ich zmniejszanie) nie jest tak naprawdę trudne. Trzeba tylko przemyśleć każdy krok i działać konsekwentnie, ale jednocześnie zrozumieć, że niemożliwe jest wyeliminowanie takiego niedociągnięcia i niestety nie ma magicznych krótkoterminowych metod leczenia.

A jednak, z wystarczającym zaangażowaniem, działając kompetentnie, biorąc pod uwagę przyczyny choroby, prawie zawsze możliwe jest osiągnięcie znaczących pozytywnych wyników.

Więc, gdzie zaczynasz? Jeśli jest to kwestia dziecka, konieczne jest pobranie odpowiednich mebli do wykonywania zadań domowych i gier (lub pracy) na komputerze. Nie mylić się z wyborem fotela lub krzesła komputerowego pomoże "rządzić róg": dla siedzącej osoby, goleń i udo powinny tworzyć kąt prosty. Zarówno dorosłemu, jak i dziecku nie przeszkadza krzesło robocze ze specjalnym wypukłym tyłem, które zapobiega pochyleniu się pleców. Jeszcze jedna zasada: niezależnie od rodzaju krzesła (krzesełka), nogi powinny spoczywać na podłodze, a nie wysiadać lub być umieszczane pod krzesłem (krzesłem).

Ogólnie biorąc, biorąc pod uwagę, że w szkole dziecko przymusowo siadło przez dłuższy czas (przy biurku), postaraj się, aby w domu dziecko często odpoczywało z pozycji siedzącej. Możesz nawet pozwolić mu przygotować lekcje leżące lub rozkładane.

Około jednej trzeciej życia spędzamy we śnie. Dlatego bardzo ważne jest, aby wybrać odpowiedni materac do łóżka lub sofy. Materac powinien wystarczyć gęsty i równy (zbyt miękki, a tym bardziej, że zmiażdżony materac nie nadaje się dla dziecka cierpiącego na chorobę Sheyermana).

Pamiętaj jednak, że zalecenia dotyczące snu na desce lub drewnianej tarczy są już nieaktualne. Oczywiście, jeśli nie wykonujesz normalnego leczenia, nie ma nic innego jak wymyślić takie egzekucje, ale nie rozwiążą one problemów. To, co naprawdę może pomóc, to słusznie wybrana gimnastyka terapeutyczna.

Gimnastyka lecznicza jest główną, najważniejszą i najbardziej niezbędną metodą leczenia: zapewnia 80% sukcesu w leczeniu choroby Sheyermana.

Po pierwsze, jak rozumiesz, Konieczne jest wzmocnienie mięśni środkowej części pleców (kręgosłup piersiowy).

W znacznie mniejszym stopniu z chorobą Sheyermana, mięśnie Mau są wzmacniane przez mięśnie szyi i dolnej części pleców. Konieczne jest jednak zwrócenie uwagi na mięśnie pośladkowe, które prawie zawsze są osłabione u takich pacjentów. Zauważono: im silniejsze są mięśnie pośladkowe, tym łatwiej jest utrzymać prawidłową postawę.

Ćwiczenia wzmacniające, które są podane w rozdziale 21, muszą być wykonywane z chorobą Sheyermana przez co najmniej 40 minut, ściśle co drugi dzień lub co najmniej 3 razy w tygodniu. Codziennie te ćwiczenia nie są potrzebne - w przeciwnym razie mięśnie nie będą miały czasu na odpoczynek i regenerację. Ale rzadziej 3 razy w tygodniu, aby to zrobić, jest praktycznie bez znaczenia: wtedy mięśnie nie będą w stanie zestalić się prawidłowo.

Oprócz ćwiczeń wzmacniających należy poświęcić 10-15 minut dziennie na rozciąganie mięśni lędźwiowych w celu zmniejszenia ich skurczu i napięcia.

Minimalny wynik z gimnastyki można oczekiwać nie wcześniej niż za 2-3 miesiące, a dla uzyskania efektu dowodu konieczne jest zatrudnienie co najmniej pół roku w roku, po którym możliwe jest skrócenie czasu zatrudnienia do 30 minut (3 razy w tygodniu).

Oczywiście jest to średni przykładowy schemat badań. W rzeczywistości każde leczenie (i gimnastyka również jest lekarstwem!) Musi być przepisane i przepisane przez lekarza, biorąc pod uwagę stan choroby i stanu pacjenta. Ogólnie rzecz biorąc, chciałbym ostrzec każdego potencjalnego pacjenta przed samo-aktywnością, nawet w dziedzinie gimnastyki: gimnastyka może również zostać uszkodzona, czyniąc ją niewłaściwą i nie na miejscu. I chociaż zebrałem ćwiczenia w tej książce, które uważam za niezwykle przydatne w chorobach kręgosłupa i chorobie Sheyermana, przed skonsultowaniem się z nimi, skonsultuj się z lekarzem. Może mieć uzasadnione zastrzeżenia, zwłaszcza jeśli istnieją jakiekolwiek przeciwwskazania do gimnastyki związane ze stanem twojego ciała.

Jednak dla tych, którzy nie mają możliwości skonsultowania się z lekarzem, na zakończenie, powiem dwa słowa o tym, jakiego rodzaju gimnastyki w żadnym przypadku nie można zrobić z chorobą Sheyermana.

Dla mężczyzny, który chce poprawić swoją postawę, absolutnie zakazuję wykonywania ćwiczeń mających na celu wzmocnienie i "pompowanie" mięśni klatki piersiowej. W końcu, będąc mocno "napompowanym", mięśnie piersiowe wysuwają się do przodu, co dodatkowo pogarsza pochyło.

Kiedyś, kiedy miałam 18 lat, również bardzo się pochyliłam. Z powodu przygnębienia powstało złudne wrażenie, że moje mięśnie piersiowe nie były wystarczająco rozwinięte, więc mój trener sportowy stale wymagał: "Swing your chest". Tak zrobiłem. W rezultacie moje ramiona zacisnęły się coraz bardziej do przodu, byłem jeszcze bardziej pochylony, a moja klatka piersiowa "zatonęła" - z tego powodu mięśnie piersiowe stawały się wizualnie coraz mniej. To znaczy, im więcej trenowałem mięśnie piersiowe, tym gorzej wyglądały.

Dopiero z czasem zrozumiałem błąd i zacząłem robić coś zupełnie odwrotnego: zostawiłem same mięśnie piersiowe i zacząłem wzmacniać mięśnie międzyłopatkowe, mięśnie środkowej części pleców. Około pół roku znacznie poprawiła się postawa i rozwinął się biust. Potem okazało się, że moje mięśnie piersiowe były dość rozwinięte przez cały ten czas. Tuż przedtem, na tle "upadłej" klatki piersiowej, skurczyły się i wydawały się mniejsze niż były.

Najciekawsze jest to, że błędy, jak wyżej opisany błąd mojego trenera, wciąż są wykonywane przez około połowę trenerów lub instruktorów wychowania fizycznego.

Drugim częstym błędem nauczycieli sportowych jest to, że często są one zalecane dla osób zgarbione różne ćwiczenia z ciężarkami.. siłowni sportowej, sztangi itp Ale ponieważ choroby mięśni Scheuermanna nie powstrzymać, prawie cały ciężar spada bezpośrednio na kręgów piersiowych. Rezultatem jest wzrost odkształcenia kręgów, ich spłaszczenie i liczne przepukliny Schmorl.

Uwaga, proszę!
W przypadku choroby Sheyerman-Mau wszystkie ćwiczenia wykonywane przy użyciu odważników (powyżej 10 kg) można wykonywać wyłącznie w pozycji leżącej.

Masaż pleców z chorobą Sheyermana stosuje się w celu przywrócenia krążenia krwi w mięśniach i jest szczególnie przydatna w połączeniu z gimnastyką. W takim przypadku masaż przyspiesza regenerację - procesy metaboliczne w mięśniach po wysiłku, a dodatkowo zwiększa napięcie i siłę mięśni. Wielu pacjentów po sesji masażu zauważa, że ​​mogą stać równomiernie i łatwiej trzymać się z tyłu.

Oczywiście trzeba zrozumieć, że nie można osiągnąć pojedynczego masażu, ale dodatkowo przy chorobie Sheyermana pożądane jest regularne wykonywanie masażu, co najmniej 2-3 kursy rocznie przez 8-10 sesji. Ze względu na względny koszt procedury nie każdy może sobie na to pozwolić. Dlatego okazuje się, że najlepszą gimnastyką może być tylko gimnastyka, a masaż - tylko optymalny dodatek do niej.

Relyzacja postisometryczna (IRP) z chorobą Sheyermana jest wymagana w przypadkach skurczu i skracania mięśni lędźwiowych. Nie ma innej metody, która mogłaby lepiej rozciągnąć i rozluźnić mięśnie w talii. Dlatego poimersometryczny relaks jest konieczny dla prawie połowy pacjentów, a niektóre z nich wymagają wystarczająco dużej liczby podobnych zabiegów - od 6 do 8 sesji, przeprowadzanych 2 razy w roku.

Terapia manualna w chorobie Sheyermana stosuje się ją w minimalnym stopniu i tylko wtedy, gdy dochodzi do przemieszczenia stawów międzykręgowych w niektórych określonych oddziałach i gdy pacjent jest wtedy gotowy do gimnastyki. W przeciwnym razie stan pacjenta może się nawet pogorszyć w miarę upływu czasu - ręczne manipulacje wykonywane przez takiego pacjenta zbyt aktywnie, przy osłabionych mięśniach i więzadłach mogą powodować dalsze skręcenie kręgosłupa.

Pamiętam taki smutny przykład. Jakoś na przyjęciu miałem młodego mężczyznę, który był leczony w jednym z centrów handlowych. Odwrócił się ze skargami łagodnego bólu w odcinku piersiowym kręgosłupa, a lekarze z centrum natychmiast dostał się do pracy: odbyła sześć sesji terapii manualnej, nie przypisane do żadnej siłowni lub masażu. Dlatego też, chociaż na początku stan pacjenta poprawił się na krótki czas, miesiąc później ból powrócił i stał się jeszcze silniejszy. Młody człowiek ponownie zwrócił się do tego samego ośrodka - i wszystko zostało powtórzone na nowo. W sumie pacjentowi udało się spędzić dwadzieścia pięć (!) Sesji terapii manualnej przez sześć miesięcy. Wynik był ponury: młody człowiek wyglądał jak kilka stawów kręgosłupa: wydawało się, że mógł do woli wyginać w dowolnym kierunku, ale nie mógł uchwycić i utrzymać pozycję: powrotem zmęczony i zaczął boleć niemal natychmiast.

W rezultacie, gdy zajęło to od trzech do czterech miesięcy na czasowe leczenie, musieliśmy poświęcić dodatkowy rok i ogromna praca pacjenta wymagała korekty sytuacji.

Aby uniknąć podobnych błędów, ja ma przez pięć lat wydać wstępnej rozmowie z pacjentem przed przeznaczenia terapii manualnej: Muszę mieć pewność, że po moim chiropraktyka manipulacji pacjenta będą zgodne z zaleceniami gimnastyki medycznych. W przeciwnym razie odpowiedzialność za niepowodzenie leczenia leży nie tylko w pacjencie, który odmówił pracy, ale także we mnie.

Leki w przypadku choroby Sheyermana w większości przypadków nie są potrzebne. Dopiero gdy zniszczenie kręgów posunęło się za daleko i istnieje możliwość dalszego pogorszenia się kręgosłupa, nadal zalecam pacjentom leki wzmacniające szkielet. Mogą to być leki z witaminą D lub myacalcite w połączeniu z wapniem lub inne leki wzmacniające kości. Należy jednak pamiętać, że większość z tych leków jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów w wieku powyżej 18 lat. Młodszym pacjentom można zaoferować "znienawidzony" olej rybny (obecnie jest produkowany nie tylko w postaci płynnej, ale także w kapsułkach: jest o wiele łatwiejszy i przyjemniejszy w ich stosowaniu).

Inne zabiegi z chorobą Sheyermana, z mojego punktu widzenia, są absolutnie nieistotne i są stratą czasu i pieniędzy. Ogólnie rzecz biorąc, jak już wspomniano, 80% sukcesu tej choroby to odpowiednio dobrana gimnastyka lecznicza, która nie wymaga kosztów finansowych i skomplikowanych specjalnych dostosowań. Tak więc, choć brzmi to banalnie, w tym przypadku zdrowie pacjenta jest dziełem samego pacjenta.

Artykuł dr Evdokimenko © za książkę "Ból w plecy i szyję", opublikowany w 2001 roku.
Edytowany w 2011 roku.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Choroba Scheuermana-Mau

Choroba Scheuermana-Mau (kifoza młodzieńcza) - dorsopatia, której towarzyszy postępująca kifotyczna skrzywienie kręgosłupa. Występuje w wieku pokwitania, jest równie powszechne u chłopców i dziewcząt. Dokładna przyczyna rozwoju nie jest znana, przyjmuje się, że istnieje dziedziczna predyspozycja. Jako czynniki ryzyka rozważa się osteoporozę kręgów, uraz i rozwój mięśni pleców. We wczesnych stadiach objawy są zużyte. W dalszej kolejności pojawiają się bóle i widoczna deformacja kręgosłupa - pochylona do tyłu, w ciężkich przypadkach możliwy jest garb. W niektórych przypadkach rozwijają się powikłania neurologiczne. Aby potwierdzić diagnozę, wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, CT i MRI. Leczenie jest zwykle zachowawcze, z poważnymi deformacjami, wykonywane są interwencje chirurgiczne.

Choroba Scheuermana-Mau

Choroba Sheyerman-Mau to postępujące nasilenie kifozy piersiowej. U 30% pacjentów łączy się ze skoliozą. Pierwsze objawy występują u młodzieży, na etapie najbardziej aktywnego wzrostu dziecka. Dość powszechna patologia występuje u 1% dzieci w wieku powyżej 8-12 lat, równie często dotyka dziewcząt i chłopców. W ciężkich przypadkach skrzywienie kręgosłupa może powodować komplikacje neurologiczne, komplikować płuca i serce.

Anatomia

Ludzki kręgosłup ma cztery naturalne łuki: odcinki lędźwiowe i szyjne są pochylone do przodu (lordoza), sakralne i piersiowe - grzbiet (kifoza). Wygięcia te pojawiły się w wyniku adaptacji do pionowej pozycji ciała. Przekształcają kręgosłup w rodzaj sprężyny i pozwalają na przenoszenie różnych dynamicznych i statycznych obciążeń bez szkody. Kąty wygięć wynoszą zwykle 20-40 stopni. Kręgosłup składa się z wielu oddzielnych kości (kręgów), między którymi znajdują się elastyczne krążki międzykręgowe. Kręgi składają się z ciała, łuku i procesów. Masywne ciało przyjmuje ciężar, łuk uczestniczy w tworzeniu kanału kręgowego, a procesy łączą ze sobą kręgi.

Zwykle ciała kręgów mają kształt prawie prostokątny, a ich części tylne i przednie są w przybliżeniu równej wysokości. W przypadku choroby Sheyerman-Mau, kilka kręgów piersiowych zmniejsza wysokość w obszarach przednich, uzyskując kształt klina. Kąt zgięcia zwiększono do 45-75 stopni. Plecy stają się okrągłe. Obciążenie kręgosłupa jest redystrybuowane. Tkanka krążka międzykręgowego "wypycha" płytkę zamykającą i wystaje do tułowia dolnego lub górnego kręgu, a powstają przepukliny Schmorla. Więzadło utrzymujące kręgosłup zagęszcza kompensację, co dodatkowo komplikuje powrót do zdrowia i dalszy normalny wzrost kręgów. Kształt klatki piersiowej zmienia się, co może prowadzić do ściskania narządów wewnętrznych.

Przyczyny rozwoju choroby Sheyerman-Mau

Dokładne przyczyny choroby Sheyerman-Mau są nieznane. Większość ekspertów uważa, że ​​istnieje genetyczna predyspozycja do rozwoju tej choroby. Wraz z tym, jako momentami początkowymi, urazy są brane pod uwagę w okresie intensywnego wzrostu, osteoporozy kręgów, nadmiernego rozwoju tkanki kostnej w tylnym kręgu, martwicy końcowej płytki kręgów i rozwoju mięśni pleców. Czynnikiem predysponującym jest nierównomierne przesunięcie równowagi hormonalnej i metabolizmu w okresie pokwitania.

Klasyfikacja choroby Sheyerman-Mau

Istnieją następujące etapy choroby Sheyerman-Mau:

  • Utajony. Cierpią na nie dzieci w wieku 8-14 lat. Symptomatics wymazane. W spoczynku zespół bólu jest nieobecny lub łagodny. Po obciążeniu mogą wystąpić nieprzyjemne odczucia lub nieintensywny ból pleców. Dominuje postępująca deformacja kręgosłupa. Podczas badania ujawnia się zwiększenie kąta kifozy piersiowej lub płaskiego grzbietu z przesadną lordozą lędźwiową. Być może niewielkie ograniczenie mobilności - pochylenie się do przodu, pacjent nie może wyciągnąć ramionami wyciągniętymi do stóp. Nadmiar kifozy nie znika nawet przy próbie rozwinięcia pleców tak bardzo, jak to możliwe.
  • Wcześnie. Obserwuje się go u pacjentów w wieku 15-20 lat. Przeszkadzać w okresowym lub uporczywym bólu w dolnym odcinku piersiowym lub lędźwiowym kręgosłupa. Czasami powstaje przepuklina dysku. W niektórych przypadkach może wystąpić ucisk rdzenia kręgowego.
  • Późno. Występuje u pacjentów w wieku powyżej 20 lat. Rozwija osteochondrozę, przepuklinę, deformację spondylozy, spondyloartrozę i kostnienie więzadeł. Dystroficzne uszkodzenie kręgosłupa często staje się przyczyną ucisku korzeni nerwowych, w wyniku czego może być upośledzona wrażliwość i ruchy kończyn.

Biorąc pod uwagę poziom porażki, rozróżniają:

  • Forma piersiowa. Defekty dolnego i środkowego kręgu piersiowego są wykrywane.
  • Postać lędźwiowo-piersiowa. Dotyczy to kręgów lędźwiowych i dolnych odcinków piersiowych.

Objawy choroby Sheyerman-Mau

Pierwsze objawy choroby Sheyermana-Mau pojawiają się w okresie dojrzewania. Z reguły pacjent nie narzeka w tym okresie. Patologię odkrywa się przypadkiem, gdy rodzice zauważają, że dziecko zaczęło się schylać, a jego pozycja uległa pogorszeniu. Mniej więcej w tym czasie pacjent zaczyna odczuwać nieprzyjemne odczucia na plecach, powstające po długim pozostaniu w pozycji siedzącej. Czasami pomiędzy łopatkami występują nieintensywne bóle. Ruchliwość kręgosłupa jest stopniowo ograniczona.

Z czasem deformacja kręgosłupa staje się coraz bardziej zauważalna. Jest wyraźny spadek, w ciężkich przypadkach powstaje garb. Nasilenie zespołu bólowego wzrasta, dziecko obserwuje stałą ciężkość i szybkie zmęczenie pleców pod ciężarem. Ból wzrasta wieczorem i przy podnoszeniu ciężarów. Przy znacznej krzywiźnie kręgosłupa możliwe jest zaburzenie płuc i serca. W niektórych przypadkach występuje podostra lub ostra kompresja rdzenia kręgowego, której towarzyszy parestezja, upośledzona wrażliwość i ruchy kończyn.

Rozpoznanie choroby Sheyerman-Mau

Lekarz przesłuchuje pacjenta, poznaje skargi, historię choroby i historię rodzinną (niezależnie od tego, czy w rodzinie wystąpiły przypadki choroby). Wiodącą metodą diagnostyki instrumentalnej jest radiografia kręgosłupa. Zdjęcia rentgenowskie określono charakterystyczny wzór: zwiększanie kąta piersiowej kifozy większy niż 45 °, w kształcie klina, odkształcenie trzy lub więcej z kręgów piersiowych i SHmorlja przepukliny. Aby zidentyfikować zaburzenia neurologiczne, wyznaczyć konsultację z neurologiem. W obecności takich naruszeń pacjent jest wysyłany do MRI kręgosłupa i TK kręgosłupa, aby dokładniej ocenić stan kości i struktur tkanek miękkich. Elektromiografia może być również przepisywana. Przepuklina międzykręgowa jest wskazaniem do konsultacji z neurochirurgiem. Jeśli istnieje podejrzenie złamania funkcji klatki piersiowej, konieczna jest konsultacja z pulmonologiem i kardiologiem.

Leczenie choroby Sheyerman-Mau

Leczenie choroby Sheyerman-Mau jest wykonywane przez ortopedów. Terapia jest długa, złożona, obejmuje terapię ruchową, masaż i fizjoterapię. W tym przypadku szczególna gimnastyka terapeutyczna ma decydujące znaczenie w przywracaniu prawidłowej postawy. W ciągu pierwszych 2-3 miesięcy ćwiczenia powinny być wykonywane codziennie, w kolejnych - co drugi dzień. Kompleks ćwiczeń trwa 40 minut. do 1,5 godziny. Należy pamiętać, że przy nieregularnych sesjach efekt terapeutyczny jest znacznie zredukowany.

terapia Ćwiczenia w celu skorygowania kifozy i odzyskiwania postawę zawiera 5 sztuk: wzmocnienie mięśni kręgosłupa piersiowego, wzmacniają mięśnie pośladków, odpocząć lędźwiowe i szyi mięśni (jeśli kifozy te mięśnie są ciągle w stanie zwiększonym napięciem), rozciągające mięśnie klatki piersiowej, ćwiczenia oddechowe. Przydają się także zajęcia zwykłego wychowania fizycznego, jednak aktywność fizyczna powinna być celowa, przemyślana z uwzględnieniem przeciwwskazań i możliwych konsekwencji.

Tak więc, w przypadku choroby Sheyerman-Mau, działania o masie ciała większej niż 3 kg dla kobiet i ponad 5 kg dla mężczyzn są przeciwwskazane. Nie zaleca się pompowania mięśni piersiowych, ponieważ zaczynają one "pociągać" ramiona do przodu. Nie można angażować się w „Jump”, sportowe (koszykówka, siatkówka, skok w dal, i tak dalej. D.), a intensywnym obciążeniu jednostopniowej na kręgosłupie mogą powodować powstawanie przepuklin SHmorlja. Pływanie jest przydatne przy właściwej technice (gdy mięśnie są zaangażowane nie tylko w klatkę piersiową, ale również w plecy), lepiej jest wziąć kilka lekcji od instruktora.

Dobry wynik to profesjonalny masaż. Poprawia krążenie krwi w mięśniach grzbietu, aktywuje metabolizm w tkance mięśniowej i sprawia, że ​​mięśnie stają się bardziej plastyczne. Pacjenci z kifozą powinni poddawać się co najmniej 2 kursom masażu 8-10 sesji rocznie. Podobny efekt terapeutyczny obserwuje się w borowinach terapeutycznych. Kursy leczenia błotem prowadzone są również 2 razy w roku, jeden kurs składa się z 15-20 procedur.

Ponadto zaleca się pacjentom z chorobą Sheyerman-Mau wybór odpowiednich mebli do pracy, snu i odpoczynku. Czasami konieczne jest noszenie gorsetu. Leczenie farmakologiczne zwykle nie jest wymagane. Przyjmowanie leków wzmacniających szkielet (kalcytoninę) jest wskazane w skrajnych przypadkach - z ciężką deformacją kręgów i dużą przepukliną Schmorl. Należy pamiętać, że takie leki mają dość dużą listę przeciwwskazań (w tym wiek), mogą powodować zwapnienie więzadeł i powstawanie kamieni nerkowych, więc powinny być przyjmowane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza.

Wskazaniami do interwencji chirurgicznych w chorobie Sheyerman-Mau są kąt kifozy powyżej 75 stopni, uporczywy ból, zaburzenie układu oddechowego i krążenia. Podczas operacji metalowe struktury (śruby, haki) są wszczepiane w kręgosłup, umożliwiając kręgosłupa wyrównanie ze specjalnymi prętami.

Nie znaleziono strony

  • Niepoprawnie wpisałeś jej adres.
  • Kliknąłeś na niewłaściwy link opublikowany w innej witrynie.
  • Zakładka (skrót) w przeglądarce wskazuje stronę, która została przeniesiona lub usunięta.
  • Link opublikowany na stronie nie działa. Proszę, powiedz mi o tym.

Przepraszamy za wszelkie niedogodności.

Należy pamiętać, że wszystkie informacje na stronie są tylko w celach informacyjnych i
nie jest przeznaczony do samodzielnej diagnozy i leczenia chorób!

Kopiowanie materiałów jest dozwolone tylko ze wskazaniem aktywnego linku do źródła.

Twoja wiadomość została wysłana.
Nasz specjalista skontaktuje się z Tobą

Choroba Sheyermana Mau i jej cechy

Co się dzieje i jak objawia się choroba?

Choroba Scheuermana Mau

Choroba Sheyerman ma kilka etapów rozwoju, a mianowicie:

  • utajony (ortopedyczny) - pierwsze objawy pojawiają się już po 8 latach, skrzywienie kręgosłupa jest już zauważalne, bez bólu;
  • wcześnie - pacjent skarży się na okresowy / uporczywy ból w rejonie odcinka piersiowego i lędźwiowego;
  • późno - w wyniku głębokich zmian dystroficznych korzenie nerwowe okazują się być ściśnięte, powstają przepukliny międzykręgowe. Utrata czułości w kończynach dolnych również zmniejsza aktywność ruchową.

Choroba Sheyerman Mau charakteryzuje się nadmiernym nachyleniem górnej części tułowia do przodu, podczas gdy część piersiowa kalenicy nabiera formy "garbu". Wraz z upływem czasu ruchliwość kręgosłupa staje się napięta, na poziomie odcinka piersiowego, odczuwany jest tępy ból o charakterze ciągnącym, a przy intensywnych obciążeniach, w kierunku wieczornym, nasila się. Nie może obejść się bez nieprzyjemnych wrażeń, dyskomfortu w plecach, jego szybkiego zmęczenia.

Provocators of ortopedical dolegliwości

Dokładne informacje o tym, co jest przyczyną choroby Sheyermana, nie są dostępne dzisiaj. Ale naukowcy odkryli, że może to być:

  • ujemny dziedziczność;
  • nieprawidłowy rozwój kości, tkanek łącznych;
  • skłonność ciała do nadmiernego osadzania się soli wapnia, które występuje w przednim więzadle podłużnym grzbietu.

Ta patologia ma kod dla ICD 10 M42, który odnosi go do młodzieńczej osteochondrozy. Niewłaściwe siedzenie przy biurku, zbyt niska masa ciała - wszystko to prowokuje czynniki groźnej choroby.

Odpowiedź na pytanie "Czy biorą oni armię z chorobą Sheyermana na Mau" nie jest jednoznaczna. Weź tylko wtedy, gdy patologia została wykryta na wczesnym etapie, jest dobrze traktowana. Na podstawie obrazu radiograficznego wysnuwano wniosek, w którym należy stwierdzić, że proces zmian strukturalnych został zatrzymany. Ale jeśli problemy z kręgosłupem zostały znalezione po 16 latach, zastosowane leczenie było nieskuteczne, wówczas młody człowiek został uznany za niezdolnego do służby wojskowej.

Podejście diagnostyczne

Diagnoza choroby Sheyermana Mau

Na zdjęciu choroba Sheyermana, Mau wygląda "nie przerażająco", ale konsekwencje są dalekie od nieszkodliwości. Abyś zrozumiał, że wraz ze wzrostem kąta skrzywienia, zakończenia nerwowe są coraz bardziej naruszane. Pod wpływem kompresji kompresyjnej powstają przepukliny. Jeśli nie zabierzesz leczenia, tworzenie się garbu będzie nieuniknione.

Jeśli chodzi o metody diagnozy, ich wybór nie jest wielki. Wszystko zaczyna się od badania pacjenta, podczas którego lekarz tworzy dla siebie kompletny obraz anamnezy. Przeprowadzono kilka ćwiczeń testowych w celu określenia stopnia mobilności grzbietu. Następnie pacjent idzie na prześwietlenie, aby upewnić się, że ilość, stopień zmian patologicznych pokrywa się z cechami kifozy 4 stopni. Jeśli lekarz podejrzewa obecność przepukliny lub pozwala na prawdopodobieństwo uszkodzenia ciała kręgów, dodatkowo przypisuje się MPT.

W jaki sposób zorganizowane jest leczenie?

Leczenie kifozy przez Sheyerman Mau

W Wikipedii choroba Mau Scheuermanna jest opisywana jako kifoza (jeden z jej skrajnych etapów). Artykuły tematyczne mówią, że leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i operacyjne. To, które podejście będzie bardziej skuteczne, określa wyłącznie lekarz. Terapia zachowawcza oznacza:

  • regularne masaże pozwalają normalizować napięcie mięśni grzbietowych, pozytywnie wpływają na procesy krążenia w tkankach przykręgowych;
  • LFK (ćwiczenie terapeutyczne) - chodzi o specjalnie dobrany, umiarkowany wysiłek fizyczny, który pacjent przechodzi pod nadzorem specjalisty. Prawidłowe wykonanie ćwiczeń sprzyja stopniowemu rozwojowi tkanek miękkich grzbietu, muskularnego szkieletu pełniącego funkcję podporową;
  • terapia manualna - jak leczyć w ten sposób, nie każdy wie. Specjalnie przeszkolona osoba w stosunku do pacjenta stosuje metody ręcznego oddziaływania, nie tylko na sam grzbiet, ale także na otaczające tkanki. Wszystko to jest połączone z rozdrabnianiem, presją.

Leki przepisują leki, które mogą zatrzymać ból, zatrzymać stan zapalny, wapń, witaminę D, chondroprotektory.

Jeśli chodzi o interwencję chirurgiczną o celach terapeutycznych, wskazane jest tylko w ciężkich przypadkach. Jednym z nich jest kąt krzywizny około 50 stopni. Jeżeli wskaźnik zbliża się do znaku 75, dziecko może być natychmiastowo wykonane 2 operacje. Najpierw usuwa się kręgi podatne na odkształcenia, po opracowaniu specjalnego kształtu wspierającego kręgosłup.

Kiefoz Sheyerman - Mau

Kifoza oznacza, że ​​zwykle nachylenie odcinka piersiowego kręgosłupa jest do przodu w granicach 20-40 stopni. Kręgosłup piersiowy składa się z 12 kręgów. Ta część kręgosłupa jest połączona z żebrami i jest częścią tylnej ściany klatki piersiowej (obszar klatki piersiowej między szyjką a przeponą). Chociaż odcinek klatki piersiowej powinien być zwykle nachylony, ale o zgięciu większym niż 40 - 45 stopni, jest to już uważane za patologię. Czasami ta patologia jest opisywana jako "zaokrąglony grzbiet" lub "garbnik". Istnieje wiele przyczyn nadmiaru kifozy, w tym problemy z postawą, takie jak przygnębienie. Ale najpoważniejsze powody to: skonsolidowane złamania kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, osteoporoza lub kifoza Sheyerman-Mau.

Kiefoz Sheyerman - Mau Jest "kifozą rozwoju", co oznacza, że ​​choroba ta występuje podczas wzrostu ciała. Jednostronne spłaszczenie kręgów jest przyczyną tej choroby. Kręgi mają zazwyczaj prostokątny kształt i są umieszczone jeden nad drugim jako standardowe bloki z miękką podszewką między nimi (dyski międzykręgowe). Wraz ze zmianą kształtu kręgów w postaci klina (jak zauważono w kifozie Sheyermana) następuje wzrost nachylenia kręgosłupa. Choroba ta rozwija się u nastolatków, podczas gdy kości znajdują się w fazie wzrostu. Prawdopodobieństwo tej choroby u mężczyzn jest 2 razy większe niż u kobiet. Kręgosłup, widziany z boku, ma kształt wydłużonego S. Ten kształt kręgosłupa, nadany przez naturę, pomaga prawidłowo przestawić ciężar i wytrzymać różne obciążenia. Kręg szyjny i lędźwiowy zgina się lekko do wewnątrz, a część klatki piersiowej na zewnątrz. Główny ciężar ciała spada na kręgosłup lędźwiowy, ale razem z innymi oddziałami umożliwia kręgosłupa wykonywanie jego funkcji.

Często z kifozą Sheyerman-Mau występują nieprawidłowości, takie jak węzły Schmorla (przepuklina Schmorla). Węzły te to obszary, w których dysk między kręgiem jest wtłaczany w kość u podstawy kręgu. Wielu specjalistów zwróciło uwagę na zgrubienie więzadła przechodzącego wzdłuż przedniej części kręgosłupa z chorobą Sheyermana _Mau. Wiązki są strukturami niezbędnymi do połączenia ze sobą kości (w tym kręgosłupa). Niektórzy specjaliści w dziedzinie chorób kręgosłupa uważają, że wzrost gęstości więzadła podłużnego przedniego może być przyczyną rozwoju deformacji kręgów. Więzadło więzadłowe może odgrywać rolę w dzieciństwie, powodując większy wzrost tylnej części i mniejszej przedniej części kręgu.

Przyczyna pojawienia się kifozy Sheyerman-Mau nadal nie jest jasna, ale istnieje wiele teorii jej rozwoju. Sheyerman, duński radiolog, nazwał chorobę po nim, jako pierwszy zwrócił uwagę na tę patologię. Zasugerował, że przyczyną rozwoju tej choroby może być "aseptyczna martwica" pierścieniowej części chrząstki trzonu kręgu. Oznaczało to, że chrząstka uległa degradacji w wyniku złego krążenia krwi. Sheyerman uważał, że to przerwał wzrost kości podczas rozwoju, prowadząc do klinowatej deformacji kręgów.

Niektórzy badacze uważają, że wyzwalaczem może być jakiekolwiek uszkodzenie w obszarze wzrostu tkanki kostnej w okresie dojrzewania. Podczas gdy inni kojarzą ten proces z upośledzoną biomechaniką w wieku pokwitania lub zaburzeniami w mięśniach kręgosłupa.

Stwierdzono także genetyczną determinację tej choroby. Początkowo Sheyerman zauważył tę patologię u robotników rolnych, którzy ze względu na swój zawód często musieli się schylać. Jednak związek tej choroby z nadmiernym wysiłkiem fizycznym został później obalony. Jednak okazało się, że status społeczny wpływa na stopień zaawansowania tej choroby.

Objawy

Objawy kifozy Sheyerman-Mau rozwijają się zwykle we wczesnym okresie dojrzewania - w okresie dojrzewania, który występuje między 10 a 15 rokiem życia. Niestety, dość trudno jest określić pierwsze oznaki początku choroby, ponieważ objawy radiologiczne pojawiają się dopiero w wieku 10-11 lat. Choroba jest często odkrywana przez przypadek, gdy rodzice oznaczyć przygarbienie i złą postawę. Czasami nastolatek może odczuwać dyskomfort na plecach podczas długiego siedzenia. Rozwój hipersekozy jest powolny i dlatego lekarze są leczeni wizualnie wyrażonymi zmianami. W przypadku choroby Sheyerman-Mau kręgosłup staje się bardzo sztywny - zarówno pochylenie, jak i przedłużenie pleców są utrudnione. Ponadto z tyłu są bóle. Symptomatologia rośnie wraz z rozwojem i wzrostem. Czasami kifozie Sheyerman-Mau towarzyszy skolioza (boczne skrzywienie kręgosłupa). W różnych krajach odsetek osób z tą chorobą wynosi od 1 do 5. Większość pacjentów nie martwi się o nic. Jednak niektórzy pacjenci mają problemy z układem oddechowym i upośledzoną funkcją układu krążenia dzięki sztywnej klatce piersiowej.

Diagnoza i leczenie

Ważne jest, aby lekarz odkrył początek choroby, obecność współistniejących chorób, obecność tej choroby u krewnych. Ponadto ważna jest kontrola, która pozwala zauważyć obecność deformacji. Najbardziej wiarygodne badanie rentgenowskie. Rentgen pozwala rozróżnić kifozę Sheyerman-Mau z naruszeniem postawy (nie ma naruszenia kształtu kręgów). W kifozie Scheiermana charakterystyczne jest odkształcenie co najmniej trzech kręgów. I często obecność węzłów Schmorl. Podobne zmiany występują w przypadku dny w starszej grupie wiekowej, zespół bólu wyraźnie koreluje ze stopniem deformacji.

Konserwatywne metody leczenia mają na celu zachowanie funkcjonalności kręgosłupa. Zasadniczo leczenie zachowawcze polega na gimnastyce terapeutycznej, lekcji oszczędzających na symulatorze i gorsecie. Ćwiczenia fizyczne poprzez stworzenie mięśniowego gorsetu poprawiają biomechanikę kręgosłupa. Gorsety z długotrwałym noszeniem (przez 2 lata) pozwalają na zmniejszenie kąta skrzywienia w okresie dojrzewania. Gorsety mogą być również stosowane u starszych pacjentów, aby wspierać kręgosłup i zmniejszyć ból, ale nie będzie to miało wpływu na kąt krzywizny u tych pacjentów. Jeśli masz ból, możesz skorzystać z fizjoterapii.

Ale jeśli kąt krzywizny jest większy niż 75 stopni, wówczas zostaną przedstawione metody leczenia chirurgicznego.

Wykorzystanie materiałów jest dozwolone przy określaniu aktywnego hiperłącza do strony stałego artykułu.

Choroba Sheyermana-Mau: objawy i leczenie

Choroba Sheyerman-Mau to główne objawy:

  • Ból pleców
  • Zaburzenia snu
  • Skrócenie oddechu
  • Ból pleców
  • Ból w klatce piersiowej
  • Szybkie zmęczenie
  • Krzywizna kręgosłupa
  • Kulawy
  • Utrata czucia nóg
  • Zaburzenie oddychania
  • Naruszenie oddawania moczu
  • Ograniczenie ruchomości kręgosłupa
  • Stoop
  • Niezręczne ruchy
  • Zaburzenie czynności serca
  • Utrata wrażliwości skóry
  • Zaburzenie stolca
  • Ciężar na plecach
  • Niezdolność ruchów
  • Ból między łopatkami

choroby MAU Scheuermanna (SYN kifoza Scheuermann, grzbietowej (grzbietową) młodzieńcze kifozę). - postępującą deformację kręgosłupa, która rozwija się w okresie intensywnego rozwoju organizmu. Bez czasu terapia może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Powstanie problemu nie wyklucza wpływu predyspozycji genetycznych, nieprawidłowego rozwoju kości lub tkanki łącznej kręgosłupa, nadmiernego osadzania się soli wapnia i innych czynników predysponujących.

choroba scheuermanna klinicznie objawia tworzą garb na plecach i górna część tułowia do przodu bóle pochylenia występowania bólu w plecach i szybkiego zmęczenia.

Rozpoznanie choroby Sheyerman-Mau jest zawsze złożonym podejściem, ale opiera się na danych uzyskanych po badaniu instrumentalnym. W procesie diagnozy ważne są czynności wykonywane osobiście przez lekarza.

Taktyka terapii zależy od stopnia nasilenia patologii, dlatego może być zarówno zachowawcza, jak i chirurgiczna, ale w każdym przypadku obejmuje ćwiczenia gimnastyki leczniczej.

Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, choroba wydanie dziesiąte uzupełnione Scheuermanna posiada pojedynczą wartość: kod ICD-10 M42.

Etiologia

Obecnie dokładne przyczyny pojawienia się choroby Scheiermanna pozostają nieznane. Wielu specjalistów uważa, że ​​problem rozpoznany u 1% dzieci jest wynikiem genetycznej predyspozycji.

Jako mechanizm startowy do rozwoju choroby Sheyerman-Mau, zwyczajowo należy wziąć pod uwagę:

  • uraz pleców;
  • pokonanie kręgu przez osteoporozę;
  • naruszenie rozwoju mięśni kręgosłupa piersiowego lub lędźwiowo-piersiowego;
  • zwiększona proliferacja kości w tylnej części kręgów;
  • zaburzenia równowagi hormonalnej i zaburzenia metaboliczne w okresie dojrzewania;
  • martwica lub martwica płytek końcowych kręgów;
  • brak aktywności fizycznej;
  • nadmiernie niska masa ciała - na granicy dystrofii;
  • przebieg patologii układu hormonalnego;
  • przedłużony pobyt pleców w niewygodnej lub nieprawidłowej postawie;
  • nadmierne fizyczne przeciążenie mięśni klatki piersiowej, w wyniku czego osłabione mięśnie, blisko kręgosłupa, nie mogą wytrzymać obciążenia i są zmuszone do prowokowania pochylenia;
  • naruszenie dopływu krągłych płytek umieszczonych pomiędzy kręgami i krążkami międzykręgowymi;
  • niewłaściwa postawa dziecka podczas nauki - nieracjonalny stosunek wysokości krzesła do wysokości stołu;
  • odkładanie się soli wapnia w aparacie więzadłowym kręgosłupa.

Wśród czynników predysponujących jest:

  • uzależnienie od złych nawyków, ciężkiego zatrucia i niekontrolowanego stosowania substancji leczniczych w okresie rodzenia dziecka;
  • niedostateczne spożycie witamin i składników odżywczych w ciele dziecka;
  • niewłaściwe odżywianie, nieodpowiednie dla dzieci według kategorii wiekowej;
  • poprzednie krzywica.

Choroba Sheyermana występuje zarówno u chłopców, jak iu dziewcząt.

Klasyfikacja

Obraz kliniczny kifozy młodzieńczej różni się w zależności od stadium choroby:

  • utajony lub ortopedyczny - częściej rozwija się u osób w wieku od 8 do 14 lat, wykrywa się tylko niewielką krzywiznę kręgosłupa, ból nie występuje;
  • wcześnie - występuje w wieku 10-15 lat i charakteryzuje się obecnością dolegliwości ciągłego lub nawracającego bólu w odcinku piersiowym kręgosłupa;
  • późno - zdiagnozowano u osób w wieku powyżej 20 lat i najczęściej prowadzi do rozwoju powikłań, z uwagi na bardzo ograniczoną ruchomość pleców i kończyn.

Kifoza młodzieńcza ma dwie odmiany, różniące się porażką różnych części kręgosłupa:

  • forma klatki piersiowej - pośredni i dolny odcinek piersiowy;
  • Postać lędźwiowo-klatkowa - dochodzi do naruszenia dolnego odcinka piersiowego i górnego kręgu lędźwiowego.

Symptomatologia

Objawy choroby Sheyerman-Mau różnią się w zależności od stadium. Na przykład okres utajony charakteryzuje się następującymi objawami klinicznymi:

  • Dyskomfort i ból pleców występują tylko przy przedłużonej aktywności fizycznej;
  • wzrost kąta klatki piersiowej kifozy, rzadziej płaski powrót z wyraźną lordozą lędźwiową;
  • niewielki spadek ruchliwości - gdy pacjent przechyla się do przodu, pacjent nie może wyciągnąć ręki na podłogę z wyciągniętymi rękami;
  • ciągłe pochylenie - najczęstszy zewnętrzny znak, na który zwracają uwagę rodzice.

W drugim etapie progresji choroba Sheyermana-Mau może być reprezentowana przez takie objawy:

  • intensywny stały lub nawracający ból w dolnej części pleców;
  • wzrost kąta klatki piersiowej kifozy;
  • utrata wrażliwości kończyn spowodowana naruszeniem rdzenia kręgowego;
  • naruszenie funkcji oddechowej;
  • problemy w pracy układu moczowego;
  • zaburzenie stolca;
  • rozprzestrzenianie się bólu na obszarze między łopatkami;
  • dyskomfort i ociężałość w plecach;
  • Skrócenie oddechu przy minimalnym wysiłku fizycznym.

Choroba Sheyerman-Mau w 3 stadiach charakteryzuje się obecnością takich objawów:

  • skrzywienie postawy - tworzenie wyraźnego garbu w górnej części pleców;
  • ciągły zespół bólowy ze stopniowym wzrostem intensywności;
  • szybkie zmęczenie;
  • niezdarność i niezgrabne ruchy;
  • boczna skrzywienie kręgosłupa - skolioza;
  • ból w klatce piersiowej;
  • problemy z funkcjonowaniem serca;
  • brak wrażliwości w kończynach górnych i dolnych;
  • sztywność w kręgosłupie;
  • kulawizna;
  • zaburzenia snu z powodu uporczywego bólu.

Należy pamiętać, że zespół ten występuje w około 5% przypadków bez występowania bólu.

Diagnostyka

Choroba Sheyerman-Mau ma dość specyficzną symptomatologię i znacząco obniża jakość życia. Na tym tle często nie ma problemu z definicją choroby, ale proces potwierdzenia diagnozy powinien mieć kompleksowe podejście.

Podstawowa diagnoza obejmuje takie manipulacje neurologa:

  • badanie historii medycznej nie tylko pacjenta, ale także jego krewnych;
  • zapoznanie się z historią życia - zidentyfikowanie faktu zranienia pleców lub wpływu innych czynników predysponujących;
  • ocena wyglądu, wrażliwości i ruchliwości kończyn - zarówno górnych, jak i dolnych;
  • badanie palpacyjne kręgosłupa;
  • szczegółowe przesłuchanie pacjenta lub jego rodziców po raz pierwszy wystąpienia i nasilenie objawów klinicznych, które wskażą lekarzowi nasilenie choroby.

Podstawą diagnozy u dorosłych, dzieci i młodzieży są następujące procedury instrumentalne:

  • rentgenografia kręgosłupa;
  • elektromiografia;
  • CT i MRI.

Dodatkowe środki diagnostyczne w celu potwierdzenia rozpoznania "choroby Sheyerman-Mau" to:

  • ogólna analiza kliniczna krwi i moczu;
  • biochemia krwi;
  • badanie u pulmonologa i kardiologa;
  • konsultacja z neurochirurgiem.

Leczenie

Jak leczyć chorobę Sheyerman-Mau, lekarz ortopeda decyduje na podstawie ostrości patologii i danych z badań diagnostycznych. Terapia musi być koniecznie długa i złożona.

Do metod konserwatywnych należą:

  • masaż leczniczy;
  • terapia manualna;
  • obróbka błota;
  • akupunktura;
  • w specjalnym gorsecie;
  • Rozszerzenie kręgosłupa;
  • procedury fizjoterapeutyczne;
  • Terapia ćwiczeń.

W przywracaniu prawidłowej postawy szczególne miejsce zajmują ćwiczenia gimnastyczne, których kompleks kompilowany jest w indywidualnej kolejności.

Specjalna gimnastyka terapeutyczna z chorobą Sheyerman-Mau przez pierwsze 3 miesiące jest wykonywana codziennie, a następnie ćwiczenia muszą być wykonywane co drugi dzień. Cały kompleks ćwiczeń powinien zająć od 40 minut do 1,5 godziny. Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli ćwiczenia nie są przeprowadzane regularnie, efekt treningu jest drastycznie zredukowany.

Leczenie choroby Sheyerman-Mau polega na przyjmowaniu takich leków:

  • chondroprotektory;
  • glukokortykosteroidy;
  • znieczulenia;
  • środki przeciwbólowe;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • kompleksy witaminowe i mineralne.

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne i jeśli kąt kifozy wzrasta o więcej niż 50 stopni, konieczna jest operacja. W takich przypadkach choroba jest leczona kilkoma metodami:

  • ustanowienie systemu wyrównawczego lub mostu - metaloplasty od czasu do czasu są skręcone i prowadzą do wyrównania kręgosłupa;
  • wycięcie dotkniętych kręgów, w miejscu którego wszczepiono specjalnie zaprojektowaną konstrukcję podtrzymującą.

Okres pooperacyjny oznacza wykonanie ćwiczeń terapeutycznych.

Możliwe powikłania

Choroba kręgosłupa Sheyermana-Mau w przypadku braku terapii może powodować takie konsekwencje:

  • przepuklina międzykręgowa;
  • spondyloza;
  • zespół przewlekłego bólu;
  • powstawanie garbu w odcinku piersiowym kręgosłupa;
  • osteochondroza;
  • Przepuklina Schmorla;
  • deformujący spondyloartroza;
  • mielopatia;
  • naruszenie rdzenia kręgowego;
  • radikuloneuropatia;
  • zakłócenie funkcjonowania nerek, jelit, pęcherza, serca, płuc i żołądka.

Powikłania choroby Sheyerman-Mau prowadzą do częściowej lub całkowitej niepełnosprawności.

Profilaktyka i rokowanie

Przyczyny rozwoju kifozy młodzieńczej nie zostały w pełni ustalone, więc zapobieganie jest wspólną kampanią. Metody zapobiegania rozwojowi patologii, takie jak choroba Mau, nie. Zmniejsz prawdopodobieństwo wystąpienia anomalii, przestrzegając takich prostych zasad:

  • kontrola nad właściwym przebiegiem ciąży;
  • unikać nadmiernego stresu w odcinku piersiowym kręgosłupa;
  • prawidłowe i zrównoważone odżywianie;
  • przyjmowanie leków ściśle według recepty lekarza;
  • prowadzenie zdrowego i aktywnie aktywnego trybu życia - szczególnie ćwiczenia są pokazywane osobom z brakiem aktywności fizycznej;
  • zapobieganie urazom kręgosłupa;
  • regularne przechodzenie pełnego badania profilaktycznego w placówce medycznej.

Młodzieńcza kifoza lub choroba Sheyerman-Mau będą miały korzystne rokowanie tylko we wczesnej diagnostyce i na czas rozpoczną kompleksowe i długotrwałe leczenie. Brak terapii prowadzi do wystąpienia powikłań obarczonych niepełnosprawnością.

Jeśli uważasz, że masz Choroba Scheuermana-Mau i objawy typowe dla tej choroby, wtedy lekarze mogą ci pomóc: ortopeda, traumatolog ortopeda, terapeuta.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Przemieszczenie kręgów - naruszenie, które w praktyce lekarskiej nazywa się spondylolisthesis. Patologia ta może być dwojakiego rodzaju: w pierwszej formie kręgi przemieszczają się do wewnątrz, a w drugiej są przemieszczane na zewnątrz. Konsekwencją takiego naruszenia jest skrzywienie kręgosłupa, a także silny ból wynikający z zaciskania zakończeń nerwowych. Najczęściej występuje przemieszczenie kręgów szyjnych, ale w okolicach lędźwiowych i klatki piersiowej taka patologia pojawia się również z pewnych powodów.

Dystopia nerki jest chorobą wrodzoną, która charakteryzuje się naruszeniem topografii narządów. Może być jedno- lub dwustronny. Lekarze zauważają, że taka wrodzona patologia występuje dość rzadko - u jednego z 800-1000 dzieci. Leczenie może być zarówno zachowawcze, jak i radykalne, stosuje się je tylko wraz z rozwojem współistniejących powikłań.

Niedokrwistość u dzieci jest zespołem charakteryzującym się obniżeniem poziomu hemoglobiny i stężeniem czerwonych krwinek we krwi. Najczęstszą patologię rozpoznaje się u niemowląt w wieku do trzech lat. Istnieje wiele czynników predysponujących, które mogą wpływać na rozwój takiej dolegliwości. Może to wpływać na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Ponadto nie wyklucza się możliwości wystąpienia niewystarczającej ciąży.

niedokrwistość złośliwa (choroba Addisona syn-Birmera, B12 Niedokrwistość z niedoboru, niedokrwistość złośliwa, niedokrwistość megaloblastyczna.) - patologia układu krwiotwórczego, która pojawia się na tle znacznego braku witaminy B12 lub z powodu problemów z strawności tego składnika. Warto zauważyć, że choroba może wystąpić około 5 lat po ustaniu wejścia w ciało takiego składnika.

Tętniak tętnicy wieńcowej jest charakterystycznym powiększeniem typu naczyniowego występującego w naczyniu krwionośnym (głównie tętnic, w rzadkich przypadkach w żyle). Tętniak aorty, którego objawy z reguły mają słabe objawy lub wcale się nie objawiają, powstają z powodu ścieńczenia i nadmiernego rozciągania ścian naczynia. Ponadto może powstać w wyniku wielu czynników w postaci miażdżycy, nadciśnienia, późnych stadiów kiły, w tym urazów naczyń, infekcji i obecności wad wrodzonych, skoncentrowanych w ścianie naczynia i innych.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.